INSERT INTO `blah_posts_text` VALUES (46802,'c0844fc4ca','IZ DAT SUM TRANSFORMERS?!','Whoopie doop. Oto co znalaz³em na OMFG FORUM O PA£A REND¯ERS! Praktycznie wszystko jest na Sendspace i link s± aktywne...wiêc end¿oj.\r\n\r\nlolz...w koñcu to tu postn±³em. : D\r\n\r\n[quote:c0844fc4ca]Here I\'ll be posting all the different Transformer series I have. Here\'s the first show on the line up. Hope you guys enjoy!\r\n\r\n- Chaos\r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/Generation1Logo.jpg[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers G1[/b:c0844fc4ca]: The series spanned a total of 98 episodes.\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Season 1[/b:c0844fc4ca]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/9hzldf]01 - More Than Meets The Eye (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/jmyjdg]02 - More Than Meets The Eye (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/s53nbf]03 - More Than Meets The Eye (Part 3)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ws57k7]04 - Transport To Oblivion[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/7uen3a]05 - Roll For It[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/x1aeq3]06 - Divide And Conquer[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ezvi6m]07 - Fire In The Sky[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/zkuafn]08 - S.O.S. Dinobots[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/vy6eas]09 - Fire On The Mountain[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/rammbw]10 - War Of The Dinobots[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ka9vxk]11 - The Ultimate Doom (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/lepnol]12 - The Ultimate Doom (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=2M7QJK7E]13 - The Ultimate Doom (Part 3)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/5vzwi7]14 - Countdown To Extinction[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/fj13ms]15 - A Plague Of Insecticons[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/mkds0k]16 - Heavy Metal War[/URL]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Season 2[/b:c0844fc4ca]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=T2MD2H1U]17 - Autobot Spike[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/wl8b5y]18 - Changing Gears[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/szh48o]19 - City Of Steel[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/e4rkr1]20 - Attack Of The Autobots[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/fkp796]21 - Traitor[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/r66741]22 - The Imoblilizer[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ton3wk]23 - The Autobot Run[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/nv7hz6]24 - Atlantis, Arise[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/4cqlfa]25 - Day Of The Machines[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ffcnn8]26 - Enter The Nightbird[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/98tnlp]27 - A Prime Problem[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/kex7v5]28 - The Core[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/v1lzzh]29 - The Insecticon Syndrome[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ksbblt]30 - Dinobot Island (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/kvhx8y]31 - Dinobot Island (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/3gp4wj]32 - The Master Builder[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/3u1q4j]33 - Auto Berserk[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/jvlmmw]34 - Microbots[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/7f4cta]35 - Megatron\'s Master Plan (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/j5w6g8]36 - Megatron\'s Master Plan (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/2a981u]37  - Desertion Of The Dinobots (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/gc60qs]38 - Desertion Of The Dinobots (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/la19bc]39 - Blaster Blues[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/go425i]40 - A Decepticon Raider In King Arthur\'s Court[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/8b6fw9]41 - The Golden Lagoon[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/t5ikix]42 - The God Gambit[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/01dd9y]43 - Make Tracks[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/myu89s]44 - Child\'s Play[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/7s2wd9]45 - Quest For Survival[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/5v2nhh]46 - The Secret Of Omega Supreme[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/p9g31a]47 - The Gambler[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/1t4um0]48 - Kremzeek![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/3s33kt]49 - Sea Change[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/wlccwi]50 - Triple Takeover[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/hq3myx]51 - Prime Target[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/4ne8pq]52 - Auto Bop[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/dxv0qu]53 - The Search For Alpha Trion[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/e8ak3t]54 - The Girl Who Loved Powerglide[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/u5euj8]55 - Hoist Goes Hollywood[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/xz935k]56 - The Key To Vector Sigma (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/hxwxau]57 - The Key To Vector Sigma (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/bwwc3m]58 - Aerial Assault[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ddxah4]59 - War Dawn[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/5awaai]60 - Trans-Europe Express[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/jocm2v]61 - Cosmic Rust[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/6g2dj9]62 - Starscream\'s Brigade[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/xyu86k]63 The Revenge Of Bruticus[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/uh8uqs]64 - Masquerade[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/phe7to]65 - B.O.T.[/URL]\r\n\r\n-- [URL=http://www.megaupload.com/?d=XIUJKL5I]Transformers: the Movie (1986)[/URL] -- Password: [COLOR=\"Blue\"]Movie[/COLOR]\r\n\r\nTransformers: the Movie (1986) - Split File\r\n[list:c0844fc4ca][*:c0844fc4ca][URL=http://www.megaupload.com/?d=HYIJCMQY]Transformers - The Movie (1986).001[/URL]\r\n[*:c0844fc4ca][URL=http://www.megaupload.com/?d=A6ZC7JIP]Transformers - The Movie (1986).002[/URL]\r\n[*:c0844fc4ca][URL=http://www.megaupload.com/?d=XE9NGYGC]Transformers - The Movie (1986).003[/URL]\r\n[/list:u:c0844fc4ca]\r\n\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=HU1WH8P9]Transformers: The Movie (1986) Score[/URL]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Season 3[/b:c0844fc4ca]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/dbrode]66 - Five Faces Of Darkness (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/di9y1y]67 - Five Faces Of Darkness (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/0xr0ze]68 - Five Faces Of Darkness (Part 3)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/72rp1y]69 - Five Faces Of Darkness (Part 4)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/44fvmv]70 - Five Faces Of Darkness (Part 5)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/wddksx]71 - The Killing Jar[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/9hebz5]72 - Chaos[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/m7oeho]73 - Dark Awakening[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/8pu2ui]74 - Surprise Party[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/46pzyo]75 - Madman\'s Paradise[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/6yg948]76 - Webworld[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/9oh8df]77 - Carnage In C-Minor[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/gcao98]78 - Forever Is A Long Time Coming[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/qgrmco]79 - Fight Or Flee[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/mes46c]80 - Thief In The Night[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/fvfge0]81 - Starscream\'s Ghost[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/3rpz18]82 - Ghost In The Machine[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/fox0mj]83 - Dweller In The Depths[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/p44foq]84 - Nightmare Planet[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/m0cq9p]85 - The Ultimate Weapon[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/4org12]86 - The Big Broadcast Of 2006[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/xqlcfy]87 - The Quintesson Journal[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ixcxtt]88 - Only Human[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/csebld]89 - Call Of The Primitives[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/9v7ufz]90 - Grimlock\'s New Brain[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/vv4jlb]91 - Money Is Everything[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/0btygf]92 - The Face Of Nijika[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/e04n1w]93 - The Burden Hardest To Bear[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/0frdnc]94 - The Return Of Optimus Prime (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/tri4o1]95 - The Return Of Optimus Prime (Part 2)[/URL]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Season 4[/b:c0844fc4ca]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/01c2ko]96 - The Rebirth (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/wld8zn]97 - The Rebirth (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/2v9icl]98 - The Rebirth (Part 3)[/URL]\r\n\r\n-----------------------------------------------------------------------------\r\nWell here\'s the entire Beast Wars run ripped right from the DVDs. Enjoy.\r\n\r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/Beastwarslogo.jpg[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Beast Wars: Transformers[/b:c0844fc4ca]: The series spanned a total of 52 episodes.\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Season 1[/b:c0844fc4ca]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/aqco99]01 - Beast Wars (Part 1)[/url]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/92kveu]02 - Beast Wars (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/5rf8w0]03 - The Web[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/8g5tuz]04 - Equal Measures[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/gxp01i]05 - Chain of Command[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/bzdyz0]06 - Power Surge[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/2r75dq]07 - Fallen Comrades[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/t9r20w]08 - Double Jeopardy[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/gholhc]09 - The Probe[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/qylkjj]10 - Gorilla Warfare[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/9ou1rg]11 - A Better Mouse Trap[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/62t4f6]12 - Victory[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/cjhz56]13 - Dark Designs[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/x90lga]14 - Double Dinobot[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/4iflw3]15 - The Spark[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/bl6m1v]16 - The Trigger (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ecds1a]17 - The Trigger (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/xrb4n2]18 - Spiders Game[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ipof3x]19 - Call of the Wild[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/avw0gk]20 - Dark Voyage[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/uqi1qx]21 - Possession[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/1xeyld]22 - The Low Road[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/6yfqhp]23 - Law of the Jungle[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/qgdw30]24 - Before the Storm[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/9jle2d]25 - Other Voices (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/02btud]26 - Other Voices (Part 2)[/URL]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Season 2[/b:c0844fc4ca]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/u521ea]27 - Aftermath[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/tjddqa]28 - Coming of the Fuzors (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/yums7f]29 - Coming of the Fuzors (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/5c19gs]30 - Tangled Web[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/igc49t]31 - Maximal No More[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/c79l3m]32 - Other Visits (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/gvn8n0]33 - Other Visits (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=DMR7L29X]34 - Bad Spark[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/k3giyh]35 - Code of Hero[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ed61cw]36 - Transmutate[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/l07n0z]37 - The Agenda (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/jejj46]38 - The Agenda (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ls2k9n]39 - The Agenda (Part 3)[/URL]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Season 3[/b:c0844fc4ca]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/plje7f]40 - Optimal Situation[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/x43wod]41 - Deep Metal[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/7816a0]42 - Changing of the Guard[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/obqyt8]43 - Cutting Edge[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/n25ybl]44 - Feral Scream (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/r9yiim]45 - Feral Scream (Part 2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/qrook4]46 - Proving Grounds[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/7yzpfr]47 - Go With the Flow[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/nqqwxf]48 - Crossing the Rubicon[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/qbp4om]49 - Master Blaster[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/honiu1]50 - Other Victories[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/utxhul]51 - Nemesis (Part 1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/trcdx8]52 - Nemesis (Part 2)[/URl]\r\n\r\n---------------------------------------------------------------------------\r\nHere\'s Season 1 of Beast Machines. Season 2 will be coming up shortly. Enjoy.\r\n\r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/bmlogo.jpg[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Beast Machines[/b:c0844fc4ca]: The series spanned a total of 26 episodes.\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Season 1[/b:c0844fc4ca]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/3bpwcw]01 - The Reformatting[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/k4m5p9]02 - Master of the House[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/nv6tcu]03 - Fires of the Past[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/yerzm0]04 - Mercenary Pursuits[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/g2dw3p]05 - Forbidden Fruit[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/buwy51]06 - The Weak Component[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/295n2i]07 - Revelations: Discovery (1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/3hlvpm]08 - Revelations: Descent (2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ihi1r8]09 - Revelations: Apocalypse (3)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/zzzkja]10 - Survivor[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/pb0x2n]11 - The Key[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/5x7d0t]12 - The Catalyst[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/l785qw]13 - End of the Line[/URL]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Season 2[/b:c0844fc4ca]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ihbujh]14 - Fallout[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/4ev1w2]15 - Savage Noble[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/hvs7tk]16 - Prometheus Unbound[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/uw31ys]17 - In Darkest Knight[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/2ezwc2]18 - A Wolf in the Fold[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/9pzfy2]19 - Home Soil[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ba0utb]20 - Sparkwar: The Strike (1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/l9beh5]21 - Sparkwar: The Search (2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/mmbr2c]22 - Sparkwar: The Siege (3)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/wtqcv4]23 - Spark of Darkness[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/cgtqga]24 - Endgame: The Downward Spiral (1)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/02c26z]25 - Endgame: When Legends Fall (2)[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/de776m]26 - Endgame: Seeds of the Future (3)[/URL]\r\n\r\n---------------------------------------------------------------------------\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/rid_mid.jpg[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers: Robots in Disguise[/b:c0844fc4ca]: The series spanned a total of 39 episodes.\r\n\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/dluc9a]01 - Battle Protocol![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/apxja1]02 - An Explosive Situation[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/uozqpz]03 - Bullet Train to the Rescue[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/0wb1j9]04 - Spychangers to the Rescue[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/c41db1]05 - The Hunt for Black Pyramid[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/jad9af]06 - The Secret of the Ruins[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/9ca8si]07 - Sideburn\'s Obsession[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ticn5q]08 - Secret Weapon D-5[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=QFX1KNV2]09 - Mirage\'s Betrayal[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/8ni18s]10 - Skid Z\'s Choice[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/2k1yzt]11 - Tow-Line Goes Haywire[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/p9w7f8]12 - The Ultimate Robot Warrior[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/rsfv01]13 - Hope for the Future[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/racl25]14 - The Decepticons[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/cb3kds]15 - Commandos[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/8dkp28]16 - Volcano[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/b82nn8]17 - Attack From Outer Space[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/zmnc91]18 - The Test[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/vzuy9b]19 - The Fish Test[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/5fizd1]20 - Wedge\'s Short Fuse[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/yb2l93]21 - Landfill[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/4iarwi]22 - Sky-Byte Saves the Day[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/bpoqwt]23 - A Test of Metal[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/n47af1]24 - Ultra Magnus[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/g1qpa1]25 - Ultra Magnus-Forced Fusion![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/4a1ouj]26 - Lessons of the Past[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/b0d4ok]27 - The Two Faces of Ultra Magnus[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/88jt8y]28 - Power to Burn[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/26qmpf]29 - Fortress Maximus[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/wta2ce]30 - Koji Gets His Wish[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/m6jmgl]31 - A Friendly Contest[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/uvyrrn]32 - Peril From The Past[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/4no3wb]33 - Maximus Emerges[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/eh64t7]34 - The Human Element[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/bwpkpm]35 - Mystery of Ultra Magnus[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/183fq3]36 - Mistaken Identity[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/7pv6xy]37 - Suprise Attack[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/m1buws]38 - Galvatron\'s Revenge[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/5zlbjq]39 - The Final Battle[/URL]\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/armadabig.jpg[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers: Armada[/b:c0844fc4ca]: The series spanned a total of 52 episodes.\r\n\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/73to1m]01 - First Encounter[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/7qlu1h]02 - Metamorphasis[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/lo7f7l]03 - Base[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/u9kpxw]04 - Comrade[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/2fjyck]05 - Solider[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/hsyqr0]06 - Jungle[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/u30kl1]07 - Carnival[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/dn70mo]08 - Palace[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/xilk5l]09 - Confrontation[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/d88lao]10 - Underground[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/uwoqib]11 - Ruin[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/05g0qs]12 - Prehistory[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/lqg8lh]13 - Swoop[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=65GE02RF]14 - Overmatch[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=ODAAYIB8]15 - Gale[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=YV4M1MLC]16 - Credulous[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=8ZGKLME0\"]17 - Conspiracy[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=EE0S2644]18 - Trust[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=5ERARSCJ]19 - Vacation[/URL]\r\n20 - Reinforcement (coming soon)\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=XBHO0AA9]21 - Decisive Battle[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=URBG7ISS]22 - Vow[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=IIG2JCQN]23 - Rebellion[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=96VR60I6]24 - Chase[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=CSOTKXCS]25 - Tactician[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=N4XTCFEE]26 - Link Up[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=2VHEYHDD]27 - Detection[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=LTVYY8P6]28 - Awakening[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=8K92ZY2T]29 - Desperate[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=NXLGGS5U]30 - Runaway[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=DJAQP0C3]31 - Past, Part 1[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=Q4YW3HK7]32 - Past, Part 2[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=RD43ZVY6]33 - Sacrifice[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=XS63LW03]34 - Regeneration[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=QVLTKSVM]35 - Rescue[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=LYHCOW26]36 - Mars[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=FBAVW9CM]37 - Crack[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=93FWQDBD]38 - Threaten[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=Q18ID50T]39 - Crisis[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=RDBA2DZM]40 - Remorse[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=AQ7OCQZN]41 - Depart[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=Y3UZWZCD]42 - Miracle[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=W5VMAFZ1]43 - Puppet[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=ARIKT78X]44 - Uprising[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=ICN2QG1E]45 - Dash[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=MDBDVNJ6]46 - Drift[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=SKASU1C6]47 - Portent[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=KXHCKHW1]48 - Cramp[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=CZWOJ0CR]49 - Alliance[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=NQPPTZ7B]50 - Union[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=ONIFZUAX]51 - Origin[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=XVDW7H75]52 - Mortal Combat[/URL]\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/energonbig.jpg[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers: Energon[/b:c0844fc4ca]: The series spanned a total of 51 episodes.\r\n(Episode 33 of the series was never aired or translated in the U.S.)\r\n\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/6fgv1y]01 - Cybertron City[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/l1pqbx]02 - Energon Stars[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/olw01q]03 - Scorponok[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/013mfc]04 - Megatron\'s Sword[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/o1s9co]05 - The New Cybertron City[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/xhwumh]06 - Megatron Resurrected[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=AIC258ZS]07 - Megatron\'s Raid[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=V5M8KI4A]08 - Starscream The Mysterious Mercenary[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=2VZ3G1R6]09 - Battle in the Asteroid Belt[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=LBRZFHS2]10 - Energon Tower[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=ZRO4NF5M]11 - The Legend of Rodimus[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=O9TRP5NR]12 - Crisis in Jungle City[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=Z3GIE363]13 - Beware: Kicker![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=7BISVBOL]14 - Energon Grid[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=S6PEBE90]15 - Rodimus: Friend or Foe[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=6G3G6USJ]16 - Go For Unicron[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=PM1635E9]17 - The Return of Demolishor [/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=5FCJTAZ1]18 - A Tale of Two Heroes[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=6DBYGYO5]19 - Battle Stations[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=9CUEEDVI]20 - Alpha Q: Identity[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=WM25ZQ0Z]21 - Shockblast: Rampage[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=02OWQOJK]22 - Survival Instincts[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=E8WOLD7X]23 - Each One Fights...[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=K9J3DGXA]24 - Unicron Unleashed[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=EPJZP8SK]25 - Open Fire![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=BH3SBTPW]26 - Ripped Up Space[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=WRMFZEMP]27 - Team Optimus Prime[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=P8DRNI2F]28 - Protection[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=JMXP5OIY]29 - Imprisoned Inferno [/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=FJIAR4KU]30 - Jungle Planet[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=PMOVVL8A]31 - Bulkhead[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=EI3NDUSR]32 - Farewell Inferno[/URL]\r\n33 - Scorponok\'s Scars (Unaired in U.S.)\r\n34 - Crash Course\r\n35 - Omega Supreme\r\n36 - A Heroic Battle\r\n37 - The Power\r\n38 - Optimus Supreme\r\n39 - Unicron Perishes \r\n40 - Ambition\r\n41 - Wishes\r\n42 - Galvatron!\r\n43 - Break Through\r\n44 - Distribution\r\n45 - The Omega Train\r\n46 - Deception Army\r\n47 - Ironhide Team\r\n48 - Formidable\r\n49 - Galvatron Terror\r\n50 - Destructive Power\r\n51 - Spark\r\n52 - The Sun\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/cybertronbig.jpg[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers: Cybertron[/b:c0844fc4ca]: The series spanned a total of 52 episodes.\r\n\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/dfcrw3]01 - Fallen[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/98uzxl]02 - Haven[/url]\r\n[url=http://www.megaupload.com/?d=VZFFH0FT]03 - Hidden[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/f460sd]04 - Landmine[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/q1ypov]05 - Space[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/2tyj0u]06 - Rush[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/er1opz]07 - Speed[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/krrnal]08 - Collapse[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/zxqyr6]09 - Time[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/r6wqct]10 - Search[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/6ikto8]11 - Deep[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/03wuf0]12 - Ship[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/u5lcxi]13 - Hero[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/mt3e1w]14 - Race[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/pzrbty]15 - Detour[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/pdxck6]16 - Savage[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/j9uyzp]17 - Sand[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/m2i3wp]18 - Champions[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/rt4kq8]19 - Ice[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/h4htwy]20 - Honor[/url]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/z85p5t]21 - Primal[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ue8h12]22 - Trust[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/pnomhe]23 - Trap[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/edza6h]24 - Invasion[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/3011h4]25 - Retreat[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/t2dt5x]26 - Revelation[/URL]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/rho9xe]27 - Critical[/url]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/6ypkdv]28 - Assualt[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/4c2c9b]29 - Starscream[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/xn7k9x]30 - United[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/3c7ib1]31 - Cybertron[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/hjrx88]32 - Balance[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/5phfby]33 - Darkness[/URL]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/98edpu]34 - Memory[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/0lutdh]35 - Escape[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/wcs0qx]36 - Family[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/ifx6ix]37  - Titans[/url]\r\n[url=http://www.sendspace.com/file/g515pl]38 - Warp[/url]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/wyetip]39 - Giant[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/k6yhao]40 - Fury[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/dksw7h]41 - City[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/kpttxs]42 - Ambush[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/c7of48]43 - Challenge[/URL]\r\n44 - Scourge (coming soon)\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=N87E3YB0]45 - Optimus[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=17YM89MI]46 - Showdown[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=NB8CT9EI]47 - Guardian[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=THUYL82U]48 - Homecoming[/URL]\r\n[url=http://www.megaupload.com/?d=DMNSPDJJ]49 - End[/url]\r\n50 - Unfinished (coming soon)\r\n[url=http://www.megaupload.com/?d=3OIVOPV8]51 - Beginning[/url]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=3MYRP1I8]52 - Inferno (\"Lost\" Episode)[/URL]\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\nHere is the [b:c0844fc4ca]Transformers Live Movie Soundtrack[/b:c0844fc4ca] ripped and uploaded for your enjoyment. \r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/Transformers2007logomodified.png[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=C40SOVUQ]Transformers (Live Movie) Soundtrack 2007[/URL]\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/tfanilogo.jpg[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers: Animated[/b:c0844fc4ca]: 26 episodes have been confirmed so far.\r\n\r\n[b:c0844fc4ca][color=Red:c0844fc4ca]GIVING FUEL, GIVING FIRE, BRINGING YOU THAT WHICH YOU DESIRE!\r\n\r\nCOMING IN SPRING 2008![/color:c0844fc4ca][/b:c0844fc4ca]\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\nHere\'s the subbed version of Transformers Scramble City. I can\'t remember who subbed it, but all credit goes to them for subbing this episode. \r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers Scramble City[/b:c0844fc4ca]: This is an OVA. Only 1 episode was released.\r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/300px-Scramblecity_title.jpg[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/s3lbej]Transformers - Scramble City OVA [sub][/URL]\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\nTransformers: The Headmasters, subbed by TV-Nihon. All credit goes to them. The Megaupload links for Episodes 1-18 are not my links they are from members Sogeking and zionmatrix from the TV-Nihon boards.\r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/HeadmastersLogo.gif[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers: The Headmasters[/b:c0844fc4ca]: The series spanned a total of  35 episodes.\r\n\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=SL1JXX8B]01 - Four Warriors from the Sky[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=JBACW6DH]02 - Mystery of Planet Master[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=WHUVOPPC]03 - Birth of the Dream! Double Convoy![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=403LMXGW]04 - The Cassettes\' Big Plan[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=TTV26WNQ]05 - Insurrection on Planet Beast[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=958WL9B6]06 - Approach of the Devil Meteorite[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=TJ4I2WLV]07 - Four Million Years - The Mysterious Veil[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=T6D2IVF2]08 - Terrifying! The Six Shadows[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=36JZAH8W]09 - Planet Seibertron in Eminent Danger! Part One[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=OB17GTVS]10 - Planet Seibertron in Eminent Danger! Part Two[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=11GM6Z68]11 - Shadow Emperor Scorponok[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=UG7Y77EU]12 - The Mysterious Dormant Volcano\'s Big Eruption![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=F1HZPMP8]13 - Head On! Fortress Maximus![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=991ISSCI]14 - Mars Explodes! Maximus in Danger![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=JYMMKZMZ]15 - Mars Explodes!! The Arrival of Mega Zarak[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=MFRQ7NH7]16 - Return of the Immortal Emperor[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=BZN191BS]17 - Planet Sandra SOS[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=N08W4K5V]18 - Daniel in the greatest pinch ever!![/URL]\r\n19 - Fight to the Death on Planet Hive!!\r\n20 - Battle for Defense of the False Planet\r\n21 - Find Mega Zarak\'s Weak Spot!!\r\n22 - Head Formation of Friendship\r\n23 - Mystery of the Space Pirate Ship\r\n24 - Ultra Magnus Dies!!\r\n25 - The Emperor of Destruction Vanishes on an Iceberg\r\n26 - I Risk My Life for Earth\r\n27 - Miracle Warriors, The Targetmasters, Part 1\r\n28 - Miracle Warriors, The Targetmasters, Part 2\r\n29 - The Master Sword is in Danger!!\r\n30 - The Zarak Shield Turns the Tide\r\n31 - Operation: Destroy the Decepticons\r\n32 - My Friend Sixshot!\r\n33 - Duel on the Asteroid\r\n34 - The Final Showdown on Earth, Part 1\r\n35 - The Final Showdown on Earth, Part 2\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\nThis is a TV-Nihon release, so you guys should know the deal by now. All credit goes out to them. Enjoy.\r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/MasterforceLogo.gif[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers: Super-God Masterforce[/b:c0844fc4ca]: The series spanned a total of  42 episodes.\r\n\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/g3y2cd]01 - Rise Up, Pretenders![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/pt5o7j]02 - The Destron\'s Fearsome Manhunt![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/2g5ekp]03 - Kidnapping!? The Targeted Jumbo Jet[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/a5wgk2]04 - The Birth of the Headmaster Jrs![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/rxy0ei]05 - Rage! Little Devils with No Need for Rules![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/jvspls]06 - Go, Goshooter! Showdown in the Wasteland[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ovp2df]07 - Panic! Protect the Wild Animals![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/tr8j6v]08 - The Super Warriors: The Godmaster Brothers[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ealcea]09 - A Fierce Battle!! The Cybertrons are in Trouble[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/kpqwwk]10 - The Hero is Chosen, and his Name is Ginrai![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/h9c6y3]11 - Ginrai: God-On of Rage!![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/mx0it4]12 - A Strange Friendship: Cancer and Minerva[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/b6fxtl]13 - Friend or Foe!? The True Form of the Monster!![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/hg23pm]14 - Eliminate the Godmaster Ginrai[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/6ku7oy]15 - The Heroic Birth of Super Ginrai[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/dkogfi]16 - Lightfoot: A Dramatic Encounter[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ok1eb1]17 - An Enemy? The Third Godmaster, Ranger[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/y0gcb5]18 - A Powerful Foe!! Sixknight the Wanderer[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/eewmp5]19 - At Full Strength! The Four Godmaster Gunmen[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/3l2926]20 - The Cybertron Warrior, Sixknight?![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/qz0ypy]21 - Save the little girl! The Chojin Warriors, the Godmasters[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/u8i3kj]22 - Lightfoot Must Choose: Life or Death?[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/kke7im]23 - Expose the Destrons\' Dark Deception![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/tjtxad]24 - Super Ginrai Gets Blown Away in the Desert!?[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/53qanp]25 - Will the Bomber Project be Destroyed!?[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/79twxl]26 - God Ginrai: Into the Sky!![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/1tx4sd]27 - God Ginrai - Showdown on the Surface of the Moon[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/65tr78]28 - Overlord - Terror of the Chokon Tornado[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/3hatwy]29 - Escape from the Erupting Underwater Volcano!![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/wug5du]30 - Destroy Godbomber!![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/381np8]31 - The Appearance of the Final Godmaster!![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/ob004x]32 - Secret Orders: Destroy the Cybertron Base!![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/wl1bdw]33 - Crisis! The Cybertron Base Explodes[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/xgjeh9]34 - BlackZarak: Destroyer from Space[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/efn8tq]35 - Crisis! The Day of the Downfall of Humanity[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/da62gl]36 - Will God Ginrai Save Cancer!?[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/bgkj9c]37 - God Ginrai: Showdown at the Destron Base[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/dtkvoc]38 - The Ultimate Combination!! BlackZarak, the New Lifeform[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/41z7io]39 - Battle to the Death!! God Ginrai vs. Darkwings Reborn[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/nnxkyj]40 - The Cybertrons\' Desperate Attack!![/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/vsclst]41 - Malevolent and Inhuman: The True Form of Devil Z[/URL]\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/rc4kw2]42 - A Battle... And Then...[/URL]\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\nHere is Transformers: Victory. Subbed by TV-Nihon. All credit goes to them. All I did was upload them.\r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/VictoryLogo.gif[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers: Victory[/b:c0844fc4ca]: The series spanned a total of 38 episodes.\r\n(Please note, I will not be uploading episode 38 since: a. TV-Nihon did not sub it and b. It\'s just a recap episode).\r\n\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=DW2RHHQX]01 - The Brave Hero of the Universe, Star Saber[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=U4UNOIWC]02 - Sneak Attack! Dinoking[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=SCXWKJ8A]03 - Attack! Leozack[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=UA8X8DNV]04 - Unite!! Multiforce[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=VUBEM4JO]05 - Move Out, Rescue Team![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=I1PHL4MK]06 - Infiltration... The Uranium Mine[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=QY11T1L8]07 - Explosion!! The Energy Base[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=H5A4MOLG]08 - The Underground City of Terror[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=EEVIH3F6]09 - Clash!! Two Great Heroes[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=0R4FL850]10 - The New Warrior, Hellbat[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=DXXX0IHB]11 - Attack the Shuttle Base!![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=0CX1063H]12 - Tanker Hijack Operation[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=XJ1ZGYN1]13 - Move Out, Breastforce!![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=ZTKKXN5Q]14 - Rescue Jan!![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=C3Q98LCB]15 - Mach and Tackle[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=QZ8AIEX7]16 - A Fierce Battle!! The Asteroid[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=0TZMKWB7]17 - Planet Micro: The Mysterious Warrior[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=K0ZODHC4]18 - Get Back Gaihawk![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=AXQIK40E]19 - Form Liokaiser![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=TMXSZM0Y]20 - The Warrior Combiner is Assembled![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=UJS63CHK]21 - The Resurrection of the Destron Fortress!?[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=ZAQYJPGL]22 - Battle Up of Wrath!![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=O95YIKCB]23 - Battle to the Death at the South Pole!![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=4DD5IIGP]24 - Crisis! Ambush in the Desert[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=5GZL66QX]25 - A Deadly Battle[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=C397RXRS]26 - The Death of Ginrai!![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=L9UF3WHJ]27 - Fight, Victory Leo!![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=00O2OTH3]28 - The Cybertrons\' Ultimate Crisis![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=3N758V5E]29 - Awaken, Victory Leo![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=LVSTP72W]30 - The Tide is Turned! The Ultimate Weapon, The Victory Unification[/URL]\r\n31 - Jan: Defend the Campus!!\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=FMDEH1J0]32 - A Mystery?! The Deception of the Base Bombs[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=Y1FBQRNK]33 - The Death-Bringing Space Insects!![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=L3M0U080]34 - The Strongest! Victory Saber[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=P0Z74Q6B]35 - The Terror of the Giant Tidal Waves[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=0SYHU8A7]36 - The Wrath of the Resurrected Giant Fortress![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=KU0BJJZK]37 - The Fortress vs. The Victory Unification[/URL]\r\n38 - (Re-cap episode. [b:c0844fc4ca]Not [/b:c0844fc4ca] going to be uploaded)\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\nHere\'s the subbed version of Transformers Zone. I can\'t remember who subbed it, but all credit goes to them for subbing this episode. \r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/ZoneLogo.gif[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers: Zone[/b:c0844fc4ca]: This is an OVA. There was only 1 episode released.\r\n\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=J7ZSCIKH]Transformers Zone[/URL]\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\n[COLOR=\"Red\"][b:c0844fc4ca]COMING SOON![/b:c0844fc4ca][/COLOR]\r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/bw2logo.gif[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Beast Wars II[/b:c0844fc4ca] (a.k.a. [b:c0844fc4ca]Beast Wars the Second[/b:c0844fc4ca]): Ran for 43 episodes.\r\n\r\n01 - The Birth of a New Army\r\n02 - Run, White Lion, run!\r\n03 - The Rage of Bighorn\r\n04 - The Trap of the Lake\r\n05 - Revival of Galvatron \r\n06 - The Mystery of the Ancient Ruins\r\n07 - The Insect Army Arrives\r\n08 - Friend or Foe?, Insect Robot\r\n09 - The Strongest Tag Team?\r\n10 - Galvatron\'s Rage\r\n11 - Danger! Scissor Boy\r\n12 - Autorollers, Mobilize!\r\n13 - Predacon General Offensive!\r\n14 - Combined Giant Tripredacus\r\n15 - The Cheerful Jointrons\r\n16 - A Terrible Combination Plan?\r\n17 - Who is The Leader?\r\n18 - Black Lio Convoy\r\n19 - Space Pirate Seacons!\r\n20 - Who is the Strongest Warrior?\r\n21 - Scuba is Saved\r\n22 - Megastorm\'s Reckoning\r\n23 - Showdown in the Sea\r\n24 - To Face the Setting Sun\r\n25 - The Last Battle\r\n26 - Enter, Lio Junior!\r\n27 - Megastorm Reborn\r\n28 - New Weapon: the Tako Tank\r\n29 - Dark Planet Nemesis\r\n30 - Gigastorm\'s Treachery\r\n31 - The End of Starscream\r\n32 - Lio Convoy Assasination Plan\r\n33 - The Great Angolmois Freezing Operation\r\n34 - Knock out Nemesis!\r\n35 - Lio Junior\'s Revolt?\r\n36 - Emissary of the Fourth Planet\r\n37 - Crisis of Planet Gaea\r\n\r\nBeast Wars II: The Movie (coming soon)\r\n\r\n38 - Fly out! Planet Gaea\r\n39 - Assemble, 39th Warrior\r\n40 - Revenge of the Space Pirates\r\n41 - Breaking into Nemesis\r\n42 - Legend! The Green Warrior\r\n43 - Farewell!, Lio Convoy \r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\n[COLOR=\"Red\"][b:c0844fc4ca]COMING SOON![/b:c0844fc4ca][/COLOR]\r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/bwneologo.gif[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Beast Wars Neo[/b:c0844fc4ca]: Had a total of 35 episodes.\r\n\r\n01 - Move Out Big Convoy!\r\n02 - Get the Mysterious Capsule!\r\n03 - Burning Spirit Below Freezing\r\n04 - Hang in there Stampy!\r\n05 - Mirage in the Sand\r\n06 - Dinosaur Combiner Magmatron\r\n07 - Duel in the Midst of Labyrinth\r\n08 - Danger of the Black Hole\r\n09 - Sub-Commander Longrack\r\n10 - Whoa! He Got Eaten!\r\n11 - Planet of Time\r\n12 - Hydra Alone\r\n13 - Break is a Destron\r\n14 - Ship\'s Log\r\n15 - Mach Kick Enlists!\r\n16 - Planet of the Ultimate Weapon\r\n17 - Troubled DNAVI\r\n18 - Randy, Attack!\r\n19 - Physicist Bump\r\n20 - Hardhead Is Hardhead\r\n21 - Deep-sea Personal Combat\r\n22 - The Stolen Gung-Ho\r\n23 - Hot-blooded Instructor Survive\r\n24 - Assemble, New Warriors!\r\n25 - The Mysterious Beast Warrior\r\n26 - The Stolen Capsule\r\n27 - Pursue the Blendtrons\r\n28 - Angered Magmatron\r\n29 - Illusions... Lio Convoy\r\n30 - Unicron Revived...\r\n31 - Unicron\'s Ambition\r\n32 - Fight, Cybertrons!\r\n33 - The End of the Cybertrons...\r\n34 - The Last Battle\r\n35 - Graduation\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\nHere\'s Transformers: Super Link, you know the drill. Subs done by TV-Nihon, all credit goes out to them.\r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/slink_logo.jpg[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers: Super Link[/b:c0844fc4ca]: The series ran for a total of 52 episodes (including the Super Link Special).\r\n\r\n[URL=http://www.sendspace.com/file/5yph19]Super Link - 01 - Arise! Ocean City [sub][/URL]\r\n\r\n--------------------------------------------------------------------------\r\nHere\'s Transformers: Galaxy Force, you should know the drill by now. Subs done by TV-Nihon, all credit goes out to them. The first six episodes were uploaded by [b:c0844fc4ca]Gouki216[/b:c0844fc4ca].\r\n\r\n[img:c0844fc4ca]http://img.photobucket.com/albums/v134/sosa241/galaxybig.jpg[/img:c0844fc4ca]\r\n\r\n[b:c0844fc4ca]Transformers: Galaxy Force[/b:c0844fc4ca]: The series spanned a total of 52 episodes.\r\n\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=U8I6IU7R]01 - Sacred Birthplace, Planet Seibertron Destroyed![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=C46QEMEU]02 - Encounter with the Transformers[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=A7DK29K0]03 - Protect the Secret Base![/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=C3PX2Z7J]04 - Lesson for Living on Earth[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=5IB1EZGX]05 - Find the Chip Square[/URL]\r\n[URL=http://www.megaupload.com/?d=BKR7JTY0]06 - Wondrous Planet Speedia[/URL][/quote:c0844fc4ca]'),(46817,'51cbd30218','','Everything fixed.\r\nZadowolony Kresz? Lepiej by¶ by³ albo...\r\n\"I WILL CRUSH YOU WITH MY BARE HANDS!\"\r\n(do czego to odno¶nik? kto¶ wie?)'),(46818,'8b4f975dc3','','[quote:8b4f975dc3=\"Lord Forte\"]Everything fixed.\r\nZadowolony Kresz? Lepiej by¶ by³ albo...\r\n\"I WILL CRUSH YOU WITH MY BARE HANDS!\"\r\n(do czego to odno¶nik? kto¶ wie?)[/quote:8b4f975dc3]\r\ndo twojego ADHD kolego.'),(46808,'49b6cd9f4d','','zak³adam, ¿e drxowi to wydaje siê zabawne?'),(46809,'7325c29159','','lawl'),(46810,'7c199cb78a','','zmien URL na url'),(46811,'be8ec15fe4','','[quote:be8ec15fe4=\"Ulung\"]zak³adam, ¿e drxowi to wydaje siê zabawne?[/quote:be8ec15fe4]\r\nto jest tak zajebi¶cie zabawne, ¿e a¿ gnojek trzepie sobie do blaha.'),(46803,'af627f9b47','','Fuck yeah!\r\nDziêki, btw mam komiks Trans: armada z IDW w eng vol.1\r\ntakie se, roboty fajnie i kosmici, ludzie sux± jak zwykle.'),(46804,'0dd08647ce','','hm\r\ni?'),(46805,'fe00000eab','','[quote:fe00000eab=\"Ulung\"]Fuck yeah!\r\nDziêki, btw mam komiks Trans: armada z IDW w eng vol.1\r\ntakie se, roboty fajnie i kosmici, ludzie sux± jak zwykle.[/quote:fe00000eab]\r\nAramda jest bodaj od Dreamwave. Czy mo¿e wyszed³ jaki¶ jeszcze?\r\n\r\nbtw.\r\nMam komiksy Transformers G1 od Dreamwave. Jak co¶ to mogê wrzuciæ tutaj.'),(46806,'f3616d0d7b','','zjeba³e¶ kodowanie, fix plz.'),(46807,'ad47677e45','','[quote:ad47677e45=\"crh\"]zjeba³e¶ kodowanie, fix plz.[/quote:ad47677e45]\r\nw³a¶nie nie wiem co jest nie tak.\r\nBo niby wszystko wygl±da por¿±dnie a jednak linków nie wy¶wietla tak jak chcê. : /\r\n\r\nnevermind! ju¿ wiem co jest nie tak. Poprawi³em trochê linków.'),(46812,'a4a028ac38','','bez \" kurwa.'),(46813,'7b29c1715c','','chuj, tez dobrze'),(46814,'3bda867bb6','','ale zajebiste porównianie HO HO HO'),(46815,'3a658dca74','','[quote:3a658dca74=\"crh\"]zmien URL na url[/quote:3a658dca74]\r\nnie w tym problem.\r\nlinki s± w cudzys³owiu a powinny byæ bez.\r\nDzisiaj jeszcze pewno w nocy poprawiê wszystkie...jak nie za pomnê.'),(46816,'3a209f0341','','[URL=http://www.megaupload.com/?d=U8I6IU7R]01 - Sacred Birthplace, Planet Seibertron Destroyed![/URL]\r\nlulz fix?'),(46819,'0a20e620d4','','nie ;p'),(46820,'3ad04ebc27','','Forte grubasek hihihi i srasz debil kekekeke'),(46821,'95586a1e8f','','oho, filipek retard przemówi³.'),(46822,'71f1183385','','fascynuje mnie to ze ktos, kto uwielbia sie utozsamiac z rozmaitymi \'kulturami\' internetowymi (\'I AM A /B/TARD\', \'I AM FROM BLAH\') nie potrafi jednoczesnie zrozumiec (czy sobie przypomniec), ze BLAH wlasnie po to jest :P'),(46823,'61ce09a8d7','','&lt;strike&gt;panopticum&lt;/strike&gt; zoo :)'),(46824,'5d8d26aa7e','','witamy z powrotem po wakacjach\r\n\r\n[img:5d8d26aa7e]http://img503.imageshack.us/img503/3423/sm54mo1.gif[/img:5d8d26aa7e]\r\n\r\n[img:5d8d26aa7e]http://img471.imageshack.us/img471/1286/sm55oh5.gif[/img:5d8d26aa7e]\r\n\r\nciekawostka: odcinek 54-ty by³ zrobiony ju¿ pod koniec marca, ale by³ tak kijowy ¿e go wywali³em i a¿ do tej pory nie mia³em dobrych pomys³ów'),(46825,'bdb6b4ffc3','','NOWY GOD!!!!!1111!111yayzzzzz'),(46826,'44156262c1','','wyobrazi³em sobie Filipa sapi±cego do s³uchawki\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\na³a'),(46827,'0b4e1495a6','','Ale zes sie przyjebal do Shadowa! Zostaw go w spokoju!'),(46828,'172b6e3c67','','ehehehehehehehehehe'),(46829,'f5d440f567','','lulz\r\nTen pierwszy wymiata.'),(46830,'0e20533bf6','','jakas srednia ta nowy god, nic smiesznego w niej nie ma poza klipem'),(46831,'f766c9d6eb','','¿el do w³osów KURWO'),(46832,'92b453ad51','','[quote:92b453ad51=\"drx\"]fascynuje mnie to ze ktos, kto uwielbia sie utozsamiac z rozmaitymi \'kulturami\' internetowymi (\'I AM A /B/TARD\', \'I AM FROM BLAH\') nie potrafi jednoczesnie zrozumiec (czy sobie przypomniec), ze BLAH wlasnie po to jest :P[/quote:92b453ad51]\r\nnawet na /b/ nie ma takiego pierdolenia\r\ncease it'),(46833,'39d261754f','','swoj± drog± muszê  i¶æ do fryzjera chyba...trza w³osy przygotowaæ pod szopê.'),(46834,'397c7a4504','','IMAGEMACROS.JPG'),(46835,'2def8bf8bb','Sonyk jedyn.','wyszed³ w chuj dawno na tylyfony komórkowe.\r\n\r\nanyone played it?\r\nalso in before /r/'),(46836,'6428575414','w klasie mózgotrzepiec.','To by³ pierwszy dzieñ w szkole, wtorek po rozpoczeciu roku, druga lekcja chemia, no to nauczycielka calkiem calkiem, mila i sympatyczna, a co najwazniejsze wyrozumiala. No to pierwsza lekcja spytala sie czy moglibysmy napisac test z tego co pamietamy po wakacjach, no to sie zgodzilismy, nie na ocene to ok. Moja klasa liczy 5 osob no i tak siedzimy, cisza i w ogole no i jedyna dziewczyna (pasztet) wyskakuje z tekstem:\r\n-Prosze Pani, co by sie stalo gdybym polknela spinke ?\r\nNo to nauczycielka odpowiada ze stoickim spokojem, ze pewnie musiala by jechac na sygnale do szpitala na plukanie zoladka, tamta odpowiedziala szybkim ,,acha\'\'. \r\nSiedzimy i piszemy ten test, a zaledwie po minucie ona wyskakuje z kolejnym tekstem:\r\n-Prosze Pani, chyba polknelam spinke bo mialam dwie, a teraz mam jedna.\r\nNo to nauczycielka taki zonk na twarzy, ale nie odpowiedziala bo poczula wkrecanie w jej tonie glosu.\r\nPotem ona gada sama do siebie jakby miala rozdwojenie ja¼ni:\r\n-Po³knelas spinke, tak ? Teraz pojedziesz do szpitala na sygnale o tak *³i³uu³i³uu*\r\nDwie sekundy ciszy...\r\n-Polknelam spinke...polknelam spinke...ja chce zyc...ja chce zyc ! Ja chce zyc !!!\r\nNauczycielka zwrocila jej uwage no to sie uspokoila na 2 minuty potem zaczela wymieniac wszystkie zespoly jakie zna, padly glownie takie jak Doda Elektroda, Gosia Andrzejewicz ( kto kurwa tego slucha ?!) jak skonczyly sie jej pomysly to zaczela wymieniac zespoly ,,metalowe\'\' ( np. rammstein, marlin manson). Wymienila chyba z 40 zespolow razem, potem zaczela je powtarzac, ale mowiac od razu gatunek muzyczny razem z tymi jaki ten zespol gral kiedys  ( TAK KURWA ! KU£A NA PAMIEC Z CO NA CO ! ).\r\n\r\nPrzerwa, oczywiscie z kumplami sie wychachali¶my, nastepna lekcja j. ang. z nasza wychowawczynia.\r\n\r\nKazdy siada i jak to na poczatek powiedziec cos o sobie, no to bla bla bla omine bo mi sie pisac nie chce, dosz³o do niej i ona mowi tak:\r\n\r\n-E, no to ja robie sobie kó³ka artystyczne w domu tylko dla siebie i robie szyfry w paintcie bo ja ja otwieram zdjecie Dody Elektrody tam i robie do niej szyfr. To tyle, noo....\r\n\r\nTaka chwila ciszy w klasie, przerwala ja nauczycielka bo zadzwonil dzwonek.\r\n\r\nAle kurwa jak to szyfry w paintcie ?! Ja pierdole, ona sie urwala chyba z kosmosu, ja pierdziele...teraz czasami na lekcjach mowi do siebie ,,Koci koci ³apci, pojedziemy do babci\'\' conajmniej raz dziennie...\r\n\r\nDiscuss.'),(46837,'8d9a6d10af','','Delicious RL copy pasta I MUST EAT IT.\r\nwpadne do was do tej budy jak bede w wawie za jaki¶ czasu.\r\nbêd± lulze.'),(46838,'af7313c241','','5 osob w klasie = trafi³e¶ do retardów.'),(46839,'bceed4a28b','','ROTFL\r\nu mnie za to pierwszaczki nie siêgaja mi do ramion\r\ni jest pare nowych bab, które nazywamy GODZILLA'),(46840,'12be723a15','','[quote:12be723a15=\"crh\"]5 osob w klasie = trafi³e¶ do retardów.[/quote:12be723a15]\r\n\r\nNie tyle co do retardow co szkola prywatna i ma dojsc podobno jeszcze 2 osoby na 100% od 14 wrzesnia bo nie wrocilo bananowe towarzystwo z Irlandii. Jakies laski by sie przydaly, jestem ciekaw kto to bedzie, no i tak zawsze dochodza ludzie w ciagu roku bo niewytrzymuja presji od szkoly ( gnebiony lub przeliczone umiejetnosci )'),(46841,'a899b7e522','','szko³a prywatna to fail\r\nsrsly'),(46842,'2584a2c584','','[quote:2584a2c584=\"crh\"]szko³a prywatna to fail\r\nsrsly[/quote:2584a2c584]\r\n\r\nfajne jest pare rzeczy, nauczyciele zatrudniani nie sa katami bo to sie bananom moze nie spodobac lub tez sa elastyczne na 65% propozycji uczniow.'),(46843,'2b0cca1167','','mam 25 bab i dwóch ch³opow prócz mnie lulz\r\nnowy go¶æ zast±pi³ starego i teraz zamiast 2 techno buców i 1 indie teraz jest 1 techno buc, elastyczny fajny metalo punk i 1 indie.\r\n\r\nszkoda, ¿e nowych dup nie ma...chocia¿ nowy rocznik jako¶ to nadrabia.'),(46844,'c0beec1d0d','','By³em w szkole prywatnej, co cz³owiek to inny motyw, sam te¿ pewnie normalny nie jestem wiêc nie dziwne ¿e tam by³em.\r\n\r\nW ka¿dym razie dziewczyna pewnie ma problem, od razu jak przeczyta³em ten tekst przysz³a mi do g³owy T³umoko z Great Teacher Onizuka ale w rzeczywisto¶ci pewnie jest tak ¿e ona ma jak±¶ dolegliwo¶æ psychiczn± bo a¿ tak po prostu g³upich ludzi to raczej nie ma (je¶li siê mylê to ¶wiat po raz kolejny mnie zawodzi). Radzi³bym siê zapytaæ wychowawcy po cichu co z ni± nie tak, zwykle rodzice mówi± im na co nale¿y zwróciæ uwagê. To mo¿e nie byæ przypadek ¿e nauczycielka od chemii tak zareagowa³a, mo¿e chcia³a po prostu zbanalizowaæ sprawê.'),(46845,'1c9874870c','','gra³em na za ma³ym ekranie, aczkolwiekl gra sie dopasowa³a do wy¶wietlacza, nie widzia³em co jest przede mn±. chujnia.'),(46850,'cdfc905441','','[img:cdfc905441]http://img473.imageshack.us/img473/1943/sm56hh4.gif[/img:cdfc905441]\r\n\r\nweso³y Shadow wygl±da dziwnie'),(46851,'f822fca8d1','','wykurw cz³owieku, lol'),(46852,'7c322f3cf2','','Oto jak z pocz±tku normalna rozmowa szybko przerodzi³a siê w lulzowaty rodzaj k³ótni.\r\n\r\nLordForte13:24:01\r\nOOOOUUOOOUUUOOOUUUOOU\r\n\r\nLordForte13:24:08\r\nIblis ma dobry humorek\r\n\r\nIblis Sriblis13:24:18\r\nmwahahaha tez bys mial z takim facetem\r\n\r\nLordForte13:24:30\r\njakiej muzy?\r\n\r\nIblis Sriblis13:24:38\r\nz przedmiotu\r\n\r\nLordForte13:24:43\r\naaaa\r\n\r\nLordForte13:24:53\r\na ja zrozumia³em ¿e...mniejsza\r\n\r\nLordForte13:25:05\r\na czemu on taki \"zajefajny\"?\r\n\r\nIblis Sriblis13:28:08\r\nspokojny typ, gada jakimis niezrozumialymi zdaniami do nas i zwraca sie do chlopakow jak do uposledzonych, operuje mlodziezowym slangiem chociaz dziadek z brodom wiek 57 lat typu: \"nie wyrobie, chlopie uspokoj sie\" i chwilami klnie znecajac sie na osobach fizycznie xD do tego jak mowi to gwizdze jak swistak xDDDD\r\n\r\nIblis Sriblis13:28:18\r\nzajebiozo smieszny gosc xD\r\n\r\nIblis Sriblis13:28:26\r\ncala klasa lala przez cala lekcje z niego\r\n\r\nLordForte13:40:10\r\nlulz\r\n\r\nLordForte13:40:48\r\ndobrze widzieæ ¿e ju¿ nie emujesz z powodu...no wiesz\r\n\r\nLordForte13:40:52\r\nekhem ekhem\r\n\r\nIblis Sriblis13:48:24\r\n?\r\n\r\nIblis Sriblis13:48:40\r\ndostalam sie do kolejnego klubu sonica xD\r\n\r\nLordForte13:48:47\r\nrofl\r\n\r\nLordForte13:49:01\r\njaki to club?\r\n\r\nLordForte13:49:05\r\nShadow x Silver\r\n\r\nIblis Sriblis13:49:09\r\nshadowxrouge x]\r\n\r\nLordForte13:49:19\r\nlol\r\n\r\nLordForte13:49:26\r\nlololololololol\r\n\r\nIblis Sriblis13:49:45\r\ncholernie trudno sie do niego dostac musialam prosic o rekomedacje membera\r\n\r\nLordForte13:49:55\r\na ja mam konto na imejd¿szaku\r\n\r\nLordForte13:49:58\r\nha ha\r\n\r\nIblis Sriblis13:50:16\r\nbez rekomendacji nie przyjmuja i to jeszcze pisze sie podanie do co-onwera potem do klubu..\r\n\r\nIblis Sriblis13:50:20\r\nfajnie ja tez mam\r\n\r\nLordForte13:50:59\r\ni powiedz mi\r\n\r\nLordForte13:51:08\r\nco zyskujesz bêd±c w takim clubie?\r\n\r\nIblis Sriblis13:52:19\r\nhahah slawe i mozliwosc zablysniecia xD\r\n\r\nLordForte13:52:27\r\ntaaa\r\n\r\nIblis Sriblis13:52:28\r\nno i jestem wsrod swoich * *\r\n\r\nLordForte13:52:30\r\nlike hell\r\n\r\nLordForte13:52:38\r\ntaaa\r\n\r\nLordForte13:54:11\r\ni co?\r\n\r\nLordForte13:54:17\r\nbêdziesz dla klubu rysowa³a\r\n\r\nLordForte13:54:25\r\njak Shadow dupczy Rouge?\r\n\r\nIblis Sriblis13:54:44\r\nprzeczytaj regulamin zanim zaczniesz zadawac pytania\r\n\r\nLordForte13:55:02\r\nreglumain czego? : D\r\n\r\nLordForte13:55:23\r\n*regulamin\r\n\r\nIblis Sriblis13:55:36\r\nklubu\r\n\r\nIblis Sriblis13:55:46\r\nco wolno a czego nie wolno rysowac\r\n\r\nLordForte13:55:53\r\nlol\r\n\r\nLordForte13:56:14\r\npewnie to s± jakie¶ cipki które boj± siê spojrzeæ na hentaice\r\n\r\nLordForte13:56:22\r\nnie mówi±c ju¿ o\r\n\r\nLordForte13:56:31\r\nprawdziwym porno\r\n\r\nLordForte13:56:33\r\n: D\r\n\r\nLordForte13:56:39\r\nzreszt±\r\n\r\nLordForte13:56:47\r\nmo¿e i to i dobrze ¿e nie wolno\r\n\r\nLordForte13:56:53\r\nrysowaæ pornzów\r\n\r\nIblis Sriblis13:57:07\r\nnormalne i porzadne osoby ktore nie gustuja w takich rzeczach bo prawda jest taka ze osoby interesujace sie hentaiami i kamasutra w tym wieku jest albo napalony i spragniony baby albo ma cos z glowa\r\n\r\nLordForte13:57:09\r\nprzynajmniej mniej bêdzie Zasady 34 z Sanyka\r\n\r\nLordForte13:57:31\r\nLOL LOL LOL LOL\r\n\r\nLordForte13:57:39\r\nCZYLI MAM CO¦ Z G£OW¡?!\r\n\r\nLordForte13:57:44\r\nHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAH!\r\n\r\nIblis Sriblis13:57:55\r\nno najwyrazniej ^^\'\r\n\r\nLordForte13:58:02\r\ntaaa\r\n\r\nLordForte13:58:19\r\ntakie dziewczynki jak ty s± naprawdê zabawne\r\n\r\nIblis Sriblis13:58:33\r\ni takie chlopczyki jak ty rowniez\r\n\r\nLordForte13:59:08\r\nzacznij ogl±daæ hentaice\r\n\r\nLordForte13:59:12\r\nYaoi to co¶ dla ciebie\r\n\r\nLordForte13:59:20\r\nalbo real porn\r\n\r\nIblis Sriblis13:59:54\r\nja jestem normalna\r\n\r\nLordForte13:59:58\r\nja te¿ kurwa\r\n\r\nIblis Sriblis14:00:00\r\nnie potrzebuje tego\r\n\r\nIblis Sriblis14:00:06\r\n^^\'\'\'\'\r\n\r\nLordForte14:00:06\r\nwiêc uwa¿aj sobie\r\n\r\nIblis Sriblis14:00:26\r\nz czym?\r\n\r\nLordForte14:00:33\r\nz tym co mówisz\r\n\r\nIblis Sriblis14:00:37\r\nnie ja zaczelam..\r\n\r\nLordForte14:00:38\r\nczy tam piszesz\r\n\r\nIblis Sriblis14:00:44\r\ni nie groz mi ok?\r\n\r\nLordForte14:00:47\r\nBO CO?!\r\n\r\nIblis Sriblis14:00:53\r\npo prostu panuj sie\r\n\r\nLordForte14:00:57\r\nZJEM CIÊ JAK BÊDZIESZ DO MNIE PYSKOWA£A!\r\n\r\nIblis Sriblis14:01:01\r\nbo nie bede z toba rozmawiac i tyle ^^\r\n\r\nLordForte14:01:02\r\nOM NOM NOM NOM NOM\r\n\r\nIblis Sriblis14:01:14\r\nno i co robisz?\r\n\r\nIblis Sriblis14:01:28\r\nczy to co piszesz jest normalne? \"OM NOM NOM NOM NOM\"\r\n\r\nLordForte14:02:06\r\nty naprawdê nic nie rozumiesz\r\n\r\nLordForte14:02:15\r\nTY NAPRAWDÊ NIC NIE £APIESZ\r\n\r\nOna jest serialnie lulzowata. : D'),(46853,'c39053db7a','','da³e¶ dupy przy tym trochê, ale co tam. ona jest walnieta.'),(46854,'e6c70ae24e','','[quote:e6c70ae24e=\"crh\"]da³e¶ dupy przy tym trochê, ale co tam. ona jest walnieta.[/quote:e6c70ae24e]\r\nwiesz...oryginalnie nie napisa³em do niej by siê z niej nabijaæ ani j± trollowaæ. napisa³em do niej bo chcia³em pogadaæ o jej OMG PROBLEMACH Z PRZYJACIÓ£KAMI KTÓRE J¡ OPUSZCZAJ¡ LOL'),(46855,'c36a1d937f','','OMG JESTEM W MEGA SUPEROWYM KLUBIE SONIKA'),(46856,'cc52fb3fdd','','[quote:cc52fb3fdd=\"Ulung\"]Delicious RL copy pasta I MUST EAT IT.\r\nwpadne do was do tej budy jak bede w wawie za jaki¶ czasu.\r\nbêd± lulze.[/quote:cc52fb3fdd]\r\n\r\nDELICIOUS ASS YOU MUST LICK IT'),(46857,'1bade35b09','','what the fuck is this shit about?'),(46858,'01314545ab','','NIE TROLLUJ TROLLA!'),(46859,'db596e7ff7','Sejm siê rozwi±za³!','PARTY HARD'),(46860,'7c46be661a','','wêzê³ marynarski to to nie by³'),(46861,'e5c00385ce','','Cooooooooooooool.'),(46862,'c8e6903108','','Jaki sejm? Mieli¶my sejm?'),(46863,'a93b65394b','','&lt;object width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/0359hSerDeE\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=\"wmode\" value=\"transparent\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=\"http://www.youtube.com/v/0359hSerDeE\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;'),(46864,'abc3900365','','i myslisz drx ze teraz bedzie lepiej?\r\n\r\npffffffffffffffffffff\r\n\r\ntusk zrobi dokladnie taki sam chlew jak kaczory.'),(46865,'cff7f33691','','[i:cff7f33691]Gówno zrobi, bo znowu przegra wybory. Sinusoida mówi, ¿e teraz SLD.[/i:cff7f33691] :)'),(46866,'7d80b7150e','','ASDAFASASFDASDVASDFASDF'),(46867,'80485828c4','','[quote:80485828c4=\"Yong\"]nie ma penisa, sux[/quote:80485828c4]'),(46868,'8871d338f2','','[quote:8871d338f2=\"crh\"]i myslisz drx ze teraz bedzie lepiej?\r\n\r\npffffffffffffffffffff\r\n\r\ntusk zrobi dokladnie taki sam chlew jak kaczory.[/quote:8871d338f2]\r\n\r\n[img:8871d338f2]http://jj.am/gallery/d/32047-1/Picarddisgust.jpg[/img:8871d338f2]'),(46869,'a8ed63fe6e','','rozwiñ swoj± my¶l kay.'),(46870,'400df6d366','','[quote:400df6d366=\"Yong\"]Fuj, kobieta.[/quote:400df6d366]'),(46871,'a420ca100c','','Nie jestes tego warty. =P'),(46872,'31366a4ee9','','[quote:31366a4ee9][quote:31366a4ee9=\"OVER-9000\"][quote:31366a4ee9=\"crh\"]i myslisz drx ze teraz bedzie lepiej?\r\n\r\npffffffffffffffffffff\r\n\r\ntusk zrobi dokladnie taki sam chlew jak kaczory.[/quote:31366a4ee9]\r\n\r\n[img:31366a4ee9]http://jj.am/gallery/d/32047-1/Picarddisgust.jpg[/img:31366a4ee9][/quote:31366a4ee9][/quote:31366a4ee9]\r\n\r\nqft\r\n\r\n\r\n\r\n[quote:31366a4ee9=\"OVER-9000\"]Nie jestes tego warty. =P[/quote:31366a4ee9]\r\n\r\nqft'),(46847,'44a7574dcf','','B³agam, wstawcie fopje flauw mopje zamiast tych proszków omo color.'),(46848,'0a9541b578','','Mo¿emy miec ró¿owy/karmazynowy blah i jaki¶ soundklip z c64'),(46849,'8ed7d452e5','','Filip: Mowiles ze Metale to niemyte chuje!111\r\n\r\nJesli chodzi o mnie to jestem teraz w trzeciej klasie LO, rozni sie ona od innych tym, ze 10 godzin to fakultety. Reszta sa to godziny obowiazkowe jak 3 godziny matmy i 3 godziny polskiego. \r\n\r\nWybierajac Matme i Angielski jako fakultety chyba sam sobie nagrabilem. ;F Bylem wczoraj na dwoch lekcjach pod rzad Angielskiego, na ktorym robilem dalej jakas kserowke (tzn. nie do konca, nie bylo mnie na pierwszych trzech lekcjach :P) a potem przez nastepna lekcje pisalem \"opis postaci\", o sasiedze ktorego podziwiam za cos niezwyklego. Przez piersze 30 minut probowalem jakos zaczac, po napisaniu polowy strony, okazalo sie ze mam niewiele czasu do konca. Ogolnie normalka z tym nauczycielem. :P Tylko ze teraz zamiast 3 godzin, mam 5 z nia i jeszcze 3 obowiazkowe z innym nauczycielem, ktory stwierdzil ze bedzie robic kartkowki co kilka lekcji. KEKEKEKEK'),(46873,'44241582f3','','Ja gra³em. Fajnie by³o. xD\r\nWszystko jest dok³adnie tak samo jak w oryginale.'),(46874,'c85bfe5e18','','DICKS EVRYWHERE !\r\n\r\n[img:c85bfe5e18]http://img264.imageshack.us/img264/1547/zakonnicaba6.jpg[/img:c85bfe5e18]'),(46875,'4a45751eb1','look woot i found !','[url=http://www.wowomg.com] [img:4a45751eb1]http://www.wowomg.com/trickpics/2.jpg[/img:4a45751eb1] [/url]\r\n\r\nrly hot !'),(46876,'54bba72ae6','','dick roll\'d'),(46877,'ae26de6bb9','','nareszcie siê przyda ten kadr lol\r\n[img:ae26de6bb9]http://img168.imageshack.us/img168/289/1189199043009yf0.jpg[/img:ae26de6bb9]'),(46878,'be6059bb93','','Kewl jest, mam'),(46879,'1b8b7991b1','','suckers.\r\nsymbian juz dawno ma emu genesisa.'),(46880,'f47c305b48','³o ciepularys','[img:f47c305b48]http://img172.imageshack.us/img172/4200/komikshh8.jpg[/img:f47c305b48]'),(46881,'62e681ec4a','Stuffz','[img:62e681ec4a]http://img172.imageshack.us/img172/1146/whatidrawatworkxh1.jpg[/img:62e681ec4a]\r\nHUGE\\/\r\n[img:62e681ec4a]http://img236.imageshack.us/img236/6123/misfitspostagn1.jpg[/img:62e681ec4a]'),(46882,'cca9021789','fandango','[img:cca9021789]http://img295.imageshack.us/img295/184/projektpostacibabamrokhj1.jpg[/img:cca9021789]'),(46883,'b9ba574714','','ban crh11'),(46884,'91327480c2','','lol'),(46885,'1ce67ccb27','','Chyba nigdy ci siê nie uda narysowaæ ³adnych piersi.'),(46886,'ab1f4a4854','','[quote:ab1f4a4854=\"van sran\"]Chyba nigdy ci siê nie uda narysowaæ ³adnych piersi.[/quote:ab1f4a4854]\r\nBardziej realistyczne piersi wed³ug Vana = FAIL'),(46887,'f26a784aac','','[quote:f26a784aac=\"van sran\"]Chyba nigdy ci siê nie uda narysowaæ ³adnych piersi.[/quote:f26a784aac]\r\nTo nie animu.'),(46888,'03d8d44f2b','','[quote:03d8d44f2b=\"Lord Forte\"][quote:03d8d44f2b=\"van sran\"]Chyba nigdy ci siê nie uda narysowaæ ³adnych piersi.[/quote:03d8d44f2b]\r\nBardziej realistyczne piersi wed³ug Vana = FAIL[/quote:03d8d44f2b]\r\nA TO s± realistyczne kurwa piersi? Nje. Je¶li co¶ nie jest realistyczne, to z regu³y wolê by by³o ³adne. ZW£ASZCZA piersi. =P'),(46889,'9048a26b64','LOL','[img:9048a26b64]http://img511.imageshack.us/img511/715/9111wj4.jpg[/img:9048a26b64]\r\n&lt;BGSOUND SRC=\"http://content.ytmnd.com/content/e/8/e/e8e64251b95bae4632af0650589e06db.wav\" loop=\"-1\" volume=\"0\" AUTOSTART=\"true\" hidden=\"true\"&gt;'),(46890,'279dfb81f2','','Brzydka jest, tlo nawet fajne. ;F'),(46891,'e3a11f73c4','FUCK YEAH!','&lt;object width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/xbwwL-Uea5M\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=\"wmode\" value=\"transparent\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=\"http://www.youtube.com/v/xbwwL-Uea5M\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;\r\nomfg r0x\r\nost + ruda dupa przy samolotach..fap fap fap..omfg ironman\r\nFUCK YEAH'),(46892,'bb48e180db','','lolz\r\nten film siê zapowiada bardzo interesuj±co\r\nale ciekawe kto bêdzie g³ównym Bed gejem? Mandarin i hope...'),(46893,'9c2f34826e','','[img:9c2f34826e]http://farm1.static.flickr.com/185/434491660_25f645e07e_o.gif[/img:9c2f34826e]'),(46894,'b8ab8ae43a','','co to jest iron man?\r\n\r\nlolz, cosplay alphonsa'),(46895,'868fd49773','','solid: to jest chyba to samo, co pokazali tez na comicscone, ale whatever. choicaz... w trailerze brakuje sceny, w ktorej stark ladnie sobie lezy z panienkami :P FUCK YEAH! Swietny aktor, swietne stroje i FTW. btw, jeszce wieksze FUCK YEAH - Nicka Furryego gra Samuel L Jackson.\r\nforte: wez daj spokoj, mandarin? przez takie postacie wrzucane do filmow, wszyscy pozniej mysla, ze filmy na podstawie komiksow sa dla dzieci do 10 roku zycia. niech dadza kogos innego, albo zrobia bardziej realistyczniejszego mandarina.\r\nvan: mam nadzieje, ze to co napisales, to zart, bo to zabrmialo jak opinia typowego anime faga'),(46896,'b0ce4407e8','','Kelen: No niby...ale jako¶ nie wybora¿am sobie filmu z AJRON MENEM bez Mandarina. Chocia¿ nowy kick ass wróg nie by³by z³y.'),(46897,'586326e001','','mandaryn to nie jedyny wrog iron mana, ktory mu pozadnie  namieszal'),(46898,'ab37931217','','[quote:ab37931217]vengeance from the grave,\r\nkilled the people he once saved[/quote:ab37931217]\r\nstark moglby zrobic wykurw ludziom.'),(46899,'5aa61a9246','','kelen: tak, to by³ ¿art comics fagu. wiem co to iron man. to jaki¶ kole¶ z komiksów. uboga wiedza, ale taka mi wystarcza =P'),(46900,'5c93c356f8','','nie o to mi chodzilo, tylko o to, co napisales nizej'),(46901,'6fcb25f03d','','Dlaczego Stark nosi pociêty kube³ na ¶mieci?\r\n\r\nNICK FURRY LOL'),(46902,'0ed1fccfd2','','[quote:0ed1fccfd2=\"Feetlicker\"]NICK FURRY LOL[/quote:0ed1fccfd2]\r\nrofl\r\nME THINKS IT IS MAOR LIEK NICK FURY, AMIRITE?'),(46903,'434c60084a','','[quote:434c60084a=\"kelen\"]FUCK YEAH - Nicka Furryego gra Samuel L Jackson.\r\n[/quote:434c60084a]\r\nFUCK NO!\r\nwolê hasselhoffa..dobrze go zagra³ w S.H.I.E.L.Dzie(swoj± drog± ogl±daæ mo¿na na tv4)'),(46904,'9b4f979e40','','FUCK YEAH\r\na jesli to ten film o ktorym mysle, to byl do dupy : &lt;'),(46905,'d9c3e138fe','','to by³ serial m³otku.\r\n\r\nanyway fags, mam tu na kompie Ironman: Enter the mandarian\r\n\r\ndo want y/n?'),(46906,'43745f3851','','ee, lol, to nie widialem w takim razie. widialem tylko film o takim tytule.'),(46907,'a3ff274e6b','','http://en.wikipedia.org/wiki/Nick_Fury:_Agent_of_S.H.I.E.L.D._%28film%29\r\nlolz\r\nsam tego nie ogl±da³em... : D'),(46908,'e3bbf1e284','','oldschool :D\r\n\r\n&lt;object width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/7vNsDhFaKUk\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=\"wmode\" value=\"transparent\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=\"http://www.youtube.com/v/7vNsDhFaKUk\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;'),(46909,'78cddccdfd','','[img:78cddccdfd]http://www.hacking-cult.org//html/img/1189264565.gif[/img:78cddccdfd]'),(46910,'308fc1b146','','&lt;object width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/wW-KHVxex54\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=\"wmode\" value=\"transparent\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=\"http://www.youtube.com/v/wW-KHVxex54\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;'),(46911,'9e7247a8ee','Metalocalypse','[url=http://pl.youtube.com/dethklokrevived] FUCK YEAH[/url]\r\nkto¶ re upno³ wszystko \r\nogl±daæ! bo show rox.'),(46912,'2175f2df49','','o lol nie powiem z czym mi sie to kojarzy XDD'),(46913,'4a87f94199','','OZESZKURWA @ chrzescijanin tanczy'),(46914,'bac32ba894','','Pranie mozgu polaczone z efektami dragow.'),(46915,'03e50532e7','','12:57:04 pju (8298076)\r\nkuurwa\r\nznalazlem paczke ptasiego mleczka\r\n12:57:28 pju (8298076)\r\na w kuchni ulotke \"poznaj prawdziwa sile rozanca\" &lt;rotfl&gt;\r\n12:57:45 caterkiller (1505352)\r\nrotfl\r\n12:57:56 caterkiller (1505352)\r\nulotka samoobrony moherow chyba\r\n12:58:12 pju (8298076)\r\nczekaj, az poczytam :D\r\n12:58:25 caterkiller (1505352)\r\nowiñ ró¿aniec wokó³ pê¶ci\r\n12:58:39 caterkiller (1505352)\r\ntak aby krzy¿ wystawa³ miêdzy palcem du¿ym a serdecznym\r\n12:59:01 pju (8298076)\r\n&lt;lol2&gt;\r\n12:59:07 pju (8298076)\r\njest nawet mapa rozanca\r\n12:59:31 pju (8298076)\r\ngdzie lezy ojcze nas, gdzie zndrowas mario a gdzie watykan\r\n12:59:52 caterkiller (1505352)\r\nzgubilem sie przy \'ojcze nas\'\r\n13:00:43 pju (8298076)\r\n\"jesl wsrod twoich bliskich sa osoby ktore nie wiedza jak modlic ise na rozancy, przekaz im te ulotke jako wskazowke\" &lt;lol2&gt;\r\n13:01:40 caterkiller (1505352)\r\na nie ma numeru infolinii?\r\n13:02:01 pju (8298076)\r\nczekaj czekaj\r\n13:02:15 pju (8298076)\r\nno nie\r\nale jest jan pawel :D\r\n13:03:28 caterkiller (1505352)\r\ndo niego sie i tak nie da dodzwonic\r\n13:04:17 pju (8298076)\r\nooo\r\nmozna ksiazek zamowic\r\n13:04:32 pju (8298076)\r\n\"rozaniec - ratunek dla swiata\" &lt;rotfl&gt;\r\n13:04:59 caterkiller (1505352)\r\nto juz wyzsza szkola jazdy\r\n13:05:06 caterkiller (1505352)\r\ndla kolesi z czarnym pasem\r\n13:05:14 pju (8298076)\r\no!!\r\n13:05:40 pju (8298076)\r\n\"nie ma takiego problemuy, ani osobistego, ani rodzinnego, ani narodowego, ani miedzynarodowego, ktorego nei mozna byloby rozwiazac przy pomocy Rozanca\" ! :D\r\n13:06:02 pju (8298076)\r\nkurwa jakbym to wiedzial w zeszle wybory :D:D\r\n13:06:06 caterkiller (1505352)\r\nno pewnie. krzyzyk miedzy oczy i juz'),(46916,'f6864f2747','','&lt;object width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/a-xxUi_dXWc\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=\"wmode\" value=\"transparent\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=\"http://www.youtube.com/v/a-xxUi_dXWc\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;'),(46917,'b6d0b25220','','AHAHAHAHAHAHAH\r\n\r\nEDIT: Wole ta wersje\r\n\r\n&lt;object width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/saCWi9MpVR8\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=\"wmode\" value=\"transparent\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=\"http://www.youtube.com/v/saCWi9MpVR8\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;'),(46918,'c1776d379c','','orginal chzescijanin tanczy kojarzy mi sie z jakims filmem propagandowym =]'),(46919,'8f42f0fb96','','LOL :D'),(46920,'9f8e903b2d','','[quote:9f8e903b2d=\"OVER-9000\"]Pranie mozgu polaczone z efektami dragow.[/quote:9f8e903b2d]\r\nKUH KUH KUH YEAH!!!!\r\nI DO COCAINE!!!'),(46921,'ff8cf3fcb2','','Nigdy tego nie ogl±da³em ale fajny theme song. : D\r\nCOBRA! (Cobraaaa!)\r\n\r\n&lt;object width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/DN034sBeF4c\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=\"wmode\" value=\"transparent\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=\"http://www.youtube.com/v/DN034sBeF4c\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;'),(46922,'8a6abe6158','','mia³em to na VHS lol\r\npamietam taki odcinek co COBRA rozdawa³o cukierki gówniarz± i HQ Gi.Joe by³a awantura z tego powdu.'),(46923,'d4ef9b5adc','','TANCZA TANCZA TANCZA JEGO JAJA EHEHEHEH XDDDDDDDDD tD tD tD tD tD'),(46924,'58bb948b64','','http://allegro.pl/show_item.php?item=244589231'),(46925,'204ca66380','','chyba zaraz pojde szukac mojego rozanca z komunii, moze dzieki niemu zdobede slawe i pienieadze, har har har ;3'),(46926,'a563272dff','podpisy','Czemu je wyjebano?\r\n\r\nMo¿e w koñcu kto¶ wy³±czy tego gejowskiego gifa co sie pokazuje przy postach niektórych cweli?'),(46927,'24d3758155','','1) drx jest glupi\r\n2) drx jest glupi'),(46928,'58ef52e04d','','nie.\r\nsigi sux.'),(46929,'b9101011fe','','2 nastêpne wersje chrze¶cijan wed³ug mnie jeszcze lepsze od dwóch poprzednich:\r\n&lt;object width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/zk-o8cwytzc\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=\"wmode\" value=\"transparent\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=\"http://www.youtube.com/v/zk-o8cwytzc\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;\r\n\r\n&lt;object width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/qXGpcjEW51E\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=\"wmode\" value=\"transparent\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=\"http://www.youtube.com/v/qXGpcjEW51E\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;'),(46930,'7f9ad07cab','','[quote:7f9ad07cab=\"Ulung\"]nie.\r\nsigi sux.[/quote:7f9ad07cab]\r\nco jeszcze wed³ug ciebie, lamusie, jest NEOSTRADOWE?'),(46931,'4c291bf967','','[img:4c291bf967]http://www.hacking-cult.org//html/img/1189264565.gif[/img:4c291bf967]\r\n\r\n&lt;3'),(46932,'4b09630c24','','gej'),(46933,'ea0199c5e9','','podpisy i inne tego typu smieci zostaly wywalone bo byly bardziej gejowskie niz to co jest przy nicku \'crh\' (z moja modyfikacja jak i bez niej)\r\n\r\nnick + ranga + avatar + post wystarczy'),(46934,'a296e0f36c','','[img:a296e0f36c]http://s3.amazonaws.com/graffiti/c15294ce8c198ef36b29541491ff50fd_580x270.png[/img:a296e0f36c]\r\n\r\nreference picture\r\n\r\n[url]http://i.kootw.org/?q=/image/313.jpg[/url]\r\n\r\nbackground story: this chick posted her boobs and is an attention whore on this board I go to and I just recently started really bugging her. With things like the above. That\'s about it though... I\'ve gotten pretty bored. But yeah, I thought you guys\'d like to see some boobies.'),(46935,'c4787b23fc','','[quote:c4787b23fc=\"drx\"]nick + ranga + avatar + post wystarczy[/quote:c4787b23fc]\r\nw moim przypadku brakuje \"post\".'),(46936,'f56956978e','','MOAR'),(46937,'f90e94669c','','DO WANT'),(46939,'6af46a6910','','chyba raczej tak.'),(46938,'93c9946f81','','[quote:93c9946f81=\"crh\"][quote:93c9946f81=\"drx\"]nick + ranga + avatar + post wystarczy[/quote:93c9946f81]\r\nw moim przypadku brakuje \"post\".[/quote:93c9946f81]\r\nto chyba nie problem.'),(46940,'1fd67d9727','','nice tits'),(46941,'07133879b6','','[i:07133879b6]A ja mia³em takiego fajnego siga.[/i:07133879b6] :( ;_; &lt;3'),(46942,'270811ef10','','[i:270811ef10]Ten pierwszy to czysty szatan.[/i:270811ef10]'),(46943,'f8cf017a2c','','SATAN CIE ZRUCHA W DUPE YO, BUKA PRZEMOWILA.'),(46944,'f8c77d6962','','jestem gejem i psuje forum KEKEKEKE'),(46999,'e5da63e29a','','ty i tak wolisz spl wiec co ci za roznica'),(47000,'5da45708d9','','[quote:5da45708d9]je¶li chodzi o to ¿eby¶my sobie st±d poszli to za malo sie starasz[/quote:5da45708d9]\r\n\r\nfiksed'),(47001,'e9c16cbe86','','deerkiiks ty...ty...TY GUPI MÊSKI CZ£ONKU!'),(47002,'9097f04f5b','','wylaczacie jave'),(47003,'99bcfdae54','','[quote:99bcfdae54=\"kelen\"]wylaczacie jave[/quote:99bcfdae54]\r\n\r\nwylaczenie javy nic nie da bo na tym forum javy nie ma i nigdy nie bylo (i prawdopodobnie nigdy nie bedzie bo java sucks)'),(47004,'66000f769b','','o, fajnie ze naprawiles blah.'),(47005,'eb41d1495e','Buka PL','[url=http://pl.wikipedia.org/wiki/Bobo_(mitologia)]Bobo[/url]\r\n[i:eb41d1495e]demon z wierzeñ pras³owiañskich. Mia³ wiele innych imion, jak chocia¿by Buba,[/i:eb41d1495e] [b:eb41d1495e]Buka[/b:eb41d1495e],[i:eb41d1495e] Bubbul, Macha, Matoha, Motolica. Nazywano go równie¿ Kasznej i Kosznej, a potem lud pocz±³ mówiæ [url=http://en.wikipedia.org/wiki/Koschei]Ko¶ciej[/url], bo przecie¿ by³ to \"ko¶ciany m±¿ straszliwy\". Bobo towarzyszy³ spotkaniom czarownic na £ysej Górze i mo¿e dlatego czêsto mówiono nañ jako o dozorcy czarownic. Je¿eli czarownice chcia³y skrzywdziæ poczciwego cz³owieka, wówczas Bobo ukazywa³ im siê jako kozio³ i wtedy przera¿one jego strasznym wygl±dem ucieka³y na miot³ach. Czyni³y to w takim pop³ochu, ¿e ³ama³y rêce, nogi lub ginê³y, spadaj±c na ziemiê. Spotyka³a je kara, dlatego ¿e mia³y szkodziæ swoimi czarami tylko ludziom z³ym.[/i:eb41d1495e]\r\n\r\nkurwa mitologia pras³owiañska rox..tu w bieszczadach te¿ mamy jazde z nimi.'),(46945,'1a502db2b8','','in flames sux..wokal brzmi jak by go¶æ by³ ¿ab±...do tego gitary s± od³±czone lulz.'),(46946,'3d8051197c','','lol shit sux.\r\n[img:3d8051197c]http://img57.imageshack.us/img57/2746/wielkaglowahd2.jpg[/img:3d8051197c]'),(46947,'d92e0d7575','','gdzie shadow i knux?'),(46948,'a70bd1fb58','','Jezus kurwa ja pierdole.'),(46949,'c309578569','','Nie trudno siê domy¶liæ ¿e ci ROBO-PIRATES s± zbudowani przez Eggmana.\r\nNo bo srsly...kto inny w inwersum Sonica buduje roboty?\r\nOH SHI-\r\nW³a¶nie odkry³em ca³± skomplikowan± fabu³ê tej gry...jaka by ona tym razem nie by³a.'),(46950,'39e9c56023','','Oh noes'),(46951,'bdf52f2bd5','','Sonik ma wielki ³eb.'),(46952,'7e8b999511','','katreeee, weee¼ daj te cytaty z podpisu bo ju¿ zapomnia³em a takie fajne by³yyyyy'),(46953,'254e9fcecd','','wielki ³eb jest wieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeelki'),(46954,'d65e2d3b1a','','Sama gra jest identyczna jak sonic rush + ta gejowska jazda na motorówce która wkurwia imo. graæ mi sie  w to zabardzo nie chce.'),(46955,'f77c51b223','','lolz'),(46956,'7c689d2da6','','wait what'),(46957,'99e9fc6f1b','','Gra ma taki sam gameplay i muzyke jak SR, dochodzi do tego niestety pedalska i dziecinna fabula(a juz myslalam ze bardziej sie nie da), nowa wiewiora strasznie wkurza, no i ogolnie, sux. Przejde raz i wystarczy.'),(46958,'4a4b60a956','','TAM JEST KATER Z JAKIM¦ GÓWNEM NA G£OWIE'),(46959,'03ed02335a','','gdzie in flames'),(46960,'a51cbf48aa','','drx wyjeba³, zosta³y tylko cztery \'nowe\''),(46961,'5c07849213','','czemu eggman jest robotem?'),(46962,'13e9de8b5b','','I rate it as FAIL'),(46963,'c077c0e813','','No wai....cala ta gra polega na zdobyciu patyka ktory pozniej stoi wbity w ziemie...I ZNOWU TEN SAM WATEK ZBIERANIA WSZYSTKICH SZMARAGDOW ZEBY ZABIC FINAL FINAL FINAL BOSSA T_T'),(46964,'22aa012a6d','','kurwa Immortal..ale inflames te¿ sux.'),(46965,'27f8c241d2','G.I Kowalski','Komisja wojskowa.\r\nlulz dosta³em dzisiaj wezwanie.\r\n4 pa¼dziernika.\r\nkto¶ jeszcze?\r\nOgólnie ARMY TALK'),(46966,'36659b5d13','','To od 18 lat jest?:F'),(46967,'483286c87d','','ta..normalnie trza bêdzie przyspieszyæ t± wizyte u okulisty...\r\n\r\nDo woja nie chce i¶æ z powodu i¿ jest tam ta fala itd, to mi zwisa..poprostu nie chce oddaæ siê w walce za ojczyzne któr± gardze..lub te¿ walczyæ z sand niggerami.\r\nDO NOT WANT.'),(46968,'be7b7561f7','','A ja nie pójde yay.'),(46969,'1836eb664b','','Dlatego te¿ gry z Sonikiem ss± pa³e od dluzszego czasu'),(46970,'de006a6a37','','studia or gtfo'),(46971,'e5d095a17f','','[quote:e5d095a17f=\"Ulung\"]Do woja nie chce i¶æ z powodu i¿ jest tam ta fala itd, to mi zwisa..poprostu nie chce oddaæ siê w walce za ojczyzne któr± gardze..lub te¿ walczyæ z sand niggerami.\r\nDO NOT WANT.[/quote:e5d095a17f]\r\nlol\r\n\r\n[i:e5d095a17f]Dawno nie dosta³em od nich korespondencji, przestali mnie lubiæ.[/i:e5d095a17f] ;('),(46972,'4b4b3c66eb','','sonic skonczyl sie na kill em all'),(46973,'f3d03a527e','','in flames kojarzy mi sie z gnojkiem'),(46974,'b48fb4cc19','','sonic skoñczy³ siê z momentem ukoñczenia final stage w Sonic 1.'),(46975,'c9c9b96dd7','','walka z \'sand niggerami\' jest dobrowolna z tego co kojarze.\r\n\r\ntak czy owak obowiazkowa sluzba wojskowa to jeden z najdebilniejszych przepisow w naszym panstwie (a nie jest latwo zdobyc takie miano). tyle mojej opinii na ten temat.'),(46976,'ebb57a6231','','Ä&#8230;Ä&#8225;Ä&#8482;&#197;&#8218;&#195;&#179;&#197;&#8250;&#197;&#186;&#197;&#188;\r\nÄ&#8222;Ä&#8224;Ä&#732;&#197;&#129;&#195;&#8220;&#197;¹&#197;&#185;&#197;&#187;\r\n&#185; &#230; &#234; &#179; ó &#339; &#376; &#191;\r\n&#165; &#198; &#202; &#163; Ó &#338; &#143; &#175;\r\n\r\n[img:ebb57a6231]http://youreey.republika.pl/sig/cutterkiller_sig.gif[/img:ebb57a6231]\r\n[img:ebb57a6231]http://youreey.republika.pl/bar/queenfan.png[/img:ebb57a6231]\r\n[img:ebb57a6231]http://youreey.republika.pl/bar/soadfan.png[/img:ebb57a6231]\r\n[img:ebb57a6231]http://youreey.republika.pl/bar/pulpfictionfan.jpg[/img:ebb57a6231]\r\n&lt;font color=\"#66FF00\"&gt;[size=9:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]do tego ten pececiarz tam mnie wkurza swoj? niekomptencj? oraz brakiem jakiekolwiek skladni zdaniowej..za to graba? jest wyptke.[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]SLD[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]popcorn hmmmm..... z tym slowem kojazy mi sie pewien cytat \"moja sperma tryska3a w windzie z mojej gruchy jak popkorn\"[/i:ebb57a6231] XD - [b:ebb57a6231]gnojek[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]Mam na dysku same normalne pornosy lub hentaje :] Wiec wiesz nawet z tego postu wynika ze Ja potrafie byc normalny :)[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]gnój[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]Kurwa...ju&#191; nigdy na blahu nie b&#234;dziemy gada&#230; o gównianych serialach..poprostu b&#234;dziemy postowa&#230; jego porn..k?[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]SLD[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]Wkurwiaj? mnie te muscle.. jak s? na maxa to wygl?da jak g?upi dres. Czekam a? mi spadn? tak do po?owy =)[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Stream[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]btw fajne top7 - gej, czarnuch, pedofil, rolnik z matura, nekrofil, homofob i wzor matematyczny. rzadzimy ;c][/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]ebis[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]wnosz&#234; o bana dla yonga. powody: (...) - zagl&#185;da wszystkim w majty - [g&#179;ówny powód] ma &#191;ó&#179;t&#185; kur&#234; w avie.[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]crh[/b:ebb57a6231] \r\n[i:ebb57a6231]Dlaczego zawsze ja? =( Nie wierzycie, ?e z n00bowatej dresiary sie zrobi?a gburowata metalka? =/[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Shadick[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]trzepanie sie nigdy nie zrobi nudne... zawsze bede mial szczekoscisk od smiechu po tym :P[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]drx[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]Dobra. Zbanujmy Filipa, Kenmanka, Majeranka i jakiego? n00ba, jak sie trafi.[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]mical[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]Nie chce kolejnego Yonga, ten sig ju&#191; jest wystarczaj&#185;co pedalski.[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Kater[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]dalem mojej kolezance. ladnej. zmienila haslo. jest mila w dotyku.[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]drx[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]przykro mi Barry ale twoja istona my&#339;lenia do mnie nie ude&#191;a..[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]SLD[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]soad to numetal i wiem to na 100% bo w gazecie tak pisze[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]gnojek[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]SRAM GOTÓWK&#165; I MAM WSZYSTKIE KONSOLE!1[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]SLD[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]no to w&#179;a&#376; na niego, mistrzu, jak to takie proste[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Krasz[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]WTF??? i to ja mam problemy z ortygarfi?????[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Zms[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]Blah jest jak piek&#179;o...tylko bardziej EXTREME [/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]SLD[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]Moja matka sux.. Twoj stary forever.[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Stream[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]Buka ownzuje Yonga w trzy chuje.[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Ytron[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]walic jej dobro, wkoncu ma glany[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]kazia[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]nie jest 1le..ale i nie tragicznie...[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]SLD[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]&#175;urawiny, serious business.[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Van[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]ja mam i chuja a nie dzia&#179;a[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Yong[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]Jestem Krasz a nie Krasz![/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Krasz[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]stara filipa kisi ogóry ;f[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Krasz[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231][b:ebb57a6231]Nie jestem gejem : O[/b:ebb57a6231][/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Yong[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]nie rozró&#191;bniam p&#179;ci [/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Yong[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]Nie ma penisa, sux.[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Yong[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]Jazz: Kocham cie.[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Yong[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]A mi wisi Seszo![/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Yong[/b:ebb57a6231]\r\n[i:ebb57a6231]ssasz krasz[/i:ebb57a6231] - [b:ebb57a6231]Ytron[/b:ebb57a6231]\r\n[img:ebb57a6231]http://i19.photobucket.com/albums/b191/-Ala-/muminki/kbuke.gif[/img:ebb57a6231] \r\n------\r\n[b:ebb57a6231]Twój stary[/b:ebb57a6231]: jestem twoim starym. nie chce mi si&#234; pisac o sobie.\r\n[b:ebb57a6231]van[/b:ebb57a6231]: spierdalaj, tzn. cze&#339;&#230;.\r\n[b:ebb57a6231]kay[/b:ebb57a6231]: &#163;o, moj stary.\r\n------\r\n[b:ebb57a6231]Yong[/b:ebb57a6231]: ka to jebana w dup&#234; cipa ruska z odzysku i panasonika \r\n[b:ebb57a6231]ebis[/b:ebb57a6231]: po raz pierwszy od dawna zgadzam sie z jongiem\r\n[/size:ebb57a6231]&lt;/font&gt;'),(46977,'538ca65125','','[quote:538ca65125=\"drx\"]walka z \'sand niggerami\' jest dobrowolna z tego co kojarze.\r\n\r\ntak czy owak obowiazkowa sluzba wojskowa to jeden z najdebilniejszych przepisow w naszym panstwie (a nie jest latwo zdobyc takie miano). tyle mojej opinii na ten temat.[/quote:538ca65125]\r\ntrue ;f'),(46978,'9137f828f8','','\\o/\r\n\r\n[img:9137f828f8]http://youreey.republika.pl/sig/dtgh.gif[/img:9137f828f8][quote:9137f828f8=\"Anake\"]Ja bym siê ma miejscu Forte, podnieci³a.[/quote:9137f828f8][quote:9137f828f8=\"Filip\"]Slao jest tak gothowa, ¿e a¿ sra nietoperami![/quote:9137f828f8][quote:9137f828f8=\"Filip\"]moja rada jest taka iz wlosy wisz± w powietrzy..jak i tez nie dokonczony obrazek jest.. [/quote:9137f828f8][quote:9137f828f8=\"Yong\"]Filip my¶li w taki prostacki sposób, ¿e to a¿ urocze jest[/quote:9137f828f8]\r\n\r\n*runs*'),(46979,'19ce3122b7','','no muwie11'),(46980,'c3cb4964b3','','[quote:c3cb4964b3=\"caterkiller\"][quote:c3cb4964b3=\"drx\"]walka z \'sand niggerami\' jest dobrowolna z tego co kojarze.\r\n\r\ntak czy owak obowiazkowa sluzba wojskowa to jeden z najdebilniejszych przepisow w naszym panstwie (a nie jest latwo zdobyc takie miano). tyle mojej opinii na ten temat.[/quote:c3cb4964b3]\r\ntrue ;f[/quote:c3cb4964b3]\r\n\r\ntró.'),(46981,'1f1849b00e','','[quote:1f1849b00e=\"drx\"]walka z \'sand niggerami\' jest dobrowolna z tego co kojarze.\r\n\r\ntak czy owak obowiazkowa sluzba wojskowa to jeden z najdebilniejszych przepisow w naszym panstwie (a nie jest latwo zdobyc takie miano). tyle mojej opinii na ten temat.[/quote:1f1849b00e]\r\nqft\r\n\r\nnie lubie wojny.'),(46982,'fc4fd2b9c5','','[quote:fc4fd2b9c5=\"Ulung\"]sonic skoñczy³ siê z momentem ukoñczenia final stage w Sonic 1.[/quote:fc4fd2b9c5]\r\njeszcze nie tak dawno skonczyl sie po sonic adventure.'),(46983,'b0f5c38976','','[quote:b0f5c38976=\"drx\"]walka z \'sand niggerami\' jest dobrowolna z tego co kojarze.\r\n\r\ntak czy owak obowiazkowa sluzba wojskowa to jeden z najdebilniejszych przepisow w naszym panstwie (a nie jest latwo zdobyc takie miano). tyle mojej opinii na ten temat.[/quote:b0f5c38976]\r\n\r\ntru.dat'),(46984,'9b5a040038','','Skonczyl sie po 1369'),(46985,'3195fe560f','','[quote:3195fe560f=\"caterkiller\"]sonic skonczyl sie na kill em all[/quote:3195fe560f]\r\nrox'),(46986,'f68a28c67b','','btw ma ktos oryginalne \'drx to gupi choj\'?'),(46987,'740589e943','prison break s03','wlasnie wrocilem i zasysam 3x01 ehheh. z tego co widzialem na trailerze to bedzie niezle'),(46988,'9b007add5c','','SNAPE ZABIJA T-BAG\'a'),(46989,'89b67b15e6','','Lol s03\r\n\r\ns02 ssa³'),(46990,'0c3fc57f82','','twoja stara ssala'),(46991,'fbad584144','','pierdolê, i tak nie wezm± mnie choæbym chcia³'),(46992,'9b5043e590','','Te forum naprawdê jest ju¿ zjebane. &gt;.&gt;'),(46993,'49c5e51966','','Nie wa¿ne co zrobicie i tak dam radê przejrzeæ to forum ;f'),(46994,'81f614b808','','japierdole'),(46995,'ae5d1a1118','','wysrany na smieræ'),(46996,'c3ad5207f8','','ale tu fiku¶nie x)'),(46997,'3101970764','','dracznie wrêcz'),(46998,'e5c4e16e98','','je¶li chodzi o to ¿eby¶my sobie st±d poszli to chyba wystarczy powiedzieæ'),(47006,'593833cacf','','no seizure?\r\nwooo'),(47007,'92d870af17','Moja walka','Czê¶æ I\r\nObrachunek\r\nS³owo wstêpne Adolfa Hitlera\r\n9 pa¼dziernika I921 roku, w cztery lata od jej powstania, Narodowosocjalistyczna\r\nNiemiecka Partia Robotnicza zosta³a rozwi±zana, a jej dzia³alno¶æ zakazana w ca³ej Rzeszy.\r\nI kwietnia I924 roku wyrokiem S±du Ludowego w Monachium zosta³em skazany i\r\nosadzony w twierdzy Landsberg nad Lechem.\r\nTo da³o mi po latach nieprzerwanej pracy mo¿liwo¶æ przyst±pienia do dzie³a, którego\r\nwielu siê domaga³o, a które ja uwa¿a³em za po¿yteczne dla ruchu. Tak wiêc postanowi³em\r\nwyja¶niæ w tej ksi±¿ce cele naszego ruchu, a tak¿e przedstawiæ obraz jego rozwoju. Z niej\r\nbêdzie siê mo¿na wiêcej nauczyæ ni¿ z jakiejkolwiek czysto doktrynerskiej rozprawy\r\nnaukowej. Da³o mi to sposobno¶æ przedstawienia swojej osobowo¶ci na tyle, na ile jest to\r\npotrzebne do zrozumienia idei tej ksi±¿ki i rozwiania sfabrykowanej przez ¿ydowsk± prasê\r\nlegendy mojej osoby.\r\nT± prac± zwracam siê nie do obcych, ale do tych stronników ruchu, którzy nale¿± do\r\nniego sercem i pragn± jego zrozumienia.\r\nWiem, ¿e ludzi ³atwiej mo¿na pozyskaæ s³owem mówionym ni¿ pisanym i ¿e ka¿dy\r\nwielki ruch na tej ziemi ro¶nie w si³ê dziêki mówcom, a nie wielkim pisarzom.\r\nJednak¿e w celu stworzenia podstaw jakiej¶ doktryny i jej ujednolicenia wewnêtrzne\r\nzasady musz± zostaæ spisane. Mo¿e wiêc ta ksi±¿ka stanie siê kamieniem wêgielnym\r\nnaszego ruchu, do którego i ja wniosê swój wk³ad.\r\nAutor'),(47008,'aeb1669d14','','ROZDZIA£ I\r\nW domu rodzinnym\r\nDzisiaj rozumiem, jak dobrze siê sta³o, ¿e los wybra³ na miejsce mojego urodzenia\r\nBraunau nad Innem. To ma³e graniczne miasteczko le¿y miêdzy dwoma pañstwami\r\nniemieckimi, o których ponowne zjednoczenie nale¿y zabiegaæ wszelkimi mo¿liwymi\r\n¶rodkami.\r\nNiemiecka Austria musi powróciæ do wielkiej niemieckiej ojczyzny i to nie z powodów\r\nekonomicznych. O nie! Nawet gdyby z tego punktu widzenia ponowny zwi±zek by³ rzecz±\r\nobojêtn± - a tak¿e wtedy, gdyby aktualnie by³ szkodliwy - musi on nast±piæ. Wspólna krew\r\npowinna nale¿eæ do wspólnej Rzeszy. Niemcy nie maj± prawa zajmowaæ siê polityk±\r\nkolonialn± tak d³ugo, jak d³ugo nie bêd± zdolni do po³±czenia swoich synów we wspólnym\r\npañstwie. Dopóki ka¿dy Niemiec nie znajdzie siê w granicach Rzeszy i nie bêdzie w stanie\r\nwy¿ywiæ siê, dopóty nie bêd± mieli Niemcy moralnego prawa zdobywania obcych terenów,\r\nchoæby to by³o korzystne dla poszczególnych obywateli. W ten sposób to ma³e miasteczko\r\nsta³o siê symbolem wielkiego przedsiêwziêcia.\r\nCzy my nie jeste¶my tacy sami jak wszyscy Niemcy? Czy wszyscy nie stanowimy\r\nca³o¶ci?\r\nTen problem zacz±³ wrzeæ w moim dzieciêcym umy¶le. W odpowiedzi na swoje\r\nnie¶mia³e pytania, by³em zmuszony z zazdro¶ci± uznaæ fakt, ¿e Niemcy nie byli nigdy tak\r\nszczê¶liwi, jak bêd±c cz³onkami imperium Bismarcka.\r\nW tym austriackim miasteczku nad Innem, mieszkali w koñcu lat osiemdziesi±tych\r\nminionego stulecia moi rodzice: ojciec by³ urzêdnikiem pañstwowym, matka zajmowa³a siê\r\ngospodarstwem domowym. Z tych czasów niewiele pozosta³o w moich wspomnieniach, gdy¿\r\nwkrótce ojciec musia³ opu¶ciæ na zawsze to miasteczko i podj±æ pracê w Passau, w samych\r\nNiemczech.\r\nLos austriackiego urzêdnika celnego wymaga³ ci±g³ego podró¿owania. Po pewnym\r\nczasie ojciec przeniós³ siê do Li n z u i tam doczeka³ emerytury. Kupi³ w Marktfleckens\r\nLambach w Górnej Austrii gospodarstwo rolne i tym samym poszed³ w ¶lady naszych\r\nprzodków.\r\nWol± mego ojca by³o, abym zosta³ urzêdnikiem pañstwowym. By³ dumny z tego, co\r\nsam osi±gn±³ i tego samego pragn±³ dla swego dziecka. Nie wyobra¿a³ sobie odmowy:\r\nwed³ug niego niedo¶wiadczony ch³opiec nie móg³ sam o sobie decydowaæ.\r\nA jednak mia³o siê staæ inaczej. Pierwszy raz w swoim ¿yciu, maj±c zaledwie jedena¶cie lat,\r\nmusia³em stan±æ w opozycji do ojca! Tak jak on by³ zdecydowany przeforsowaæ swoje plany,\r\ntak ja by³em nieugiêty w odmowie.\r\nNie chcia³em zostaæ urzêdnikiem. ¯adne rozmowy czy powa¿ne argumenty nie\r\nzmieni³y mej niechêci. Nie chcia³em byæ urzêdnikiem i nie godzi³em siê zostaæ nim. Ka¿da\r\npróba powo³ywania siê na przyk³ad mego ojca, maj±ca wzbudziæ we mnie zachwyt i\r\nzainteresowanie tym zawodem, wywo³ywa³a jedynie przeciwny efekt. Nienawidzi³em\r\nsiedzenia w biurze nie pozwalaj±cego byæ panem swojego w³asnego czasu; spêdzenie\r\nca³ego ¿ycia na wype³nianiu formularzy wydawa³o mi siê nudne.\r\nTeraz, gdy dokonujê przegl±du tych lat, ujrza³em dwa zdarzenia, które uwidoczni³y siê\r\nw tym okresie najwyra¼niej: I) sta³em siê nacjonalist±, 2) nauczy³em siê rozumieæ prawdziwy\r\nsens historii.\r\nStara Austria by³a pañstwem wielonarodowo¶ciowym.\r\nW stosunkowo wczesnej m³odo¶ci mia³em mo¿liwo¶æ wzi±æ udzia³ w nacjonalistycznej\r\nwalce w starej Austrii. Mieli¶my szkoln± organizacjê i wyra¿ali¶my nasze pogl±dy przy\r\npomocy kwiatów chabru i czarno-czerwono-z³otych barw. Pozdrawiali¶my siê s³owami \"Heil\",\r\na zamiast pie¶ni \"Kaiserlied\", ¶piewali¶my, pomimo ostrze¿eñ i kar, \"Deutschland über Alles\"\r\n(Niemcy ponad wszystko - przyp. t³umacza). W ten sposób m³odzie¿ kszta³ci³a siê\r\npolitycznie, podczas gdy obywateli tak zwanego pañstwa narodowego nie ³±czy³o nic wiêcej\r\npoza wspólnym jêzykiem. Mimo to, oczywi¶cie, nie zalicza³em siê do obojêtnych i sta³em siê\r\nwkrótce fanatycznym niemieckim nacjonalist±, jednak nie w dzisiejszym partyjnym\r\nrozumieniu tego s³owa.\r\nRozwój w tym kierunku nastêpowa³ u mnie bardzo szybko, tak ¿e ju¿ w wieku\r\npiêtnastu lat rozumia³em ró¿nicê miêdzy dynastycznym \"patriotyzmem\", a narodowym\r\n\"nacjonalizmem\". To ostatnie rozumia³em o wiele lepiej.\r\nCzy my ju¿ jako ch³opcy nie wiedzieli¶my, ¿e to austriackie pañstwo nie darzy³o nas,\r\nNiemców, w ogóle ¿adn± mi³o¶ci±?\r\nNasza wiedza o metodach postêpowania Habsburgów by³a potwierdzana ka¿dego\r\ndnia przez codzienne do¶wiadczenia. Na pó³nocy i na po³udniu trucizna obcych ras z¿era³a\r\ncia³a naszego narodu i nawet Wiedeñ coraz mniej przypomina³ niemieckie miasto. \"Dom Cesarski\',\r\nstawa³ siê czeskim, gdzie tylko to by³o mo¿liwe; wreszcie rêka bogini odwiecznej\r\nsprawiedliwo¶ci i nieub³aganej zemsty zada³a ¶mieræ najwiêkszemu wrogowi niemiecko¶ci\r\nAustrii, arcyksiêciu Franciszkowi Ferdynandowi. Zabi³a go kula, której sam pomóg³. To on by³\r\nprzecie¿ g³ównym patronem ruchu, którego celem by³o uczyniæ z Austrii pañstwo\r\ns³owiañskie.\r\nZarodek przysz³ej wojny ¶wiatowej i w istocie ca³kowita ruina Niemiec le¿± w fatalnym\r\npo³±czeniu m³odej niemieckiej Rzeszy z austriackim niby-pañstwem. W trakcie pisania tej\r\nksi±¿ki bêdê musia³ zaj±æ siê gruntownie tym problemem. Wystarczy tu jedynie stwierdziæ, ¿e\r\nod najwcze¶niejszej m³odo¶ci by³em przekonany, i¿ zniszczenie Austrii jest koniecznym\r\nwarunkiem bezpieczeñstwa niemieckiej rasy, a ponadto, ¿e poczucie narodowo¶ci w ¿aden\r\nsposób nie mo¿e byæ identyfikowane z dynastycznym patriotyzmem. Nieszczê¶ciem\r\nniemieckiej rasy by³ przede wszystkim panuj±cy dom Habsburgów.\r\nKonsekwencjami tego stanu by³a gor±ca mi³o¶æ do mojej niemieckiej Austrii i g³êboka\r\nnienawi¶æ do austriackiego pañstwa.\r\nDecyzja o wyborze zawodu zapad³a szybciej, ni¿ mog³em tego oczekiwaæ. W\r\ntrzynastym roku ¿ycia straci³em nagle ojca. Zawa³ serca pozbawi³ ¿ycia tego jeszcze\r\nkrzepkiego cz³owieka. Umar³ bezbole¶nie pogr±¿aj±c nas w g³êbokim bólu. Nie powiod³o mu\r\nsiê to, czego najbardziej pragn±³ - zapewniæ swojemu dziecku egzystencjê i tym samym\r\nuchroniæ go przed gorycz± ¯ycia, której sam zazna³.\r\nZ pocz±tku nic siê nie zmieni³o. Matka zgodnie z ¯yczeniem ojca czu³a siê\r\nzobowi±zana nadal kierowaæ moim wychowaniem i kszta³ciæ mnie na urzêdnika. la jednak,\r\njak nigdy przedtem, by³em zdecydowany, ¿e pod ¿adnym warunkiem nim nie zostanê.\r\nDlatego ju¿ w szkole ¶redniej unika³em niektórych przedmiotów i w ogóle nauki. Z\r\npomoc± przysz³a mi choroba i w ci±gu kilku tygodni zdecydowa³y siê losy mojej przysz³o¶ci.\r\nCiê¿ka choroba p³uc spowodowa³a, ¿e lekarz stanowczo odradza³ podjêcie pracy w biurze.\r\nMusia³em przerwaæ naukê na jeden rok. To, o czym tak d³ugo marzy³em, sta³o siê\r\nrzeczywisto¶ci±. Pod wp³ywem mojej choroby matka w koñcu uzna³a, ¿e po przerwie wrócê\r\ndo szko³y realnej, a pó¼niej bêdê móg³ uczêszczaæ do akademii.\r\nBy³y to najszczê¶liwsze dni, jak przepiêkny sen. I naprawdê mia³ to byæ tylko sen.\r\nDwa lata pó¼niej ¶mieræ matki po³o¿y³a kres tym wszystkim planom. Jej choroba od pocz±tku\r\nnie dawa³a wielkich nadziei na uleczenie, jednak jej ¶mieræ by³a dla mnie wielkim ciosem.\r\nSwojego ojca czci³em, a matkê kocha³em.\r\nUbóstwo i twarda rzeczywisto¶æ zmusza³y mnie do podjêcia szybkiej decyzji.\r\nSkromne ¶rodki finansowe mojej rodziny prawie zupe³nie siê wyczerpa³y wskutek ciê¿kiej\r\nchoroby matki. Przyznana mi sieroca renta nie wystarcza³a nawet na prze¿ycie, tak wiêc\r\nby³em zmuszony zarabiaæ jako¶ na swoje utrzymanie.\r\nZ walizk± pe³n± ubrañ i bielizny oraz determinacj± w sercu pojecha³em do Wiednia.\r\nMia³em nadziejê odmieniæ los, tak jak mój ojciec piêædziesi±t lat wcze¶niej. Chcia³em zostaæ\r\n\"kim¶\", ale w ¿adnym wypadku nie urzêdnikiem.'),(47009,'5b574dbf34','','ROZDZIA£ II\r\nWiedeñskie lata nauki i walki\r\n¦mieræ matki, niczym przeznaczenie, zadecydowa³a w pewnym sensie o mojej\r\nprzysz³o¶ci.\r\nW ostatnich miesi±cach jej choroby pojecha³em do Wiednia w celu z³o¿enia\r\negzaminów wstêpnych do akademii. By³em przekonany, ¿e z dziecinn± ³atwo¶ci± zdam. W\r\nszkole realnej rysowa³em najlepiej w mojej klasie, a od tego czasu moje zdolno¶ci rozwinê³y\r\nsiê jeszcze bardziej. Liczy³em wiêc na powodzenie.\r\nNad moim talentem malarskim wziê³y jednak górê zainteresowania architektur±.\r\njeszcze w wieku szesnastu lat, gdy po raz pierwszy pojecha³em do Wiednia, by studiowaæ\r\nmalarstwo w dworskim muzeum, moje oczy widzia³y tylko samo muzeum. Biega³em za tymi\r\ndrzwiami od rana do wieczora, a nawet do pó¼nej nocy, od jednego obiektu do drugiego.\r\nGodzinami mog³em tak staæ przed oper± i podziwiaæ parlament. Ca³a ulica Ringstrasse robi³a\r\nna mnie wra¿enie cudu z tysi±ca i jednej nocy.\r\nTeraz po raz drugi by³em w tym piêknym mie¶cie i czeka³em na rezultat egzaminu\r\nwstêpnego. By³em tak przekonany o powodzeniu, ¿e zawiadomienie o nie przyjêciu spad³o\r\nna mnie jak grom z jasnego nieba.\r\nJednak rektor wyja¶ni³ mi, ¿e z rysunków, które ze sob± przynios³em, jednoznacznie wynika,\r\ni¿ nie mam predyspozycji malarskich, natomiast mam zdolno¶ci w dziedzinie architektury.\r\nPo raz pierwszy w moim m³odym ¿yciu by³em niezadowolony z samego siebie. To,\r\nczego dowiedzia³em siê o moich zdolno¶ciach, sprawi³o, ¿e postanowi³em zostaæ\r\narchitektem. Droga do tego by³a jednak bardzo trudna. Zem¶ci³a siê teraz moja niechêæ do\r\nnauki w szkole realnej. Przyjêcie do akademii by³o uwarunkowane posiadaniem matury. Nie\r\nby³o mo¿liwe spe³nienie mojego marzenia, aby zostaæ artyst±.\r\nZadziwiaj±ce bogactwo i odra¿aj±ca nêdza przeplata³y siê w Wiedniu ze sob± w\r\nogromnym kontra¶cie. W centralnych czê¶ciach miasta mo¿na by³o czuæ têtno\r\ndwudziestopiêciomilionowego imperium, z wszelkimi niebezpiecznymi powabami tego\r\nwielonarodowo¶ciowego pañstwa. Ol¶niewaj±cy blask dworu przyci±ga³ jak magnes\r\nbogactwo i inteligencjê pozosta³ych czê¶ci imperium. Do tego dochodzi³a jeszcze silna\r\ncentralistyczna polityka habsburskiej monarchii.\r\nOna umo¿liwia³a utrzymanie razem tej mieszaniny narodów. jej rezultatem by³a\r\nnadzwyczajna koncentracja ca³ej w³adzy w stolicy.\r\nPonadto Wiedeñ nie tylko by³ politycznym i intelektualnym centrum naddunajskiej\r\nmonarchii, ale tak¿e centrum administracyjnym. Oprócz rzeszy wysokich rang± urzêdników\r\npañstwowych, oficerów, artystów i uczonych znajdowa³a siê w nim jeszcze wiêksza armia\r\nrobotników, a przyt³aczaj±ce ubóstwo wystêpowa³o tu¿ obok bogactwa arystokracji i kupców.\r\nTysi±ce bezrobotnych przewala³o siê wokó³ pa³aców przy Ringstrasse, a poni¿ej, via\r\nTriumphalis bytowali w brudzie i bagnie bezdomni.\r\nWiedeñ, jak ¿adne inne niemieckie miasto, najlepiej siê nadawa³ do studiowania\r\nproblemów socjalnych. Ale, aby nie zrobiæ b³êdu, trzeba siê znale¼æ w samym ¶rodku tych\r\nproblemów, inaczej nic z tego nie pozostanie poza czczym gadaniem i zak³aman±\r\nsentymentalno¶ci±. Jedno i drugie jest szkodliwe. Pierwsze, bo nie bada sedna zagadnienia,\r\ndrugie, poniewa¿ pomija je. Nie wiem, co jest gro¼niejsze: ignorowanie socjalnych potrzeb,\r\njak czyni wiêkszo¶æ tych, którym siê poszczê¶ci³o, i tych, którzy podnie¶li siê dziêki w³asnym\r\nwysi³kom w codziennej pracy, czy lekcewa¿enie ludzi przez pozbawion± taktu, chocia¿\r\nzawsze uprzejm±, ³askaw± i modn± czê¶æ bab w spódnicach lub spodniach, udaj±c±\r\nsympatiê dla ludu. Ci ludzie oczywi¶cie grzesz± bardziej z powodu braku instynktu ni¿ próby\r\nzrozumienia. Dziwi ich pó¼niej brak rezultatów mimo gotowo¶ci do pracy spo³ecznej i reakcje\r\nsprzeciwu. Stawiaj± to za dowód niewdziêczno¶ci ludu.\r\nTe umys³y nie rozumiej±, ¿e za pracê spo³eczn± nie wolno domagaæ siê\r\nwdziêczno¶ci, poniewa¿ nie rozdzielaj± ja³mu¿ny, ale przywracaj± w ten sposób prawo. Ju¿\r\nwtedy u¶wiadomi³em sobie, ¿e tylko podwójna metoda mo¿e przyczyniæ siê do polepszenia\r\nwarunków bytu, mianowicie: g³êbokie poczucie socjalnej odpowiedzialno¶ci, w celu\r\nstworzenia lepszych podstaw naszego rozwoju, po³±czone z bezlitosn± determinacj±\r\nzniszczenia naro¶li, którym nie mo¿na zaradziæ.\r\nTak jak natura nie koncentruje siê na utrzymaniu tego, co jest, lecz aby podtrzymaæ\r\ngatunek doskonali go poprzez rozwój, tak i w ¿yciu nie mo¿na ulepszaæ istniej±cego z³a,\r\nktóre posiadaj±c naturê cz³owieka w dziewiêædziesiêciu dziewiêciu przypadkach na sto nie\r\nda siê zmieniæ. Nale¿y wiêc zapewniæ lepsze metody rozwoju od samego pocz±tku.\r\nW trakcie walki o egzystencjê w Wiedniu zauwa¿y³em, ¿e zadania socjalne wcale nie\r\nmusz± sk³adaæ siê z pracy charytatywnej, która jest ¶mieszna i bezu¿yteczna, ale ich\r\nsensem powinno byæ usuniêcie g³êboko tkwi±cych b³êdów w organizacji naszego ¿ycia\r\ngospodarczego i kulturalnego, które s± powi±zane ze sob±, i doprowadzenie do usuniêcia\r\npojedynczych przeszkód, b±d¼ przynajmniej ograniczenie ich znaczenia.\r\nPoniewa¿ austriackie pañstwo w praktyce ignorowa³o ca³kowicie socjalne prawa, jego\r\nniezdolno¶æ do usuniêcia z³ych naro¶li budzi³a mój niepokój .\r\nNie wiem, co najbardziej mnie w tym czasie przera¿a³o: ekonomiczna nêdza towarzyszy\r\npracy, ich moralne ubóstwo, czy te¿ niski poziom ich duchowego rozwoju.\r\nJak¿e czêsto nasza bur¿uazja unosi siê w moralnym oburzeniu, gdy s³yszy z ust\r\njakiego¶ nieszczêsnego w³óczêgi, ¿e jest mu obojêtne, czy jest Niemcem, czy nie, byle mia³\r\nzapewniony byt. Natychmiast g³o¶no protestuj± i s± przera¿eni takimi pogl±dami.\r\nAle ilu naprawdê zada³o sobie pytanie, dlaczego ich pogl±dy s± lepsze. Ilu jest takich,\r\nco pamiêtaj± o wielko¶ci ojczyzny, o swoim narodzie we wszystkich dziedzinach kulturalnego\r\ni artystycznego ¿ycia, które daje im prawo do dumy wynikaj±cej z przynale¿no¶ci do tego\r\nb³ogos³awionego narodu? Jak wielu z nich ma ¶wiadomo¶æ, ¿e poczucie dumy z w³asnej\r\nojczyzny zale¿y od zrozumienia jego wielko¶ci we wszystkich tych dziedzinach?\r\nSzybko i gruntownie nauczy³em siê rozumieæ co¶, czego poprzednio by³em\r\nnie¶wiadomy.\r\nProblem nacjonalizmu ludzi jest pierwszym i g³ównym warunkiem stworzenia\r\nzdrowych socjalnych warunków jako podstawy wychowania jednostki. Poniewa¿ tylko ten,\r\nkto poprzez wychowanie i szko³ê pozna³ kulturaln±, ekonomiczn±, a nade wszystko\r\npolityczn± wielko¶æ swojej ojczyzny, mo¿e uzyskaæ poczucie dumy, ¿e jest cz³onkiem takiego\r\nnarodu. Walczyæ mogê tylko o co¶, co mi³ujê, mi³ujê tylko to, co szanujê, a szanujê jedynie\r\nto, co rozumiem.\r\nTeraz, gdy obudzi³o siê we mnie zainteresowanie zagadnieniami socjalnymi,\r\nzacz±³em studiowaæ je gruntownie. Przede mn± otworzy³ siê nowy i nieznany ¶wiat.\r\nW latach 1909-19IO moje po³o¿enie ekonomiczne zmieni³o siê w takim stopniu, ¿e nie\r\nmusia³em pracowaæ na chleb jako robotnik pomocniczy. Pracowa³em samodzielnie jako\r\nmalarz i akwarelista.\r\nPsychika szerokich mas nie jest wra¿liwa ha pó³. ¦rodki i s³abo¶ci. Podobnie jak\r\nkobieta, na której delikatno¶æ uczuæ mniejszy wp³yw ma abstrakcyjna m±dro¶æ ni¿ bli¿ej\r\nnieokre¶lona têsknota poddania siê uczuciom, ³atwiej ulegnie mocnemu mê¿czy¼nie ni¿\r\ns³abemu, tak i ludzie bardziej kochaj± mocnego w³adcê ni¿ s³abego i czuj± wiêksz±\r\nsatysfakcjê z doktryny, która nie toleruje rywali, ni¿ z takiej, która uznaje liberaln± wolno¶æ -\r\nnaród na ogó³ nie wie, jak siê ni± pos³ugiwaæ i wnet czuje siê opuszczony.\r\nJe¿eli doktryna s³uszniejsza, ale w praktyce bardziej bezlitosna, przeciwstawi siê\r\nsocjaldemokracji, to ta doktryna, byæ mo¿e w ciê¿kiej walce, ale zwyciê¿y.\r\nJeszcze przed dwoma laty nie by³y znane ani zasady socjaldemokracji, ani instrumenty,\r\nktórymi siê w dzia³aniu pos³ugiwa³a.\r\nPoniewa¿ socjaldemokracja najlepiej zna warto¶æ si³y z w³asnego do¶wiadczenia,\r\nzwykle atakuje tych, u których wyczuwa instynktownie brak tego elementu.\r\nZ drugiej strony chwali s³abo¶æ przeciwnika, pocz±tkowo ostro¿nie, pó¼niej ¶mielej,\r\nstosownie do poznanej lub przewidywanej jego warto¶ci.\r\nMniej obawia siê ona bezsilnego geniuszu ni¿ kogo¶ mocnego, ale miernego pod\r\nwzglêdem umys³owym. Najbardziej popiera s³abych zarówno na ciele, jak i na duchu. Wie,\r\njak wywo³aæ wra¿enie, i¿ potrafi zachowaæ spokój, podczas gdy zdobywa jedn± pozycjê po\r\ndrugiej. Stosuje tak¿e ciche represje lub jawny rozbój w momentach, gdy uwaga opinii\r\npublicznej jest skierowana ku innym sprawom. Niekiedy nie porusza pewnych spraw\r\nuwa¿aj±c je za nieistotne, aby celowo pobudzaæ na nowo niebezpiecznego przeciwnika.\r\nJest to taktyka ca³kowicie obliczona na ludzk± s³abo¶æ, a jej rezultat jest\r\nmatematycznie pewny, chyba ¿e i druga strona nauczy siê, jak walczyæ.\r\nS³absze natury musz± wiedzieæ, ¿e chodzi tutaj o ich \"byæ albo nie byæ\". Zastraszenie\r\nW warsztatach i fabrykach, na spotkaniach i masowych demonstracjach bêdzie skuteczne,\r\ndopóki nie natrafi na równ± sobie si³ê.\r\nNêdza, która dopada robotników, wcze¶niej czy pó¼niej kieruje ich do obozu\r\nsocjaldemokracji.\r\nPoniewa¿ mieszczañstwo niezliczon± ilo¶æ razy, nie tylko w najg³upszy, ale tak¿e i\r\nnajbardziej niemoralny sposób wystêpowa³o przeciwko uzasadnionym ¯±daniom ludu -\r\nczêsto bez ¿adnych korzy¶ci dla siebie - dlatego robotnicy, nawet ci najbardziej zdyscyplinowani,\r\nbyli zmuszani do porzucania dzia³alno¶ci w organizacjach zwi±zkowych i do\r\nzajmowania siê polityk±.\r\nW wieku dwudziestu lat nauczy³em siê odró¿niaæ zwi±zki zawodowe bêd±ce\r\ninstrumentem obrony socjalnych praw pracuj±cych i walki o lepsze warunki ¿ycia dla nich od\r\nzwi±zków pe³ni±cych funkcjê instrumentu partyjnego w politycznej walce klasowej .\r\nFakt, ¿e socjaldemokracja zrozumia³a ogromne znaczenie ruchu zwi±zkowego,\r\numo¿liwi³ jej pos³ugiwanie siê nim jako instrumentem walki i zapewni³ jej sukces.\r\nMieszczañstwo nie zrozumia³o tego, wskutek czego straci³o swoj± polityczn± pozycjê.\r\nWierzy³o ono, ¿e pogardliwe odrzucenie tego logicznego przecie¿ postêpowania, zada mu\r\n¶mieræ i zmusi socjaldemokracjê do wej¶cia na drogê pozbawion± logiki. Poniewa¿ absurdem\r\njest twierdzenie, ¿e ruch zwi±zkowy jest g³ównym, wrogiem ojczyzny, prawdziwy musi\r\nbyæ pogl±d przeciwny. Je¿eli akcje zwi±zków s± wymierzone przeciwko klasie stanowi±cej\r\njeden z filarów narodu i odnosz± sukces, to nie s± one skierowane przeciwko ojczy¼nie czy\r\npañstwu, ale w najlepszym tego s³owa znaczeniu narodowo. W ten sposób mo¿na ukuæ\r\nsocjalne podstawy, bez których ogólne narodowe u¶wiadomienie jest nie do pomy¶lenia.\r\nZyskuj± one najwiêksze zas³ugi dziêki wykorzenianiu socjalnych naro¶li rakowatych,\r\nzwalczaj± choroby zarówno umys³owe, jak i fizyczne i doprowadzaj± naród do ogólnego\r\ndobrobytu.\r\nZbêdne jest wiêc pytanie, czy s± one potrzebne.\r\nTak d³ugo, jak miêdzy pracodawcami istniej± ludzie o niewielkim stopniu zrozumienia\r\nzagadnieñ socjalnych lub - przekonani do fa³szywych idei sprawiedliwo¶ci i uczciwo¶ci, jest\r\nnie tylko prawem, ale i obowi±zkiem ludzi przez nich zatrudnionych, którzy mimo wszystko\r\ntworz± czê¶æ naszej narodowo¶ci, zabezpieczyæ interesy ogó³u przeciwko wyzyskowi i\r\ng³upocie poszczególnych pracodawców, poniewa¿ utrzymanie lojalno¶ci i zaufania ludzi jest\r\ndla narodu tak samo konieczne, jak utrzymanie go w zdrowiu.\r\nJe¿eli niegodne traktowanie ludzi wywo³uje ich opór, wtedy o tej walce zadecyduje\r\nstrona, która jest silniejsza, chyba ¿e oficjalny wymiar sprawiedliwo¶ci jest przygotowany do\r\nodparcia z³a. Ponadto jest zrozumia³e, ¿e poszczególny pracodawca popierany przez po³±czone\r\nsi³y wszystkich przedsiêbiorców mo¿e zwróciæ siê przeciwko zatrudnionym. Je¿eli\r\noczywi¶cie nie bêdzie zmuszony oddaæ zwyciêstwa na samym pocz±tku.\r\nW ci±gu kilkudziesiêciu lat pod fachowym okiem socjaldemokracji ruch zwi±zkowy\r\nprzekszta³ci³ siê z instrumentu broni±cego socjalnych praw ludzi w instrument rujnuj±cy\r\nnarodow± gospodarkê. Interesy robotników wcale siê nie liczy³y, poniewa¿ w polityce zastosowanie\r\nekonomicznych nacisków zawsze ma miejsce tam, gdzie jedna strona jest w\r\nwystarczaj±cym stopniu pozbawiona skrupu³ów, a druga wystarczaj±co g³upia. Od pocz±tku\r\ntego wieku ruch zwi±zkowy zaprzesta³ s³u¿yæ swoim pierwotnym celom. Z roku na rok coraz\r\nbardziej znajdowa³ siê pod wp³ywem polityki socjaldemokracji i skoñczy³ siê, u¿yty jako tama\r\ndla walki klas.\r\n\" Wolne zwi±zki zawodowe\" zawis³y nad politycznym horyzontem i nad ¿yciem\r\nka¿dego cz³owieka, jak chmury burzowe.\r\nTo by³ jeden z najokropniejszych instrumentów terroru przeciwko bezpieczeñstwu,\r\nnarodowej niezale¿no¶ci i trwa³o¶ci pañstwa oraz wolno¶ci ludzi.\r\nPrzede wszystkim to one przekszta³ci³y idee demokracji w odra¿aj±ce, ironiczne\r\nfrazesy przynosz±ce wstyd wolno¶ci i kpi±ce z braterstwa nastêpuj±cymi s³owami \"je¿eli nie\r\nprzy³±czysz siê do nas, dla twojego dobra rozwalimy ci czaszkê\".\r\nPozna³em wówczas tych \"przyjació³ ludu\". Z biegiem lat moje pogl±dy stawa³y siê\r\nszersze i g³êbsze, ale nie znajdowa³em przyczyny, aby je zmieniæ.\r\nGdy coraz bardziej wnika³em w ró¿ne aspekty socjaldemokracji, wzros³o moje\r\npragnienie zrozumienia istoty jej doktryny.\r\nOficjalna literatura partii by³a prawie zupe³nie bezu¿yteczna dla moich celów. Twierdzenia i\r\nargumenty dotycz±ce zagadnieñ ekonomicznych, które tam znalaz³em, okaza³y siê b³êdne, a\r\nkierunki politycznych celów - fa³szywe. Poczu³em siê dodatkowo odtr±cony krêtackimi\r\nsposobami przedstawiania faktów.\r\nW koñcu znalaz³em powi±zanie pomiêdzy t± destrukcyjn± doktryn±, a\r\ncharakterystycznymi cechami rasy do tej pory mi nie znanej .\r\nZrozumienie ¯ydów jest jedynym kluczem do w³a¶ciwego poznania wewnêtrznych, a\r\nwiêc rzeczywistych f celów socjaldemokracji.\r\nZrozumienie tej rasy pozwala na odrzucenie b³êdnych koncepcji dotycz±cych\r\nprzedmiotu i znaczenia tej partii.\r\nDzisiaj jest mi trudno powiedzieæ, je¿eli to w ogóle mo¿liwe, kiedy s³owo \"¯yd\" nabra³o\r\ndla mnie socjalnego znaczenia. Nie pamiêtam, abym kiedykolwiek us³ysza³ to s³owo w domu\r\nza ¿ycia mego ojca. My¶lê, ¿e ten starszy pan traktowa³ je jak s³owo z innej epoki, je¿eli w\r\nogóle u¿ywa³ tego terminu. Mia³ mocne poczucie w³asnej narodowo¶ci, które równie¿ na\r\nmnie wywar³o swe piêtno.\r\nTak¿e w szkole nie znalaz³em podstaw do zmiany wyniesionego z domu obrazu\r\nrzeczywisto¶ci.\r\nW szkole realnej pozna³em ¿ydowskiego ch³opca, którego wszyscy traktowali¶my z\r\ndu¿± nieufno¶ci±. Ta ostro¿no¶æ spowodowana by³a jego pow¶ci±gliwo¶ci±.\r\nW wieku czternastu, piêtnastu lat zacz±³em coraz czê¶ciej spotykaæ siê ze s³owem\r\n\"¯yd\", szczególnie przy okazji politycznych dyskusji.\r\nOdczuwa³em lekk± niechêæ do tego s³owa i nie mog³em powstrzymaæ siê przed\r\nnieprzyjemnym uczuciem wywo³anym przez ujawniane w mojej obecno¶ci ró¿nice religijne.\r\nWówczas zagadnienie to widzia³em wy³±cznie w tym aspekcie.\r\nW Li n z u mieszka³o bardzo ma³o ¯ydów. W ci±gu stuleci upodobnili siê do\r\nEuropejczyków i nie ró¿nili siê wygl±dem od innych ludzi: wówczas rzeczywi¶cie patrzy³em\r\nna nich jak na Niemców. Nie by³a dla mnie jasna b³êdno¶æ tej koncepcji, poniewa¿ jedynym\r\nwyró¿niaj±cym ich szczegó³em, który dostrzega³em, by³a odrêbno¶æ religijna. Wówczas\r\nmy¶la³em, ¿e to by³a przyczyn a ich prze¶ladowania, a niechêæ, jak± do nich czu³em,\r\nprzeradza³a siê w odrazê do siebie. O istnieniu ¿ydowskiej wrogo¶ci nie mia³em wówczas\r\npojêcia.\r\nNastêpnie pojecha³em do Wiednia.\r\nPocz±tkowo znajdowa³em siê pod wra¿eniem architektonicznych doznañ i by³em zbyt\r\nprzybity trudn± sytuacj±, by u¶wiadomiæ sobie rozwarstwienie ludzi w tym ogromnym\r\nh1ie¶cle.\r\nChocia¿ Wiedeñ liczy³ wówczas oko³o dwóch tysiêcy ¯ydów j nie widzia³em ich w¶ród\r\ndwu milionów mieszkañców. W czasie pierwszych tygodni moje oczy i umys³ nie by³y zdolne\r\nzauwa¿yæ tylu warto¶ci i idei. Stopniowo uspokaja³em siê i ró¿ne wra¿enia zaczê³y siê\r\nstawaæ wyra¼ne i oczywiste, przez co zyskiwa³em wiêcej do¶wiadczenia w tym nowym\r\n¶wiecie. Powraca³em tak¿e do kwestii ¿ydowskiej .\r\nNie twierdzê, ¿e sposób, w jaki mia³em ich poznaæ, by³ dla mnie szczególnie mi³y.\r\nCi±gle jeszcze traktowa³em ¯ydów jako przedstawicieli innej religii i nie zgadza³em siê na\r\natakowanie ich z powodu zwyk³ej tolerancji religijnej. Uwa¿a³em, ¿e ton, u¿ywany szczególnie\r\nprzez wiedeñsk± antysemick± prasê, niegodny by³ kulturalnych tradycji wielkiego narodu.\r\nDrêczy³o mnie wspomnienie pewnych zdarzeñ ze ¦redniowiecza, których wolê nie\r\nwspominaæ. Poniewa¿ prasa nie cieszy³a siê dobr± reputacj± - nigdy nie wiedzia³em\r\ndok³adnie, sk±d to siê wziê³o - uwa¿a³em to bardziej za efekt zazdro¶ci ni¿ rezultat\r\nprzewrotno¶ci pogl±dów.\r\nMoje przekonania umocni³o to - wydawa³o mi siê to bardziej godne w formie - gdy\r\nnaprawdê wielka prasa odpowiada³a na ataki albo reagowa³a milczeniem. Pilnie czyta³em tak\r\nzwan± ¶wiatow± prasê (\"Neue Freie Presse\",. \" Wiener Tageblatt\", etc.). Stale jednak budzi³\r\nwe mnie odrazê sposób, w jaki ta prasa nadskakiwa³a dworowi. Zaledwie jakie¶ wydarzenie\r\nmia³o miejsce w Hofburgu, a ju¿ uderzano w tony pe³ne; zachwytu b±d¼ krzykliwej reklamy,\r\nstosuj±c idiotyczn±\' praktykê zwracania siê do \"najm±drzejszego monarchy\" wszystkich\r\nczasów. Uwa¿a³em to za skazê na liberalnej demokracji.\r\nMieszkaj±c w Wiedniu z wielkim zainteresowaniem ¶ledzi³em, podobnie jak\r\nwcze¶niej, wszelkie wypadki w Niemczech, zwi±zane z politycznymi lub kulturalnymi\r\nzagadnieniami. Z dum± i podziwem porównywa³em wzrost znaczenia Rzeszy z upadkiem\r\npañstwa austriackiego. Gdy polityka zagraniczna w ca³o¶ci mnie satysfakcjonowa³a, martwi³a\r\nmnie czêsto polityka wewnêtrzna. Kampania przeciwko Wilhelmowi II nie wzbudzi³a mojej\r\naprobaty. Uwa¿a³em go nie tylko za cesarza niemieckiego, . ale przede wszystkim za twórcê\r\nniemieckiej floty. Fakt, ¿e Reichstag zakaza³ cesarzowi przemówieñ, rozgniewa³ mnie,\r\nponiewa¿ zakaz nie mia³ mocy prawnej.\r\nBy³em w¶ciek³y, ¿e w tym pañstwie ka¿demu g³upcowi wolno krytykowaæ i\r\nwystêpowaæ w Reichstagu jako prawodawcy, ¿e osoba nosz±ca koronê imperium mo¿e byæ\r\nstrofowana przez najg³upsz± i najbardziej absurdaln± instytucjê w ka¿dym czasie .Jeszcze\r\nbardziej by³em oburzony tym, ¿e wiedeñska prasa, która k³ania³a siê z szacunkiem\r\nnajni¿szemu z niskich, je¿eli zalicza³ siê do dworu, teraz z udawanym niepokojem, ale tak¿e\r\n- jak zauwa¿y³em - z ukryt± wrogo¶ci± dawa³a wyraz swym zastrze¿eniom do cesarza\r\nNiemiec. Muszê przyznaæ, ¿e jedna z antysemickich gazet, \" Wentsche Volksblatt\",\r\nzachowywa³a wiêksz± przyzwoito¶æ pisz±c na ten temat.\r\nDzia³a³ mi te¿ na nerwy sposób, w jaki prasa odnosi³a siê do Francji. Wstyd by³o siê\r\nprzyznaæ, ¿e jest siê Niemcem, s³ysz±c s³odki hymn na cze¶æ tego \" wielkiego, kulturalnego\r\nnarodu\". To powodowa³o, ¿e czê¶ciej odrzuca³em tê \"¶wiatow± prasê\". Siêga³em wtedy po\r\n\"Volksblatt\", który by³ mniejszy, ale uczciwiej przedstawia³ pogl±dy na te sprawy. Nie\r\nzgadza³em siê z ich napastliwym antysemickim tonem, ale znalaz³em w nim argumenty,\r\nktóre wywo³a³y u mnie refleksje.\r\nW ka¿dym razie dowiedzia³em siê z niego o cz³owieku i ruchu, którzy pó¼niej\r\nzadecydowali o losie Wiednia: doktorze Karlu Luegerze i Partii Chrze¶cijañsko-\r\nSocjalistycznej .\r\nPo przybyciu do Wiednia by³em ich wrogiem .W moich oczach ten cz³owiek i ta\r\norganizacja by³y wówczas \"reakcyjne\".\r\nKiedy pewnego razu spacerowa³em po mie¶cie, napotka³em jak±¶ istotê z czarnymi\r\npejsami, w d³ugim kaftanie. Moj± pierwsz± my¶l± by³o, czy jest to ¯yd. W Li n z u wygl±dali\r\noni zupe³nie inaczej. Ostro¿nie obserwowa³em tego mê¿czyznê, ale im d³u¿ej wpatrywa³em\r\nsiê w niego i bada³em jego rysy, tym bardziej nasuwa³o mi siê pytanie: czy to jest Niemiec?\r\nJak zwyk³e przy takich okazjach próbowa³em rozwiaæ moje w±tpliwo¶ci przy pomocy\r\nksi±¿ek. Pierwszy raz w ¿yciu kupi³em za kilka halerzy antysemickie broszury. Niestety\r\nwszystkie one zdawa³y siê byæ napisane dla czytelnika, który ma przynajmniej czê¶ciow±\r\nwiedzê na temat zagadnieñ ¿ydowskich. W koñcu ton wiêkszo¶ci z nich by³ taki, ¿e znowu\r\nogarnê³y mnie w±tpliwo¶ci, ponadto twierdzenia w nich zawarte nie by³y poparte naukowymi\r\nargumentami.\r\nSprawa ta wydawa³a siê tak bardzo rozleg³a, a jej badanie zbyt d³ugotrwa³e, ¿e\r\nnêka³a mnie obawa, abym nie wyrz±dzi³ komu¶ krzywdy. Znowu ogarnê³a mnie niepewno¶æ i\r\nniepokój .\r\nNie mog³em d³u¿ej w±tpiæ, ten problem nie dotyczy³ ludzi innej wiary, ale odrêbnego\r\nnarodu. Jak tylko zacz±³em studiowaæ to zagadnienie i zwróci³em uwagê na ¯ydów, ujrza³em\r\nWiedeñ w innym ¶wietle. Teraz gdziekolwiek nie poszed³em widzia³em ¯ydów, a im czê¶ciej\r\nich spotyka³em, tym wyra¼niej zauwa¿a³em, ¿e, ró¿nili siê od innych ludzi. Szczególnie\r\n¶ródmie¶cie i rejony znajduj±ce siê na pó³noc od kana³u Dunaju; roi³y siê od ludzi\r\nniepodobnych do Niemców.\r\nMimo to wci±¿ mia³em w±tpliwo¶ci, a moje wahania rozwiali sami ¯ydzi.\r\nWielki ruch, który rozszerza³ siê w¶ród nich, by³ szeroko reprezentowany zw³aszcza w\r\nWiedniu. By³ to syjonizm.\r\nOczywi¶cie wygl±da³o to tak, jakby tylko czê¶æ ¯ydów zajmowa³a tak± postawê,\r\nwiêkszo¶æ natomiast rzeczywi¶cie szczerze odrzuca³a takie zasady. Jednak przy\r\nbaczniejszej obserwacji, zjawisko to rozwia³o siê we mgle teorii, faktycznie ze wzglêdów\r\npraktycznych, poniewa¿ tak zwani liberalni ¯ydzi nie uznawali syjonistów, ale nie jako nie¯ydzi,\r\nale po prostu jako ¯ydzi, którzy uwa¿ali syjonizm za niepraktyczny, ma³o tego, mo¿e\r\nnawet za niebezpieczny dla judaizmu.\r\nAle ich wewnêtrzna solidarno¶æ jest trwa³a.\r\nPozorny rozd¼wiêk pomiêdzy syjonistami i liberalnymi ¯ydami w krótkim czasie\r\nprzyprawi³ mnie o md³o¶ci. Wydawa³ siê byæ nieszczery od pocz±tku do koñca, ca³y by³\r\nk³amstwem, a co wiêcej, niegodny by³ stale wychwalanej wznios³o¶ci i czysto¶ci moralnej\r\ntego narodu.\r\nJudaizm wiele straci³ w moich oczach, kiedy pozna³em przejawy jego dzia³alno¶ci w\r\nprasie, literaturze i dramatopisarstwie. Na nic nie zdadz± siê ju¿ ob³udne zapewnienia.\r\nWystarczy tylko popatrzeæ na ich plakaty i przestudiowaæ nazwiska tych natchnionych\r\ntwórców obrzydliwych wymys³ów na potrzeby kina czy teatru, które s± im przypisywane, ¿eby\r\nsiê na nie na zawsze uodporniæ. Ta zaraza, która zosta³a wszczepiona naszemu narodowi,\r\nby³a gorsza ni¿ czarna ¶mieræ.\r\nZacz±³em uwa¿nie studiowaæ nazwiska wszystkich twórców tych plugawych\r\nproduktów ¿ycia artystycznego. Efektem by³a coraz bardziej nieprzychylna postawa, jak±\r\nkiedykolwiek zajmowa³em w stosunku do ¯ydów. Chocia¿ moje uczucia mog³y siê\r\nsprzeciwiaæ temu tysi±c razy, rozum musia³ jednak wyci±gaæ w³a¶ciwe wnioski.\r\nPod tym samym k±tem zacz±³em badaæ moj± ulubion± \"prasê ¶wiatow±\".\r\nLiberalne tendencje w tej prasie postrzega³em teraz w innym ¶wietle: jej\r\nuszlachetniony ton w odpowiedzi na ataki lub zupe³ne ich ignorowanie by³ dla mnie chytrym,\r\nnêdznym trikiem. Ich genialnie napisane recenzje teatralne zawsze faworyzowa³y\r\n¿ydowskich autorów, a krytyka dotyczy³a wy³±cznie Niemców. Ich uszczypliwe docinki\r\nprzeciwko Wilhelmowi II, podobnie jak ich podziw dla francuskiej kultury i cywilizacji\r\nwykazywa³y zgodno¶æ ich metod. To nie móg³ byæ przypadek.\r\nTeraz, kiedy pozna³em ¯ydów jako przywódców socjaldemokracji, otworzy³y mi siê\r\noczy. Moja d³ugotrwa³a walka wewnêtrzna do biega³a koñca.\r\nStopniowo zdawa³em sobie sprawê, ¿e socjaldemokratyczna prasa by³a w wiêkszo¶ci\r\nkontrolowana przez ¯ydów. Nie przywi±zywa³em do tego wiêkszej wagi, ale dok³adnie taka\r\nsama sytuacja by³a w innych gazetach. Nale¿y jednak zauwa¿yæ, ¿e nie istnia³o ani jedno\r\nczasopismo kierowane przez ¯ydów, które mia³oby charakter narodowy.\r\nPróbowa³em odrzuciæ niechêæ i czytaæ tê prasê, ale moja odraza ros³a w miarê\r\nlektury. Dlatego by³em ciekawy autorów tego narodowego drañstwa; poczynaj±c od\r\nwydawców wszyscy byli ¯ydami.\r\nZauwa¿y³em, ¿e autorami wszelkich ukazuj±cych siê socjaldemokratycznych broszur byli,\r\nbez wyj±tku, ¯ydzi. Stwierdzi³em, ¿e nazwiska prawie wszystkich przywódców, a na pewno\r\nogromnej wiêkszo¶ci, nale¿a³y do \"narodu wybranego\", obojêtnie czy byli to cz³onkowie\r\nparlamentu austriackiego, czy sekretarze zwi±zków zawodowych, przewodnicz±cy\r\norganizacji lub uliczni agitatorzy. Wszêdzie widoczny by l ten sam ponury obraz. Na zawsze\r\npozosta³y w mej pamiêci nazwiska: Austerlik, Dariel, Adler, Ellenbogen itd.\r\nJedna rzecz sta³a siê teraz dla mnie zupe³nie jasna, przywództwo partii, z którym od\r\nmiesiêcy prowadzi³em za¿art± walkê, by³o prawie zupe³nie w rêkach obcego narodu.\r\nDowiedzia³em siê w koñcu, ku mojej wewnêtrznej satysfakcji, ¿e ¯yd nie by³ Niemcem.\r\nDopiero teraz nabra³em ca³kowitej pewno¶ci, ¿e dzia³ali oni na szkodê naszego\r\nnarodu.\r\nIm d³u¿ej walczy³em z nimi, tym lepiej poznawa³em ich dialektyczne metody. Bazowali\r\nna g³upocie swoich przeciwników, a gdy to nie przynosi³o rezultatów, udawali, ¿e nie wiedz±,\r\no co chodzi. Je¿eli sytuacja nie by³a dla nich korzystna, szybko zmieniali temat i te same\r\nbana³y stosowali do zupe³nie innego zagadnienia. Dopasowywali je w sposób dowolny i\r\nogólnikowy, chc±c sprawiæ wra¿enie, ¿e posiadaj± rzeteln± wiedzê. Gdy jednak przystawia³o\r\nsiê takiego osobnika do muru, tak ¿e nie mia³ innego wyj¶cia i musia³ przytakn±æ, wydawa³o\r\nnam siê, ¿e posunêli¶my siê do przodu. Jakie¿ ogromne by³o nasze zdziwienie, gdy\r\nnazajutrz ¯yd nic nie pamiêta³ i dalej opowiada³ swoje skandaliczne bzdury, jakby nic siê nie\r\nsta³o. Nie móg³ sobie nic przypomnieæ, oprócz udowodnionych ju¿ raz prawd swoich\r\ntwierdzeñ.\r\nZe zdumienia stawa³em jak wryty. Nikt nie wiedzia³ czemu bardziej siê dziwiæ -\r\nb³yskotliwo¶ci ich odpowiedzi czy umiejêtno¶ci k³amania. Stopniowo zaczyna³em to\r\nnienawidziæ.\r\nWszystko to mia³o jednak dobr± stronê. Moja mi³o¶æ do narodu niemieckiego\r\nwzrasta³a wszêdzie tam, gdzie mia³em do czynienia z propagatorami socjaldemokracji.\r\nNa podstawie codziennych do¶wiadczeñ zaczyna³em szukaæ ¼róde³ marksistowskiej\r\ndoktryny. Jej przejawy by³y jeszcze dla mnie widoczne w indywidualnych przypadkach. Bez\r\nodpowiedzi pozostawa³o ci±gle pytanie, czy twórcom znany by³ rezultat osi±gniêty w praktyce,\r\nczy te¿ stali siê ofiarami b³êdu.\r\nZacz±³em zapoznawaæ siê z twórcami doktryny, aby poznaæ zasady tego ruchu.\r\nDziêki znajomo¶ci, chocia¿ niezbyt rozleg³ej, problemu ¿ydowskiego, osi±gn±³em\r\nswój cel szybciej, ni¿ siê tego spodziewa³em. Umo¿liwi³o mi to w praktyce porównanie\r\nrzeczywisto¶ci z teoretycznymi twierdzeniami orêdowników socjaldemokracji. Nauczy³em siê\r\nrozumieæ metody ¯ydów.\r\nDokonywa³y siê we mnie wówczas najwiêksze zmiany, jakich kiedykolwiek\r\ndo¶wiadczy³em. Z szarego obywatela sta³em siê fanatycznym antysemit±.\r\n¯ydowska doktryna marksistowska odrzuca arystokratyczne prawo natury i w miejsce\r\nodwiecznego przywileju si³y k³adzie masy i znaczenie ilo¶ci. W ten sposób zaprzecza\r\nindywidualnej warto¶ci cz³owieka, nie uznaje, aby narodowo¶æ i rasa by³y warto¶ci±,\r\npozbawia znaczenia ludzk± egzystencjê i kulturê.\r\nJe¿eli ¯yd z pomoc± swego marksistowskiego credo podbije narody ¶wiata, jego panowanie\r\nbêdzie koñcem ludzko¶ci, a nasza planeta, bezludna jak przed milionami lat, bêdzie pêdziæ w\r\neterze.\r\nOdwieczna natura bezwzglêdnie karze tych, którzy; ³ami± jej prawa.\r\nTo daje mi przekonanie, ¿e dzia³am w imieniu Wszechmog±cego Stwórcy.'),(47010,'3ad5a41fc6','','ROZDZIA£ III\r\nPogl±dy polityczne z okresu wiedeñskiego\r\nGeneralnie rzecz bior±c my¶l polityczna w starej naddunajskiej monarchii by³a\r\nbogatsza i mia³a szerszy zakres ni¿ w Niemczech w tam samym czasie, z wyj±tkiem Prus,\r\nHamburga i wybrze¿a Morza Pó³nocnego.\r\nNiemiecki Austriak, ¿yj±c w granicach wielkiego imperium, nigdy nie straci³ poczucia\r\nobowi±zków z tego wynikaj±cych. Tylko on w tym pañstwie poza granicami cesarstwa widzia³\r\njeszcze granice imperium. Chocia¿ przeznaczenie oderwa³o go od wspólnej ojczyzny, do\r\nkoñca jednak próbowa³ dokonaæ wielkiego zadania, polegaj±cego na utrzymaniu tego\r\nimperium dla Niemiec, bo zdobyli je jego przodkowie w trwaj±cych wiele wieków walkach na\r\nwschodzie. W sercach i w pamiêci najlepszych Niemców nigdy nie wygas³a sympatia dla\r\nwspólnej ojczyzny-matki.\r\nKr±g widzenia Niemca austriackiego by³ szerszy ni¿ mieszkañców reszty imperium.\r\njego stosunki ekonomiczne czêsto obejmowa³y ca³e imperium. Prawie wszystkie wielkie\r\nzak³ady znajdowa³y siê w jego rêkach, podobnie jak stanowiska urzêdnicze i techniczne.\r\nPoza tym zajmowa³ siê handlem zagranicznym, o ile ¯ydostwo nie zd±¿y³o po³o¿yæ rêki na\r\ntej dziedzinie. Niemiecki Austriak - rekrut - powo³ywany by³ do niemieckiego regimentu, z tym\r\n¿e ów regiment móg³ tak¿e stacjonowaæ w Herzegowinie, jak w Wiedniu czy Galicji. Korpus\r\noficerski pozostawa³ niemiecki, w tymi zw³aszcza wy¿si oficerowie. Sztuka i nauka by³y\r\nniemieckie. W muzyce, architekturze, rze¼biarstwie i malarstwie Wiedeñ by³ niewyczerpanym\r\n¼ród³em nowych pr±dów.\r\nTak¿e polityka zagraniczna by³a kierowana przez Niemców, chocia¿ mo¿na siê by³o\r\nrównie¿ doliczyæ kilku Wêgrów .\r\nMimo to mo¿liwo¶ci utrzymania imperium by³y niewielkie, poniewa¿ brakowa³o\r\nnajwa¿niejszych za³o¿eñ. W austriackim imperium wielonarodowo¶ciowym jedyn±\r\nmo¿liwo¶ci± przezwyciê¿enia tendencji od¶rodkowych poszczególnych nacji mog³o byæ\r\nzarz±dzanie centralne i zorganizowanie wewnêtrzne. W innym wypadku nie mog³o ono\r\nprzetrwaæ.\r\nRzeszê niemieck±, w przeciwieñstwie do Austrii, gdzie warunki by³y odmienne,\r\nzamieszkiwa³ jeden naród.\r\nW ró¿nych krajach Austrii, z wyj±tkiem Wêgier, przesz³o¶æ nie odgrywa³a wiêkszej\r\nroli, byæ mo¿e zniszczy³ j± czas. Za to rozwija³y siê w nich ruchy narodowo¶ciowe, których\r\nzwalczanie by³o trudne. Na obrze¿ach monarchii zaczê³y siê tworzyæ pañstwa narodowo¶ciowe.\r\nSam Wiedeñ nie móg³ przez d³u¿szy czas tej walki wytrzymaæ.\r\nKiedy Budapeszt sta³ siê wielkim miastem, okaza³ siê rywalem Wiednia. Od tej pory\r\nju¿ nie wzmacnia³ ca³ej monarchii, lecz tylko jej czê¶æ. Wkrótce Praga posz³a za jego\r\nprzyk³adem, nastêpnie Lwów i inne centra.\r\nOd ¶mierci Józefa II w 1790 roku ten proces by³ coraz bardziej widoczny. Jego\r\nszybko¶æ zale¿a³a od ró¿nych czynników, które czê¶ciowo znajdowa³y siê w samej\r\nmonarchii, a czê¶ciowo by³y rezultatem posuniêæ Austrii w polityce zagranicznej .\r\nJe¿eli walka o utrzymanie pañstwa mia³a byæ powa¿na i skuteczna, to osi±gn±æ ten\r\ncel mo¿na by³o jedynie poprzez bezwzglêdn± i konsekwentn± centralizacjê. Ale to\r\nwymaga³oby wprowadzenia zasady jednolitego jêzyka pañstwowego, a wiêc tak¿e\r\nprzygotowania technicznych instrumentów wprowadzenia go drog± administracyjn±,\r\nponiewa¿ bez tego pañstwo nie mo¿e przetrwaæ. Jedynym sposobem osi±gniêcia tej\r\njednolito¶ci jest wyrobienie ¶wiadomo¶ci ju¿ w szkole i w ogóle w czasie pobierania nauki.\r\nNie mo¿na tego osi±gn±æ w dziesiêæ czy dwadzie¶cia lat, a dopiero w ci±gu wieków,\r\nponiewa¿ tak jak w przypadku wszelkich problemów kolonizacyjnych konsekwentne d±¿enie\r\ndo celu jest znacznie wa¿niejsze ni¿ spazmatyczne wysi³ki.\r\nAustriackie imperium nie sk³ada³o siê z podobnych narodów - nie ³±czy³a ich wspólna\r\nkrew, ale raczej wspólna piê¶æ. S³abo¶æ kierownictwa niekoniecznie musi prowadziæ do\r\nodrêtwienia w pañstwie, ale mo¿e obudziæ indywidualne instynkty.\r\nNiezrozumienie tego jest byæ mo¿e najwiêksz± win± Habsburgów.\r\nJózef II, cesarz rzymski narodu niemieckiego, rozumia³, ¿e jego \"Dom\" stanie nad\r\nprzepa¶ci± i dostanie siê w wir babilonu ras, chyba ¿e w ostatniej chwili uda mu siê naprawiæ\r\ns³abe strony dokonañ jego poprzedników. Ten \"przyjaciel ludu\" zacz±³ z nadludzk± energi±\r\nnaprawiaæ zaniedbania poprzednich w³adców i próbowa³ w okresie dziesiêciu lat odzyskaæ\r\nto, co zosta³o wypuszczone z r±k w ci±gu stuleci. Jego nastêpcy nie stanêli na wysoko¶ci\r\nzadania ani duchem, ani si³± woli.\r\nRewolucja 1848 roku by³a, byæ mo¿e wszêdzie, walk± klas, lecz w Austrii by³a ona\r\npocz±tkiem walki narodów. Ale Niemiec, zapominaj±c o swoim pochodzeniu i nie zdaj±c\r\nsobie sprawy z jego znaczenia stan±³ w s³u¿bie ruchu rewolucyjnego i przypieczêtowa³ w ten\r\nsposób swój los.\r\nOdegra³ znaczn± rolê w budzeniu ducha ¶wiatowej demokracji, która w krótkim czasie\r\nobrabowa³a gol z podstaw jego egzystencji.\r\nUtworzenie reprezentacyjnego cia³a parlamentu, bez[ uprzedniego ustanowienia\r\njêzyka pañstwowego, stanowi³o pocz±tek koñca panowania niemieckiej rasy; od tej chwili\r\nsamo pañstwo wyda³o na siebie wyrok. To, co nastêpnie siê sta³o, by³o ju¿ tylko ewolucj±\r\nimperium.\r\nNie chcê wchodziæ w szczegó³y, poniewa¿ nie jest to celem tej ksi±¿ki, chcê jedynie\r\nrozwa¿yæ te wypadki, które bêd±c zawsze przyczynami upadku narodów i pañstw, maj±\r\nznaczenie dla naszej epoki, a i mnie pomog± ustaliæ zasady w³asnej my¶li polityczne).\r\nW¶ród instytucji wskazywanych zwyk³ym obywatelom - chocia¿ nietrudno by³o\r\nzauwa¿yæ, ¿e monarchia jest rozbita - najwa¿niejsz±, stanowi±c± podstawow± jako¶æ by³\r\nparlament, czy jak go zwano w Austrii Reichsrat.\r\nJest oczywiste, ¿e parlament w Anglii, kraju \"klasycznej\" demokracji, by³ ojcem tego\r\ncia³a. Ta b³ogos³awiona instytucja zosta³a przeniesiona stamt±d w ca³o¶ci i osadzona w\r\nWiedniu bez istotnych zmian.\r\nAngielski dwuizbowy system rozpocz±³ swój byt w \"Abgeordnetenhaus und\r\nHerrenhaus\". Jednak \"domy\" siê nieco ró¿ni³y. Gdy Barry pozwoli³ na wy³onienie siê pa³acu z\r\nfal Tamizy, zaczerpn±³ z historii brytyjskiego imperium natchnienie udekorowania tysi±ca\r\ndwustu nisz, konsoli i kolumn tego wspania³ego gmachu. W ten sposób w rze¼biarstwie i\r\nmalarstwie Izba Lordów i Wspólna Izba Reprezentantów sta³y siê ¦wi±tyni± narodowej\r\nchwa³y.\r\nTo by³ pierwszy problem Wiednia. Gdy Duñczyk Hansen ukoñczy³ ostatni± wie¿yczkê\r\nmarmurowego pa³acu dla przedstawicieli narodów, nie pozostawa³o mu nic innego jak\r\nzapo¿yczyæ ornamenty z antyku. Greccy i rzymscy mê¿owie stanu i filozofowie upiêkszyli ten\r\nteatralny gmach \"zachodniej demokracji\", a na szczycie z symboliczn± ironi± umieszczono\r\nkwadrygê obracaj±c± siê na cztery strony ¶wiata i obrazuj±c± rozbie¿ne tendencje wewn±trz\r\npañstwa.\r\nInne narodowo¶ci uzna³y za zniewagê i prowokacjê fakt, ¿e t± prac± gloryfikowano\r\naustriack± historiê, podobnie jak i to, ¿e w imperium niemieckim o¶mielono siê po¶wiêciæ\r\nbudynek Reichstagu w Berlinie \"narodowi niemieckiemu\".\r\nLos Niemców w pañstwie austriackim zale¿a³ od ich si³y w Reichsracie. Do czasu\r\nwprowadzenia powszechnego i tajnego g³osowania Niemcy posiadali wiêkszo¶æ w\r\nparlamencie. Nawet wtedy, gdy socjaldemokracja nie by³a jeszcze uwa¿ana za niemieck±\r\npartiê. Od wprowadzenia powszechnego g³osowania Niemcy stracili liczebn± przewagê.\r\nTeraz nie by³o ju¿ ¿adnych przeszkód w dalszej degeneracji pañstwa.\r\nObecna demokracja zachodnia jest zwiastunem marksizmu, który nie powsta³by bez\r\ndemokracji. Jest ona po¿ywk± zarazy rozwijaj±cej siê na ¶wiecie. W swojej zewnêtrznej\r\nformie wyrazu - w systemie parlamentarnym - pojawia siê ona jako \"potworno¶æ gówna i ognia\"\r\n(ein Spottgebust aus Dreck und Feuer), ku memu ubolewaniu jej ogieñ wypali³ siê zbyt\r\nszybko.\r\nJestem bardzo wdziêczny losowi, ¿e ten problem stan±³ przede mn± jeszcze w\r\nWiedniu. Obawiam siê, ¿e w Niemczech znalaz³bym zbyt ³atwo odpowied¼ na to pytanie.\r\nGdybym za pierwszym pobytem w Berlinie pozna³ absurdalno¶æ zwi±zan± z\r\nfunkcjonowaniem parlamentu, móg³bym popa¶æ w przeciwn± skrajno¶æ, to znaczy popieraæ\r\nidee imperialne i bez zastanowienia stan±æ w opozycji do ludzko¶ci.\r\nW Austrii to by³o niemo¿liwe. Nie tak ³atwo by³o pope³niæ tak prosty b³±d. Je¿eli parlament nic\r\nnie by³ wart, Habsburgowie jeszcze mniej znaczyli, w ka¿dym razie nie wiêcej.\r\nParlament podejmuje decyzjê, jej konsekwencje s± fatalne - nikt nie ponosi\r\nodpowiedzialno¶ci, nikt nie ma obowi±zku wyt³umaczyæ siê z tego. Czy parlament bierze\r\nodpowiedzialno¶æ za rz±d, który wyrz±dzi³ ! wszelkie szkody i po prostu ustêpuje z urzêdu?\r\nAlbo czy parlament siê rozwi±zuje, kiedy zmienia siê koalicja? Czy w ogóle wiêkszo¶æ mo¿e\r\nbyæ za cokolwiek odpowiedzialna? Czy¿ ka¿da koncepcja odpowiedzialno¶ci nie jest\r\nzwi±zana z jednostk±? A czy w praktyce jest mo¿liwe oskar¿enie jakiej¶ osobisto¶ci z rz±du\r\no machinacje?\r\nCzy s±dzimy, ¿e rozwój tego ¶wiata bierze siê z po³±czonej inteligencji wiêkszej\r\ngrupy, a nie z umys³u poszczególnych jednostek? Albo czy wyobra¿amy sobie, ¿e w\r\nprzysz³o¶ci bêdziemy mogli pomijaæ ten aspekt ludzkiej kultury?\r\nCzy przeciwnie, nie jest teraz nawet bardziej potrzebny ni¿ dawniej?\r\nCzytelnikowi ¿ydowskich gazet trudno sobie wyobraziæ z³o spowodowane przez\r\nnowoczesne instytucje demokracji, kontrolowane przez parlament, chyba ¿e nauczy³ siê\r\nsamodzielnie my¶leæ i badaæ. J es t to podstawowa przyczyna zalania naszego politycznego\r\n¿ycia najbardziej bezwarto¶ciowymi zjawiskami naszych czasów.\r\nJednej rzeczy nie wolno nigdy zapomnieæ. Wiêkszo¶æ nie mo¿e nigdy zast±piæ\r\njednostki. Wiêkszo¶æ jest nie tylko obroñc± g³upoty, ale tak¿e tchórzliwej polityki i tak jak stu\r\ng³upców nie mo¿e staæ siê jednym m±drym, tak i bohaterskiej decyzji nie mo¿e wydaæ stu\r\ntchórzy.\r\nDaleko bardziej skutecznym podzia³em w politycznej edukacji, któr± w tym przypadku\r\njest w³a¶ciwiej nazywaæ propagand±, jest ten, który przypisuje siê prasie zajmuj±cej siê\r\n\"prac± u¶wiadamiaj±c±\" i w ten sposób bêd±cej w pewnym sensie rodzajem szko³y dla\r\ndoros³ych. Ta nauka nie le¿y jednak w gestii pañstwa, bo jest przejêta przez si³y w\r\nprzewa¿aj±cej czê¶ci po¶ledniego charakteru. Gdy jeszcze jako m³ody cz³owiek by³em w\r\nWiedniu, mia³em najlepsz± sposobno¶æ poznaæ w³a¶cicieli i m±drych rzemie¶lników tej\r\nmaszyny do masowej edukacji. Z pocz±tku dziwi³em siê, jak w krótkim czasie te z³e si³y w\r\npañstwie zdo³a³y tak bardzo wp³yn±æ na opiniê publiczn±. W ci±gu kilku dni ten absurd sta³\r\nsiê spraw± pañstwow± w wielkich konsekwencjach, podczas gdy w tym samym czasie podstawowe\r\nproblemy posz³y w zapomnienie albo mo¿e nale¿a³oby raczej powiedzieæ, ¿e\r\nzosta³y skradzione z pamiêci i pola widzenia.\r\nTym samym w ci±gu kilku tygodni wylansowano nazwiska i zwi±zano z nimi\r\nnieprawdopodobne nadzieje. Zyska³y one tak± popularno¶æ, której nie móg³by osi±gn±æ\r\nprzez ca³e ¿ycie naprawdê wielki cz³owiek, i to nazwiska, o których jeszcze miesi±c\r\nwcze¶niej nikt nie s³ysza³, podczas gdy stare zaufane postacie ¿ycia publicznego i\r\npañstwowego posz³y w zapomnienie albo zosta³y obrzucone takimi pomówieniami, ¿e\r\nmog³yby staæ siê symbolem hañby. Trzeba by³o koniecznie badaæ te niegodziwe, ¿ydowskie\r\nmetody równocze¶nie w setkach miejsc, aby móc oceniæ w pe³ni niebezpieczeñstwo gro¿±ce\r\nze strony tych ³ajdaków.\r\nNajszybciej, naj³atwiej uchwycimy bezsens i niebezpieczeñstwo tej niemoralno¶ci,\r\nje¿eli porównamy system demokracji parlamentarnej z prawdziw± niemieck± demokracj±.\r\nNajpierw nale¿y zwróciæ uwagê na to, ¿e liczba po. wiedzmy piêciuset osób, które\r\nzosta³y wybrane, jest powo³ana do decydowania w ka¿dej sprawie. W praktyce oni sami s±\r\nrz±dem, poniewa¿ gabinet wybrany z tej liczby osób tylko pozornie kieruje sprawami\r\npañstwowymi. Ten tak zwany rz±d faktycznie nie mo¿e podj±æ ¿adnego dzia³ania bez\r\nuprzednio otrzymanej zgody zgromadzenia ogólnego. W tej sytuacji nie mo¿e za cokolwiek\r\nodpowiadaæ, poniewa¿ ostateczna decyzja nigdy do niego nie nale¿y, ale pozostaje w rêkach\r\nparlamentarnej wiêkszo¶ci. On istnieje, aby po prostu wykonywaæ wolê wiêkszo¶ci we\r\nwszystkich przypadkach.\r\nCelem obecnej demokracji nie jest ukszta³towanie zgromadzenia m±drych ludzi, ale\r\nraczej zebranie t³umu, który jest do niczego nieprzydatny, daje siê ³atwo poprowadziæ w\r\nokre¶lonym kierunku, szczególnie je¿eli inteligencja poszczególnych jednostek jest\r\nograniczona.\r\nTen parlamentarny system w ostatnich latach ustawicznie zmierza³ w kierunku\r\nos³abienia pañstwa habsburskiego. Poniewa¿ przewaga niemieckiego elementu zosta³a\r\nz³amana, system s³u¿y rozgrywkom poszczególnych narodowo¶ci. Generalnie linia rozwoju\r\nzosta³a wytyczona przeciwko Niemcom. W szczególno¶ci od czasu, gdy nastêpca tronu,\r\narcyksi±¿ê Franciszek Ferdynand, zacz±³ zyskiwaæ na znaczeniu i popar³ czeskie wp³ywy.\r\nPrzysz³y w³adca monarchii usi³owa³ wszelkimi ¶rodkami doprowadziæ do procesu\r\ndegermanizacji. Dlatego czêsto niemieckie miejscowo¶ci poddawane by³y powoli, ale\r\nskutecznie obcojêzycznym wp³ywom nacji. W dolnej Austrii proces ten posuwa³ siê znacznie\r\nszybciej i wielu Czechów uwa¿a³o Wiedeñ za swoje miasto.\r\nG³ówna my¶l tego nowego Habsburga, którego rodzina mówi³a po czesku (¿ona\r\narcyksiêcia by³a hrabiank± czesk±, a w krêgach, z których pochodzi³a, panowa³a tradycja\r\nantyniemiecka), zmierza³a do za³o¿enia w Europie ¦rodkowej pañstwa s³owiañskiego o opcji\r\nkatolickiej i mia³a stanowiæ zabezpieczenie przed ortodoksyjn± Rosj±. W ten sposób religia\r\nponownie zosta³a wci±gniêta do s³u¿by koncepcjom politycznym, co czêsto mia³o miejsce u\r\nHabsburgów.\r\nRezultat pod wieloma wzglêdami by³ tragiczny. Ani dom Habsburgów, ani ko¶ció³\r\nkatolicki nie otrzyma³y spodziewanych korzy¶ci.\r\nHabsburg straci³ tron, Rzym - wielkie pañstwo.\r\nPo wojnie 1870 roku dom Habsburgów powoli, z premedytacj± i determinacj± podj±³\r\nwysi³ek wykorzenienia niebezpiecznej niemieckiej rasy - by³o to celem s³owianofilskiej\r\nrodziny monarchy.\r\nZ poczuciem patriotyzmu ludzie po raz pierwszy przekszta³cili siê w rebeliantów -\r\nrebeliantów buntuj±cych siê nie przeciwko pañstwu, ale przeciwko systemowi rz±dzenia,\r\nktóry zmierza³ do zniszczenia w³asnego narodu.\r\nPo raz pierwszy w najnowszej historii Niemiec uwidoczni³a siê ró¿nica pomiêdzy\r\npatriotyzmem dynastycznym, a mi³o¶ci± do ojczyzny i narodu.\r\nNie wolno zapominaæ - jest to generalna zasada i¿ najwy¿szym celem nie mo¿e byæ\r\nutrzymanie pañstwa czy rz±du, ale raczej ochrona jego narodowego charakteru.\r\nLudzie prawa s± ponad prawami pañstwa.\r\nJe¿eli w swojej walce o prawa ludzkie naród przegrywa i jest nieprzygotowany lub\r\nniezdolny do walki przetrwanie, to opatrzno¶æ zadecyduje o jego koñcu .\r\n¦wiat nie jest dla tchórzliwych narodów.\r\nWszystko, co by³o zwi±zane z powstaniem i przeminiêciem ogólnoniemieckiego ruchu\r\nz jednej strony8i i znacznego rozwoju partii chrze¶cijañsko-socjalistycznej z drugiej strony,\r\nmia³o dla mnie du¿e znaczenie jako przedmiot badañ.\r\nRozpocz±³em je od dwóch osób uwa¿anych za za³o¿ycieli i przywódców dwóch\r\nnarodów: Georga Von Schönerera oraz doktora Karla Luegera.\r\nObaj byli czym¶ wiêcej ni¿ przeciêtnymi parlamentarnymi osobisto¶ciami. W ca³ym\r\ntym bagnie ogólnej politycznej korupcji ich ¿ycie pozosta³o czyste i nie budzi³o zastrze¿eñ.\r\nPierwotnie moja sympatia skierowana by³a na Schönerera, ale stopniowo sk³ania³em siê\r\nrównie¿ ku przywódcy ruchu chrze¶cijañsko-demokratycznego.\r\nPorównuj±c ich zdolno¶ci uzna³em, ¿e Schönerer jest lepszym my¶licielem w\r\nzakresie podstawowych problemów. To on, ja¶niej i wyra¼niej ni¿ ktokolwiek inny, dostrzeg³\r\nnieuchronny koniec austriackiego pañstwa. Gdyby uwa¿niej s³uchano jego ostrze¿eñ\r\ndotycz±cych monarchii habsburskiej, nigdy nie dosz³oby do nieszczê¶cia wojny ¶wiatowej, w\r\nktórej Niemcy mia³y przeciwko sobie ca³± Europê. Schönerer zdawa³ sobie jednak sprawê z\r\nistoty problemów, które mylnie oceni³.\r\nSi³a Luegera tkwi³a w tym, ¿e posiada³ rzadk± znajomo¶æ ludzi, a szczególnie unika³\r\nich idealizowania. Dziêki temu realniej ocenia³ mo¿liwo¶ci, podczas gdy Schönerer mia³ dla\r\nspraw ¿yciowych mniejsze zrozumienie. Wszystkie pangermañskie idee pod wzglêdem\r\nteoretycznym by³y s³uszne, ale brakowa³o si³y i zrozumienia, by tê wiedzê umiejêtnie\r\npokazaæ szerokiemu ogó³owi.\r\nNiestety dostrzega³ on tylko w niewielkim stopniu nadzwyczajne ograniczenia woli\r\nwalki \"mieszczañstwa\", które unika³o ruchu, bo mia³o zbyt du¿o do stracenia anga¿uj±c siê w\r\nsprawy gospodarcze.\r\nTen brak zrozumienia dla ni¿szych warstw spo³ecznych spowodowa³, ¿e jego pogl±dy\r\nna zagadnienia spo³eczne nie przystawa³y do rzeczywisto¶ci.\r\nW tym wszystkim doktor Lueger by³ przeciwieñstwem Schönerera, który rozumia³\r\nznakomicie, ¿e si³a walki wy¿szej warstwy mieszczañstwa jest obecnie ma³a i\r\nniewystarczaj±ca do osi±gniêcia zwyciêstwa przez ten wielki, mocny ruch. Przygotowa³\r\nu¿ycie wszelkich dostêpnych ¶rodków, aby przyci±gn±æ ju¿ istniej±ce instytucje i czerpaæ z\r\ntych starych ¼róde³ w³adzy jak najwiêksze korzy¶ci dla swego ruchu.\r\nSwoj± now± partiê opar³ przede wszystkim na ¦rednich warstwach, których byt by³\r\nzagro¿ony i dziêki temu by³y gotowe do wszelkich po¶wiêceñ i zdolne do uporczywej walki.\r\nJego nadzwyczajna m±dro¶æ w utrzymywaniu stosunków z ko¶cio³em katolickim pozwoli³a\r\nmu pozyskaæ sobie m³odszy kler. W rzeczywisto¶ci stara partia klerykalna zosta³a zmuszona\r\ndo ust±pienia pola albo do przy³±czenia siê do nowej partii, w nadziei stopniowego\r\nodzyskiwania utraconej pozycji.\r\nWielk± niesprawiedliwo¶æ uczyni³oby siê temu cz³owiekowi, gdyby uznaæ powy¿sze\r\nza jedyne osi±gniêcie, poniewa¿ by³ nie tylko wielkim taktykiem, ale tak¿e wielkim\r\ninspiratorem reform. Ogranicza³y go w tym brak dostatecznej wiedzy o dostêpnych mu\r\nmo¿liwo¶ciach oraz pu³ap jego w³asnych zdolno¶ci.\r\nCele, jakie ten naprawdê wybitny cz³owiek postawi³ przed sob±, by³y rzeczywi¶cie\r\npraktyczne. Pragn±³ zdobyæ Wiedeñ, serce monarchii. Z tego miasta ostatnie ¶lady ¿ycia\r\nprzenika³y do chorego i wyczerpanego organizmu rozk³adaj±cego siê imperium. Je¿eli serce\r\nbêdzie zdrowe, wtedy i reszta cia³a od¿yje - ta zasadniczo w³a¶ciwa idea mog³a ujawniæ siê\r\ndopiero po pewnym czasie.\r\nW tym tkwi³a s³abo¶æ tego cz³owieka.\r\nJego osi±gniêcia, jako burmistrza miasta, s± w najlepszym tego s³owa znaczeniu\r\nnie¶miertelne, ale mimo to nie móg³ uratowaæ monarchii. By³o za pó¼no.\r\nJego przeciwnik Schönerer widzia³ ten problem ja¶niej. To, co doktor Lueger wzi±³ w\r\nswoje rêce, doprowadza³ do pomy¶lnego koñca. Schönerer natomiast nie móg³ zrealizowaæ\r\nswoich zamierzeñ, ale jego obawy spe³ni³y siê w okropny sposób.\r\nWskutek tego ¿aden z nich nie osi±gn±³ zamierzonego celu. Lueger nie potrafi³ ocaliæ\r\nAustrii, a Schönerer nie móg³ uchroniæ narodu niemieckiego przed upadkiem.\r\nDzisiaj jest dla nas bardzo pouczaj±ce badanie przyczyn niepowodzenia obu tych\r\npartii. To jest podstawowe zadanie dla moich przyjació³, poniewa¿ w wielu [ punktach obecne\r\nwarunki s± podobne do tamtych i ich znajomo¶æ mo¿e nam pomóc unikn±æ tych b³êdów,\r\nktóre doprowadzi³y do upadku jednych, a do ja³owo¶ci drugich. .\r\nUpadek ogólnoniemieckiego ruchu by³ spowodowany brakiem przywi±zywania od\r\npocz±tku najwy¿szej wagi do pozyskania zwolenników w¶ród szerokich mas spo³ecznych.\r\nSta³ siê mieszczañski i godny szacunku, ale pod spodem by³ radykalny.\r\nPozycja Niemiec w Austrii by³a beznadziejna od czasu powstania ruchu\r\nogólnoniemieckiego. Z roku na rok parlament coraz bardziej niszczy³ naród niemiecki. Ka¿da\r\npróba uratowania go polega³a na usuniêciu tej instytucji.\r\nRuch ogólnoniemiecki wszed³ do parlamentu i zosta³ pokonany.\r\nNajwiêkszym forum s³uchaczy nie jest izba parlamentu, ale wiêksze publiczne\r\nzgromadzenie. Tysi±ce ludzi przychodzi po prostu s³uchaæ, co mówca ma do powiedzenia,\r\npodczas gdy w parlamencie jest obecnych tylko kilkaset osób. W dodatku wiêkszo¶æ z nich\r\njest obecna tylko po to, by otrzymaæ diety, a nie aby staæ siê m±drzejsz± m±dro¶ci± jednego\r\nb±d¼ drugiego przedstawiciela ludu.\r\nPrzemawianie przed takim forum jest rzucaniem pere³ przed wieprze, naprawdê nie\r\njest to warte zachodu. W ten sposób nie mo¿na osi±gn±æ ¿adnego rezultatu.\r\nTak to by³o. Cz³onkowie ogólnoniemieckiego ruchu mogli zabieraæ g³os bez nadziei\r\nna jakikolwiek rezultat. Prasa albo ca³kowicie ich ignorowa³a, albo okalecza³a ich\r\nprzemówienia przekrêcaj±c sens lub go wrêcz ca³kowicie gubi±c. Opinia publiczna\r\notrzymywa³a wiêc zniekszta³cony obraz tego ruchu. Nie mia³o znaczenia, o czym\r\nposzczególni pos³owie mówili, wa¿ne by³o to, co reszta otrzymywa³a do czytania. A by³y to\r\nstreszczenia ich przemówieñ, które mog³y tworzyæ wra¿enie bezsensowno¶ci. Poza tym\r\nforum, przed którym przemawiali, liczy³o piêciuset parlamentarzystów i sam ten fakt mówi za\r\nsiebie.\r\nNajgorsze by³o jednak co innego.\r\nRuch ogólnoniemiecki móg³ osi±gn±æ sukces tylko wtedy, kiedy zrozumia³by od\r\npierwszej chwili, ¿e jego celem jest stworzenie nowego ¶wiatopogl±du, a nie za³o¿enie nowej\r\npartii. Tylko to mog³o pobudziæ wewnêtrzne si³y do walki i doprowadziæ j± do koñca. Do tego\r\njednak potrzebne s± najlepsze i najodwa¿niej s z e umys³y.\r\nJe¿eli walki o nowy ¶wiatopogl±d nie prowadz± bohaterowie gotowi do po¶wiêceñ, to\r\nw krótkim czasie nie znajdzie siê nikt gotowy do po¶wiêcenia ¿ycia. Cz³owiek, który wa³czy\r\ntylko dla siebie, niewiele mo¿e daæ ogó³owi. Ciê¿k± walkê, któr± ruch ogólnoniemiecki\r\nstoczy³ z ko¶cio³em katolickim, mo¿na wyja¶niæ tylko brakiem zrozumienia psychologicznych\r\ncech ludzi.\r\nAby przekszta³ciæ Austriê w pañstwo s³owiañskie stosowano ró¿ne metody: czescy\r\nksiê¿a zajmowali czysto niemieckie parafie przedk³adaj±c interesy w³asnego narodu nad\r\ninteresy ko¶cio³a i stawali siê zarzewiem antyniemieckiego procesu.\r\nDuchowieñstwo niemieckie zawiod³o ca³kowicie. Nie tylko by³o zupe³nie niezdolne do\r\nwalki o niemieckie prawa, ale nawet do wystarczaj±co silnego oporu wobec ataków innych.\r\nWskutek tego naród niemiecki powoli, ale nieprzerwanie cofa³ siê przed tym naporem.\r\nGeorg Schönerer nie uznawa³ po³owicznych rozwi±zañ. Podj±³ walkê z ko¶cio³em w\r\nprzekonaniu, ¿e w³a¶nie on mo¿e uratowaæ naród niemiecki. Ruch \" Uwalniania siê od\r\nRzymu\" (Los von Rom) okaza³ siê najmocniejsz±, chocia¿ najtrudniejsz± form± ataku,\r\nzwi±zan± z pogrzebaniem w ruinach wrogiego Hofburga. Gdyby to siê powiod³o, nieszczêsny\r\npodzia³ ko¶cio³a w Niemczech zosta³by osi±gniêty na zawsze, tak¿e zwyciêstwo by³oby\r\nkorzystne dla wewnêtrznych si³ imperium i narodu niemieckiego. Ale jego za³o¿enia i tak.\r\ntyka walki by³y b³êdne.\r\nNie ma w±tpliwo¶ci, ¿e si³a oporu katolickiego duchowieñstwa narodowo¶ci\r\nniemieckiej by³a mniejsza ni¿ ich nieniemieckich braci, szczególnie Czechów. Podczas gdy\r\nczeski duchowny traktowa³ swój naród podmiotowo, a ko¶ció³ po prostu przedmiotowo, tak\r\nproboszcz l niemiecki oddany by³ ko¶cio³owi podmiotowo, a przedmiotowo traktowa³ swój\r\nnaród.\r\nPorównajmy postawê naszych urzêdników, któr± na przyk³ad przyjmuj± wobec ruchu\r\nnarodowego odrodzenia, z t±, któr± przyjmuj± urzêdnicy innych narodów w podobnych\r\nokoliczno¶ciach. Czy wyobra¿amy sobie, ¿e korpus oficerski gdziekolwiek na ¶wiecie usunie\r\nnarodowe ¿±dania pod wp³ywem frazesu \"autorytet pañstwa\", jak to siê nam zdarzy³o piêæ lat\r\ntemu; to nawet zosta³o uznane jako zupe³nie nienaturalne!\r\nAutorytet pañstwa, demokracja, pacyfizm, miêdzynarodowa solidarno¶æ i tak dalej s±\r\npo prostu pojêciami, doktrynalnymi koncepcjami i z ich punktu widzenia oceniane s±\r\nwszystkie sprawy dotycz±ce pilnych narodowych potrzeb.\r\nProtestantyzm zawsze pomagaæ bêdzie w popieraniu wszystkiego, co niemieckie, czy\r\nbêdzie to dotyczyæ wewnêtrznej czysto¶ci, pog³êbiania narodowych uczuæ, czy obrony\r\nniemieckiego stylu ¿ycia, jêzyka, a nawet niemieckiej wolno¶ci, poniewa¿ to wszystko\r\nstanowi jego podstawê; jednak jest bardzo nieprzychylny wobec ka¿dej próby ratowania\r\nnarodu ze szponów jego ¦miertelnego wroga, bo jego postawa wobec ¿ydostwa le¿y mniej\r\nlub bardziej w dogmatyce.\r\nPartie polityczne nie powinny mieæ nic wspólnego z problemami religijnymi, dopóki nie\r\npodrywaj± moralno¶ci narodu; tym samym religia nie powinna byæ w³±czana w partyjne\r\nintrygi.\r\nJe¿eli dostojnicy ko¶cielni pos³uguj± siê religijnymi instytucjami, a nawet naukami, aby\r\nraniæ swoj± w³asn± narodowo¶æ, nie powinni mieæ na¶ladowców. Nale¿y u¿yæ przeciwko nim\r\nich w³asnej broni.\r\nPrzywódcy politycznemu nie wolno nigdy naruszaæ doktryny religijnej i instytucji jego\r\nnarodu. W przeciwnym .razie nie mo¿e on byæ politykiem, a tylko reformatorem, je¿eli ma, w\r\ntym kierunku kwalifikacje!\r\nKa¿da inna postawa prowadzi, szczególnie w Niemczech, do katastrofy.\r\nW trakcie moich studiów nad ogólnoniemieckim ruchem, jego walk± przeciwko\r\nRzymowi, doszed³em do nastêpuj±cej konkluzji: wskutek ma³ego zrozumienia znaczenia\r\nproblemów socjalnych ruch ten straci³ poparcie w masach; przez wej¶cie do parlamentu\r\nstraci³ przywilej kierowania i zosta³ obarczony wszystkimi trudno¶ciami zwi±zanymi z t±\r\ninstytucj±. Walka przeciwko ko¶cio³owi zdyskredytowa³a go w wielu krêgach ni¿szych i\r\n¶rednich klas i pozbawi³a go wielu najlepszych elementów, które mo¿na by³oby nazwaæ\r\nnarodowymi.\r\nPraktyczne rezultaty kulturkampfu by³y w Austrii równe zeru.'),(47011,'a415de74a7','','ROZDZIA£ IV\r\nMonachium\r\nWiosn± 1912 roku przyjecha³em do Monachium.\r\nNiemieckie miasto! Jak¿e inne ni¿ Wiedeñ! Czu³em siê ¼le, gdy wspomina³em ten\r\nBabilon narodów. Tak¿e dialekt, który by³ podobny do mojego, przypomina³ mi moj± m³odo¶æ\r\nzwi±zan± z Doln± Bawari±. Tak by³o na ka¿dym kroku. Nale¿a³em do tego miasta bardziej\r\nni¿ do jakiegokolwiek innego miejsca na ¶wiecie i wynika³o to z faktu, ¿e jest ono\r\nnierozerwalnie zwi±zane z moim rozwojem.\r\nW Austrii jedynymi przeciwnikami idei porozumienia byli Habsburgowie i Niemcy. W\r\npierwszym przypadku by³o to spowodowane przymusem i wyrachowaniem, a w drugim\r\nnaiwn± ³atwowierno¶ci± i polityczn± g³upot±. Naiwn± ³atwowierno¶ci± dlatego, ¿e wyobra¿ali\r\nsobie, i¿ uczyni± wielk± przys³ugê niemieckiemu imperium poprzez trójstronne przymierze,\r\nktóre wzmocni je i zapewni bezpieczeñstwo. Polityczn± g³upot±, poniewa¿ ich wyobra¿enia\r\nnie przylega³y do faktów i w rzeczywisto¶ci pomaga³y uczyniæ z imperium martwe pañstwo,\r\nci±gnê³y je w przepa¶æ, dlatego zw³aszcza, ¿e ten alians prowadzi³ do coraz wiêkszej\r\ndegermanizacji Austrii. Habsburgowie wierzyli, ¿e przymierze z Rzesz± zabezpieczy ich\r\nprzed jej ingerencj± - i niestety mieli racjê - umo¿liwi³o to im kontynuowanie polityki\r\nstopniowego wypierania niemieckich wp³ywów wewn±trz pañstwa i w dodatku osi±gali to\r\n³atwo i bez ryzyka. Nie musieli obawiaæ siê ¿adnych protestów ze strony niemieckiego rz±du.\r\nGdyby w Niemczech gruntowniej studiowano historiê i psychologiê narodów, nikt nie\r\nmóg³by uwierzyæ, ¿e Rzym i Wiedeñ mog³yby stan±æ razem do wspólnej walki. W³ochy\r\nsta³yby siê prêdzej wulkanem, ni¿by jakikolwiek rz±d o¶mieli³ siê wys³aæ choæby jednego\r\nW³ocha na pole bitwy z pomoc± temu fanatycznie znienawidzonemu habsburskiemu\r\npañstwu. Kilka razy obserwowa³em z Wiednia namiêtne lekcewa¿enie i bezgraniczn±\r\nnienawi¶æ, jak± W³osi odczuwali do austriackiego pañstwa. Grzechy Habsburgów w stosunku\r\ndo W³och, ich wolno¶ci, niezale¿no¶ci by³y tak wielkie w ci±gu wieków, ¿e mog³yby zostaæ\r\nzapomniane, nawet gdyby chciano, aby tak siê sta³o. Ale nie by³o pragnienia zarówno w\r\nnarodzie, jak i we w³oskim rz±dzie. Dlatego dla W³och istnia³y tylko dwie mo¿liwo¶ci\r\nkontaktów z Austri± - porozumienie albo wojna.\r\nWybieraj±c to pierwsze, mo¿na by³o spokojnie przygotowywaæ siê na drug±\r\newentualno¶æ.\r\nNiemiecka polityka by³a zarówno bezsensowna, jak i ryzykowna, dlatego zw³aszcza,\r\n¿e austriackie stosunki z Rosj± zmierza³y coraz bardziej w kierunku wojny.\r\nDlaczego wiêc w ogóle zawarto porozumienie?\r\nPo prostu po to, by w przysz³o¶ci zabezpieczyæ Rzeszê, kiedy ju¿ stanie na w³asnych\r\nnogach. Ale przysz³o¶æ Rzeszy nie by³a niczym innym jak pytaniem o mo¿liwo¶æ egzystencji\r\nnarodu niemieckiego.\r\nA przyrost naturalny Niemiec wynosi³ wówczas oko³o dziewiêciuset tysiêcy rocznie.\r\nZdobywanie nowych terytoriów dla osadnictwa wzrastaj±cej liczby obywateli przynosi\r\nogromne korzy¶ci szczególnie je¿eli bierze siê pod uwagê przysz³o¶æ, a nie tylko chwilê\r\nobecn±.\r\nJedyn± nadziej± na sukces tej polityki terytorialnej s± w dzisiejszych czasach\r\nzdobycze w Europie, a nie na przyk³ad w Kamerunie. Walka o nasz± egzystencjê jest\r\nnaturalnym d±¿eniem.\r\nIstnieje jeszcze jedna przyczyna, dla której to rozwi±zanie wydaje siê byæ s³uszne.\r\nWiele pañstw europejskich przypomina dzisiaj piramidy stoj±ce na swoim szczycie.\r\nIch powierzchnia w Europie wydaje siê ¶miesznie. ma³a w porównaniu z ich koloniami,\r\nhandlem zagranicznym itd. Mo¿na powiedzieæ: wierzcho³ek w Europie, podstawa natomiast\r\nna ca³ym ¶wiecie - w odró¿nieniu od federacji amerykañskiej, której baza znajduje siê na\r\nkontynencie i tylko swoim wierzcho³kiem dotyka reszty ¶wiata. St±d ogromna wewnêtrzna\r\nsi³a tego pañstwa i s³abo¶æ wiêkszo¶ci europejskich mocarstw kolonialnych.\r\nNawet Anglia nie jest tu wyj±tkiem, poniewa¿ mamy sk³onno¶ci do zapominania o\r\nprawdziwej naturze anglosaskiego ¶wiata w stosunku do imperium brytyjskiego. Je¿eli tylko\r\nzwróciæ uwagê na ich zwi±zki jêzykowe i kulturalne z federacj± amerykañsk±, to oka¿e siê,\r\n¿e nie mo¿na porównaæ Anglii z ¿adnym innym pañstwem europejskim.\r\nDlatego jedyna nadzieja Niemiec na przeprowadzenie zdrowej polityki terytorialnej\r\nle¿y w zdobywaniu nowych ziem w Europie. Kolonie s± bezu¿yteczne, poniewa¿ nie s³u¿±\r\nosiedlaniu siê tam Europejczyków na du¿± skalê. W XIX wieku nie by³o jednak ju¿ mo¿liwo¶ci\r\nzdobywania takich terytoriów metodami pokojowymi. Polityka kolonizacyjna tego\r\nrodzaju mog³a byæ prowadzona w ciê¿kich bojach, co by³oby daleko bardziej w³a¶ciwe dla\r\nzdobywania obszarów na kontynencie blisko swego pañstwa ni¿ ziem le¿±cych poza Europ±.\r\nDla takiej polityki jest mo¿liwy tylko jeden sojusznik\' w Europie - Wielka Brytania. Jest\r\nona jedynym mocarstwem, które mog³oby zabezpieczyæ nasze ty³y w wypadku rozpoczêcia\r\nnowej germañskiej ekspansji (Germanenzug). Mamy takie samo prawo do tego, jakie mieli\r\nnasi przodkowie.\r\nA¿eby osi±gn±æ porozumienie z Angli±, ¿adne ofiary nie bêd± za du¿e. Oznacza³oby\r\nto rezygnacjê z kolonii i znaczenia na morzu oraz powstrzymanie siê od rywalizacji z\r\nbrytyjskim przemys³em.\r\nBy³ taki moment, w którym mogli¶my rozmawiaæ z Wielk± Brytani± na ten temat,\r\nponiewa¿ rozumia³a ona bardzo dobrze, ¿e Niemcy, maj±c du¿y przyrost naturalny, bêd±\r\nmusia³y znale¼æ jakie¶ rozwi±zanie albo w Europie z pomoc± Wielkiej Brytanii, albo gdzie¶\r\nna ¶wiecie bez niej .\r\nNa prze³omie stuleci takie próby by³y czynione w samym Londynie. Ale Niemców\r\nirytowa³a my¶l o \" wyci±ganiu z ognia angielskich kasztanów\", tak jakby nie by³o mo¿liwe\r\nporozumienie oparte na innych podstawach. Z Angli± mo¿na siê by³o porozumieæ na takich\r\nzasadach. Brytyjska dyplomacja by³a wystarczaj±co m±dra, by wiedzieæ, ¿e bez wzajemnych\r\nustêpstw nie mo¿na niczego dokonaæ.\r\nWyobra¼my sobie, ¿e Niemcy zrêczn± polityk± zagraniczn± odegra³y tak± rolê jak\r\nJaponia w 1904 roku trudno by³oby przewidzieæ konsekwencje tego faktu dla Niemiec.\r\nNigdy nie by³oby wojny ¶wiatowej.\r\nJednak tak siê nie sta³o.\r\nWci±¿ jeszcze pozosta³y inne mo¿liwo¶ci: przemys³ i handel ¶wiatowy, potêga morska\r\ni kolonie.\r\nJe¿eli politykê podboju terytorialnego w Europie mo¿na by³o prowadziæ wy³±cznie w\r\nporozumieniu z Wielk± Brytani± przeciwko Rosji, to polityka kolonialna i handel ¶wiatowy\r\nby³y do pomy¶lenia tylko w aliansie z Rosj± przeciwko Wielkiej Brytanii. W tym przypadku\r\nnale¿a³oby bezwzglêdnie wyci±gn±æ wnioski i odsun±æ siê od Austrii.\r\nPrzyjêto formu³ê \"pokojowego, ekonomicznego podboju ¶wiata\". Jej celem by³o\r\nzniszczenie na zawsze polityki si³y, któr± Niemcy stosowali do tego czasu. Byæ mo¿e nie byli\r\nzupe³nie pewni w czasach, gdy ca³kowicie niezrozumia³e zamierzenia pochodzi³y z Wielkiej\r\nBrytanii. W koñcu zdecydowali siê budowaæ flotê nie w celu atakowania i zniszczenia, ale\r\nobrony \"¶wiatowego pokoju\" i dla pokojowego podboju ¦wiata. W ten sposób zostali\r\nzmuszeni do utrzymania jej na skromn± skalê, nie tylko co do ilo¶ci, ale tak¿e tona¿u\r\nposzczególnych statków, tak ¿e sta³o siê oczywistym, ¿e ich ostatecznym celem jest pokój.\r\nMowa o \"pokojowym, ekonomicznym podboju ¶wiata\" by³a najwiêksz± g³upot±, jak±\r\nkiedykolwiek uczyniono, ustanawiaj±c j± g³ówn± zasad± polityki pañstwa, zw³aszcza i¿ nie\r\nwzdragano siê przed wezwaniem Wielkiej Brytanii do udowodnienia, i¿ jest to mo¿liwe do\r\nosi±gniêcia w praktyce. Szkód wyrz±dzonych przez naszych profesorów w nauczaniu historii\r\ni teorii nie mo¿na ju¿ by³o naprawiæ; okaza³o siê, jak wielu uczy siê historii bez jej rozumienia.\r\nW³a¶nie Wielka Brytania mia³a mo¿liwo¶æ poznaæ b³êdno¶æ tej teorii: ¿aden naród nie by³\r\nlepiej przygotowany do ekonomicznego podboju, a pó¼niej do jego utrzymania ni¿ brytyjski.\r\nTym samym by³o wielkim b³êdem wyobra¿aæ sobie, ¿e Anglia by³a zbyt tchórzliwa, aby\r\nprzelewaæ krew w obronie swojej polityki ekonomicznej! Fakt, ¿e brytyjczycy nie posiadali\r\narmii, o niczym nie ¶wiadczy, poniewa¿ nie chodzi tutaj o mo¿liwo¶æ u¿ycia si³y w danej\r\nsprawie, ale raczej o wolê i determinacjê jej u¿ycia. Anglia zawsze posiada³a uzbrojenie,\r\nktórego potrzebowa³a. Zawsze walczy³a tak± broni±, która zapewnia³a jej zwyciêstwo.\r\nWalczy³a przy pomocy najemników tak d³ugo, jak d³ugo byli oni wystarczaj±c± si³±. Ale\r\nsiêga³a tak¿e do najlepszej krwi ca³ego narodu, kiedy takiej ofiary wymaga³y zwyciêstwa.\r\nZawsze wykazywa³a determinacjê w walce i nieustêpliwo¶æ w prowadzeniu wojny.\r\nW Niemczech jednak - w szkole, w prasie i w gazetach humorystycznych - idea\r\nbrytyjskiego ducha, a nawet wiêcej, ca³ego imperium, by³a pokazywana w sposób\r\nwypaczony, co prowadzi³o do najwiêkszych w³asnych pomy³ek. To wszystko doprowadzi³o do\r\npowstania, z³ej opinii o Anglikach. Ta b³êdna idea rozprzestrzeni³a siê tak bardzo, i¿ ka¿dy\r\nby³ przekonany, ¿e Anglik jest jedynie handlarzem zarówno przebieg³ym, jak i niewiarygodnie\r\ntchórzliwym. Tych niewielu, którzy ostrzegali, ignorowano albo zmuszano do milczenia.\r\nPamiêtam dok³adnie zdziwienie na twarzach moich towarzyszy broni, kiedy stanêli¶my\r\ntwarz± w twarz przeciwko \" Tommies\" we Flandrii. Po pierwszych kilku dniach bitwy\r\nza¶wita³o ka¿demu z nas w g³owie, ¿e Szkoci nic nie maj± wspólnego z tymi, o których\r\npisano w prasie humorystycznej i w innych gazetach.\r\nZwróci³em wówczas uwagê na rolê propagandy i jej najkorzystniejsze formy.\r\nTo oszustwo oczywi¶cie by³o korzystne dla tych, którzy je propagowali - mogli\r\nprzytaczaæ przyk³ady, jednak¿e by³y one nieprawdziwe, tak jak i pomys³ o s³uszno¶ci\r\nekonomicznego podboju ¶wiata. Oczekiwali¶my sukcesu tam, gdzie i Anglikowi siê powiod³o.\r\nTym bardziej, ¿e byli¶my pozbawieni tej tak zwanej brytyjskiej perfidii, co uznawano za\r\nszczególn± zaletê. Wierzono, ¿e to przyci±gnie do nas mniejsze narody i pozwoli zyskaæ\r\nzaufanie wiêkszych.\r\nWarto¶æ trójprzymierza by³a psychologicznie ma³o znacz±ca, poniewa¿ trwa³o¶æ\r\npaktów zmniejsza siê tym bardziej, im mocniej ogranicza siê je do utrzymania istniej±cego\r\nstanu. Z drugiej strony pakt staje siê mocniejszy, je¿eli poszczególne mocarstwa maj±\r\nnadziejê, ¿e zyskaj± okre¶lone korzy¶ci.\r\nTa prawda znana by³a tylko tak zwanym profesjonalistom. Szczególnie Ludendorff,\r\npu³kownik Wielkiego Sztabu Generalnego, wskaza³ tê s³abo¶æ w memorandum w 1912 roku.\r\nNaturalnie, mê¿owie stanu nie potraktowali powa¿nie tej sprawy. Niemcy mieli wielkie\r\nszczê¶cie, ¿e wojna 1914 roku wybuch³a po¶rednio przez Austriê i dziêki temu\r\nHabsburgowie zostali zmuszeni do wziêcia w niej udzia³u. Gdyby zdarzy³o siê inaczej,\r\nNiemcy byliby pozostawieni samym sobie.\r\nPañstwo nie ma nic wspólnego z jak±kolwiek koncepcj± ekonomiczn± lub\r\nekonomicznym rozwojem. Nie jest ono zgromadzeniem podmiotów gospodarczych w jakim¶\r\nokresie czasu, s³u¿±cych wykonaniu ekonomicznych zadañ, ale organizacj± spo³eczeñstwa\r\ndla jego lepszego funkcjonowania. Tylko to i nic wiêcej powinno byæ przedmiotem\r\nzainteresowania pañstwa.\r\nPañstwo ¿ydowskie nigdy nie by³o ograniczone do przestrzeni - w takim sensie by³o\r\npañstwem nieograniczonym - ale by³o ograniczone do rasy. Dlatego ci ludzie tworzyli\r\npañstwo w pañstwie i by³o ono jednym z najgenialniejszych tworów.\r\nJe¿eli kiedykolwiek Niemcy zyskiwa³y znaczenie polityczne - tak¿e gospodarka\r\nulega³a poprawie - kiedy gospodarka monopolizowa³a ¿ycie naszych obywateli i t³amsi³a\r\nzalety umys³u - pañstwo za³amywa³o siê ponownie razem z gospodark±.\r\nGdy zadajemy sobie pytanie, jakie si³y tworz± i utrzymuj± pañstwo, dochodzimy do\r\nwniosku, ¿e mo¿na zawrzeæ to w jednym zdaniu: zdolno¶æ i gotowo¶æ do po¶wiêceñ\r\nposzczególnych jednostek. To, ¿e te cnoty nie maj± nic wspólnego z gospodark±, jest\r\noczywiste z tego prostego powodu, ¿e cz³owiek nigdy nie po¶wiêca siê dla celów\r\ngospodarczych, to znaczy ¿e nie umiera dla gospodarki, ale za ideê. Nic nie wyró¿nia\r\nbardziej psychologicznej przewagi Anglików w gotowo¶ci do po¶wiêcenia siê narodowym\r\nidea³om ni¿ motywacja do podjêcia walki. Gdy walczyli¶my o chleb, Anglia walczy³a o \"\r\nwolno¶æ\" - ale nie o w³asn±, lecz mniejszych narodów. W Niemczech wy¶miewano siê z tej\r\nbezczelno¶ci i z³oszczono na ni± udowadniaj±c w ten sposób, jak bezmy¶lna i g³upia by³a\r\nprzed wojn± tak zwana niemiecka dyplomacja. Nie mieli¶my najmniejszego pojêcia o istocie\r\nsi³, które prowadz± ludzi z w³asnej woli na ¶mieræ.\r\nTak d³ugo, jak Niemcy byli w 1914 roku przekonani, ¿e walcz± o idea³y, robili to z\r\nzapa³em, ale gdy sta³o siê jasne, ¿e walcz± po prostu o chleb - byliby zadowoleni\r\nzaprzestaj±c walki.\r\nNasi inteligentni mê¿owie stanu dziwili siê bardzo tej zmianie.\r\nPrzed wojn± wierzono, ¿e Niemcy potrafi± pokojowymi metodami, polityk± handlow± i\r\nkolonizacyjn± otworzyæ sobie ¶wiat albo go zdobyæ. By³ to klasyczny przyk³ad na to, ¿e\r\nprawdziwe cnoty, które tworz± i podtrzymuj± pañstwo - si³a woli i determinacja dokonania\r\nwielkich rzeczy - ca³kowicie przepad³y. Rych³ym rezultatem tego by³a wojna ¶wiatowa ze\r\nwszystkimi jej konsekwencjami.\r\nZacz±³em studiowaæ ustawodawstwo Bismarcka. stopniowo zyskiwa³em przekonanie\r\no jego fundamentalnych podstawach, tak wielkich, ¿e od tego czasu nie musia³em ju¿ nigdy\r\nmy¶leæ o zmianie moich zapatrywañ na to zagadnienie. Podj±³em tak¿e gruntowne badania\r\nstosunków miêdzy marksizmem a judaizmem.\r\nW latach 1913-1914 zacz±³em wyra¿aæ w ró¿nych krêgach moje przekonania, które\r\nobecnie stanowi± czê¶æ doktryny ruchu narodowosocjalistycznego, a mianowicie, ¿e\r\nprzysz³ym problemem dla narodu niemieckiego bêdzie zniszczenie marksizmu.\r\nWewnêtrzny upadek narodu niemieckiego zacz±³ siê du¿o wcze¶niej, ale jak to\r\nczêsto bywa, ludzie nie zdawali sobie sprawy z tego. Czasem traktowali to zjawisko jako\r\nchorobê, ale na ogó³ b³êdnie pojmowali jej przyczyny. Poniewa¿ nikt tego nie chcia³ wiedzieæ,\r\nwalka przeciwko marksizmowi nie mia³a wiêkszego znaczenia ni¿ bezsensowne gadulstwo.'),(47012,'83b24e5e39','','ROZDZIA£ V\r\nWojna ¶wiatowa\r\nW mojej m³odo¶ci nic nie martwi³o mnie tak bardzo jak to, ¿e urodzi³em siê w czasie,\r\nw którym rzecz± oczywist± by³o, i¿ jedynymi lud¼mi zas³uguj±cymi na szacunek s± kupcy i\r\nurzêdnicy pañstwowi. Fale zaj¶æ politycznych tak siê uk³ada³y, ¿e przysz³o¶æ wydawa³a siê\r\nnale¿eæ do \"pokojowego wspó³zawodnictwa miêdzy narodami\", to jest do spokojnego,\r\nwzajemnego oszukiwania siê poprzez wy³±czenie metody gwa³tu. Ró¿ne pañstwa okaza³y\r\nzainteresowanie tymi dzia³aniami: odbiera³y sobie nawzajem ziemie, przechwytywa³y klientów\r\ni kontrakty oraz szuka³y dla siebie korzy¶ci na wszelkie mo¿liwe sposoby. Ten rozwój\r\nwydarzeñ wydawa³ siê byæ permanentnym i za powszechn± aprobat± mia³ przekszta³ciæ\r\n¶wiat w jeden wielki dom handlowy bêd±cy pod kontrol± ¯ydów.\r\nDlaczego nie mog³em siê urodziæ sto lat wcze¶niej, gdzie¶ w czasach wojen\r\nwyzwoleñczych, kiedy cz³owiek by³ jeszcze poza biznesem co¶ wart?\r\nKiedy wiadomo¶æ o zamordowaniu arcyksiêcia Franciszka Ferdynanda dotar³a do\r\nMonachium, by³em w domu i tylko niewyra¼nie us³ysza³em, jak to siê sta³o. Obawia³em siê,\r\n¿e kule pad³y z pistoletów niemieckich studentów, którzy zapragnêli uwolniæ niemiecki naród\r\nod tego wewnêtrznego wroga, prowadz±cego politykê pros³owiañsk±. £atwo mog³em\r\nwyobraziæ sobie, co by siê dzia³o: nowa fala prze¶ladowañ, któr± by³oby ³atwo wyja¶niæ i\r\n\"usprawiedliwiæ\" przed ca³ym ¶wiatem. Ale kiedy us³ysza³em nazwiska domniemanych\r\nprzestêpców i kiedy zostali oni rozpoznani jako Serbowie, poczu³em lekkie przera¿enie na\r\nmy¶l o zem¶cie tajemniczego przeznaczenia.\r\nNajwiêkszy przyjaciel S³owian sta³ siê ofiar± s³owiañskich fanatyków.\r\nWiedeñski rz±d spotka³a niesprawiedliwo¶æ - zosta³ zasypany zarzutami dotycz±cymi\r\nformy i tre¶ci postawionego przez niego ultimatum. ¯adna si³a na ¶wiecie nie mog³aby\r\ninaczej post±piæ w podobnej sytuacji. Na po³udniowej granicy Austria mia³a ¶miertelnego\r\nwroga, który w coraz to krótszych odstêpach czasu rzuca³ monarchii wyzwanie, aby w\r\nodpowiednim momencie spowodowaæ upadek imperium. Istnia³a uzasadniona obawa, ¿e\r\nstanie siê to zaraz po ¶mierci cesarza. Gdyby to nast±pi³o, monarchia nie by³aby w stanie\r\nd³u¿ej stawiaæ oporu. W ostatnich latach pañstwo by³o uzale¿nione od Franciszka Józefa tak\r\nbardzo, ¿e jego ¶mieræ w oczach spo³eczeñstwa by³a równoznaczna ze ¶mierci± samego\r\npañstwa.\r\nTak, to by³ naprawdê niesprawiedliwy zarzut wobec wiedeñskiego rz±du, ¿e zmierza³\r\ndo wojny, której jeszcze wówczas mo¿na by³o unikn±æ. Wojna by³a jednak nieunikniona.\r\nMo¿na by³o jedynie odroczyæ j± na rok, mo¿e dwa lata. Ale przekleñstwem zarówno niemieckiej,\r\njak i austriackiej dyplomacji by³o to, ¿e zawsze usi³owa³y one przesun±æ w czasie\r\nnieunikniony dzieñ rozrachunku, dopóki nie zosta³y zmuszone do uderzenia, i to w\r\nnieszczê¶liw± godzinê. Mo¿emy byæ pewni, ¿e dalsze próby ratowania pokoju\r\ndoprowadzi³yby do wybuchu wojny w jeszcze gorszym momencie.\r\nOd wielu lat socjaldemokracja agitowa³a w Niemczech za wojn± przeciw Rosji,\r\npodczas gdy centrum, z pobudek religijnych, kierowa³o politykê niemieck± g³ównie na Austro-\r\nWêgry. Teraz trzeba ponie¶æ konsekwencje tego b³êdu. To, co siê sta³o, musia³o siê staæ i\r\n¿adne okoliczno¶ci nie mog³y tego odmieniæ. Wina niemieckiego rz±du tkwi³a w fakcie, ¿e dla\r\nutrzymania pokoju spó¼ni³ siê z dzia³aniem i podj±³ je w nieodpowiednim momencie,\r\nanga¿uj±c siê w uk³ady pokojowe na ¶wiecie, w wyniku czego sta³ siê ofiar± ¦wiatowej\r\nkoalicji, sprzeciwiaj±cej siê podtrzymywaniu pokoju na ¶wiecie i z determinacj± zmierzaj±cej\r\nku wojnie. Wybuch³a wojna o wolno¶æ, wiêksza ni¿ ¶wiat kiedykolwiek widzia³.\r\nZaledwie dosz³a do Monachium wiadomo¶æ o zamachu, natychmiast dwie my¶li\r\nzaprz±tnê³y mój umys³ pierwsza, ¿e wojna by³a absolutnie nieunikniona, i druga, ¿e pañstwo\r\nhabsburskie bêdzie zmuszone pozostaæ wierne swoim sojusznikom, gdy¿ najbardziej\r\nobawia³em siê ewentualno¶ci, ¿e pewnego dnia Niemcy w³a¶nie z powodu tego sojusznika\r\npopadn± w konflikt, którego przyczyn± mo¿e byæ Austria i ¿e to austriackie pañstwo z\r\npowodów polityki wewnêtrznej nie oka¿e pomocy swoim sprzymierzeñcom. To stare pañstwo\r\nmusia³o walczyæ, czy tego chcia³o, czy nie.\r\nMój stosunek do tego konfliktu by³ prosty i jasny. Wed³ug mnie, to nie Austria walczy³a\r\no uzyskanie zado¶æuczynienia ze strony Serbów, ale Niemcy walczy³y o przetrwanie, naród\r\nniemiecki walczy³ o swoje \"byæ albo nie byæ\", o swoj± wolno¶æ. Nale¿a³o pój¶æ ¶ladami\r\nBismarcka; m³ode Niemcy musz± znowu broniæ tego, za co ojcowie walczyli heroicznie od\r\nWeisenbergu do Sedanu i Pary¿a. Ale je¿eli walka by³aby zwyciêska, nasz naród dziêki swej\r\nsile znów znalaz³by siê miêdzy narodami, a wtedy niemiecka Rzesza sta³aby siê potê¿nym\r\nstra¿nikiem pokoju, bez konieczno¶ci pozbawiania swoich dzieci chleba, z powodu tego\r\npokoju.\r\nTrzeciego sierpnia wnios³em podanie do Jego Królewskiej Mo¶ci - Ludwika III o\r\npozwolenie podjêcia s³u¿by w bawarskim pu³ku. Z pewno¶ci± w tych dniach biuro rz±du\r\nmia³o pe³ne rêce roboty, wiêc tym wiêksza by³a moja rado¶æ, ¿e jeszcze tego samego dnia\r\nmoja pro¶ba zosta³a pomy¶lnie rozpatrzona.\r\nZacz±³ siê teraz dla mnie, tak jak dla ka¿dego Niemca, najwiêkszy i najbardziej\r\npamiêtny okres mojego ¿ycia. W porównaniu z wypadkami tej wielkiej wojny, ca³a przesz³o¶æ\r\nposz³a w niepamiêæ. Z dum± i smutkiem my¶lê o tych dniach i wracam do pierwszych dni\r\nnaszej bohaterskiej, narodowej walki, w której ³askawy los pozwoli³ mi wzi±æ udzia³.\r\nI tak to sz³o z roku na rok; przera¿enie zast±pi³ romantyzm walki. Zapa³ stopniowo\r\nopada³, rado¶æ tonê³a w agonii ¶mierci. Przyszed³ czas, gdy ka¿dy musia³ toczyæ walkê\r\nmiêdzy instynktem samozachowawczym a poczuciem obowi±zku. Ta walka zakoñczy³a siê u\r\nmnie zim± 1915-1916 roku. W koñcu zwyciê¿y³a we mnie wola walki. W pierwszych dniach\r\nby³em gotów atakowaæ z okrzykami rado¶ci i ¶miechem, teraz by³em spokojny i stanowczy.\r\nM³ody ochotnik przemieni³ siê w do¶wiadczonego ¿o³nierza. Taka zmiana nast±pi³a w\r\nca³ej armii. Ci±g³a walka hartowa³a albo powala³a ka¿dego, kto nie by³ w stanie przetrzymaæ\r\nuderzenia.\r\nDopiero wtedy mo¿na by³o oceniaæ armiê. Po dwóch, trzech latach nieustannej walki\r\nz przeciwnikiem maj±cym przewagê liczebn± i zbrojn±, doznaj±c g³odu i niedostatku\r\nnadszed³ czas, by oceniæ warto¶æ tej armii.\r\nNawet po up³ywie tysiêcy lat nikt nie powie o bohaterstwie, nie my¶l±c jednocze¶nie o\r\nniemieckiej armii w czasie wojny ¶wiatowej. Z mg³y przesz³o¶ci wy³oni siê szara stal he³mów,\r\npomnik nie¶miertelno¶ci. Jak d³ugo ¿yæ bêd± Niemcy, trwa³a bêdzie ¶wiadomo¶æ, ¿e ci ludzie\r\nbyli synami tego narodu.\r\nW tamtych dniach nie interesowa³em siê polityk±, ale musia³em wyraziæ opiniê na\r\ntemat pewnych zjawisk, które dotyczy³y ca³ego narodu, a szczególnie nas, ¿o³nierzy.\r\nOstatecznym i sta³ym celem marksizmu by³o zniszczenie wszystkich nie ¿ydowskich\r\nnarodowych pañstw, tote¿ przywódcy tego ruchu patrzyli z niechêci± w tych lipcowych\r\ndniach 1914 roku, jak niemiecka klasa robotnicza budzi³a siê i wstêpowa³a coraz szybciej, z\r\ngodziny na godzinê, do s³u¿by dla ojczyzny. W kilka dni mg³a i oszustwo tej pod³ej,\r\nnarodowej zdrady rozwia³y siê w powietrzu i banda ¿ydowskich przywódców nagle znalaz³a\r\nsiê sama i opuszczona i nie pozosta³ nawet jeden ¶lad tej g³upoty i szaleñstwa, które by³y\r\nwpajane masom od sze¶ædziesiêciu lat. By³ to z³y moment dla zdrajców niemieckiej klasy\r\nrobotniczej. Jednak wkrótce przywódcy zrozumieli zagra¿aj±ce im niebezpieczeñstwo,\r\npospiesznie naci±gnêli czapkê-niewidkê k³amstw na uszy i bezczelnie udawali poparcie dla\r\nnarodowego powstania.\r\nAle teraz nadszed³ odpowiedni moment do zaatakowania ca³ej tej zdradzieckiej\r\norganizacji ¿ydowskich trucicieli narodu. Teraz - poniewa¿ robotnicy niemieccy odkryli na\r\nnowo drogê do narodowo¶ci - rz±d powinien zadbaæ o wykorzenienie bez lito¶ci tych, którzy\r\nagitowali przeciwko narodowi.\r\nGdy najlepsi ginêli na froncie, mo¿na by³o wytêpiæ tych szkodników, którzy pozostali.\r\nZamiast tego cesarz osobi¶cie wyci±ga³ rêkê do starych kryminalistów, zapewni³ im\r\nbezpieczeñstwo i umo¿liwi³ utrzymanie ich organizacji.\r\nKa¿dy ¶wiatopogl±d czy to natury religijnej, czy politycznej ma trudny do okre¶lenia\r\npocz±tek i koniec. Nie wiadomo, kiedy jedna teoria siê koñczy, a zaczyna druga. Mniej\r\nwalczy o zniszczenie przeciwnej teorii, bardziej o ustanowienie w³asnej. Walka sprowadza\r\nsiê raczej do ataku ni¿ obrony. Ju¿ w wyznaczeniu swojego \"celu uzyskuje przewagê,\r\nponiewa¿ zmierza do zwyciêstwa w³asnej idei, podczas gdy trudno okre¶liæ, kiedy negatywny\r\ncel zniszczenia wrogiej doktryny mo¿e byæ uznany za osi±gniêty i bezpieczny. Dlatego\r\n¦wiatopogl±d lepiej mo¿na okre¶liæ w planie, jest równie¿ silniejszy w ataku ni¿ obronie,\r\nponiewa¿ ostateczne rozstrzygniêcie nastêpuje nie w obronie, lecz w ataku w³a¶nie.\r\nKa¿da próba zwalczania jakiegokolwiek ¦wiatopogl±du przy pomocy ¶rodków\r\nprzymusu ostatecznie ¼le siê koñczy, o ile walka nie przybra³a form ataku w popieraniu\r\nnowej intelektualnej my¶li. Gdy dwa ¦wiatopogl±dy zmagaj± siê ze sob±, zwyciê¿y ta si³a,\r\nktóra jest bardziej uparta i bezwzglêdna i spowoduje rozstrzygniêcie zbrojne dla poparcia\r\nswej intelektualnej koncepcji .\r\nW 1914 roku walka przeciwko socjaldemokracji by³a rzeczywi¶cie mo¿liwa, ale brak\r\npraktycznych ¶rodków budzi³ obawy, jak d³ugo mog³aby byæ prowadzona pomy¶lnie. W tym\r\nwzglêdzie istnia³a powa¿na luka.\r\nUwa¿a³em tak na d³ugo przed wojn± i z tego powodu nie mog³em podj±æ decyzji o\r\nwst±pieniu do jakiejkolwiek istniej±cej wówczas partii, która musia³aby byæ czym¶ wiêcej ni¿\r\nparti± \"parlamentarn±\" i podj±æ bezlitosn± walkê przeciw socjaldemokracji.\r\nCzêsto rozmawia³em o tym z moimi bliskimi kolegami. To by³o wtedy, gdy pierwszy\r\nraz uzna³em za mo¿liw± do spe³nienia my¶l, aby w przysz³o¶ci podj±æ aktywn± dzia³alno¶æ\r\npolityczn±. Z tego powodu czêsto w w±skim gronie przyjació³ wyra¿a³em swoje pragnienie\r\npodjêcia po wojnie, obok mojego w³a¶ciwego zawodu, pracy mówcy.\r\nS±dzê, ¿e ju¿ wówczas traktowa³em to bardzo powa¿nie.'),(47013,'198a6fd56a','','ROZDZIA£ VI\r\nPropaganda wojenna\r\nW czasie, gdy z uwag± ¶ledzi³em wszelkie wydarzenia polityczne, zawsze bardzo\r\ninteresowa³a mnie sprawa propagandy. Widzia³em w niej instrument opanowany z\r\nmistrzowsk± zrêczno¶ci± przez organizacje socjalistyczno-marksistowskie. Wkrótce\r\nzrozumia³em, ¿e w³a¶ciwe pos³ugiwanie siê propagand± jest prawdziw± sztuk±, praktycznie\r\nnie znan± partiom mieszczañskim. Jedynie ruch chrze¶cijañsko-socjalistyczny, zw³aszcza za\r\nczasów Luegera, stosowa³ ten instrument bardzo umiejêtnie i dziêki temu odniós³ wiele\r\nsukcesów.\r\nCzy u nas istnieje w ogóle jaka¶ propaganda?\r\nNiestety! Mogê odpowiedzieæ jedynie przecz±co. Wszystko, co robiono w tym\r\nkierunku, by³o tak niew³a¶ciwe i b³êdne od samego pocz±tku, ¿e nie nadawa³o siê do\r\nniczego, czasami wrêcz szkodzi³o.\r\nNiewystarczaj±ce w formie, b³êdne psychologicznie powinno byæ efektem\r\nsystematycznego badania niemieckiej propagandy wojennej. Brakowa³o nawet pewno¶ci,\r\nczy propaganda jest ¶rodkiem, czy celem?\r\nPropaganda jest ¶rodkiem i musi byæ oceniana z punktu widzenia celu, któremu ma\r\ns³u¿yæ. Musi byæ w³a¶ciwie ukszta³towana, aby pomaga³a w realizacji danego celu. J es t\r\nrównie¿ oczywiste, ¿e znaczenie tego celu mo¿e siê ró¿niæ od ogólnie uznanego punktu widzenia.\r\nW czasie wojny walczono o cel najbardziej szlachetny i wzbudzaj±cy szacunek, jaki\r\nmo¿na sobie wyobraziæ. By³a nim wolno¶æ i niezale¿no¶æ naszego narodu, zagwarantowanie\r\nmo¿liwo¶ci wy¿ywienia i narodowego honoru.\r\nCo siê tyczy kwestii humanitaryzmu, ju¿ Moltke powiedzia³, ¿e podstawow± spraw±\r\nna wojnie jest szybko¶æ jej zakoñczenia - a wiêc najsro¿sze metody najskuteczniej prowadz±\r\ndo jej koñca.\r\nPropaganda w czasie wojny by³a ¶rodkiem prowadz±cym do celu, którym by³a walka\r\no ¿ycie narodu niemieckiego - dlatego mog³a byæ oparta wy³±cznie na zasadach\r\nstanowi±cych warto¶ci dla tego celu. Najokrutniejsza broñ by³a humanitarna, je¿eli\r\nprowadzi³a do szybkiego zwyciêstwa, a wiêc w istocie to by³y jedyne metody, które\r\nzapewnia³y narodowi prawo do wolno¶ci.\r\nNie mo¿na by³o przyj±æ innej postawy dotycz±cej zagadnienia propagandy wojennej\r\nw walce na ¶mieræ i ¿ycie.\r\nCa³a propaganda powinna byæ narodowa i powinna zawieraæ taki poziom\r\nintelektualny, aby by³a przyjmowana przez tych, do których jest adresowana. Tym samym jej\r\nduchowy zakres musi byæ szerszy, proporcjonalnie do ilo¶ci ludzi, których ma obj±æ. Je¿eli\r\njednak propaganda ma na celu, jak w przypadku wojny, wp³yn±æ na ca³y naród, wówczas\r\nnigdy nie bêdzie do¶æ ostro¿no¶ci.\r\nZdolno¶æ przyjmowania przez masy tre¶ci politycznych jest bardzo ograniczona, a\r\nmo¿liwo¶ci zrozumienia ich niewielkie; z drugiej strony maj± pewn± zdolno¶æ\r\nzapamiêtywania. Dlatego skuteczna propaganda musi siê ograniczaæ do niewielu punktów,\r\nktóre z kolei musz± byæ lansowane w formie sloganów tak d³ugo, a¿ ka¿dy zrozumie, co\r\nprzez ten slogan chce siê powiedzieæ.\r\nNa przyk³ad podstawowym b³êdem by³o o¶mieszanie wrogów, jak to czyni³a\r\naustriacka i niemiecka prasa humorystyczna. To by³o b³êdne, poniewa¿ rzeczywiste\r\nzetkniêcie siê z wrogiem wywo³ywa³o zupe³nie odmienne wra¿enie i m¶ci³o siê pó¼niej w\r\nstraszliwy sposób, gdy¿ ¿o³nierz niemiecki pod wra¿eniem oporu wroga czu³ siê oszukany i\r\nzamiast odczuwania zapa³u do walki pojawia³o siê za³amanie.\r\nZ drugiej strony brytyjska i amerykañska propaganda wojenna by³a psychologicznie\r\nprawid³owa. Poprzez pokazywanie swoim ¿o³nierzom Niemców jako barbarzyñców i Hunów,\r\nprzygotowa³y ich do okropno¶ci wojny i pomaga³y unikn±æ rozczarowañ. Najstraszniejsza\r\nbroñ, któr± pó¼niej wobec nich u¿yto, by³a dla nich po prostu potwierdzeniem informacji,\r\nktóre ju¿ wcze¶niej otrzymali i ich wiara w prawdziwo¶æ rz±dowych zapewnieñ jeszcze siê\r\nwzmacnia³a.\r\nDziêki temu brytyjski ¿o³nierz nigdy nie czu³ siê oszukany, co w przypadku Niemców\r\nzdarza³o siê wiele razy, a¿ w koñcu odrzucali jako k³amstwo.\r\nCo na przyk³ad mo¿emy powiedzieæ o plakacie reklamuj±cym nowe myd³o, je¿eli\r\nprzedstawia tak¿e inne myd³a jako dobre?\r\nPodstawowym b³êdem by³o szukanie winnego tej wojny, sugerowanie, ¿e nie tylko\r\nNiemcy ponosz± odpowiedzialno¶æ za wybuch tej katastrofy; w³a¶ciw± rzecz± by³oby\r\nuznanie winy wroga, nawet gdyby to nie by³o prawd±, jak to w rzeczywisto¶ci mia³o miejsce.\r\nPrzewa¿aj±ca wiêkszo¶æ ludzi jest tak sfeminizowana, ¿e ich my¶li i czyny s±\r\nkierowane bardziej przez uczucia i sentymenty ni¿ racjonalne przes³anki.\r\nTo stwierdzenie nie jest skomplikowane, jest bardzo proste i logiczne. Nie ma du¿ych\r\nró¿nic miêdzy mi³o¶ci± i nienawi¶ci±, prawd± i k³amstwem, nigdy jednak nie powinno istnieæ\r\nrównocze¶nie jedno i drugie.\r\nZ prawdziw± genialno¶ci± zrozumia³a to propaganda brytyjska. W Anglii nie u¿ywano\r\npo³owicznych stwierdzeñ, które mog³yby wywo³ywaæ w±tpliwo¶ci.\r\nZmiana metod nie powinna zmieniaæ istoty tego, do czego propaganda d±¿y i jej\r\nogólny sens musi byæ taki sam na koñcu, jak na pocz±tku.'),(47014,'73345dfc2f','','ROZDZIA£ VII\r\nRewolucja\r\nW lecie 1915 roku wrogowie zaczêli zrzucaæ na nas z powietrza ulotki.\r\nIch tre¶æ mimo ró¿nic w formie prawie zawsze by³a taka sama: nêdza w Niemczech\r\nstaje siê coraz wiêksza, wojna nigdy siê nie skoñczy, a nadzieje na wygranie s± coraz\r\nmniejsze. Naród w ojczy¼nie têskni za pokojem, ale zarówno \"militaryzm\" jak i Kaiser nie\r\npozwalaj± na to. Ca³y ¶wiat - dobrze o tym wiedz±c - nie prowadzi wojny przeciwko narodowi\r\nniemieckiemu, lecz wy³±cznie przeciwko cz³owiekowi, który sam ponosi odpowiedzialno¶æ -\r\nprzeciwko cesarzowi. Dlatego wojny nie zakoñczy siê, a¿ ten wróg pokoju nie ust±pi. Liberalne\r\ni demokratyczne narody po zakoñczeniu wojny przyjm± naród niemiecki do zwi±zku\r\n¶wiatowego pokoju, którego gwarantem bêdzie zniszczenie \"pruskiego militaryzmu\".\r\nWiêkszo¶æ ludzi po prostu ¶mia³a siê z tych pokus.\r\nJednak na jeden punkt tego rodzaju propagandy nale¿a³o zwróciæ uwagê. Na\r\nka¿dym odcinku frontu, gdzie znajdowali siê Bawarczycy, zniechêcano ich do Prus\r\nzapewniaj±c, ¿e tylko Prusy by³y winne wojnie, ¿e alianci nie czuj± absolutnie ¿adnej\r\nwrogo¶ci, zw³aszcza do Bawarczyków, nie mo¿na jednak pomóc im tak d³ugo, jak d³ugo\r\ns³u¿yæ bêd± pruskiemu militaryzmowi i za nich \" wyci±gaæ z ognia kasztany\".\r\nJu¿ w 1915 roku ten sposób przekonywania zacz±³ dawaæ wyra¼nie rezultaty. W¶ród\r\n¿o³nierzy wzrasta³a niechêæ do Prus. By³a ona ca³kiem widoczna, ale w³adze nawet raz nie\r\nprzeciwstawi³y siê temu.\r\nW 1916 roku nie by³o ju¿ potrzeby rozrzucania przez wroga ulotek z powietrza,\r\nponiewa¿ podobny, bezpo¶redni wp³yw na ¿o³nierzy mia³y listy pe³ne skarg, przychodz±ce z\r\ndomu na front. G³upie listy pisane przez Niemki kosztowa³y ¿ycie setek tysiêcy mê¿czyzn w\r\nnajbli¿szym czasie.\r\nTo by³o ju¿ szkodliwe zjawisko. Przeklinano front, gderano i okazywano\r\nniezadowolenie i rozgoryczenie - czasami s³uszne. Podczas gdy ¿o³nierze g³odowali i\r\ncierpieli, ich rodziny siedzia³y w domach w ubóstwie, a równocze¶nie inni posiadali wiêcej ni¿\r\nby³o im to potrzebne i hulali. Nawet na froncie nie wszystko by³o w tym wzglêdzie jak nale¿y.\r\nKryzys szybko wzrasta³, ale to by³y sprawy \"domowe\". Ten sam cz³owiek, który gdera³\r\ni narzeka³, w kilka minut pó¼niej w milczeniu wykonywa³ swe obowi±zki, jakby to by³o\r\nzupe³nie naturalne. Ci, którzy jeszcze przed chwil± dawali upust rozgoryczeniu, teraz zajmowali\r\nmiejsca w okopach, jakby los Niemiec zale¿a³ od tych kilkuset metrów dziur pe³nych\r\nb³ota. To by³a stara, wci±¿ wspania³a, armia bohaterów.\r\nW pa¼dzierniku 1916 roku zosta³em ranny, ale szczê¶liwie przeniesiony na ty³y i\r\nprzetransportowany do Niemiec kolejowym ambulansem. Minê³y dwa lata, odk±d ostatni raz\r\nwidzia³em swoj± ojczyznê. W takich okoliczno¶ciach dosta³em siê do szpitala w pobli¿u Berlina.\r\nCo za zmiana!\r\nNiestety, tak¿e pod innym wzglêdem by³ to zupe³nie nowy ¶wiat. Duch armii frontowej\r\nby³ tu niewidoczny. Po raz pierwszy spotka³em siê z czym¶, co by³o niedopuszczalne na\r\nfroncie - chwalenie siê w³asnym tchórzostwem.\r\nGdy tylko mog³em znów chodziæ, otrzyma³em pozwolenie na wyjazd do Berlina.\r\nWszêdzie widoczna by³a nêdza. Milionowe miasto g³odowa³o, rozgoryczenie by³o ogromne.\r\nW wielu domach, które odwiedzali ¿o³nierze, panowa³ ten sam nastrój, co w szpitalu. Mo¿na\r\nby³o odnie¶æ wra¿enie, ¿e te typy celowo szuka³y takich miejsc, aby popisywaæ siê swoimi\r\npogl±dami.\r\nW Monachium warunki by³y du¿o gorsze. Po wyleczeniu i zwolnieniu ze szpitala\r\nwys³ano mnie do batalionu rezerwy. Z trudno¶ci± rozpoznawa³em to miasto. Gniew,\r\nrozgoryczenie i przekleñstwa, gdziekolwiek poszed³em. ¯o³nierze powracaj±cy z frontu mieli\r\npewne dziwactwa wynikaj±ce z ich s³u¿by, zupe³nie niezrozumia³e dla dowódców jednostek\r\nrezerwowych, ale by³y oczywiste dla oficerów, którzy dopiero co powrócili z frontu. Szacunek\r\ndla nich by³ zupe³nie inny, ni¿ dla oficerów pozostaj±cych na ty³ach. Poza tymi wyj±tkami\r\nnastrój ogólnie by³ kiepski. Unikanie s³u¿by wojskowej uznawano za oznakê wy¿szej\r\ninteligencji, po¶wiêcenie obowi±zkom - za oznakê s³abo¶ci i ograniczono¶ci umys³u.\r\nKancelarie by³y pe³ne ¯ydów. Prawie ka¿dy urzêdnik by³ ¯ydem, prawie ka¿dy ¯yd - urzêdnikiem.\r\nBy³em zdumiony t± mas± kombatantów wybranego narodu i nie mog³em siê\r\npowstrzymaæ od porównania ich z niewielk± ilo¶ci± na froncie.\r\nJeszcze gorzej wygl±da³o to w gospodarce. Tutaj naród ¿ydowski sta³ siê faktycznie\r\n\"niezast±piony\"\r\nStrajk zaopatrzenia koñcem 1917 roku nie da³ spodziewanych rezultatów, za³ama³ siê\r\nzbyt szybko z powodu braku amunicji i skaza³ armiê na klêskê. Ale jak¿e wielkie by³y\r\nmoralne krzywdy, które wyrz±dzi³!\r\nPo pierwsze, o co walczy³a armia, je¿eli nawet naród nie chcia³ zwyciêstwa? Dla kogo\r\nby³y te niesamowite ofiary i wyrzeczenia? ¯o³nierz musi walczyæ o zwyciêstwo, a w ojczy¼nie\r\nstrajk przeciwko niemu! Po drugie, jaki to mia³o wp³yw na wroga?\r\nW zimie 1917-1918 roku Ciemne chmury pokry³y horyzont ¶wiata aliantów.\r\nZniknê³y wszelkie nadzieje zwi±zane z Rosj±. Sojusznik, który z³o¿y³ najwiêksze\r\nkrwawe ofiary na o³tarzu wspólnych interesów, by³ u kresu si³ i le¿a³ zdany na ³askê silnego\r\nnapastnika. Strach i obawa wkrada³y siê w serca ¿o³nierzy, do tej pory ¶lepo wierz±cych w\r\nzwyciêstwo. Obawiano siê nadchodz±cej wiosny. Je¿eli do tej pory nie uda³o siê pokonaæ\r\nNiemców, chocia¿ mogli tylko czê¶æ swoich si³ umie¶ciæ na froncie zachodnim, to jak teraz\r\nmogli liczyæ na zwyciêstwo, gdy ca³a si³a tego potê¿nego pañstwa bohaterów zjednoczy³a siê\r\ndo ataku przeciwko Zachodowi?\r\nW chwili, gdy niemieckie dywizje otrzyma³y ostatnie rozkazy przed wielkim atakiem,\r\nwybuch³ w Niemczech strajk generalny. ¦wiat os³upia³!\r\nBrytyjska, francuska i amerykañska prasa zaczê³y siaæ przekonanie w sercach swych\r\nczytelników o wybuchu rewolucji w Niemczech równocze¶nie u¿ywaj±c nadzwyczajnej\r\ninteligentnej propagandy do pobudzania swoich wojsk na froncie.\r\nNiemcy w przededniu rewolucji! Nieuniknione zwyciêstwo aliantów! To by³o najlepsze\r\nlekarstwo, by postawiæ na nogi chwiej±cego siê Tom m y lub Poilu.\r\nTo wszystko by³o rezultatem strajku zaopatrzeniowego. Przywróci³ on wiarê w\r\nzwyciêstwo wrogim narodom - w konsekwencji tysi±ce niemieckich ¿o³nierzy zap³aci³o za to\r\nkrwi±. Inicjatorem tego haniebnego strajku byli ci, którzy spodziewali siê otrzymaæ najlepsze\r\nposady w zrewolucjonizowanych Niemczech.\r\nMia³em szczê¶cie braæ udzia³ w pierwszych dwóch i ostatniej ofensywie. Zrobi³y one\r\nna mnie najwiêksze wra¿enie, jakiego kiedykolwiek dozna³em w ¿yciu, najwiêksze, poniewa¿\r\nw ostatnim czasie wojna straci³a defensywny charakter i sta³a siê ofensywna, jak w 1914\r\nroku.\r\nW ¶rodku lata 191 8 roku na froncie nie by³o czym oddychaæ. W ojczy¼nie trwa³y\r\nspory. O co? W ró¿nych jednostkach armii s³ysza³o siê ró¿ne pog³oski. Wydawa³o siê, ¿e\r\nwojna znowu jest beznadziejna i tylko g³upcy mogli s±dziæ, ¿e mo¿emy wygraæ.\r\nNie by³o narodu, tylko kapitali¶ci i monarcha byli zainteresowani tym stanem rzeczy.\r\nBy³y wiadomo¶ci z ojczyzny i dyskusje na froncie.\r\nZ pocz±tku front zareagowa³ na to bardzo s³abo. Có¿ znaczy³o dla nas prawo\r\ng³osowania? Czy to by³o to, o co walczyli¶my od czterech lat? Na froncie niewiele uwagi\r\nzwracano na nowe cele wojenne panów: Eberta, Scheidemanna, Bartha, Liebknechta, etc.\r\nNiezrozumia³e by³o, dlaczego ci, którzy uchylali siê od s³u¿by, mieli prawo przypisywaæ sobie\r\nkontrolê pañstwa nad armi±.\r\nMoje w³asne polityczne wyobra¿enia by³y sta³e. Nienawidzi³em od pocz±tku tego\r\nca³ego gangu partyjnych najemników, którzy zdradzali naród. Widzia³em jasno, ¿e ta banda\r\nnie my¶la³a naprawdê o dobru narodu, ale o nape³nianiu swoich w³asnych brzuchów. A tym,\r\n¿e by³a gotowa po¶wiêciæ dla tego celu ca³y naród i dopu¶ciæ do upadku Niemiec, je¿eli to\r\nby³o dla niej korzystne, zas³u¿y³a sobie na powieszenie na moich oczach. Czyniæ zado¶æ ich\r\n¿yczeniom oznacza³o po¶wiêciæ interesy klasy pracuj±cej dla korzy¶ci z³odziei. W ten sam\r\nsposób wci±¿ jeszcze my¶la³a wiêksza czê¶æ armii.\r\nW sierpniu i wrze¶niu zaczê³y siê uwidaczniaæ coraz czê¶ciej oznaki rozk³adu,\r\nchocia¿ efektów ataku wroga nie mo¿na by³o porównywaæ z przera¿eniem naszych oddzia³ów\r\nbojowych. W porównaniu z nimi bitwy nad Somm± i we Flandrii by³y wspomnieniem\r\nprzera¿aj±cej przesz³o¶ci.\r\nKoñcem wrze¶nia moja dywizja po raz trzeci zajê³a pozycjê, któr± mój regiment\r\nszturmowa³, gdy byli¶my jeszcze m³odymi ochotnikami. Co za wspomnienia?\r\nTeraz, jesieni± 1918 roku, ludzie byli zupe³nie inni, czêsto odbywa³y siê w oddzia³ach\r\ndyskusje polityczne. Trucizna z ojczyzny zaczê³a dzia³aæ i tu, tak ja wszêdzie. M³odzi\r\nrezerwi¶ci zupe³nie zawiedli. Przybywali prosto z ojczyzny.\r\nW nocy z trzynastego na czternastego pa¼dziernika Brytyjczycy zaatakowali gazem\r\ntruj±cym na froncie po³udniowym przed Ypres. Wieczorem trzynastego pa¼dziernika byli¶my\r\nwci±¿ na wzgórzu, na po³udnie od Werwik, gdy znale¼li¶my siê pod huraganowym ogniem\r\ntrwaj±cym kilkana¶cie godzin, kontynuowanym z ró¿nym natê¿eniem przez ca³± noc. Oko³o\r\npó³nocy znaczna czê¶æ nas odpad³a - niektórzy na zawsze. Nad ranem poczu³em ból, który\r\nnarasta³ z ka¿dym kwadransem, a oko³o siódmej chwiej±c siê na nogach, z piek±cym bólem\r\nw oczach szed³em z ostatnim meldunkiem na tej wojnie.\r\nPo kilku godzinach moje oczy zmieni³y siê w roz¿arzone wêgle i wszystko wokó³ mnie\r\nogarnê³a ciemno¶æ. Zosta³em wys³any do szpitala w Pasewalk na Pomorzu i tam te¿\r\nszerzy³em rewolucjê.\r\nCi±gle nadchodzi³y z³e wie¶ci z marynarki wojennej, w której podobno panowa³\r\nferment, ale nie s±dzi³em, aby obejmowa³ wiêksz± liczbê ludzi, przypisywa³em to raczej\r\nchorej wyobra¼ni kilku m³odych. W szpitalu wszyscy rozmawiali o zakoñczeniu wojny, mieli\r\nnadziejê, ¿e szybko nadejdzie, ale nikt nie wyobra¿a³ sobie, ¿e nast±pi to natychmiast. Nie\r\nby³em w stanie czytaæ gazet.\r\nNapiêcie wzros³o w listopadzie. Pewnego dnia nagle i niespodziewanie nadesz³a\r\nkatastrofa. Na ciê¿arówkach przybyli marynarze nawo³uj±cy do buntu. Przywódcami tej walki\r\no \" wolno¶æ, piêkno i godno¶æ\" naszego narodu by³o kilku m³odych ¯ydów. ¯aden z nich\r\nnigdy nie by³ na froncie.\r\nNastêpne dni by³y najgorszymi w moim ¿yciu. Pog³oski stawa³y siê coraz bardziej\r\nwiarygodne. To, co wydawa³o mi siê lokaln± spraw±, by³o najwyra¼niej powszechn±\r\nrewolucj±. Na domiar z³ego jeszcze z frontu nadchodzi³y rozpaczliwe wie¶ci. Chciano\r\nkapitulowaæ. Tak. Czy to by³o mo¿liwe?\r\nDziesi±tego listopada przyszed³ do szpitala na krótk± rozmowê stary pastor; od niego\r\ndowiedzieli¶my siê wszystkiego.\r\nCzu³em siê g³êboko przejêty. Ten stary, dobry cz³owiek dr¿a³, jak siê wydawa³o, gdy\r\nmówi³ nam, ¿e Hohenzolernowie nie bêd± d³u¿ej nosiæ korony niemieckiego imperium i ¿e\r\nojczyzna stanie siê republik±. Wiêc wszystko by³o na pró¿no. Wszystkie ofiary i ca³a nêdza,\r\ng³ód i pragnienie przez nie koñcz±ce siê miesi±ce posz³y na marne, na pró¿no by³y wszystkie\r\ngodziny, które spêdzili¶my na wype³nianiu obowi±zków, ogarniêci strachem przed ¶mierci±,\r\nna darmo ¶mieræ dwóch milionów ludzi.\r\nA nasz kraj?\r\nCzy by³a to jedyna ofiara, któr± musieli¶my ponie¶æ? Czy w przesz³o¶ci Niemcy by³y\r\nmniej warte ni¿ s±dzili¶my? Czy nie mia³y zobowi±zañ wobec w³asnej historii? Czy nie\r\nbyli¶my warci chodzenia w glorii przesz³o¶ci? W jakim ¶wietle to zdarzenie bêdzie\r\nprzedstawiane przysz³ym pokoleniom?\r\nMarni, zdeprawowani kryminali¶ci.\r\nIm bardziej próbowa³em uzyskaæ jasne spojrzenie na te nadzwyczajne wypadki, tym\r\nbardziej by³o mi wstyd. Czym by³ ten ca³y ból oczu w porównaniu z takim nieszczê¶ciem?\r\nTo by³y okropne dni i jeszcze gorsze noce. wiedzia³em, ¿e wszystko zosta³o stracone.\r\nMoja nienawi¶æ do organizatorów tych wydarzeñ ci±gle wzrasta³a.\r\nCesarz Wilhelm by³ pierwszym cesarzem Niemiec, który poda³ przyjazn± d³oñ\r\nmarksistowskim przywódcom, ma³o dbaj±c o to, ¿e s± to ³otry bez honoru.\r\nZ ¯ydami nie ma ¿adnych porozumieñ - jest po prostu \"to albo to\".\r\nPostanowi³em zostaæ politykiem.'),(47015,'90c1e19ee0','','ROZDZIA£ VIII\r\nPocz±tki mojej dzia³alno¶ci politycznej\r\nZ koñcem listopada 191 8 roku wróci³em do Monachium. Ponownie wst±pi³em do\r\nmojego regimentu, który znajdowa³ siê w rêkach rad ¿o³nierskich. Ca³a ta sprawa by³a dla\r\nmnie odpychaj±ca, postanowi³em wiêc go opu¶ciæ tak szybko, jak to tylko by³o mo¿liwe. W\r\ntowarzystwie mojego wiernego kolegi z wojny, Emsta Schmidta, przyby³em do Traunstein i\r\npozosta³em tam a¿ do rozwi±zania obozu.\r\nW marcu 1919 roku powróci³em do Monachium. Sytuacja by³a nie do wytrzymania i\r\nzmierza³a ku dalszemu rozprzestrzenianiu siê rewolucji. ¦mieræ Eisnera tylko przy¶pieszy³a\r\njej rozwój i doprowadzi³a w koñcu do dyktatury rad, lepiej powiedzieæ, do uzyskania przez\r\n¯ydów przej¶ciowej kontroli, która by³a celem i ide± tych, co dali pocz±tek rewolucji. W tym\r\nokresie przez moj± g³owê przebiega³y nie koñcz±ce siê plany.\r\nW trakcie tej nowej rewolucji swoim postêpowaniem ¶ci±gn±³em na siebie wrogo¶æ\r\nCentralnej Rady. Dwudziestego siódmego marca 1919 roku usi³owano mnie aresztowaæ, ale\r\ngdy skierowa³em swój karabin przeciwko oprawcom, ci trzej m³odzieñcy stracili odwagê i\r\nwrócili, sk±d przyszli.\r\nKilka dni po oswobodzeniu Monachium wezwano mnie przed komisjê i skierowano do\r\nDrugiego Regimentu Piechoty. To by³ mój pierwszy kontakt z bardziej lub mniej czyst±\r\npolityk±.\r\nKilka tygodni pó¼niej otrzyma³em rozkaz wziêcia udzia³u w kursie dla cz³onków si³\r\nobrony. Jego celem by³o zapoznanie ¿o³nierzy z zasadami obowi±zuj±cymi obywateli\r\npañstwa. Warto¶æ kursu bra³a siê z faktu, ¿e przez okres jego trwania pozna³em kolegów,\r\nktórzy my¶leli tak jak ja i z którymi mog³em dyskutowaæ na temat aktualnej sytuacji. Byli¶my\r\nwszyscy mniej lub bardziej przekonani, ¿e Niemcy nie bêd± w stanie siê podnie¶æ z ruiny,\r\nktóra im coraz bardziej zagra¿a³a. Uwa¿ali¶my , ¿e cz³onkowie partii centrum i socjaldemokracji,\r\na tak¿e zwi±zanych z nimi grup mieszczañsko-narodowych nigdy, nawet z\r\nnajlepsz± wol±, nie bêd± w stanie naprawiæ szkody, któr± sami wyrz±dzili zbrodni±\r\nlistopadow±.\r\nW naszym ma³ym krêgu dyskutowali¶my o powstaniu nowej partii.\r\nPodstawowe zasady, które rozwa¿ali¶my, by³y pó¼niej realizowane przez nas w\r\nNiemieckiej Partii Robotniczej. Nazwa tego nowego ruchu wskazywa³a pocz±tkowy kierunek\r\npenetracji szerokich mas, poniewa¿ gdyby zabrak³o tej jako¶ci, ca³a praca mog³aby siê okazaæ\r\nbezcelowa i zbêdna. Tak wiêc nazwali¶my j± parti± socjalrewolucyjn±, gdy¿ idee\r\nsocjalne tej nowej organizacji ³±czy³y siê z rewolucj±.\r\nBy³a tak¿e g³êbsza przyczyna. Ca³a uwaga, jak± po¶wiêca³em problemom\r\ngospodarczym we wcze¶niejszym okresie mego ¿ycia, skupia³a siê mniej lub wiêcej na\r\nuboczu problemów socjalnych. Dopiero pó¼niej rozszerzy³em te granice w wyniku moich\r\nrozwa¿añ na temat niemieckiej polityki koalicyjnej. Ta ostatnia by³a w przewa¿aj±cej czê¶ci\r\nrezultatem b³êdnej oceny gospodarki i nieokre¶lonych zasad wy¿ywienia w przysz³o¶ci\r\nnarodu niemieckiego. Te idee oparte by³y na twierdzeniu, ¿e w ka¿dym wypadku kapita³ jest\r\npo prostu wynikiem pracy, a poza tym stanowi &#8211; jak sama praca - podstawê korekty\r\nwszystkich czynników, które maj± zarówno rozwijaæ, jak i ograniczaæ ludzk± dzia³alno¶æ. W\r\ntym tkwi narodowe znaczenie kapita³u, i¿ jest ca³kowicie zale¿ny od wielko¶ci, wolno¶ci i si³y\r\npañstwa, to jest narodu: zwi±zek ten powoduje, ¿e kapita³ d±¿±c do utrzymania siê i rozwoju\r\npopiera jednocze¶nie pañstwo i naród. To wzajemne powi±zanie kapita³u z niezale¿nym\r\npañstwem zobowi±zuje to ostatnie do uczynienia narodu wolnym i silnym.\r\nW ten sposób obowi±zek pañstwa wzglêdem kapita³u jest stosunkowo prosty i jasny.\r\nPo prostu musi ono widzieæ, ¿e kapita³ pozostaje w s³u¿bie pañstwa i nie otrzyma kontroli ze\r\nstrony narodu. Zajmuj±c takie stanowisko, pañstwo mog³oby ograniczyæ siê do dwóch celów:\r\nz jednej strony utrzymania wydajno¶ci narodowej i niezale¿no¶ci administracji, a z drugiej -\r\nzabezpieczenia socjalnych praw robotników.\r\nNatychmiast po wys³uchaniu pierwszego wyk³adu Federa w moim mózgu za¶wita³a\r\nmy¶l, ¿e wreszcie odkry³em drogê do jednej z podstawowych zasad, na której mo¿e byæ\r\nstworzona nowa partia.\r\nSzybko zrozumia³em, ¿e to by³o zagadnienie teoretycznej prawdy o ogromnej\r\nwa¿no¶ci dla przysz³o¶ci narodu niemieckiego. Ostre odró¿nienie gie³dowego kapita³u od\r\nfinansów narodu dawa³o mo¿liwo¶æ przeciwstawienia siê umiêdzynarodowieniu niemieckiej\r\nadministracji finansowej, bez zagro¿enia podstaw narodowej egzystencji w walce przeciwko\r\nkapita³owi.\r\nRozwój Niemiec by³ dla mnie zbyt oczywisty, abym nie by³ ¶wiadomy, ¿e najciê¿sza\r\nwalka nie bêdzie toczona przeciwko wrogim narodom, ale przeciwko miêdzynarodowemu\r\nkapita³owi.\r\nWyk³ad Federa wyposa¿y³ mnie w doskona³y okrzyk bojowy, przydatny w\r\nnadchodz±cej walce. Ten przypadek, jak równie¿ pó¼niejsze wydarzenia, udowodni³, jak\r\npoprawne by³y nasze odczucia w tym okresie. Nie bêdziemy d³u¿ej wyszydzani przez\r\nnaszych g³upich, bur¿uazyjnych polityków. Nawet oni teraz rozumiej±, je¶li nie k³ami±, ¿e\r\nmiêdzynarodowy kapita³ by³ nie tylko najwiêkszym agitatorem wojny, ale nawet teraz, gdy\r\nwojna siê skoñczy³a, nie szczêdzi niczego, by przemieniæ pokój w piek³o.\r\nDla mnie i dla wszystkich prawdziwych narodowych socjalistów istnieje tylko jedna\r\ndoktryna: naród i ojczyzna.\r\nTym, o co musimy walczyæ, s± bezpieczeñstwo istnienia i rozwoju naszej rasy i\r\nnarodu, wy¿ywienie jego dzieci i zachowanie czysto¶ci krwi, wolno¶æ i niezale¿no¶æ\r\nojczyzny, a wtedy nasz naród bêdzie móg³ dojrzeæ do wype³nienia misji na³o¿onej na niego\r\nprzez Stwórcê Wszech¶wiata. Zacz±³em uczyæ siê na nowo i dopiero teraz prawid³owo\r\nzrozumia³em nauki i zamiary ¯yda - Karola Marksa. Dopiero teraz w³a¶ciwie odczyta³em jego\r\n\"Kapita³\", tak samo, jak i walkê socjaldemokracji przeciwko gospodarce narodu i to, ¿e jego\r\ncelem jest przygotowanie podstaw dominacji prawdziwie miêdzynarodowego kapita³u,\r\nfinansjery i gie³dy.\r\nZ drugiej strony da³o to wielkie rezultaty. Pewnego dnia zg³osi³em intencjê zabrania\r\ng³osu w dyskusji. Jeden z uczestników my¶la³, ¿e z³amie lancê wymierzon± w ¯ydów i zacz±³\r\nbroniæ ich w d³ugich wywodach. To pobudzi³o mnie do przeciwstawienia siê. Przyt³aczaj±ca\r\nwiêkszo¶æ obecnych stanê³a po mojej stronie.\r\nRezultatem tego - jakkolwiek kilka dni \"pó¼niej by³o wydanie mi rozkazu wst±pienia do\r\nmonachijskiego regimentu na stanowisko instruktora.\r\nDyscyplina wojenna w tym czasie by³a raczej s³aba. By³o to nastêpstwem okresu rad\r\n¿o³nierskich.\r\nTeraz mog³em przypisaæ sobie sukces: w trakcie moich przemówieñ setki - ma³o tego\r\n- tysi±ce kolegów zdo³a³em przywróciæ narodowi i ojczy¼nie. \"Unarodowi³em\" oddzia³y\r\nwojskowe i mog³em w ten sposób przyczyniæ siê do wzmocnienia dyscypliny.\r\nPonadto pozna³em wielu kolegów, którzy my¶leli tak jak ja, którzy wspólnie ze mn±\r\nwyk³adali podstawy nowego ruchu.'),(47016,'199feee5c3','','ROZDZIA£ IX\r\nNiemiecka Partia Robotnicza\r\nPewnego dnia otrzyma³em rozkaz z kwatery g³ównej, aby pój¶æ i dowiedzieæ siê, co\r\nsiê dzieje w organizacji politycznej pod nazw± Niemiecka Partia Robotnicza, która mia³a\r\nodbyæ spotkanie w czasie kilku nastêpnych dni. Mia³ na nim przemawiaæ Gottfried Feder.\r\nMia³em pój¶æ na spotkanie i przyjrzeæ siê ludziom, a nastêpnie z³o¿yæ raport.\r\nCiekawo¶æ partii politycznych odczuwana w armii by³a wiêcej ni¿ zrozumia³a.\r\nRewolucja da³a ¿o³nierzom prawo aktywno¶ci politycznej, a przede wszystkim, nawet\r\nnajbardziej niedo¶wiadczonym, mo¿liwo¶æ robienia z niej pe³nego u¿ytku. Tak by³o do chwili,\r\na¿ partie centrum i socjaldemokratyczna zda³y sobie sprawê, ¿e ¿o³nierze zaczynaj±\r\nodwracaæ siê od partii rewolucyjnych i kieruj± siê ku ruchowi narodowemu i odrodzeniu\r\npañstwa. Widzia³y w tym pretekst do odebrania armii prawa wyborczego i zakazania jej\r\nudzia³u w ¿yciu politycznym.\r\nMieszczañstwo, które cierpia³o z powodu starczej s³abo¶ci, my¶la³o z ca³± powag±, ¿e\r\narmia wróci do swojego poprzedniego stanu, tj. bêdzie po prostu czê¶ci± si³ obronnych\r\nNiemiec, podczas gdy ide± centrum i marksistów by³o usuniêcie niebezpiecznego, zatrutego\r\nzêba nacjonalizmu, bez którego armia jest niczym innym jak policj±, a nie si³± militarn±,\r\nzdoln± do oparcia siê wrogowi.\r\nZdecydowa³em siê wzi±æ udzia³ we wspomnianym spotkaniu partii, o której nic nie\r\nwiedzia³em.\r\nBy³em zadowolony, gdy Feder skoñczy³ przemawiaæ. Widzia³em wystarczaj±co wiele i\r\nju¿ przygotowywa³em siê do odej¶cia, gdy zatrzyma³a mnie informacja, ¿e teraz ka¿dy\r\nbêdzie móg³ zabraæ g³os. Wydawa³o mi siê, ¿e nie zdarzy siê nic godnego uwagi, gdy nagle\r\njaki¶ \"profesor\" zacz±³ przemawiaæ. Mia³ w±tpliwo¶ci do poprawno¶ci rozumowania Federa -\r\nnagle odwo³a³ siê do \"podstawowych faktów\" i zasugerowa³, ¿e ta m³oda partia jest jedyn±,\r\nnadaj±c± siê do podjêcia walki o odseparowanie Bawarii od Prus. Ten cz³owiek mia³ czelno¶æ\r\ntwierdziæ, ¿e gdyby to siê sta³o, niemiecka Austria natychmiast po³±czy³aby siê z\r\nBawari±, a wówczas pokój dla Niemiec by³by o wiele pewniejszy i tym podobne bzdury. Na to\r\nmusia³em odpowiedzieæ i przedstawi³em temu gentlemanowi moje pogl±dy na ten temat tak\r\nskutecznie, ¿e przewodnicz±cy uciek³ z budynku jak zmoczony pudel, jeszcze zanim\r\nskoñczy³em.\r\nW ci±gu kilku dni my¶la³em czêsto o tej sprawie i ju¿ chcia³em od³o¿yæ j± na dobre,\r\ngdy ku memu zdziwieniu otrzyma³em po paru dniach kartkê pocztow± z informacj±, ¿e\r\nprzyjêto mnie na cz³onka Niemieckiej Partii Pracy. Zaproszono mnie tak¿e do wziêcia udzia³u\r\nw zebraniu komitetu tej partii na nastêpn± ¶rodê.\r\nBy³em wiêcej ni¿ zaskoczony metodami zyskiwania cz³onków i nie wiedzia³em, czy\r\n¶miaæ siê, czy p³akaæ. Nigdy nie wyobra¿a³em sobie wst±pienia do jakiej¶ ju¿ istniej±cej\r\npartii. Chcia³em sam za³o¿yæ partiê. Naprawdê, ten zamiar nigdy siê u mnie nie pojawi³.\r\nKiedy ju¿ mia³em wys³aæ odpowied¼ do autora zaproszenia, zwyciê¿y³a ciekawo¶æ i\r\npostanowi³em udaæ siê tam we wskazanym dniu, aby wyja¶niæ ustnie kieruj±ce mn± powody.\r\nNadesz³a ¶roda. By³em zaskoczony, gdy powiedziano mi, ¿e na spotkaniu ma byæ\r\nosobi¶cie przewodnicz±cy tej partii na ca³± Rzeszê. Postanowi³em odroczyæ na chwilê moj±\r\ndeklaracjê. Wreszcie pojawi³ siê\r\n. Pozosta³em, aby zobaczyæ, co siê wydarzy. W ka¿dym razie pozna³em nazwiska\r\ntych gentlemanów. Przewodnicz±cym organizacji w Rzeszy by³ pan Harrer,\r\nprzewodnicz±cym monachijskiej organizacji by³ Anton Drexler .\r\nPo przeczytaniu protoko³u ostatniego zebrania podziêkowano lektorowi.\r\nNastêpnie rozpoczêto przyjmowanie nowych cz³onków, a to dotyczy³o i mnie.\r\nZacz±³em zadawaæ pytania. Poza kilkoma g³ównymi zasadami nie by³o niczego, ani\r\nprogramu, ani ulotek, zupe³nie nic nie wydrukowano. By³o jedynie du¿o wiary i dobrych\r\nintencji.\r\nNie by³o mi do ¶miechu.\r\nWiedzia³em dobrze, co ci ludzie czuli. Pragnêli nowego ruchu, który mia³ byæ czym¶\r\nwiêcej ni¿ parti± w dos³ownym tego s³owa znaczeniu.\r\nPrzede mn± stanê³o najtrudniejsze pytanie mego ¿ycia. Przyst±piæ do nich, czy siê\r\nwstrzymaæ?\r\nWydawaæ by siê mog³o, ¿e los mnie zaprasza. Nigdy nie chcia³em wstêpowaæ do\r\njakiejkolwiek istniej±cej wielkiej partii i wyja¶ni³em dok³adnie moje powody. Wed³ug mnie by³o\r\nkorzystne, ¿e ta ¶mieszna, ma³a grupa z garstk± cz³onków nie przekszta³ci³a siê w organizacjê,\r\nale oferowa³a jednostkom prawdziwe otwarcie siê dla ich aktywno¶ci. To by³a\r\npraca do wykonania, a im mniejszy by³ ruch, tym szybciej móg³ uzyskaæ w³a¶ciwy kszta³t. W\r\nci±¿ by³o mo¿liwe okre¶lenie jego charakteru, celu i metod, czego nie mo¿na by³oby osi±gn±æ\r\nw przypadku istnienia wielkich partii.\r\nIm d³u¿ej rozwa¿a³em to w moim umy¶le, tym wiêkszego nabiera³em przekonania, ¿e\r\ntakie ma³e ruchy jak ten mog± ³atwiej utorowaæ sobie drogê do narodowego odrodzenia, co\r\nnigdy nie uda siê parlamentarnym partiom politycznym, poniewa¿ trzymaj± siê zbyt kurczowo\r\nprzestarza³ych koncepcji lub maj± interes w popieraniu nowego re¿imu. To, co nale¿a³o teraz\r\nzrobiæ, to og³osiæ nowy ¶wiatopogl±d, a nie nowe wybory.\r\nPo dwóch dniach mêcz±cych rozmy¶lañ ostatecznie podj±³em decyzjê uczynienia\r\ntego kroku. To by³ decyduj±cy moment mojego ¿ycia. Odwrót nie by³ mo¿liwy ani celowy.\r\nOto jak sta³em siê cz³onkiem Niemieckiej Partii Robotniczej i otrzyma³em tymczasow±\r\nlegitymacjê cz³onkowsk± nosz±c± numer siedem.'),(47017,'9fb2651b58','','ROZDZIA£ X\r\nPrzyczyny upadku imperium\r\nWielu ludzi uwa¿a upadek Niemiec za zwyk³y rezultat powszechnego ubóstwa.\r\nPrawie ka¿dy jest osobi¶cie przez nie dotkniêty - doskona³a przes³anka zrozumienia\r\nnieszczê¶cia przez ka¿d± jednostkê. Ludzie nie wi±¿± upadku z politycznymi, kulturalnymi i\r\nmoralnymi kwestiami. Brak im zarówno przeczucia, jak i zrozumienia tego faktu.\r\nNie ulega w±tpliwo¶ci, ¿e tak siê dzieje z masami, ale fakt, ¿e inteligenckie krêgi\r\nspo³eczeñstwa uwa¿aj± upadek przede wszystkim za \"ekonomiczn± katastrofê\"\r\ni my¶l±, ¿e odrodzenie musi nadej¶æ od strony ekonomicznej, jest jedn± z przyczyn tego, ¿e\r\ndo tej pory ¿adna kuracja nie by³a mo¿liwa. Ludzie nie rozumiej±, ¿e ekonomia mo¿e staæ\r\ndopiero na drugim albo nawet na trzecim miejscu i ¿e elementy etyczne i rasowe musz±\r\nmieæ pierwszeñstwo, aby¶my mogli zrozumieæ przyczyny obecnego nieszczê¶cia i dostrzec\r\n¶rodki i metody leczenia.\r\nNaj³atwiejsz± do dostrze¿enia i dlatego najpowszechniej uznawan± przyczyn±\r\nnaszych niepowodzeñ i obecnego rozk³adu jest przegrana wojna.\r\nPrawdopodobnie jest wielu wierz±cych w te bzdury, ale chyba jest wiêcej tych, w\r\nktórych ustach taki argument jest ¶wiadomym k³amstwem. To ostatnie dotyczy wszystkich,\r\nktórzy t³ocz± siê wokó³ narodowego koryta.\r\nCzy ci aposto³owie ¶wiatowego pojednania nie twierdzili, ¿e klêska Niemiec po prostu\r\nnie zniszczy³a militaryzmu? ¯e Niemcy bêd± siê radowaæ chwa³± odrodzenia? Czy ca³a ta\r\nrewolucja nie by³a pe³na frazesów, ¿e rzekomo tylko dziêki niej niemo¿liwe by³o zwyciêstwo\r\nNiemiec, ale sam naród niemiecki osi±gn±³by w pe³ni zwyciêstwo w ojczy¼nie i poza ni±?\r\nCzy nie by³o tak, wy k³ami±ce ³ajdaki?\r\nZ pewno¶ci± charakterystyczn± dla ¿ydowskiej bezczelno¶ci twierdzono, ¿e militarna\r\nklêska spowodowa³a upadek, gdy tymczasem centralny organ wszystkich zdrajców,\r\nberliñska gazeta \" Vorwarts\" pisa³a, ¿e tym razem niemiecki naród nie bêdzie móg³ przynie¶æ\r\ndo ojczyzny sztandaru zwyciêstwa! Czy to mo¿e byæ uwa¿ane za przyczynê naszego\r\nupadku?\r\nOdpowied¼ na twierdzenie, ¿e przyczyn± tego stanu rzeczy jest klêska wojenna,\r\nmo¿e byæ nastêpuj±ca:\r\nOczywi¶cie, przegrana wojna mia³a straszliwy wp³yw na los naszego kraju, ale to nie\r\nby³a przyczyna, ale skutek. Ca³a inteligencja i ¿yczliwi ludzie dobrze wiedz±, ¿e\r\nnieszczê¶liwe zakoñczenie tej wojny prowadzonej na ¶mieræ i ¿ycie musi prowadziæ do\r\nstraszliwych rezultatów, ale niestety by li tak¿e ludzie, których si³a rozumowania w pewnym\r\nmomencie opu¶ci³a, i tacy, którzy walczyli przeciwko tej prawdzie i zaprzeczali jej, mimo i¿\r\nbyli jej ¶wiadomi. Oni s± faktycznie winni upadkowi, a nie przegrana wojna, jak to teraz\r\nutrzymuj±. Poniewa¿ przegrana wojna by³a w³a¶nie rezultatem ich dzia³ania, a nie z³e\r\ndowodzenie - jak teraz twierdz±. Wróg nie sk³ada³ siê z tchórzy, on bardzo dobrze wiedzia³,\r\njak umieraæ. Od pierwszego dnia mia³ przewagê liczebn± nad niemieck± armi± i ca³y ¶wiat na\r\nus³ugach dla swojego uzbrojenia. Nie mo¿emy tak¿e pomin±æ faktu, ¿e niemieckie\r\nzwyciêstwa, które mia³y miejsce przez cztery lata zaciêtych walk przeciwko ca³emu ¶wiatu,\r\nzawdziêczamy, oprócz ca³ego bohaterstwa ¿o³nierzy, ¶wietnej organizacji i w³a¶ciwemu\r\ndowodzeniu. Organizacja i dowództwo niemieckiej armii by³y najlepszymi, jakie ¶wiat\r\nkiedykolwiek widzia³. Braki wynika³y z potencja³u ludzkiego.\r\nCzy naprawdê s± narody, które kiedykolwiek upad³y wskutek przegranej wojny i tylko\r\nprzez to? Odpowied¼ mo¿e byæ krótka.\r\nTak jest zawsze, gdy militarn± klêskê narodu spowodowa³o lenistwo, tchórzostwo,\r\nbrak charakteru i faktyczny brak warto¶ci u czê¶ci narodu. Je¶li tak nie jest, militarna klêska\r\nstaje siê bod¼cem do wiêkszego odrodzenia w przysz³o¶ci, a nie grobem narodu.\r\nHistoria dostarcza niezliczonych przyk³adów potwierdzaj±cych prawid³owo¶æ tego\r\nstwierdzenia.\r\nNiemiecka klêska militarna nie by³a niestety niezas³u¿on± katastrof±, ale zas³u¿on±\r\nkar± odwiecznego prawa zemsty. Na podwójn± klêskê nie zas³u¿yli¶my.\r\nJe¿eli front pozostawiony sobie naprawdê by zawiód³ i je¿eli narodowa katastrofa\r\nnaprawdê spowodowana by³aby zaniedbaniem, naród niemiecki zaakceptowa³by klêskê w\r\nzupe³nie innym duchu. Zniós³by nieszczê¶cia, które nast±pi³y, z zaci¶niêtymi zêbami albo\r\nby³by przygnieciony smutkiem. Ich serca wype³nia³aby w¶ciek³o¶æ i furia przeciwko\r\nz³o¶liwo¶ci losu lub przeciwko wrogowi, któremu przeznaczenie da³o zwyciêstwo. Nie by³oby\r\nani rado¶ci, ani tañców, o tchórzostwie nie mówiono by z dum±, nikt by nie kpi³ z walcz±cych\r\noddzia³ów, a ich barw nie wrzucano by w b³oto; ale ponad wszystko ten haniebny stan rzeczy\r\nnigdy nie upowa¿ni³by brytyjskiego pu³kownika Repinktona do pe³nej pogardy wypowiedzi:\r\n\"Co trzeci Niemiec jest zdrajc±\".\r\nNie nast±pi³ militarny upadek, ale w konsekwencji seria chorobliwych zdarzeñ i\r\nupadek tych, którzy je spowodowali. Oni zarazili naród ju¿ w czasie pokoju. Klêska by³a\r\npierwsz± widoczn±, katastrofaln± oznak± moralnego zatrucia, os³abieniem instynktu\r\nsamozachowawczego i doktryny, która ju¿ wiele lat wcze¶niej podkopywa³a fundamenty\r\nnarodu i Rzeszy.\r\nTo by³o naturalne, ¿e ca³a ta bezdennie zak³amana dusza ¿ydostwa i walcz±ca\r\norganizacja marksistowska, obci±¿a³y bezpo¶redni± odpowiedzialno¶ci± za klêskê tego\r\ncz³owieka, który próbowa³ z nadludzk± wol± i energi± zapobiec przewidywanemu\r\nnieszczê¶ciu i zaoszczêdziæ narodowi okresu g³êbokiego bólu i upokorzenia. Wskutek\r\nobarczenia Ludendorfa win± za przegran± wojnê ¶wiatow±, wyrwano broñ moralnej\r\nsprawiedliwo¶ci z rêki tego jedynego przeciwnika zdrajców ojczyzny.\r\nMo¿emy uwa¿aæ za wielkie szczê¶cie narodu niemieckiego, ¿e okres pe³zaj±cej\r\nchoroby przeszed³ do g³owy i zosta³ zatrzymany nagle przez tê okropn± katastrofê, poniewa¿\r\ngdyby sprawy u³o¿y³y siê inaczej, naród popad³by w ruinê, mo¿e nieco wolniej, ale równie\r\npewnie. Choroba sta³aby siê chroniczna, podczas gdy ta ostra postaæ choroby da³a\r\nprzynajmniej jasny i rzeczywisty obraz znacznej ilo¶ci obserwatorów.\r\nW d³ugim okresie pokoju poprzedzaj±cym wojnê pojawi³y siê pewne formy z³a i jako\r\ntakie zosta³y rozpoznane, chocia¿ w praktyce nikt nie zwróci³ uwagi z pewnymi wyj±tkami -\r\nna przyczyny, które je wywo³a³y. Tymi wyj±tkami by³y zjawiska ekonomiczne, które dotyka³y\r\nprzede wszystkim poszczególnych ludzi. Pojawi³o siê wiele oznak upadku, które powinny\r\nnak³aniaæ do powa¿niejszych przemy¶leñ.\r\nZdumiewaj±cy przyrost naturalny w Niemczech przed wojn± wywo³a³ problem\r\nzapewnienia podstawowego wy¿ywienia, coraz bardziej widoczny w ca³ej politycznej i\r\nekonomicznej dzia³alno¶ci. Ale niestety rz±dz±cy nie mogli zdecydowaæ siê na jedyne\r\nw³a¶ciwe rozwi±zanie, poniewa¿ wyobra¿ali sobie, ¿e mog± osi±gn±æ ten cel tañszymi\r\nmetodami. Wyrzeczenie siê idei zdobywania nowych terytoriów i zast±pienie jej szaleñstwem\r\nekonomicznego podboju doprowadzi³o w koñcu do nieograniczonej i szkodliwej\r\nindustrializacji.\r\nPierwszym i najgorszym skutkiem by³o os³abienie rolnictwa.\r\nProporcjonalnie do tego, jak klasa ch³opska pogr±¿a³a siê, a proletariat t³amsi³ siê w\r\nwielkich miastach, te klasy wzrasta³y liczbowo, a¿ w koñcu ca³kowicie zosta³a naruszona\r\nrównowaga.\r\nGwa³towny rozd¼wiêk miêdzy bogatymi i biednymi sta³ siê wyra¼ny. Bogactwo i\r\nubóstwo ¿y³o obok siebie i konsekwencje tego musia³y byæ ¿a³osne. Nêdza i wielkie\r\nbezrobocie zaczê³y zbieraæ ¿niwo w¶ród ludzi i pozostawia³y za sob± rozgoryczenie i\r\nniezadowolenie. Mia³y miejsce nawet gorsze zjawiska zwi±zane z uprzemys³owieniem\r\nnarodu. Pieni±dz sta³ siê bogiem, któremu wszyscy musieli s³u¿yæ i przed którym ka¿dy\r\nmusia³ siê k³aniaæ. Zacz±³ siê okres demoralizacji, zw³aszcza ¿e odbywa³ siê w czasie, gdy\r\nnaród - bardziej ni¿ kiedykolwiek - potrzebowa³ w godzinie nadchodz±cego\r\nniebezpieczeñstwa inspiracji najwiêkszych talentów. Niemcy powinny byæ przygotowane do\r\nzapewnienia chleba za pomoc± pokojowych ¶rodków i do poparcia mieczem swoich\r\nwysi³ków.\r\nNiestety dominacja pieni±dza zosta³a usankcjonowana, tak¿e przez tê stronê, która\r\npowinna byæ w najwiêkszej opozycji do niego. Szczególnie nieszczê¶liwe by³o to, ¿e jego\r\nWysoko¶æ nak³ania³ szlachtê, aby wesz³a w kr±g nowej finansjery. Nale¿y przyznaæ, na jego\r\nusprawiedliwienie, ¿e nawet Bismarck nie zdawa³ sobie sprawy z kryj±cego siê w tym\r\nniebezpieczeñstwa. W praktyce idea³y cnót zesz³y na drugi plan w stosunku do pieni±dza,\r\nponiewa¿ by³o oczywiste, ¿e wchodz±c na tak± drogê szlachta bêdzie musia³a graæ drugie\r\nskrzypce wobec finansjery.\r\nJu¿ przed wojn± zaczê³a siê internacjonalizacja niemieckiej gospodarki. Czê¶æ\r\nniemieckiego przemys³u podejmowa³a zdecydowane próby odsuniêcia tego niebezpieczeñstwa,\r\nale w koñcu pad³a ofiar± po³±czonego aktu ¿ar³ocznego kapita³u, popieranego\r\nw wielkiej mierze przez swoich wielkich przyjació³ - ruch marksistowski.\r\nWojna prowadzona z pomoc± marksizmu przeciwko niemieckiemu przemys³owi\r\nciê¿kiemu by³a widocznym pocz±tkiem internacjonalizacji, o któr± zabiegano, a jedynym\r\nmo¿liwym sposobem zakoñczenia tej roboty by³o zwyciêstwo marksizmu w rewolucji.\r\nNajlepszym dowodem sukcesu uprzemys³owienia Niemiec jest fakt, ¿e gdy wojna siê\r\nskoñczy³a, jeden z liderów niemieckiego przemys³u i handlu móg³ wyraziæ opiniê, ¿e handel\r\njest jedyn± si³±, która znowu bêdzie mog³a postawiæ Niemcy na nogi. Te s³owa -\r\nwypowiedziane przez Stinnesa - spowodowa³y niewiarygodne zamieszanie, ale zosta³y\r\npodjête i sta³y siê ze wstrz±saj±c± szybko¶ci± mottem wszystkich oszustów, którzy pod\r\np³aszczykiem \"mê¿ów stanu\" roztrwonili fortunê Niemiec.\r\nJedn± z najgorszych oznak dekadencji w Niemczech przed wojn± by³a powszechna\r\npo³owiczno¶æ, któr± manifestowano na ka¿dym kroku, we wszystkim co robiono. jest ona\r\nzawsze rezultatem braku poczucia pewno¶ci i wynikaj±cej z niego, jak i z innych przyczyn,\r\nma³oduszno¶ci. Przyczyn± tego stanu by³ system edukacji.\r\nEdukacja w Niemczech przed wojn± mia³a bardzo wiele s³abych punktów. By³ to\r\njednostronny system kszta³cenia, preferuj±cy sam± wiedzê, a bardzo ma³o uwagi\r\npo¶wiêcaj±cy praktycznym umiejêtno¶ciom. Jeszcze mniejszy nacisk k³adziono na\r\nkszta³towanie charakteru, bardzo ma³y na zachêcanie do brania odpowiedzialno¶ci na siebie,\r\na ¿adnego na rozwijanie si³y woli i umiejêtno¶ci podejmowania decyzji. Rezultatem takiego\r\nwychowania nie by³ mocny cz³owiek, ale ulegaj±cy wp³ywom posiadacz du¿ej wiedzy - tak\r\npowszechnie by³o przed wojn± i dlatego cieszyli¶my siê wzglêdami innych narodów.\r\nKochano Niemca, poniewa¿ przydawa³ siê, ale maj±c s³ab± wolê nie cieszy³ siê szacunkiem.\r\nZ tej przyczyny ³atwiej porzuca³ narodowo¶æ i ojczyznê ni¿ inni. Wyra¿a to ¶wietnie\r\nprzys³owie: ,,Z kapeluszem w rêce mo¿emy przemierzyæ ca³y ¶wiat\".\r\nTak oto warto¶æ i znaczenie idei monarchy nie mo¿e skupiaæ siê g³ównie na jego osobie,\r\nchyba ¿e niebiosa zechc± ³askawie umie¶ciæ koronê na g³owie wspania³ego bohatera,\r\ntakiego jak Fryderyk Wielki, albo tak m±drej osobisto¶ci jak Wilhelm I. To mo¿e zdarzyæ siê\r\nraz na kilka wieków, nie czê¶ciej. Inaczej mówi±c, koncepcja powinna mieæ pierwszeñstwo\r\nprzed cz³owiekiem. Jej znaczenie musi siê kszta³towaæ wy³±cznie wewn±trz instytucji, a\r\nmonarcha sam wchodzi w kr±g tych, którzy jej s³u¿±.\r\nSkutkiem przewrotnej edukacji by³ strach przed odpowiedzialno¶ci± i wynikaj±ca z\r\ntego s³abo¶æ w za³atwianiu podstawowych problemów.\r\nPodam tylko kilka przypadków z ca³ej masy przyk³adów, które zaobserwowa³em.\r\nKrêgi dziennikarstwa maj± zwyczaj pisaæ o prasie, jako o \"wielkiej sile\" w pañstwie.\r\nJest prawd±, ¿e jej znaczenie jest obecnie ogromne. Trudno je przeceniæ- stanowi ona w\r\nrzeczywisto¶ci przed³u¿enie edukacji a¿ do pó¼nego wieku.\r\nPodstawow± spraw± pañstwa i narodu jest dbaæ o to, aby ludzie nie wpadali w rêce\r\nz³ych, niewykszta³conych czy nie¿yczliwych nauczycieli. Jest zatem obowi±zkiem pañstwa\r\nczuwanie nad edukacj± spo³eczeñstwa i zabezpieczenie jej przed niekorzystnymi\r\nzjawiskami. Powinno ono tak¿e kontrolowaæ prasê, szczególnie to, co ona robi, poniewa¿ jej\r\nwp³yw na ludzi jest ogromny i najskuteczniejszy ze wszystkiego, gdy¿ jej oddzia³ywanie nie\r\njest przej¶ciowe, a sta³e. Jego ogromne znaczenie tkwi w jednostajnym i ci±g³ym\r\npowtarzaniu swojej nauki. Obowi±zkiem pañstwa jest pamiêtaæ, ¿e cokolwiek robi, musi byæ\r\nukierunkowane na jeden cel i tylko jeden, nie mo¿na pozwoliæ na sprowadzenie jej na\r\nmanowce przez tak zwan± \" wolno¶æ prasy\" albo nak³aniaæ j± do zaniedbywania swoich\r\nobowi±zków i odmawiania strawy, której naród potrzebuje, aby byæ zdrowym. Pañstwo musi\r\nzdecydowanie kontrolowaæ ten instrument edukacji narodu i umie¶ciæ go w s³u¿bie pañstwa i\r\nnarodu.\r\nTo, co tak zwana liberalna prasa robi³a przed wojn±, by³o kopaniem grobu dla\r\nniemieckiego narodu i niemieckiej Rzeszy. O k³amstwach marksistowskiej prasy nie\r\npotrzebujemy w ogóle mówiæ, dla niej k³amstwa s± tak niezbêdne do ¿ycia jak miauczenie\r\nkota. Jedynym jej celem jest z³amanie narodowych i spo³ecznych si³ oporu, przygotowanie\r\nich do s³u¿enia internacjonalistycznemu kapita³owi i jego panom - ¯ydom.\r\nCo pañstwo zrobi³o, aby przeciwdzia³aæ temu masowemu zatruwaniu narodu? Nic,\r\nabsolutnie nic! Kilka nic nie znacz±cych ostrze¿eñ, kilka kar za przestêpstwa zbyt\r\nskandaliczne, aby mog³y pozostaæ niezauwa¿one, i to wszystko.\r\nWalka rozpoczêta przez rz±d w tych dniach przeciw prasie - kontrolowanej g³ównie\r\nprzez ¯ydów - która powoli deprawowa³a naród, nie mia³a ani zdecydowania, ani okre¶lonej\r\nlinii, ale przede wszystkim zabrak³o wyra¼nego celu. Ca³kowicie pominiêto zarówno ocenê\r\nznaczenia tej walki, jak i wybór metod oraz ustalenie jasno okre¶lonego planu.\r\nDla niezupe³nie wykszta³conych, pobie¿nych czytelników \"Frankfurter Zeitung\" jest\r\nszczytem elegancji. Nie u¿ywa nigdy mocnych okre¶leñ, od¿egnuje siê od przemocy i\r\nzawsze na rzecz walki operuje \"intelektualnymi\" ¶rodkami, a to przyci±ga ciekawo¶æ\r\nprzynajmniej inteligentnych ludzi.\r\nDla naszych pó³inteligentnych klas pisze ¯yd w tak zwanej prasie inteligenckiej.\r\n\"Frankfurter Zeitung\" i \"Berliner Tageblatt\" maj± na celu przyci±gn±æ je i rzeczywi¶cie ta\r\nprasa wywiera³a na te grupy wp³yw. Najostro¿niej, unikaj±c szorstko¶ci jêzyka u¿ywali innych\r\nnaczyñ do wlania trucizny do serc swoich czytelników. W mieszaninie czaruj±cych wyra¿eñ\r\nuspokajaj± swoich czytelników wiar±, ¿e czysta wiedza i moralna uczciwo¶æ s± kieruj±cymi\r\nsi³ami ich dzia³añ, podczas gdy naprawdê jest to zrêczny ¶rodek do przyw³aszczenia sobie\r\nbroni, której ich oponenci mogliby u¿yæ przeciwko prasie.\r\nZadowolenie z pó³¶rodków jest zewnêtrzn± oznak± wewnêtrznej dekadencji, a\r\nnarodowy upadek nast±pi wcze¶niej czy pó¼niej. Wierzê, ¿e nasza obecna generacja, je¿eli\r\nbêdzie prawid³owo kierowana, du¿o ³atwiej opanuje to niebezpieczeñstwo. Mia³a ona ró¿ne\r\ndo¶wiadczenia, które wzmocni³y nerwy tych, co ich zupe³nie nie stracili. Pewnym jest, ¿e\r\nwcze¶niej czy pó¼niej ¯yd w swoich gazetach podniesie wrzask, gdy na jego umi³owane\r\ngniazdo zostanie po³o¿ona rêka koñcz±ca z tym haniebnym wykorzystywaniem prasy i przez\r\npostawienie tego ¶rodka w s³u¿bie pañstwowej i odebranie go obcym i wrogom narodu.\r\nWierzê, ¿e bêdzie to mniejszym ciê¿arem dla nas m³odych, ni¿ to by³o dla naszych ojców.\r\nTrzydziestocentymetrowy granat zawsze syczy g³o¶niej ni¿ tysi±c ¿ydowskich, gazetowych\r\n¿mij wiêc pozwólmy im syczeæ!\r\nCa³a edukacja powinna zmierzaæ ku temu, aby wolny czas ch³opca zaj±æ korzystnym\r\nrozwojem cia³a. Nie ma prawa pozwalaj±cego na to, aby marnowa³ swoje m³ode lata i\r\nzak³óca³ spokój na ulicach i w kinach, po ca³odziennej pracy powinien wzmacniaæ swoje\r\nm³ode cia³o, tak aby ¿ycie nie pozwoli³o mu staæ siê miêkkim, gdy weñ wchodzi.\r\nPrzygotowanie i zrealizowanie tego jest obowi±zkiem edukacji m³odego pokolenia, a nie tylko\r\npompowanie tak zwanej wiedzy. To musi uwolniæ go od wra¿enia, ¿e kierowanie cia³em jest\r\nwy³±cznie spraw± jednostki. Nikomu nie wolno grzeszyæ przeciw potomnym, to znaczy\r\nprzeciw rasie.\r\nWalkê przeciwko zatruwaniu duszy nale¿y prowadziæ równolegle z rozwojem cia³a.\r\nNale¿y zwróciæ uwagê na \"jad³ospis\" kin, teatrów i variete, przecie¿ trudno zaprzeczyæ, ¿eby\r\nby³a to w³a¶ciwa strawa, zw³aszcza dla m³odych. Parkany i kioski z og³oszeniami przyci±gaj±\r\nuwagê spo³eczeñstwa w wulgarny sposób. Ka¿dy, kto nie straci³ zdolno¶ci wej¶cia w duszê\r\nm³odego cz³owieka, zrozumie, ¿e musi to prowadziæ do powa¿nych wynaturzeñ.\r\n¯ycie ludzi musi byæ wolne od dusz±cych woni naszego nowoczesnego erotyzmu. We\r\nwszystkich tych sprawach cel i metoda musz± byæ kierowane pragnieniem zabezpieczenia\r\nzdrowia naszego narodu, zarówno jego cia³a, jak i duszy. Prawo do osobistej wolno¶ci jest\r\ndrugie w hierarchii wa¿no¶ci w stosunku do obowi±zku utrzymania rasy.\r\nPodobn± chorobliwo¶æ mo¿na dostrzec w ka¿dej dziedzinie sztuki i kultury. Smutn±\r\noznak± wewnêtrznej dekadencji by³o zakazanie m³odym ludziom odwiedzania tak zwanych\r\ndomów sztuki (Kunststatte). We¼my pod uwagê choæby to, co bezwstydnie, publicznie \"eksponowano\",\r\nz zastrze¿eniem \"tylko dla doros³ych\".\r\nI pomy¶leæ, ¿e takie ¶rodki ostro¿no¶ci by³y konieczne w takich w³a¶nie miejscach,\r\nktóre przede wszystkim powinny dostarczaæ materia³u dla kszta³cenia m³odzie¿y, a nie dla\r\nzabawy zblazowanych doros³ych. Co powiedzieliby najwiêksi dramaturdzy wszystkich\r\nczasów na takie ostrze¿enie i na przyczynê, która uczyni³a je koniecznym.\r\nWyobra¼my sobie oburzenie Schillera i to, jak Goethe wpad³by w furiê.\r\nAle rzeczywi¶cie, kim s± Schiller, Goethe, Shakespeare w porównaniu z bohaterami\r\nnowej, niemieckiej poezji! Skoñczeni i przestarzali, ca³kowicie niemodni. Poniewa¿ to jest\r\ncharakterystyczne; nie tylko dla okresu, który nie tworzy nic poza plugastwem i rzuca w b³oto\r\nwszystko, co by³o naprawdê wielkie w przesz³o¶ci.\r\nDlatego najsmutniejsz± stron± naszej narodowej kultury w okresie poprzedzaj±cym\r\nwojnê by³ nie tylko kompletny zanik naszych twórczych si³ w sztuce i generalnie w kulturze,\r\nale tak¿e duch nienawi¶ci, której pamiêæ i wielko¶æ skala³a i zamaza³a przesz³o¶æ. Prawie w\r\nka¿dej dziedzinie sztuki, szczególnie w dramacie i literaturze rozpoczêto na prze³omie stuleci\r\nprodukowaæ coraz mniej nowych, warto¶ciowych rzeczy, a tak¿e lekcewa¿ono to, co by³o\r\ndawniej najlepsze i pokazywano jako gorsze i przestarza³e.\r\nBadanie stosunków religijnych przed wojn± pokazuje, jak wszystko znalaz³o siê w\r\nstanie rozbicia. Nawet w tej dziedzinie mia³y miejsce wielkie podzia³y narodu, co\r\nspowodowa³o ca³kowit± utratê jednolito¶ci przekonañ. Ci, którzy byli w otwartym konflikcie z\r\nko¶cio³em, odgrywali mniejsz± rolê ni¿ ci, którzy byli po prostu obojêtni. Obydwa wyznania\r\nprowadz± misjê w Azji i Afryce, w celu przyci±gniêcia nowych wyznawców - praktyka ta daje\r\nbardzo umiarkowane rezultaty w porównaniu z rozwojem wiary mahometañskiej - gdy\r\ntymczasem w Europie trac± miliony prawdziwych wyznawców, których ca³kowicie zra¿a siê\r\ndo religijnego ¿ycia albo którzy po prostu id± swoj± w³asn± drog±. Konsekwencje, z\r\nmoralnego punktu widzenia, nie s± dobre.\r\nJest wiele oznak walki, z dnia na dzieñ coraz gwa³towniejszej, przeciwko\r\ndogmatycznym zasadom ró¿nych ko¶cio³ów, bez których w praktyce wiara religijna by³aby na\r\ntym ¶wiecie nieprawdopodobna. Szerokie masy narodów nie sk³adaj± siê z filozofów; wiara\r\njest dla nich przewa¿nie jedyn± podstaw± moralnych pogl±dów na ¿ycie. Ró¿ne próby\r\nznalezienia ¶rodków zastêpczych nie okaza³y siê w³a¶ciwe ani pomy¶lne, nie powiod³o siê\r\ntak¿e wprowadzenie ich na miejsce dawnych wyznañ religijnych. Je¿eli nauka i wiara\r\nreligijna naprawdê opanuj± szerokie rzesze spo³eczeñstwa, absolutny autorytet tej wiary\r\nbêdzie ca³kowit± podstaw± jego skuteczno¶ci. Tym, czym obyczaj dla ¿ycia, jest dla pañstwa\r\nprawo, a dla religii dogmat. To i tylko to mo¿e pokonaæ chwiejne, ci±gle kwestionowane\r\nintelektualne koncepcje i nadaæ im kszta³t, bez którego wiara nie mo¿e istnieæ. W innym\r\nwypadku koncepcja metafizycznego pogl±du na ¿ycie - innymi s³owy filozoficznej opinii -\r\nnigdy z tego nie wyros³aby. Dlatego atak przeciwko dogmatom jest bardzo podobny do walki\r\nprzeciwko powszechnym, prawnym podstawom pañstwa i prowadzi do kompletnej anarchii,\r\na¿ znajdzie swój koniec w beznadziejnym, religijnym nihilizmie.\r\nPolityk jednak musi oceniæ warto¶æ religii, niekoniecznie w odniesieniu do b³êdów w\r\nniej tkwi±cych, ale pod k±tem korzy¶ci p³yn±cych z niej jako ze ¶rodka zastêpczego. Dok±d\r\nbêd± istnieæ jakie¶ ¶rodki zastêpcze, tylko g³upcy i kryminali¶ci bêd± je niszczyæ.\r\nFakt, ¿e wielu ludzi w przedwojennych Niemczech czu³o niechêæ do ¿ycia religijnego,\r\nnale¿y przypisaæ b³êdom pope³nionym przez tak zwan± partiê \"chrze¶cijañsk±\" i\r\nbezwstydnym próbom identyfikacji wiary katolickiej z polityczn± parti±.\r\nTo fatalne odchylenie dawa³o korzy¶ci znacznej czê¶ci bezwarto¶ciowych cz³onków\r\nparlamentu i spowodowa³o szkody w Ko¶ciele.\r\nKonsekwencje musia³ ponosiæ ca³y naród, bo w rezultacie doprowadzi³o to do\r\nos³abienia ¿ycia religijnego i tradycyjnych zasad moralnych w okresie, gdy wszystko\r\nzaczyna³o upadaæ.\r\nTe szczeliny i pêkniêcia gmachu naszego narodu mog³y istnieæ tak d³ugo, jak d³ugo\r\nnie spad³o na niego dodatkowe obci±¿enie, tzn. mog³y wówczas spowodowaæ klêskê, o ile\r\nnat³ok wielkich wypadków zamieni³by problem wewnêtrznej narodowej solidarno¶ci w kwestiê\r\no decyduj±cym znaczeniu.\r\nTak¿e w dziedzinie polityki oko obserwatora mog³o zauwa¿yæ oznaki z³a, które -\r\nchyba ¿e zmiany i udoskonalenia by³yby szybko wprowadzone - by³y symptomem\r\nzbli¿aj±cego siê wewnêtrznego upadku imperium i jego polityki wewnêtrznej.\r\nBy³o równie¿ wielu takich, co z trwog± patrzyli na te zjawiska i krytykowali brak planu i\r\nmy¶li w polityce cesarstwa: oni bardzo dobrze wiedzieli o jego wewnêtrznej s³abo¶ci i pustce,\r\nale byli po prostu outsiderami ¿ycia politycznego. Biurokracja w rz±dzie ignorowa³a\r\nprzeczucia Houstona Stewarda Chamberlaina z tak± sam± obojêtno¶ci±, jak robi to dzisiaj.\r\nCi ludzie s± zbyt , g³upi, ¿eby samodzielnie co¶ wymy¶liæ i zbyt zarozumiali, ¿eby uczyæ siê\r\ntego, co potrzebne, od innych.\r\nJedn± z bezmy¶lnych uwag powszechnie powtarzanych jest ta, ¿e system\r\nparlamentarny \"nie sprawdza siê od czasów rewolucji\". To prowadzi zbyt szybko do\r\nprzypuszczenia, ¿e inaczej by³o przed rewolucj±. W rzeczywisto¶ci wynik dzia³alno¶ci tej\r\ninstytucji jest i mo¿e byæ tylko taki, wy³±cznie niszczycielski, i taki by³ równie¿ w czasach,\r\nkiedy wiêkszo¶æ ludzi wola³a nosiæ klapki na oczach i nic nie widzieæ.\r\nUpadek Niemiec by³ niema³± zas³ug± tej instytucji.\r\nCokolwiek poddane zosta³o wp³ywowi parlamentu, robione by³o po³owicznie,\r\njakkolwiek na to nie patrzeæ.\r\nPolityka cesarstwa wobec sprzymierzeñców mia³a równie¿ s³aby, po³owiczny wymiar.\r\nChocia¿ parlament chcia³ utrzymaæ pokój, nie by³ w stanie zapobiec wojnie.\r\nPolityka wobec Polski mia³a tak¿e po³owiczny wymiar. Dra¿niono tylko Polaków nigdy\r\nnie traktuj±c ani ich, ani tej polityki powa¿nie. W efekcie nie by³o ani zwyciêstwa dla Niemiec,\r\nani pojednania z Polsk±, a wywo³a³o to tylko wrogo¶æ Rosji.\r\nRozwi±zanie problemu Alzacji i Lotaryngii mia³o równie¿ po³owiczny wymiar. Zamiast\r\nbrutalnie, raz na zawsze,\' urwaæ ³eb francuskiej hydrze przyznaj±c Alzatczykom równe\r\nprawa, nie zrobiono niczego.\r\nCo wiêcej, nie mo¿na by³o zrobiæ nic. G³ówni zdrajcy swego kraju zajmowali miejsca\r\nw szeregach wielkich partii, na przyk³ad Wetterle centrum.\r\nPodczas gdy ¿ydostwo za pomoc± marksistowskiej i demokratycznej prasy\r\nrozprzestrzenia³o na ca³y ¶wiat ; k³amstwa o niemieckim militaryzmie i wszystkimi sposobami\r\ni si³ami próbowa³o krzywdziæ Niemcy, marksistowskie i demokratyczne partie odrzuca³y\r\nwszelkie rozwa¿ania na temat uzupe³nienia narodowych si³ Niemiec.\r\nLos walki o wolno¶æ i niezale¿no¶æ niemieckiego narodu jest rezultatem braku\r\nentuzjazmu w czasie pokoju i s³abo¶ci w nawo³ywaniu do po³±czenia si³ narodu w obronie\r\nojczyzny.\r\nPewnym z³em systemu monarchistycznego by³o coraz mocniejsze przekonanie du¿ej\r\nczê¶ci narodu o tym, ¿e jest rzecz± naturaln±, i¿ rz±d czuwa nad wszystkim i jednostka nie\r\nmusi o nic siê martwiæ. Tak d³ugo, jak rz±d by³ naprawdê dobry albo przynajmniej wydawa³\r\nsiê dobrym, sprawy sz³y dobrze, ale niestety, rz±d o najlepszych intencjach zast±piono\r\nnowym, mniej sumiennym! Najgorszym do wyobra¿enia wówczas z³em by³o bierne\r\npos³uszeñstwo i dziecinna wiara.\r\nAle miêdzy tymi ró¿nymi s³abo¶ciami by³y rzeczy o bezspornej warto¶ci.\r\nPrzede wszystkim stabilno¶æ kierownictwa pañstwowego zabezpieczona przez\r\nmonarchistyczny kszta³t pañstwa oraz ochrona posad pañstwowych przed spekulacjami\r\nchciwych polityków. Tak¿e wewnêtrzna godno¶æ instytucji i autorytet, który wynosi³ rangê\r\nurzêdników pañstwowych i armii ponad zobowi±zania partyjnych polityków. Te korzy¶ci\r\nwynika³y z osobistego wcielenia zwierzchnika pañstwa w osobie monarchy i z przyk³adu\r\nodpowiedzialno¶ci, która spoczywa³a na monarsze mocniej ni¿ na parlamentarnej\r\nwiêkszo¶ci.\r\nArmia uczy³a pewnych idea³ów i po¶wiêcenia dla ojczyzny i jej wielko¶ci, podczas gdy\r\nw innych dziedzinach panowa³a chciwo¶æ i materializm. Ona uczy³a narodowej jedno¶ci\r\nprzeciwko rozbiciu na klasy i byæ mo¿e jedyn± jej s³abo¶ci± by³a instytucja ochotników,\r\nwstêpuj±cych do niej na rok. To by³a s³abo¶æ, poniewa¿ ³ama³a zasadê ca³kowitej równo¶ci i\r\noddziela³a lepiej wykszta³conych od zwyk³ej spo³eczno¶ci wojskowej. Rozwa¿aj±c\r\nekskluzywno¶æ wy¿szych klas i ich coraz wiêksze odsuniêcie od pozosta³ych dochodzimy do\r\nwniosku, ¿e armia mog³aby dzia³aæ jako \"b³ogos³awieñstwo\", gdyby uniknê³a w ka¿dym\r\nprzypadku wyodrêbnienia tak zwanej inteligencji w swoich szeregach. To by³ b³±d, ¿e tak siê\r\nnie sta³o, ale jaka instytucja na tej ziemi postêpuje bezb³êdnie, a poza tym i tak przewa¿a³y w\r\narmii dobre strony, wiêc tych kilka b³êdów nie by³o poni¿ej ludzkiej niedoskona³o¶ci.\r\nDo tej formy pañstwa i armii przy³±czono urzêdnicze cia³o starego cesarstwa.\r\nNiemcy by³y najlepiej zorganizowanym i najlepiej administrowanym krajem na\r\n¶wiecie. Jakkolwiek wielu urzêdników mo¿na by³o nazwaæ pedantycznymi biurokratami\r\nniemieckiego pañstwa, w innych pañstwach nie wygl±da³o to lepiej; wrêcz przeciwnie -\r\ngorzej. Inne kraje nie posiada³y tej cudownej solidno¶ci aparatu urzêdniczego uchodz±cego\r\nza nieprzekupny, które to cechy mo¿na by³o przypisaæ niemieckim urzêdnikom. Lepiej byæ\r\nraczej pedantycznym, gdy siê jest uczciwym i wiernym, ni¿ u¶wiadomionym i nowoczesnym,\r\na równocze¶nie ni¿szego charakteru oraz - jak to siê dzisiaj zdarza - nic nie wiedz±cym i nie\r\numiej±cym.\r\nNiemieckie cia³o urzêdnicze i machina administracyjna by³y znakomite szczególnie ze\r\nwzglêdu na niezale¿no¶æ od poszczególnych rz±dów, których przej¶ciowe zamys³y w\r\npolityce nie mia³y wp³ywu na stanowiska urzêdników niemieckiego pañstwa. To wszystko\r\nzosta³o zmienione zasadniczo przez rewolucjê. Wzglêdy partyjne wypar³y zdolno¶ci i\r\nkompetencje, a mocny i niezale¿ny charakter mia³ mniejsze znaczenie ni¿ rekomendacja.\r\nNa tych trzech filarach - pañstwie, armii i korpusie urzêdniczym - opiera³a siê\r\ncudowna si³a i skuteczno¶æ starego cesarstwa.'),(47018,'89a427a112','','ROZDZIA£ XI\r\nNaród i rasa\r\nIstnieje niezliczona ilo¶æ przyk³adów w historii pokazuj±cych z przera¿aj±c±\r\nszczero¶ci±, jak ci±gle aryjska krew miesza siê z krwi± \"gorszych ludzi\" i w rezultacie\r\nprowadzi do koñca kultury zachowania rasy. Pó³nocna Ameryka, której ludno¶æ sk³ada siê w\r\nprzewa¿aj±cej czê¶ci z elementu germañskiego i w ma³ym stopniu zmieszanego z gorsz±,\r\nkolorow± ludno¶ci±, pokazuje cz³owieka i kulturê ca³kowicie odmienn± od tej ze ¦rodkowej i\r\nPo³udniowej Ameryki, tworzonej przez ludzi g³ównie pochodzenia romañskiego. Ich krew w\r\ndowolny sposób by³a mieszana z krwi± tubylców. Bior±c powy¿sze za przyk³ad jasno\r\nrozpoznamy efekty mieszania ras. Cz³owiek pochodzenia germañskiego na kontynencie\r\namerykañskim, utrzymuj±c czysto¶æ rasy, podniós³ siê do roli pana i pozostanie panem tak\r\nd³ugo, jak d³ugo nie dopu¶ci siê haniebnego czynu mieszania krwi.\r\nByæ mo¿e idea pacyfistyczna jest zupe³nie dobr± ide± w tych przypadkach, kiedy\r\ncz³owiek jako najwy¿sza istota zupe³nie podbije i opanuje ¶wiat, aby staæ siê jego wy³±cznym\r\npanem. Wówczas ta zasada, pod warunkiem stosowania jej w praktyce, nie przyci±gnie mas\r\nludzkich. Tak wiêc najpierw walka, a pó¼niej pacyfizm. W przeciwnym razie oznacza³oby to,\r\n¿e ludzko¶æ przekroczy³a najwy¿szy punkt swego rozwoju, a koñcem nie by³aby dominacja\r\njakiej¶ etnicznej idei, tylko chaos. Niektórzy naturalnie bêd± siê z tego ¶miaæ, ale trzeba\r\npamiêtaæ, ¿e ta planeta przemieszcza³a siê w eterze wolna od ludzko¶ci miliony lat i mo¿e\r\nznowu tak siê staæ, je¿eli ludzie zapomn±, ¿e nie istniej± dla szalonej idei czy ideologii, ale\r\ndla zrozumienia i bezlitosnego stosowania odwiecznych praw natury.\r\nWszystko, co podziwiamy na tej ziemi - nauka, sztuka, umiejêtno¶ci techniczne i\r\nwynalazczo¶æ - jest twórczym produktem jedynie niewielkiej liczby narodów, a byæ mo¿e\r\nnawet jednej rasy. Ca³a kultura opiera siê na ich egzystencji. Je¶li zostaj± zrujnowane,\r\nzabieraj± ze sob± do grobu ca³e piêkno tej ziemi.\r\nJe¿eli podzielimy ludzk± rasê na trzy kategorie twórców, obroñców i niszczycieli -\r\naryjska rasa mo¿e byæ uwa¿ana za reprezentuj±c± tê pierwsz± kategoriê.\r\nAryjskie rasy - czasem w absurdalnie ma³ych ilo¶ciach - opanowuj± inne narody i s±\r\nfaworyzowane przez wielk± liczbê ludzi ni¿szego rzêdu, którzy staj± do ich dyspozycji i\r\nrozwijaj± siê stosownie do warunków ¿ycia zdobytych terytoriów, takich jak urodzajno¶æ,\r\nklimat itp.\r\nDrzemi± w nich talenty intelektualne i organizacyjne. W ci±gu wieków tworz± oni\r\nkulturê autentycznie odciskaj±c± piêtno swego charakteru na ziemi i w ludziach sobie\r\npodporz±dkowanych. Grzechem zdobywców jest wyst±pienie przeciwko zasadzie\r\nutrzymania czysto¶ci krwi (zasadê tê stosowali od pocz±tku) i mieszanie jej z tubylcami,\r\nktórych ujarzmili, co prowadzi nieuchronnie do koñca ich istnienia jako narodu wybranego,\r\nponiewa¿ grzech pope³niony w raju koñczy siê wygnaniem.\r\nDla rozwoju wy¿szej kultury jest konieczne istnienie ludzi wy¿szej cywilizacji,\r\nponiewa¿ nikt poza nimi nie móg³ stanowiæ ekwiwalentu ¶rodków technicznych, bez których\r\nwy¿szy rozwój nie by³ do pomy¶lenia. Kultura w swoich pocz±tkach by³a oczywi¶cie bardziej\r\nzale¿na od zatrudnienia gorszego ludzkiego materia³u ni¿ oswojonych zwierz±t.\r\nDopiero po zniewoleniu podbitych ras taki sam los spotka³ ¶wiat zwierzêcy - wbrew\r\ntemu, w co wielu chcia³oby wierzyæ - gdy¿ najpierw przed p³ugiem szed³ niewolnik, a po nim\r\ndopiero koñ. Zw³aszcza pacyfistycznym szaleñcom mo¿e siê to wydaæ oznak± ludzkiej\r\ndeprawacji. Pozostali musz± jasno widzieæ, ¿e taki rozwój jest nieuchronny, aby doprowadziæ\r\ndo takiego stanu rzeczy, w którym owi aposto³owie bêd± mogli rozprzestrzeniaæ te g³upoty w\r\n¶wiecie.\r\nPostêp ludzko¶ci jest podobny do wspinania siê po drabinie nie maj±cej koñca;\r\ncz³owiek nie mo¿e wyj¶æ wy¿ej, dopóki nie pokona ni¿szych stopni. Tak±, prowadz±c± do\r\ncelu, drog± musia³ i¶æ Aryjczyk, a nie t± istniej±c± w marzeniach pacyfistów.\r\nDroga, któr± kroczy³ Aryjczyk, by³a jasno wyznaczona. Bêd±c zdobywc± podbi³\r\n\"ni¿szych ludzi\", aby pracowali pod jego kontrol±, stosownie do jego woli i celów. Chocia¿\r\nwymusza³ ciê¿k± pracê, to jednak nie tylko ochrania³ ich ¿ycie, ale tak¿e zapewnia³ lepsz±\r\negzystencjê od tej, jak± wiedli dawniej na wolno¶ci. Tak d³ugo, jak siê czu³ zwierzchnikiem,\r\nnie tylko utrzymywa³ swoje panowanie, ale by³ tak¿e poplecznikiem i piastunem kultury. Ale\r\njak tylko te ujarzmione narody zaczê³y siê podnosiæ i prawdopodobnie upodabniaæ swój jêzyk\r\ndo jêzyka zdobywców, upad³a ostra bariera miêdzy panem i s³ug±. Aryjczyk wyrzek³ siê\r\nczysto¶ci krwi, a tym samym swego prawa do pozostania w raju, który dla siebie stworzy³.\r\nTon±³, przy, gnieciony mieszanin± ras i stopniowo traci³ na zawsze swoje cywilizacyjne\r\nzdolno¶ci, a¿ zacz±³ siê coraz bardziej upodabniaæ do tubylców, zarówno pod wzglêdem\r\numys³owym, jak i fizycznym. Jeszcze przez jaki¶ czas móg³ siê cieszyæ b³ogos³awieñstwem\r\ncywilizacji.\r\nTak oto upadaj± cywilizacje i imperia ustêpuj±c miejsca nowym tworom. Mieszanina\r\nkrwi i obni¿anie poziomu czysto¶ci rasy, która temu towarzyszy, jest jedyn± i wy³±czn± przyczyn±,\r\ndla której znikaj± stare cywilizacje - to nie tylko przegrane wojny rujnuj±ce ludzko¶æ,\r\nale w³a¶nie utrata si³ oporu p³yn±cych z czysto¶ci krwi.\r\nW naszym niemieckim jêzyku jest s³owo, które wspaniale oddaje po¶wiêcenie dla\r\nogólnego dobra. Jest to \"Pflickterfullung\" - gotowo¶æ do pos³uszeñstwa w wype³nianiu s³u¿by.\r\nIdeê stanowi±c± fundament takiej postawy nazywamy idealizmem, w przeciwieñstwie\r\ndo egoizmu i przez ni± rozumiemy zdolno¶æ jednostki do po¶wiêcenia siê dla spo³eczeñstwa.\r\nW czasach, gdy zagra¿a zanik idea³ów, mo¿emy zaobserwowaæ natychmiastowe\r\nzmniejszenie si³y spo³eczeñstwa, która jest jego istot± i niezbêdnym warunkiem kultury.\r\nWówczas kieruj±c± si³± w narodzie staje siê egoizm i w pogoni za szczê¶ciem rozlu¼niaj± siê\r\nwiêzy porz±dku, a ludzie spadaj± z nieba prosto do piek³a.\r\nDok³adnym przeciwieñstwem Aryjczyka jest ¯yd.\r\nW ¿adnym narodzie ¶wiata instynkt samozachowawczy nie jest tak silnie rozwiniêty\r\njak w \"narodzie wybranym\". Najlepszym tego dowodem jest fakt, ¿e ten naród wci±¿ istnieje.\r\nCzy jest gdzie¶ naród, który przez ostatnie dwa tysi±ce lat tak niewiele zmieni³ swoj±\r\nwewnêtrzn± osobowo¶æ jak rasa ¿ydowska? Jaka rasa by³a w rzeczywisto¶ci zaanga¿owana\r\nw wiêksze rewolucyjne zmiany ni¿ ta i jeszcze prze¿y³a bez szwanku to najokropniejsze\r\nnieszczê¶cie? Jak¿e te fakty oddaj± ich zdecydowan± wolê ¿ycia i utrzymania gatunku.\r\nIntelektualne zdolno¶ci ¯ydów rozwinê³y siê w ci±gu wieków. Dzisiaj my¶limy o ¯ydzie\r\n- sprytny i w pewnym sensie tak samo by³o w ka¿dej epoce.\r\nAutentycznx Aryjczyk by³ prawdopodobnie nomadem, a dopiero pó¼niej, po pewnym\r\nczasie, osiedli³ siê - to dowodzi, ¿e on nigdy nie by³ ¯ydem! Nie, ¯yd nie jest nomadem,\r\nponiewa¿ nawet nomadowie mieli okre¶lony stosunek do pracy. Praca tak d³ugo by³a\r\npodstaw± ich dalszego rozwoju, dopóki nie posiedli koniecznych, umys³owych w³a¶ciwo¶ci.\r\nAle nomadowie posiedli umiejêtno¶æ tworzenia idea³ów, tak wiêc ich koncepcja ¿ycia mo¿e\r\nbyæ obca aryjskiej rasie, ale nie obojêtna. Ta koncepcja nie mia³a miejsca w przypadku ¯yda,\r\non nigdy nie by³ nomadem, by³ paso¿ytem na ciele innych narodów. Zdarza³o siê, ¿e\r\nopuszcza³ dotychczasow± sferê swego ¿ycia, nie dla w³asnych zamiarów, ale w\r\nkonsekwencji wydalenia go przez narody, których go¶cinno¶ci nadu¿ywa³. Jego rozmno¿enie\r\nna ca³ym ¶wiecie jest typowe dla paso¿ytów! On zawsze poszukuje nowych ¿erowisk dla\r\nswojej rasy.\r\nJego ¿ycie wewn±trz innych narodów mo¿e trwaæ po wieczne czasy, je¿eli tylko uda\r\nmu siê wywo³aæ wra¿enie, ¿e stanowi on nie problem rasowy, ale \"wspólnotê religijn±\". Jest\r\nto pierwsze, wielkie k³amstwo!\r\nAby istnieæ jako paso¿yt wewn±trz narodu, ¯yd musi siê pos³u¿yæ prac±, aby\r\nzaprzeczyæ swojej prawdziwej wewnêtrznej naturze. Im bardziej inteligentny jest poszczególny\r\n¯yd, tym wiêksze osi±gnie powodzenie w swoim oszustwie. Mo¿e powiedzie mu\r\nsiê tak dobrze, ¿e wiêksza czê¶æ spo³eczeñstwa uwierzy, ¿e ¯yd naprawdê jest Francuzem\r\nalbo Anglikiem, Niemcem albo W³ochem, chocia¿ innej wiary.\r\nObecny rozwój ekonomiczny prowadzi do zmian w socjalnym rozwarstwieniu narodu.\r\nGdy drobny przemys³ stopniowo obumiera, robotnik ma coraz rzadziej mo¿liwo¶æ\r\nbezpiecznej egzystencji, nawet skromnej, i w sposób widoczny staje siê proletariuszem.\r\nRezultatem tego jest \"robotnik fabryczny\", którego cech± charakterystyczn± jest brak\r\nzdolno¶ci do podjêcia ¿ycia, jako jednostki. On nie posiada nic w najprawdziwszym\r\nznaczeniu tego s³owa: podesz³y wiek oznacza dla niego cierpienie, które ledwo mo¿na\r\nnazwaæ ¿yciem.\r\nPodobna sytuacja wymagaj±ca pilnego rozwi±zania mia³a ju¿ kiedy¶ wcze¶niej\r\nmiejsce i rozwi±zanie to znaleziono. Emerytowani urzêdnicy, szczególnie pañstwowi, stawali\r\nsiê robotnikami rolnymi i rzemie¶lnikami. Oni tak¿e nic nie posiadali w dos³ownym sensie.\r\nPañstwo znalaz³o wyj¶cie z tego niezdrowego stanu rzeczy, wziê³o na siebie\r\nodpowiedzialno¶æ za pomy¶lno¶æ swoich poddanych, którzy nie byli w stanie zabezpieczyæ\r\nsiê na stare lata i ustanowi³o emerytury i renty. Dziêki temu ca³a klasa pozbawiona w³asno¶ci\r\nzosta³a zrêcznie wyprowadzona z socjalnej nêdzy i przywrócona cia³u narodu.\r\nW pó¼niejszych latach pañstwo i naród musia³y stawiæ czo³a tym samym problemom,\r\nale na daleko wiêksz± skalê. Nowe masy ludzi liczone w milionach stale przemieszcza³y siê\r\nz wiosek do miast, ¿eby zarobiæ na ¿ycie, jako robotnicy fabryczni w nowych zak³adach\r\nprzemys³owych.\r\nW ten sposób powstaje obecnie nowa klasa, na któr± nale¿y zwróciæ choæby\r\nniewielk± uwagê, poniewa¿ nadejdzie dzieñ, kiedy znowu padnie pytanie, czy naród ma do¶æ\r\nsi³y, aby w³asnym wysi³kiem ponownie odzyskaæ tê klasê dla spo³eczeñstwa, ró¿nice klasowe\r\nbêd± siê poszerzaæ, a¿ nast±pi \"pêkniêcie\".\r\nGdy mieszczañstwo ignorowa³o najtrudniejsze zagadnienia i pozwala³o toczyæ siê\r\nsprawom swoim biegiem, ¯yd bra³ pod uwagê nieograniczone mo¿liwo¶ci rzutuj±ce na\r\nprzysz³o¶æ. Z jednej strony robi³ u¿ytek z kapitalistycznych metod s³u¿±cych wyzyskiwaniu\r\nludzi do ostateczno¶ci, a z drugiej by³ gotowy do po¶wiêceñ i wkrótce pojawi³ siê jako lider w\r\nwalce przeciw sobie. \"Przeciw sobie\" to oczywi¶cie tylko przeno¶nia, poniewa¿ ten wielki\r\nmistrz k³amstwa bardzo dobrze wie, jak wyj¶æ z czystymi rêkami i innych obci±¿yæ win±.\r\nPoniewa¿ posiada tupet umo¿liwiaj±cy mu kierowanie masami, którym nigdy nie przychodzi\r\nna my¶l, ¿e jest to najbardziej haniebna zdrada wszystkich czasów.\r\n¯ydowski sposób postêpowania jest nastêpuj±cy: zwraca siê do robotników, udaje\r\nwspó³czucie dla ich losu lub oburzenie z powodu ich ubóstwa, aby zyskaæ ich zaufanie. Stara\r\nsiê analizowaæ prawdziwe lub zmy¶lone trudno¶ci ich ¿ycia i wzmagaæ w nich pragnienie\r\nzmiany egzystencji. Z nieprawdopodobn± bystro¶ci± wzmaga ¿±danie socjalnej\r\nsprawiedliwo¶ci we wszystkich ludziach aryjskiego pochodzenia i walczy o usuniêcie\r\nsocjalnego z³a w jasno okre¶lonym celu. Tworzy doktrynê marksistowsk±.\r\nPrzez przemieszanie problemów nie do rozwi±zania z ca³± mas± s³usznych\r\nsocjalnych ¿±dañ, zapewnia popularno¶æ doktrynie, podczas gdy z drugiej strony wywo³uje u\r\nskromnych ludzi niechêæ do popierania pretensji, które prezentowane w takiej formie okazuj±\r\nsiê b³êdne od samego pocz±tku, ma³o tego - niemo¿liwe do realizacji.\r\nPod p³aszczykiem socjalnych idei ukryte s± prawdziwe szatañskie zamiary i s± one z\r\nbezczeln± szczero¶ci± otwarcie pokazywane. Przez kategoryczne podwa¿anie warto¶ci\r\njednostki, jak równie¿ warto¶ci narodu i rasowej donios³o¶ci, niszczy elementarne zasady\r\nca³ej ludzkiej kultury, która jest oparta na tych czynnikach.\r\n¯yd dzieli marksistowsk± organizacjê masowej ¦wiatowej nauki na dwie kategorie,\r\nktóre pozornie rozdzielone - naprawdê tworz± nieroz³±czn± ca³o¶æ; s± to - ruch polityczny i\r\ngospodarczy.\r\nRuch robotniczy jest bardziej poci±gaj±cy. Oferuje on robotnikowi pomoc i\r\nzabezpieczenie w ciê¿kiej walce o egzystencjê z powodu chciwo¶ci i krótkowzroczno¶ci\r\npracodawców, a tak¿e mo¿liwo¶æ uzyskania lepszych warunków ¿yciowych. Je¿eli robotnik\r\nwzbrania siê przed powierzeniem swego losu kaprysom ludzi czêsto bez serca i z ma³ym\r\npoczuciem odpowiedzialno¶ci, przed oddaniem im obrony swego prawa do ¿ycia jako\r\ncz³owieka, w czasie gdy pañstwo - tj. zorganizowane spo³eczeñstwo - praktycznie nie zwraca\r\nna niego najmniejszej uwagi, musi sam zabezpieczyæ swoje interesy. Teraz, gdy tak zwane\r\nnarodowe mieszczañstwo za¶lepione pieniêdzmi stawia przeszkody w walce o warunki ¿ycia\r\ni nie tylko sprzeciwia siê, ale powszechnie i aktywnie dzia³a przeciw wszelkim próbom\r\nskrócenia nieludzko d³ugiego dnia pracy, przeciw po³o¿eniu kresu pracy dzieci, ochronie\r\nkobiet i stworzeniu I warunków zdrowotnych w fabrykach i mieszkaniach - ! inteligentniejszy\r\n¯yd ujmuje siê za pokonanymi. stopniowo przejmuje kierownictwo ruchu zwi±zkowego, tym\r\n³atwiej, ¿e nie chodzi mu o rzeczywiste usuniêcie socjalnego z³a, ale stworzenie ¶lepo\r\npos³usznej bojówki w zak³adach przemys³owych, w celu zniszczenia niezale¿no¶ci\r\ngospodarki narodowej .\r\n¯yd, stosuj±c przemoc, pozbywa siê na tym polu wszystkich konkurentów. Przy\r\npomocy wrodzonej brutalnej chciwo¶ci stawia zwi±zki zawodowe na poziomie brutalnej si³y.\r\nKa¿dego, kto ma wystarczaj±c± inteligencjê do oparcia siê ¿ydowskim powabom, ³amie siê\r\nprzez zastraszenie, jakkolwiek nie by³by zdecydowany i inteligentny. Te metody s± niezwykle\r\nskuteczne.\r\nZa po¶rednictwem zwi±zków zawodowych, które powinny ochraniaæ naród, ¯yd\r\nniszczy teraz podstawy narodowej gospodarki.\r\nRównolegle z powy¿szym ukierunkowuje siê organizacjê politycznie. Tak dzieje siê w\r\nruchu zwi±zkowym, poniewa¿ ten ostatni przygotowuje masy do politycznej organizacji i\r\nfaktycznie kieruje je do niej si³±. Jest on ponadto sta³ym ¼ród³em pieniêdzy, z którego\r\npolityczna organizacja zasila swoj± ogromn± machinê. Jest organem kontrolnym w pracy\r\npolitycznej i naganiaczem we wszystkich wielkich demonstracjach o charakterze\r\npolitycznym. W koñcu traci zupe³nie swój ekonomiczny charakter s³u¿±c politycznej idei i\r\nstosuj±c swoj± g³ówn± broñ, to znaczy odmawiaj±c pracy w formie strajku generalnego.\r\nPrzez stworzenie prasy, która jest na poziomie najmniej wykszta³conych, polityczne i\r\ngospodarcze organizacje uzyskuj± si³ê przymusu i sprawiaj±, ¿e najni¿sze warstwy narodu\r\nstaj± siê gotowe do najbardziej ryzykownych przedsiêwziêæ.\r\nTo jest ¿ydowska prasa, która w absolutnie fanatycznej kampanii oszczerstw odrzuca\r\nwszystko, co mo¿e byæ uwa¿ane za podporê narodowej niezale¿no¶ci, cywilizacji i\r\nekonomicznej autonomii narodu. Ryczy szczególnie przeciwko tym, którzy nie ulegaj±\r\n¯ydowskiej dominacji albo których intelektualne zdolno¶ci jawi± siê ¯ydom jako\r\nniebezpieczeñstwo.\r\nNie¶wiadomo¶æ prawdziwej natury ¯ydów okazywana przez masy i brak\r\ninstynktownego przestrzegania naszych wy¿szych klas czyni± ludzi ³atwymi ofiarami\r\n¿ydowskiej kampanii k³amstw.\r\nGdy wy¿sze warstwy wskutek wrodzonego tchórzostwa odwracaj± siê od cz³owieka,\r\nktóry jest atakowany przez ¯ydów za pomoc± k³amstw i oszczerstw, g³upota i ³atwowierno¶æ\r\nmas sprawia, ¿e wierz± one we wszystko, co us³ysz±. W³adze pañstwowe dr¿± ze strachu w\r\nmilczeniu, lub - co siê zdarza czê¶ciej - ¿eby zakoñczyæ ¿ydowsk± kampaniê w prasie,\r\nszykanuj± tych, którzy zostali niesprawiedliwie zaatakowani i to w oczach takiego biurokraty\r\ns³u¿y obronie autorytetu pañstwa i utrzymania pokoju oraz porz±dku.\r\nJe¿eli przyjrzymy siê przyczynom upadku Niemiec, ostatecznym i rozstrzygaj±cym\r\npowodem oka¿e siê brak zrozumienia problemów rasowych, a szczególnie zagro¿enia\r\n¿ydowskiego.\r\nKlêski na polach bitwy w sierpniu 191 8 roku mo¿na by³oby zmie¶æ z najwiêksz±\r\n³atwo¶ci±. To nie to nas powali³o; powali³a nas si³a, któr± zorganizowano do tego\r\nnieszczê¶cia, przez obrabowanie narodu ze wszystkich politycznych i moralnych instynktów\r\noraz si³, przez spisek przygotowywany w okresie wielu dziesiêcioleci. Wskutek ignorowania\r\nproblemu utrzymania rasowych podstaw naszej narodowo¶ci, stare imperium lekcewa¿y³o\r\nten problem i prawo, które czyni mo¿liwym ¿ycie na tej ziemi.\r\nUtrata czysto¶ci rasowej rujnuje szczê¶cie narodu na zawsze. To powoduje\r\nstopniowe pogr±¿enie siê ludzko¶ci, a jego nastêpstwa nigdy nie zostaj± usuniête z cia³a i\r\numys³u.\r\nWskutek tego wszystkie próby reform i ca³a socjalna praca, wszelkie polityczne\r\nwysi³ki, ka¿dy wzrost ekonomicznej koniunktury i ka¿de pozorne wzbogacenie wiedzy\r\nnaukowej sz³y na marne. Naród i organizm, który czyni³ mo¿liwym ¿ycie na tej ziemi - czyli\r\npañstwo, nie stawa³y siê zdrowsze, lecz zanika³y coraz bardziej . ¦wietno¶æ starego\r\nimperium nie opar³a siê wewnêtrznej s³abo¶ci i wszelkie próby wzmocnienia Rzeszy koñczy³y\r\nsiê niczym, poniewa¿ uparcie ignorowano najbardziej podstawowe problemy.\r\nTo dlatego w sierpniu 1914 roku naród nie ruszy³ z determinacj± do walki. Ostatnim\r\nprzeb³yskiem narodowego instynktu samozachowawczego by³o przeciwstawienie siê\r\nprzewa¿aj±cym si³om marksizmu i pacyfizmu, kalecz±cego cia³o naszego narodu.\r\nAle poniewa¿ w tych rozstrzygaj±cych dniach nikt nie zdawa³ sobie sprawy z istnienia\r\nwewnêtrznego wroga, ca³y opór by³ daremny, a opatrzno¶æ nie da³a w nagrodê zwyciêstwa,\r\nlecz zapanowa³o prawo odwiecznej zemsty.'),(47019,'49ca3e4723','','ROZDZIA£ XII\r\nPierwszy okres w rozwoju\r\nNarodowosocjalistycznej\r\nNiemieckiej Partii Robotniczej\r\nGdy na koñcu tego tomu wyja¶nia³em pierwszy okres rozwoju naszego ruchu i\r\nwspomnia³em krótko o liczbie spraw z nim zwi±zanych, moim zamiarem nie by³o daæ\r\nrozprawy o teoretycznych celach ruchu. Ma on bowiem zadania i cele tak ogromne, ¿e\r\nmusia³bym po¶wiêciæ ca³y tom, aby to omówiæ. Dlatego ograniczê siê do zasad dotycz±cych\r\nprogramu tego ruchu i próby pokazania, co rozumiemy przez s³owo \"pañstwo\". Przez \"my\"\r\nrozumiem setki tysiêcy ludzi, którzy pragn± tych samych rzeczy, ale nie znajduj± s³ów na\r\nwyra¿enie tego, co niepokoi ich umys³y. Znacz±cym faktem wszystkich wielkich reform jest\r\nto, ¿e na ich czele jako przywódca stoi tylko jeden cz³owiek, ale za to popierany przez\r\nmiliony. Czêsto jego cel jest taki sam, jak setek tysiêcy ludzi, które pragnê³y go w tajemnicy\r\nod wieków, a¿ do czasu, gdy kto¶ g³o¶no wypowie to uniwersalne ¿±danie i pokieruje nim do\r\nzwyciêstwa nowej idei jako chor±¿y.\r\nG³êbokie poczucie niezadowolenia milionów ludzi dowodzi, ¿e ich serca ¿ywi±\r\npragnienie ca³kowitej zmiany warunków ¿ycia.\r\nPierwszym i g³ównym zagadnieniem odrodzenia naszej narodowej si³y politycznej jest\r\nodbudowanie naszego narodowego instynktu samozachowawczego, poniewa¿\r\ndo¶wiadczenie pokazuje, ¿e budowanie polityki zagranicznej, a tak¿e oszacowanie\r\nznaczenia jakiego¶ pañstwa w mniejszym stopniu opiera siê na istniej±cym uzbrojeniu ni¿ na\r\nznanej b±d¼ wyobra¿onej sile obrony narodu. Porozumienie zawiera siê nie z broni±, ale z\r\nlud¼mi. Wskutek tego naród brytyjski bêdzie uwa¿any za najcenniejszego sprzymierzeñca w\r\n¶wiecie tak d³ugo, jak d³ugo ¶wiat bêdzie oczekiwa³ od kierownictwa bezwzglêdno¶ci i\r\nnieustêpliwo¶ci w d±¿eniu do rozstrzygniêcia rozpoczêtej walki, prowadzonej przy u¿yciu\r\nwszystkich ¶rodków i bez ogl±dania siê na czas, a poniesione ofiary doprowadz± do\r\nzwyciêstwa.\r\nM³ody ruch, maj±cy na celu miêdzy innymi ustanowienie na nowo niemieckiego,\r\nsuwerennego pañstwa, bêdzie musia³ skoncentrowaæ swoje si³y na uzyskaniu poparcia mas.\r\nNasze tak zwane \"narodowe mieszczañstwo\" jest tak beznadziejne, ¿e z ca³± pewno¶ci± nie\r\nnale¿y siê spodziewaæ z tej strony poparcia mocnej narodowej wewnêtrznej i zagranicznej\r\npolityki. Jednak¿e z powodu tej samej g³upoty niemieckie mieszczañstwo wykaza³o postawê\r\nbiernego oporu, nawet przeciwko Bismarckowi, w godzinie nadej¶cia liberalizmu. Tak¿e\r\nteraz, maj±c na uwadze jego przys³owiowe tchórzostwo, nie ma powodu obawiaæ siê z tej\r\nstrony aktywnego oporu.\r\nInaczej jest z masami naszych rodaków o internacjonalistycznych sympatiach. Im\r\nbardziej prymitywna natura, tym wiêksze sk³onno¶ci do my¶li o przemocy - ich ¿ydowscy\r\nprzywódcy s± bardziej brutalni i bezwzglêdni.\r\nDodaæ nale¿y do tego jeszcze fakt, ¿e kierownictwo tych partii narodowej zdrady\r\nprzeciwstawia siê i przeciwstawiaæ siê musi ka¿demu ruchowi, ze wzglêdu na instynkt\r\nsamozachowawczy. To jest historycznie niepojête, ¿eby naród niemiecki móg³ powróciæ do\r\nswojego dawnego znaczenia bez uprzedniego rozliczenia siê z tymi, co dali impuls\r\nprzera¿aj±cej klêsce, która nawiedzi³a nasze pañstwo. Listopad 1918 roku nie bêdzie\r\noceniany jako zdrada stanu, ale jako zdrada narodu.\r\nDlatego te¿ ka¿da idea przywrócenia Niemcom niezale¿no¶ci jest nieod³±cznie\r\nzwi±zana z odbudowaniem zdecydowanego ducha naszego narodu.\r\nDla nas by³o ju¿ jasne w 1918 roku, ¿e g³ównym celem nowego ruchu musi byæ\r\nobudzenie poczucia narodowo¶ciowego w masach. Z taktycznego punktu widzenia wynika\r\nca³y szereg warunków:\r\n1. Aby pozyskaæ masy dla narodowego ruchu ¿adna ofiara nie jest zbyt wielka, ale\r\nruch, którego celem jest pozyskanie niemieckiego robotnika dla niemieckiego narodu, musi\r\nzrozumieæ, ¿e ekonomiczne ofiary nie s± jego podstawowym czynnikiem tak d³ugo, jak d³ugo\r\nutrzymanie i niezale¿no¶æ istnienia narodowej gospodarki nie jest przez nie zagro¿ona.\r\n2. Unarodowienie mas nigdy nie mo¿e byæ skutecznie osi±gniête za pomoc±\r\npó³¶rodków albo ³agodnego stwierdzenia typu: \"obiektywny punkt widzenia\", ale przez\r\nzdecydowan± i fanatyczn± koncentracjê na przedmiocie swojego celu. Masy nie sk³adaj± siê\r\nz profesorów i dyplomatów. Cz³owiek, który pragnie pozyskaæ zwolenników, musi znaæ klucz,\r\nktórym otworzy ich serca. To nie oznacza s³abo¶ci, ale zdecydowanie i si³ê.\r\n3. Pozyskanie ludzkich dusz mo¿e siê zakoñczyæ powodzeniem tylko wtedy, gdy\r\npodczas prowadzenia walki o polityczne cele równocze¶nie zniszczymy tych, którzy siê temu\r\nsprzeciwiaj±.\r\nMasy s± czê¶ci± przyrody i nie musz± rozumieæ wzajemnego u¶cisku d³oni miêdzy\r\nlud¼mi, którzy s± w opozycji do siebie. Oni pragn± zobaczyæ zwyciêstwo mocniejszego i\r\nzniszczenie s³abszego.\r\n4. W³±czenie tej czê¶ci narodu, która wyodrêbni³a siê jako klasa, do spo³eczeñstwa\r\nalbo po prostu pañstwa, bêdzie skuteczne nie przez poni¿enie wy¿szych klas, ale przez\r\npodniesienie ni¿szych. Z tym ¿e klasa bior±ca udzia³ w tym procesie nigdy nie mo¿e byæ\r\nwy¿sz± klas±, ale t±, która walczy o prawo równo¶ci. Dzisiejsze mieszczañstwo nie zosta³o\r\nw³±czone do pañstwa wskutek pomocy szlachty, ale przez swoj± dzia³alno¶æ prowadzon±\r\npod w³asnym przywództwem.\r\nNajpowa¿niejsz± przeszkod± na drodze do zbli¿enia robotników nie jest ich zazdro¶æ\r\no swoje klasowe interesy, ale postawa miêdzynarodowego przywództwa, które jest wrogie\r\nnarodowi i ojczy¼nie. Te same zwi±zki zawodowe, kierowane w fanatycznie narodowym\r\nduchu w odniesieniu do polityki i narodowo¶ci, przemieni± miliony robotników w bardzo\r\nwarto¶ciowych cz³onków narodu i to nie bêdzie mia³o ¿adnego zwi±zku z walk± pojawiaj±c±\r\nsiê tu i tam w dziedzinie gospodarczej .\r\nRuch, który uczciwie odzyska niemieckiego robotnika dla niemieckiego narodu i\r\nuratuje go przed szaleñstwem internacjonalizmu, musi znajdowaæ siê w opozycji do postawy\r\nobowi±zuj±cej wielkich pracodawców, którzy pojmuj± narodowo¶æ w sensie bezradnej,\r\nekonomicznej zale¿no¶ci pracownika od pracodawcy.\r\nRobotnik grzeszy wobec wspólnej narodowo¶ci, gdy bez w³asnego stosunku do\r\nwspólnego dobra i bezpieczeñstwa narodowej gospodarki g³osi zdziercze ¿±dania z ufno¶ci±\r\nw swoj± si³ê, tak wynio¶le, jak to robotnik potrafi; pracodawca, kiedy nadu¿ywa roboczej si³y\r\nnarodu przez nieludzkie metody jej eksploatacji i domaga siê zdzierczych profitów z potu\r\nmilionów ludzi.\r\nDlatego rezerw±, z której powinien czerpaæ zwolenników m³ody ruch, musi byæ m³ode\r\ncia³o robotników. Jego zadaniem bêdzie zwrócenie ich spo³eczeñstw wolnych od szaleñstwa\r\ninternacjonalizmu, socjalnego ubóstwa, podniesionych z kulturalnego upadku i przemienienie\r\nw trwa³y, warto¶ciowy, pe³en narodowych uczuæ i aspiracji element spo³eczeñstwa.\r\nNaszym celem oczywi¶cie nie jest dokonywanie przewrotu w obozie narodowym, ale\r\nzwyciê¿enie antynarodowego obozu dla osi±gniêcia naszych celów. Ta zasada jest\r\nabsolutn± podstaw± dla taktyki kierowania naszym ruchem.\r\nTa konsekwentna i dlatego jasna postawa musi byæ wyra¿ona w propagandzie ruchu i\r\nbêdzie konieczna z propagandowych wzglêdów.\r\nPropaganda, zarówno w tre¶ci, jak i w formie, tak powinna byæ ukszta³towana, aby\r\npozyskaæ masy: jedynym kryterium jej poprawno¶ci jest osi±gniêcie sukcesu w praktyce. Na\r\ndu¿ym ludowym zgromadzeniu najskuteczniejszym mówc± nie jest ten, kto jest najbardziej\r\nbliski wy kszta³conej czê¶ci s³uchaczy, ale ten, który zdobywa serca t³umu.\r\nCel ruchu politycznych reform nie jest nigdy osi±gany prac± wyja¶niaj±c± lub przez\r\nuzyskanie wp³ywu na utrzymanie si³y, ale wy³±cznie przez wziêcie w posiadanie si³y\r\npolitycznej .\r\nZamach stanu nie mo¿e byæ uwa¿any za pomy¶lny wtedy, kiedy rewolucjoni¶ci bior±\r\nw posiadanie administracjê, ale tylko wtedy, gdy sukces w osi±ganiu ich celów i intencji\r\nrealizuje siê w takich rewolucyjnych dzia³aniach, które przynosz± narodowi wiêcej dobrego\r\nni¿ mia³ on za poprzedniego re¿imu. Dlatego nie mo¿na mówiæ o niemieckiej rewolucji\r\njesieni± I 9 I 8 roku jako o akcie terroru.\r\nJe¿eli zdobycie politycznej si³y jest wstêpem do przeprowadzenia reform w praktyce,\r\nwówczas ruch od pierwszego dnia swego istnienia musi czuæ siê w reformatorskich\r\nintencjach ruchem spo³ecznym, a nie klubem kawiarnianym czy parti± ma³ych\r\ndrobnomieszczañskich kombinatorów.\r\nTen m³ody ruch jest w swojej istocie i organizacji ruchem antyparlamentarnym, to\r\nznaczy sprzeciwia siê ka¿dej teorii opartej na zasadzie g³osowania i przyjmowania woli\r\nwiêkszo¶ci, zak³adaj±cej, ¿e lider jest tylko po to, by wype³niaæ rozkazy i stosowaæ siê do\r\nopinii innych. We wszelkich sprawach, ma³ych i du¿ych, ruch opowiada siê za zasad±\r\nniekwestionowanego autorytetu przywódcy, autorytetu po³±czonego z pe³n±\r\nodpowiedzialno¶ci±.\r\nJednym z g³ównych zadañ ruchu jest wprowadzenie tej zasady jako decyduj±cej i to\r\nnie tylko w swoich w³asnych szeregach, ale w ca³ym pañstwie.\r\nOstatecznie, nie jest obowi±zkiem ruchu utrzymanie czy odbudowa jakiejkolwiek\r\nformy pañstwa w opozycji do jakiej¶ innej, ale raczej stworzenie fundamentalnych zasad, bez\r\nktórych nie mo¿e istnieæ ani republika, ani monarchia. Jego misj± nie jest utworzenie\r\nmonarchii czy ustanowienie republiki, ale stworzenie pañstwa niemieckiego.\r\nZagadnieniem wewnêtrznej organizacji ruchu nie jest sprawa zasady, ale celowo¶ci.\r\nNajlepsz± organizacj± jest ta, która wprowadza jak najmniej, a nie najwiêcej biurokratycznej\r\nmachiny pañstwa pomiêdzy przywódców a jednostki od nich zale¿ne. Dlatego zadaniem\r\norganizacji ma byæ przekazywanie okre¶lonych idei - które zawsze maj± swój pocz±tek w\r\numy¶le jednostki - ogó³owi, a tak¿e zadbanie o ich zrealizowanie.\r\nGdy zacznie wzrastaæ liczba zwolenników, bêd± z nich tworzone ma³e grupy\r\nstanowi±ce komórki przysz³ych organizacji politycznych.\r\nWewnêtrzna organizacja ruchu powinna byæ oparta na nastêpuj±cych zasadach:\r\nKoncentracja ca³ej pracy od samego pocz±tku w jednym miejscu - Monachium.\r\nNale¿y stworzyæ sztab zwolenników o nieskazitelnej wiarygodno¶ci oraz szko³ê, której\r\nzadaniem w przysz³o¶ci bêdzie propagowanie idei ruchu. Z czasem nast±pi uzyskanie\r\nkoniecznego autorytetu dziêki wielkim i rzucaj±cym siê w oczy sukcesom, skupionym w tym\r\njednym centrum.\r\nLokalne grupy mog± byæ kszta³towane tylko wtedy, gdy w³adza kierownictwa w\r\nMonachium zyska konieczny dowód uznania.\r\nKierownictwu oprócz si³y woli jest potrzebna zdolno¶æ, bêd±ca ¼ród³em energii o\r\nwiêkszej wadze, ni¿ ta p³yn±ca z genialno¶ci. Najcenniejsze jest po³±czenie tych trzech\r\nwarto¶ci.\r\nPrzysz³o¶æ ruchu zale¿y od fanatyzmu, a nawet nietolerancji; przy ich pomocy\r\nzwolennicy broni± go jako s³usznego ruchu i kultywuj± w opozycji do programów o\r\npodobnym charakterze.\r\nJest wielkim b³êdem my¶leæ, ¿e ruch staje siê mocniejszy przez po³±czenie go z\r\ninnymi o podobnych celach. Przyznajê, ¿e ka¿dy wzrost rozmiarów oznacza poszerzenie\r\nzakresu i w - oczach postronnych obserwatorów - tak¿e jego si³y. W rzeczywisto¶ci jednak\r\nna ruch pada ziarno s³abo¶ci, która w pó¼niejszym czasie daje o sobie znaæ.\r\nWielko¶æ ka¿dej aktywnej organizacji, która stanowi uosobienie jakiej¶ idei, le¿y w\r\nduchu religijnego fanatyzmu i nietolerancji, przy pomocy tych czynników atakuje pozosta³ych,\r\nbêd±c fanatycznie przekonan± o swojej s³uszno¶ci. Je¿eli idea sama w sobie jest s³uszna i\r\nzostaje wyposa¿ona w tak± broñ, to jest niezwyciê¿ona w prowadzeniu wojny na tej ziemi.\r\nWielko¶æ chrze¶cijañstwa le¿y w nieub³aganym, fanatycznym g³oszeniu i obronie\r\nswojej w³asnej doktryny, a nie w próbach pogodzenia go z filozoficznymi pogl±dami\r\nstaro¿ytnych, najbardziej zbli¿onych do niej.\r\nCz³onkowie ruchu nie mog± daæ siê zastraszyæ nienawi¶ci± wrogów naszego narodu i\r\nich teoriami rz±dzenia, a tak¿e s³owami: oni musz± widzieæ to wszystko. K³amstwa i\r\noszczerstwa s± nierozerwalnie zwi±zane z t± nienawi¶ci±.\r\nKa¿dy cz³owiek, który nie jest atakowany, znies³awiany i szkalowany w ¿ydowskiej\r\nprasie, nie jest prawdziwym Niemcem, nie jest prawdziwym narodowym socjalist±.\r\nNajlepszym kryterium warto¶ci jego uczuæ, prawdziwo¶ci jego przekonañ i si³y woli jest\r\nokrucieñstwo okazywane mu przez wrogów naszego narodu.\r\nRuch powinien stosowaæ wszelkie ¶rodki, aby wpoiæ szacunek dla jednostki. Powinien\r\nzachowaæ w pamiêci, ¿e warto¶æ ka¿dego cz³owieka le¿y w osobowo¶ci, ¿e ka¿da idea,\r\nka¿dy czyn jest rezultatem pracy twórczej jakiego¶ cz³owieka i ¿e podziw dla wielko¶ci nie\r\njest po prostu ofiar± dziêkczynn±, ale stanowi wiê¼ jednocz±c± wszystkich wdziêcznych mu\r\nza to. Osobowo¶ci nie mo¿na niczym zast±piæ.\r\nW najwcze¶niejszym okresie naszego ruchu cierpieli¶my ogromnie z powodu faktu,\r\n¿e nasze nazwiska nie mia³y znaczenia i by³y nieznane; to samo przez siê daje niewielk±,\r\nca³kowicie niejasn± szansê sukcesu. Spo³eczeñstwo, oczywi¶cie, nic o nas nie wiedzia³o. W\r\nMonachium nikt nawet nie zna³ nazwy partii, z wyj±tkiem niewielkiej liczby jej cz³onków i ich\r\nznajomych. Dlatego podstawow± spraw± by³o rozszerzenie tego ma³ego krêgu i pozyskanie\r\nnowych zwolenników i doprowadzenie - za wszelk± cenê - do tego, aby nazwa ruchu sta³a\r\nsiê znana.\r\nW tym celu próbowali¶my pocz±tkowo co miesi±c, a pó¼niej co dwa tygodnie\r\nodbywaæ spotkania. Zaproszenia pisali¶my czê¶ciowo na maszynie, a czê¶ciowo rêcznie.\r\nPrzypominam sobie, jak dostarczy³em przy takiej okazji osiemdziesi±t karteczek, a\r\nwieczorem oczekiwali¶my na przybycie t³umów. Po odroczeniu spotkania o godzinê\r\nprzewodnicz±cy musia³ je otworzyæ dla siedmiu. uczestników, poza nami nikt nie przyszed³!\r\nM y, biedacy, zebrali¶my niewielk± sumê i w koñcu zamie¶cili¶my og³oszenie o\r\nspotkaniu w \"Munchener Beobachter\" - niezale¿nej gazecie. Tym razem sukces by³\r\nzdumiewaj±cy.\r\nNa odbycie tego zebrania wynajêli¶my pomieszczenie. Ju¿ o godzinie siódmej\r\nobecnych by³o sto jedena¶cie osób i rozpoczêli¶my zebranie. Jeden z monachijskich\r\nprofesorów wyg³osi³ wprowadzaj±ce przemówienie, a ja mia³em zabraæ g³os jako drugi.\r\nPrzemawia³em przez trzydzie¶ci minut i teraz sprawdzi³o siê to, co instynktownie czu³em, ale\r\nczego nie by³em pewien potrafi³em przemawiaæ. Po trzydziestu minutach publiczno¶æ w\r\nma³ej sali by³a zelektryzowana, a entuzjazm by³ taki, ¿e mój apel spowodowa³ w¶ród\r\nobecnych gotowo¶æ podarowania nam trzystu marek na koszty\' dzia³alno¶ci. To uwolni³o nas\r\nod wielkiego zmartwienia.\r\nÓwczesny przewodnicz±cy partii, pan Harrer, by³ z zawodu dziennikarzem, ale jako\r\nprzywódca partii mia³ jedn± wadê, nie by³ dobrym mówc±. Chocia¿ dok³adna i sumienna by³a\r\njego praca, brakowa³o mu si³y przewodzenia. Pan Drexler, ówczesny lokalny przewodnicz±cy\r\nruchu w Monachium, by³ prostym robotnikiem i równie¿ nie sprawdza³ siê jako mówca;\r\nponadto nie by³ ¿o³nierzem. On nigdy nie bra³ udzia³u w wojnie - tak wiêc oprócz tego, ¿e\r\noczywi¶cie by³ s³aby i niezdecydowany, nigdy nie mia³ tej jedynej praktyki sprawiaj±cej, ¿e\r\nmê¿czyzna traci ³agodno¶æ i niezdecydowan± osobowo¶æ. Dlatego ¿aden z nich nie posiada³\r\numiejêtno¶ci przyswojenia fanatycznej wiary w zwyciêstwo na rzecz jakiegokolwiek ruchu.\r\nJa sam by³em wtedy jeszcze ¿o³nierzem.\r\nNajbardziej ze wszystkich ruchów marksistowscy zdrajcy narodu musieli nienawidziæ\r\ntego, którego jawnym celem by³o pozyskanie mas, pozostaj±cych do tej pory na us³ugach\r\nmarksistowsko-¿ydowskich partii gie³dowych. Nazwa Niemiecka Partia Robotnicza by³a\r\nirytuj±ca.\r\nPrzez ca³± zimê 1919-1920 roku nasz± jedyn± walk± by³o wzmocnienie wiary w\r\nzwyciêsk± moc m³odego ruchu i doprowadzenie do fanatyzmu maj±cego si³ê przesuwania\r\ngór.\r\nSpotkanie \"Deutches Reich\" przy Dachauer Strasse jeszcze raz udowodni³o, ¿e\r\nmia³em racjê. Audytorium liczy³o ponad dwie¶cie osób i nasz sukces, zarówno co do\r\nfrekwencji, jak i finansów, by³ ol¶niewaj±cy. Miesi±c pó¼niej na nasze spotkanie przysz³o\r\nponad czterysta osób.\r\nNie bez przyczyny ten m³ody ruch oparto na jasno sprecyzowanym programie i nie\r\npos³ugiwano siê s³owem \"ludowy\" (volkisch). Z braku mo¿liwo¶ci precyzyjnego okre¶lenia\r\ntego pojêcia nie daje ono ¿adnemu ruchowi mo¿liwo¶ci oparcia siê na nim. Poniewa¿ jest\r\nono trudne do zdefiniowania, w praktyce jest otwarte na ró¿norodne interpretacje, a jego\r\nzakres jest za szeroki. Wprowadzenie do politycznej walki pojêcia tak osi±gn±æ to, czego nie\r\nmo¿na pozostawiæ jednostce do ustalenia wed³ug jej indywidualnych pragnieñ i przekonañ.\r\nNie potrafiê wystarczaj±co ostrzegaæ tego m³odego ruchu przed wci±gniêciem go w\r\nsieæ tak zwanych \"milcz±cych robotników\". Oni s± nie tylko tchórzami, ale tak¿e osobnikami\r\npozbawionymi zdolno¶ci i leniami. Cz³owiek znaj±cy sprawê rozpoznaje potencjalne niebezpieczeñstwo\r\ni dostrzega ¶rodki mog±ce mu zaradziæ, jego obowi±zkiem jest - nie praca w\r\nmilczeniu ale wyst±pienie publiczne przeciwko z³u i praca nad jego uleczeniem. Je¿eli nie\r\nczyni tego, jest s³abym, zapominaj±cym o obowi±zkach cz³owiekiem, który \" wysiada\"\r\nzarówno z tchórzostwa, jak i lenistwa oraz braku zdolno¶ci. nieokre¶lonego i o tak du¿ych\r\nmo¿liwo¶ciach interpretacji zmierza³oby do zniszczenia spo³ecznego celu w walce po to, by\r\nTak oto zwykle reaguje wiêkszo¶æ tych \"milcz±cych robotników\", jakby wiedzieli Bóg wie co.\r\nOni zupe³nie nie maj± zdolno¶ci, a przy tym jeszcze usi³uj± oszukaæ ca³y ¶wiat; s± leniwi, a\r\nsprawiaj± wra¿enie ogromnie zajêtych dzia³alno¶ci± - t± ich \"milcz±c±\" robot±. Krótko\r\nmówi±c, oni s± oszustami, politycznymi spekulantami, którzy nienawidz± uczciwej pracy,\r\nwykonywanej przez innych. Ka¿dy agitator, który odwa¿nie stanie w tawernie przeciwko nim,\r\n¶mia³o broni±c swoich pogl±dów, uzyska wiêkszy efekt ni¿ tysi±c takich p³aszcz±cych siê,\r\npodstêpnych hipokrytów.\r\nNa pocz±tku 1920 roku nalega³em na zorganizowanie pierwszego wielkiego,\r\nmasowego zebrania. Pan Harrer, który by³ wówczas przewodnicz±cym partii, nie zgadza³ siê\r\nz moimi pogl±dami i z honorem ust±pi³ ze stanowiska w ruchu. Jego nastêpc± zosta³ Drexler.\r\nJa podj±³em siê organizacji propagandy w ruchu i kontynuowa³em j± bezwzglêdnie dalej.\r\nDwudziesty czwarty lutego 1920 roku by³ dat± wyznaczenia pierwszego wielkiego\r\nmasowego wiecu, który do tej pory by³ nie znany naszemu ruchowi. kierowa³em nim\r\nosobi¶cie.\r\nWybrali¶my kolor czerwony jako najbardziej rzucaj±cy siê w oczy i by³o bardzo\r\nprawdopodobne, ¿e rozdra¿ni to i zirytuje naszych przeciwników politycznych i dlatego\r\nnajpewniej zachowaj± nas w pamiêci.\r\nRozpocz±³ siê wiec; o godzinie siódmej piêtna¶cie poszed³em przez salê przy\r\nHofbrahausfestsaal w Platzl w Monachium, a moje serce omal nie pêk³o z rado¶ci. Tamta\r\nwielka sala - tak± mi siê wówczas wydawa³a - by³a szczelnie wype³niona przez niemal dwutysiêczne\r\naudytorium.\r\nKiedy pierwszy mówca skoñczy³, ja zacz±³em przemawiaæ. W ci±gu kilku pierwszych\r\nminut przerywano mi wielokrotnie, w¶ród zgromadzonych na sali powsta³y gwa³towne\r\nawantury. Garstka oddanych mi towarzyszy wojennych i kilku innych zwolenników zajê³a siê\r\nzak³ócaj±cymi porz±dek i po chwili przywróci³a spokój. Mog³em kontynuowaæ. Pó³ godziny\r\npó¼niej aplauz zag³usza³ krzyki i gwizdy i w koñcu, kiedy obja¶ni³em dwadzie¶cia piêæ\r\npunktów, mia³em przed sob± hol pe³en ludzi po³±czonych now± my¶l±, now± wiar±, now±\r\nwol±. Zap³on±³ ogieñ, z którego wy³oni³ siê miecz przeznaczony do odzyskania wolno¶ci i\r\n¿ycia niemieckiego narodu.\r\nW nastêpnych rozdzia³ach w szczegó³ach opiszê kieruj±ce nami zasady, zawarte w\r\nnaszym programie.\r\nTe, tak zwane inteligenckie klasy, ¶mia³y siê i ¯artowa³y w swoich próbach dokonania\r\nkrytycznej oceny. Ale skuteczno¶æ naszego programu dostarcza³a najlepszych dowodów na\r\nprawid³owo¶æ naszych pogl±dów.'),(47020,'90ae8ef51e','','===============================\r\n\r\nROZDZIA£ XII\r\nPierwszy okres w rozwoju\r\nNarodowosocjalistycznej\r\nNiemieckiej Partii Robotniczej\r\nGdy na koñcu tego tomu wyja¶nia³em pierwszy okres rozwoju naszego ruchu i\r\nwspomnia³em krótko o liczbie spraw z nim zwi±zanych, moim zamiarem nie by³o daæ\r\nrozprawy o teoretycznych celach ruchu. Ma on bowiem zadania i cele tak ogromne, ¿e\r\nmusia³bym po¶wiêciæ ca³y tom, aby to omówiæ. Dlatego ograniczê siê do zasad dotycz±cych\r\nprogramu tego ruchu i próby pokazania, co rozumiemy przez s³owo \"pañstwo\". Przez \"my\"\r\nrozumiem setki tysiêcy ludzi, którzy pragn± tych samych rzeczy, ale nie znajduj± s³ów na\r\nwyra¿enie tego, co niepokoi ich umys³y. Znacz±cym faktem wszystkich wielkich reform jest\r\nto, ¿e na ich czele jako przywódca stoi tylko jeden cz³owiek, ale za to popierany przez\r\nmiliony. Czêsto jego cel jest taki sam, jak setek tysiêcy ludzi, które pragnê³y go w tajemnicy\r\nod wieków, a¿ do czasu, gdy kto¶ g³o¶no wypowie to uniwersalne ¿±danie i pokieruje nim do\r\nzwyciêstwa nowej idei jako chor±¿y.\r\nG³êbokie poczucie niezadowolenia milionów ludzi dowodzi, ¿e ich serca ¿ywi±\r\npragnienie ca³kowitej zmiany warunków ¿ycia.\r\nPierwszym i g³ównym zagadnieniem odrodzenia naszej narodowej si³y politycznej jest\r\nodbudowanie naszego narodowego instynktu samozachowawczego, poniewa¿\r\ndo¶wiadczenie pokazuje, ¿e budowanie polityki zagranicznej, a tak¿e oszacowanie\r\nznaczenia jakiego¶ pañstwa w mniejszym stopniu opiera siê na istniej±cym uzbrojeniu ni¿ na\r\nznanej b±d¼ wyobra¿onej sile obrony narodu. Porozumienie zawiera siê nie z broni±, ale z\r\nlud¼mi. Wskutek tego naród brytyjski bêdzie uwa¿any za najcenniejszego sprzymierzeñca w\r\n¶wiecie tak d³ugo, jak d³ugo ¶wiat bêdzie oczekiwa³ od kierownictwa bezwzglêdno¶ci i\r\nnieustêpliwo¶ci w d±¿eniu do rozstrzygniêcia rozpoczêtej walki, prowadzonej przy u¿yciu\r\nwszystkich ¶rodków i bez ogl±dania siê na czas, a poniesione ofiary doprowadz± do\r\nzwyciêstwa.\r\nM³ody ruch, maj±cy na celu miêdzy innymi ustanowienie na nowo niemieckiego,\r\nsuwerennego pañstwa, bêdzie musia³ skoncentrowaæ swoje si³y na uzyskaniu poparcia mas.\r\nNasze tak zwane \"narodowe mieszczañstwo\" jest tak beznadziejne, ¿e z ca³± pewno¶ci± nie\r\nnale¿y siê spodziewaæ z tej strony poparcia mocnej narodowej wewnêtrznej i zagranicznej\r\npolityki. Jednak¿e z powodu tej samej g³upoty niemieckie mieszczañstwo wykaza³o postawê\r\nbiernego oporu, nawet przeciwko Bismarckowi, w godzinie nadej¶cia liberalizmu. Tak¿e\r\nteraz, maj±c na uwadze jego przys³owiowe tchórzostwo, nie ma powodu obawiaæ siê z tej\r\nstrony aktywnego oporu.\r\nInaczej jest z masami naszych rodaków o internacjonalistycznych sympatiach. Im\r\nbardziej prymitywna natura, tym wiêksze sk³onno¶ci do my¶li o przemocy - ich ¿ydowscy\r\nprzywódcy s± bardziej brutalni i bezwzglêdni.\r\nDodaæ nale¿y do tego jeszcze fakt, ¿e kierownictwo tych partii narodowej zdrady\r\nprzeciwstawia siê i przeciwstawiaæ siê musi ka¿demu ruchowi, ze wzglêdu na instynkt\r\nsamozachowawczy. To jest historycznie niepojête, ¿eby naród niemiecki móg³ powróciæ do\r\nswojego dawnego znaczenia bez uprzedniego rozliczenia siê z tymi, co dali impuls\r\nprzera¿aj±cej klêsce, która nawiedzi³a nasze pañstwo. Listopad 1918 roku nie bêdzie\r\noceniany jako zdrada stanu, ale jako zdrada narodu.\r\nDlatego te¿ ka¿da idea przywrócenia Niemcom niezale¿no¶ci jest nieod³±cznie\r\nzwi±zana z odbudowaniem zdecydowanego ducha naszego narodu.\r\nDla nas by³o ju¿ jasne w 1918 roku, ¿e g³ównym celem nowego ruchu musi byæ\r\nobudzenie poczucia narodowo¶ciowego w masach. Z taktycznego punktu widzenia wynika\r\nca³y szereg warunków:\r\n1. Aby pozyskaæ masy dla narodowego ruchu ¿adna ofiara nie jest zbyt wielka, ale\r\nruch, którego celem jest pozyskanie niemieckiego robotnika dla niemieckiego narodu, musi\r\nzrozumieæ, ¿e ekonomiczne ofiary nie s± jego podstawowym czynnikiem tak d³ugo, jak d³ugo\r\nutrzymanie i niezale¿no¶æ istnienia narodowej gospodarki nie jest przez nie zagro¿ona.\r\n2. Unarodowienie mas nigdy nie mo¿e byæ skutecznie osi±gniête za pomoc±\r\npó³¶rodków albo ³agodnego stwierdzenia typu: \"obiektywny punkt widzenia\", ale przez\r\nzdecydowan± i fanatyczn± koncentracjê na przedmiocie swojego celu. Masy nie sk³adaj± siê\r\nz profesorów i dyplomatów. Cz³owiek, który pragnie pozyskaæ zwolenników, musi znaæ klucz,\r\nktórym otworzy ich serca. To nie oznacza s³abo¶ci, ale zdecydowanie i si³ê.\r\n3. Pozyskanie ludzkich dusz mo¿e siê zakoñczyæ powodzeniem tylko wtedy, gdy\r\npodczas prowadzenia walki o polityczne cele równocze¶nie zniszczymy tych, którzy siê temu\r\nsprzeciwiaj±.\r\nMasy s± czê¶ci± przyrody i nie musz± rozumieæ wzajemnego u¶cisku d³oni miêdzy\r\nlud¼mi, którzy s± w opozycji do siebie. Oni pragn± zobaczyæ zwyciêstwo mocniejszego i\r\nzniszczenie s³abszego.\r\n4. W³±czenie tej czê¶ci narodu, która wyodrêbni³a siê jako klasa, do spo³eczeñstwa\r\nalbo po prostu pañstwa, bêdzie skuteczne nie przez poni¿enie wy¿szych klas, ale przez\r\npodniesienie ni¿szych. Z tym ¿e klasa bior±ca udzia³ w tym procesie nigdy nie mo¿e byæ\r\nwy¿sz± klas±, ale t±, która walczy o prawo równo¶ci. Dzisiejsze mieszczañstwo nie zosta³o\r\nw³±czone do pañstwa wskutek pomocy szlachty, ale przez swoj± dzia³alno¶æ prowadzon±\r\npod w³asnym przywództwem.\r\nNajpowa¿niejsz± przeszkod± na drodze do zbli¿enia robotników nie jest ich zazdro¶æ\r\no swoje klasowe interesy, ale postawa miêdzynarodowego przywództwa, które jest wrogie\r\nnarodowi i ojczy¼nie. Te same zwi±zki zawodowe, kierowane w fanatycznie narodowym\r\nduchu w odniesieniu do polityki i narodowo¶ci, przemieni± miliony robotników w bardzo\r\nwarto¶ciowych cz³onków narodu i to nie bêdzie mia³o ¿adnego zwi±zku z walk± pojawiaj±c±\r\nsiê tu i tam w dziedzinie gospodarczej .\r\nRuch, który uczciwie odzyska niemieckiego robotnika dla niemieckiego narodu i\r\nuratuje go przed szaleñstwem internacjonalizmu, musi znajdowaæ siê w opozycji do postawy\r\nobowi±zuj±cej wielkich pracodawców, którzy pojmuj± narodowo¶æ w sensie bezradnej,\r\nekonomicznej zale¿no¶ci pracownika od pracodawcy.\r\nRobotnik grzeszy wobec wspólnej narodowo¶ci, gdy bez w³asnego stosunku do\r\nwspólnego dobra i bezpieczeñstwa narodowej gospodarki g³osi zdziercze ¿±dania z ufno¶ci±\r\nw swoj± si³ê, tak wynio¶le, jak to robotnik potrafi; pracodawca, kiedy nadu¿ywa roboczej si³y\r\nnarodu przez nieludzkie metody jej eksploatacji i domaga siê zdzierczych profitów z potu\r\nmilionów ludzi.\r\nDlatego rezerw±, z której powinien czerpaæ zwolenników m³ody ruch, musi byæ m³ode\r\ncia³o robotników. Jego zadaniem bêdzie zwrócenie ich spo³eczeñstw wolnych od szaleñstwa\r\ninternacjonalizmu, socjalnego ubóstwa, podniesionych z kulturalnego upadku i przemienienie\r\nw trwa³y, warto¶ciowy, pe³en narodowych uczuæ i aspiracji element spo³eczeñstwa.\r\nNaszym celem oczywi¶cie nie jest dokonywanie przewrotu w obozie narodowym, ale\r\nzwyciê¿enie antynarodowego obozu dla osi±gniêcia naszych celów. Ta zasada jest\r\nabsolutn± podstaw± dla taktyki kierowania naszym ruchem.\r\nTa konsekwentna i dlatego jasna postawa musi byæ wyra¿ona w propagandzie ruchu i\r\nbêdzie konieczna z propagandowych wzglêdów.\r\nPropaganda, zarówno w tre¶ci, jak i w formie, tak powinna byæ ukszta³towana, aby\r\npozyskaæ masy: jedynym kryterium jej poprawno¶ci jest osi±gniêcie sukcesu w praktyce. Na\r\ndu¿ym ludowym zgromadzeniu najskuteczniejszym mówc± nie jest ten, kto jest najbardziej\r\nbliski wy kszta³conej czê¶ci s³uchaczy, ale ten, który zdobywa serca t³umu.\r\nCel ruchu politycznych reform nie jest nigdy osi±gany prac± wyja¶niaj±c± lub przez\r\nuzyskanie wp³ywu na utrzymanie si³y, ale wy³±cznie przez wziêcie w posiadanie si³y\r\npolitycznej .\r\nZamach stanu nie mo¿e byæ uwa¿any za pomy¶lny wtedy, kiedy rewolucjoni¶ci bior±\r\nw posiadanie administracjê, ale tylko wtedy, gdy sukces w osi±ganiu ich celów i intencji\r\nrealizuje siê w takich rewolucyjnych dzia³aniach, które przynosz± narodowi wiêcej dobrego\r\nni¿ mia³ on za poprzedniego re¿imu. Dlatego nie mo¿na mówiæ o niemieckiej rewolucji\r\njesieni± I 9 I 8 roku jako o akcie terroru.\r\nJe¿eli zdobycie politycznej si³y jest wstêpem do przeprowadzenia reform w praktyce,\r\nwówczas ruch od pierwszego dnia swego istnienia musi czuæ siê w reformatorskich\r\nintencjach ruchem spo³ecznym, a nie klubem kawiarnianym czy parti± ma³ych\r\ndrobnomieszczañskich kombinatorów.\r\nTen m³ody ruch jest w swojej istocie i organizacji ruchem antyparlamentarnym, to\r\nznaczy sprzeciwia siê ka¿dej teorii opartej na zasadzie g³osowania i przyjmowania woli\r\nwiêkszo¶ci, zak³adaj±cej, ¿e lider jest tylko po to, by wype³niaæ rozkazy i stosowaæ siê do\r\nopinii innych. We wszelkich sprawach, ma³ych i du¿ych, ruch opowiada siê za zasad±\r\nniekwestionowanego autorytetu przywódcy, autorytetu po³±czonego z pe³n±\r\nodpowiedzialno¶ci±.\r\nJednym z g³ównych zadañ ruchu jest wprowadzenie tej zasady jako decyduj±cej i to\r\nnie tylko w swoich w³asnych szeregach, ale w ca³ym pañstwie.\r\nOstatecznie, nie jest obowi±zkiem ruchu utrzymanie czy odbudowa jakiejkolwiek\r\nformy pañstwa w opozycji do jakiej¶ innej, ale raczej stworzenie fundamentalnych zasad, bez\r\nktórych nie mo¿e istnieæ ani republika, ani monarchia. Jego misj± nie jest utworzenie\r\nmonarchii czy ustanowienie republiki, ale stworzenie pañstwa niemieckiego.\r\nZagadnieniem wewnêtrznej organizacji ruchu nie jest sprawa zasady, ale celowo¶ci.\r\nNajlepsz± organizacj± jest ta, która wprowadza jak najmniej, a nie najwiêcej biurokratycznej\r\nmachiny pañstwa pomiêdzy przywódców a jednostki od nich zale¿ne. Dlatego zadaniem\r\norganizacji ma byæ przekazywanie okre¶lonych idei - które zawsze maj± swój pocz±tek w\r\numy¶le jednostki - ogó³owi, a tak¿e zadbanie o ich zrealizowanie.\r\nGdy zacznie wzrastaæ liczba zwolenników, bêd± z nich tworzone ma³e grupy\r\nstanowi±ce komórki przysz³ych organizacji politycznych.\r\nWewnêtrzna organizacja ruchu powinna byæ oparta na nastêpuj±cych zasadach:\r\nKoncentracja ca³ej pracy od samego pocz±tku w jednym miejscu - Monachium.\r\nNale¿y stworzyæ sztab zwolenników o nieskazitelnej wiarygodno¶ci oraz szko³ê, której\r\nzadaniem w przysz³o¶ci bêdzie propagowanie idei ruchu. Z czasem nast±pi uzyskanie\r\nkoniecznego autorytetu dziêki wielkim i rzucaj±cym siê w oczy sukcesom, skupionym w tym\r\njednym centrum.\r\nLokalne grupy mog± byæ kszta³towane tylko wtedy, gdy w³adza kierownictwa w\r\nMonachium zyska konieczny dowód uznania.\r\nKierownictwu oprócz si³y woli jest potrzebna zdolno¶æ, bêd±ca ¼ród³em energii o\r\nwiêkszej wadze, ni¿ ta p³yn±ca z genialno¶ci. Najcenniejsze jest po³±czenie tych trzech\r\nwarto¶ci.\r\nPrzysz³o¶æ ruchu zale¿y od fanatyzmu, a nawet nietolerancji; przy ich pomocy\r\nzwolennicy broni± go jako s³usznego ruchu i kultywuj± w opozycji do programów o\r\npodobnym charakterze.\r\nJest wielkim b³êdem my¶leæ, ¿e ruch staje siê mocniejszy przez po³±czenie go z\r\ninnymi o podobnych celach. Przyznajê, ¿e ka¿dy wzrost rozmiarów oznacza poszerzenie\r\nzakresu i w - oczach postronnych obserwatorów - tak¿e jego si³y. W rzeczywisto¶ci jednak\r\nna ruch pada ziarno s³abo¶ci, która w pó¼niejszym czasie daje o sobie znaæ.\r\nWielko¶æ ka¿dej aktywnej organizacji, która stanowi uosobienie jakiej¶ idei, le¿y w\r\nduchu religijnego fanatyzmu i nietolerancji, przy pomocy tych czynników atakuje pozosta³ych,\r\nbêd±c fanatycznie przekonan± o swojej s³uszno¶ci. Je¿eli idea sama w sobie jest s³uszna i\r\nzostaje wyposa¿ona w tak± broñ, to jest niezwyciê¿ona w prowadzeniu wojny na tej ziemi.\r\nWielko¶æ chrze¶cijañstwa le¿y w nieub³aganym, fanatycznym g³oszeniu i obronie\r\nswojej w³asnej doktryny, a nie w próbach pogodzenia go z filozoficznymi pogl±dami\r\nstaro¿ytnych, najbardziej zbli¿onych do niej.\r\nCz³onkowie ruchu nie mog± daæ siê zastraszyæ nienawi¶ci± wrogów naszego narodu i\r\nich teoriami rz±dzenia, a tak¿e s³owami: oni musz± widzieæ to wszystko. K³amstwa i\r\noszczerstwa s± nierozerwalnie zwi±zane z t± nienawi¶ci±.\r\nKa¿dy cz³owiek, który nie jest atakowany, znies³awiany i szkalowany w ¿ydowskiej\r\nprasie, nie jest prawdziwym Niemcem, nie jest prawdziwym narodowym socjalist±.\r\nNajlepszym kryterium warto¶ci jego uczuæ, prawdziwo¶ci jego przekonañ i si³y woli jest\r\nokrucieñstwo okazywane mu przez wrogów naszego narodu.\r\nRuch powinien stosowaæ wszelkie ¶rodki, aby wpoiæ szacunek dla jednostki. Powinien\r\nzachowaæ w pamiêci, ¿e warto¶æ ka¿dego cz³owieka le¿y w osobowo¶ci, ¿e ka¿da idea,\r\nka¿dy czyn jest rezultatem pracy twórczej jakiego¶ cz³owieka i ¿e podziw dla wielko¶ci nie\r\njest po prostu ofiar± dziêkczynn±, ale stanowi wiê¼ jednocz±c± wszystkich wdziêcznych mu\r\nza to. Osobowo¶ci nie mo¿na niczym zast±piæ.\r\nW najwcze¶niejszym okresie naszego ruchu cierpieli¶my ogromnie z powodu faktu,\r\n¿e nasze nazwiska nie mia³y znaczenia i by³y nieznane; to samo przez siê daje niewielk±,\r\nca³kowicie niejasn± szansê sukcesu. Spo³eczeñstwo, oczywi¶cie, nic o nas nie wiedzia³o. W\r\nMonachium nikt nawet nie zna³ nazwy partii, z wyj±tkiem niewielkiej liczby jej cz³onków i ich\r\nznajomych. Dlatego podstawow± spraw± by³o rozszerzenie tego ma³ego krêgu i pozyskanie\r\nnowych zwolenników i doprowadzenie - za wszelk± cenê - do tego, aby nazwa ruchu sta³a\r\nsiê znana.\r\nW tym celu próbowali¶my pocz±tkowo co miesi±c, a pó¼niej co dwa tygodnie\r\nodbywaæ spotkania. Zaproszenia pisali¶my czê¶ciowo na maszynie, a czê¶ciowo rêcznie.\r\nPrzypominam sobie, jak dostarczy³em przy takiej okazji osiemdziesi±t karteczek, a\r\nwieczorem oczekiwali¶my na przybycie t³umów. Po odroczeniu spotkania o godzinê\r\nprzewodnicz±cy musia³ je otworzyæ dla siedmiu. uczestników, poza nami nikt nie przyszed³!\r\nM y, biedacy, zebrali¶my niewielk± sumê i w koñcu zamie¶cili¶my og³oszenie o\r\nspotkaniu w \"Munchener Beobachter\" - niezale¿nej gazecie. Tym razem sukces by³\r\nzdumiewaj±cy.\r\nNa odbycie tego zebrania wynajêli¶my pomieszczenie. Ju¿ o godzinie siódmej\r\nobecnych by³o sto jedena¶cie osób i rozpoczêli¶my zebranie. Jeden z monachijskich\r\nprofesorów wyg³osi³ wprowadzaj±ce przemówienie, a ja mia³em zabraæ g³os jako drugi.\r\nPrzemawia³em przez trzydzie¶ci minut i teraz sprawdzi³o siê to, co instynktownie czu³em, ale\r\nczego nie by³em pewien potrafi³em przemawiaæ. Po trzydziestu minutach publiczno¶æ w\r\nma³ej sali by³a zelektryzowana, a entuzjazm by³ taki, ¿e mój apel spowodowa³ w¶ród\r\nobecnych gotowo¶æ podarowania nam trzystu marek na koszty\' dzia³alno¶ci. To uwolni³o nas\r\nod wielkiego zmartwienia.\r\nÓwczesny przewodnicz±cy partii, pan Harrer, by³ z zawodu dziennikarzem, ale jako\r\nprzywódca partii mia³ jedn± wadê, nie by³ dobrym mówc±. Chocia¿ dok³adna i sumienna by³a\r\njego praca, brakowa³o mu si³y przewodzenia. Pan Drexler, ówczesny lokalny przewodnicz±cy\r\nruchu w Monachium, by³ prostym robotnikiem i równie¿ nie sprawdza³ siê jako mówca;\r\nponadto nie by³ ¿o³nierzem. On nigdy nie bra³ udzia³u w wojnie - tak wiêc oprócz tego, ¿e\r\noczywi¶cie by³ s³aby i niezdecydowany, nigdy nie mia³ tej jedynej praktyki sprawiaj±cej, ¿e\r\nmê¿czyzna traci ³agodno¶æ i niezdecydowan± osobowo¶æ. Dlatego ¿aden z nich nie posiada³\r\numiejêtno¶ci przyswojenia fanatycznej wiary w zwyciêstwo na rzecz jakiegokolwiek ruchu.\r\nJa sam by³em wtedy jeszcze ¿o³nierzem.\r\nNajbardziej ze wszystkich ruchów marksistowscy zdrajcy narodu musieli nienawidziæ\r\ntego, którego jawnym celem by³o pozyskanie mas, pozostaj±cych do tej pory na us³ugach\r\nmarksistowsko-¿ydowskich partii gie³dowych. Nazwa Niemiecka Partia Robotnicza by³a\r\nirytuj±ca.\r\nPrzez ca³± zimê 1919-1920 roku nasz± jedyn± walk± by³o wzmocnienie wiary w\r\nzwyciêsk± moc m³odego ruchu i doprowadzenie do fanatyzmu maj±cego si³ê przesuwania\r\ngór.\r\nSpotkanie \"Deutches Reich\" przy Dachauer Strasse jeszcze raz udowodni³o, ¿e\r\nmia³em racjê. Audytorium liczy³o ponad dwie¶cie osób i nasz sukces, zarówno co do\r\nfrekwencji, jak i finansów, by³ ol¶niewaj±cy. Miesi±c pó¼niej na nasze spotkanie przysz³o\r\nponad czterysta osób.\r\nNie bez przyczyny ten m³ody ruch oparto na jasno sprecyzowanym programie i nie\r\npos³ugiwano siê s³owem \"ludowy\" (volkisch). Z braku mo¿liwo¶ci precyzyjnego okre¶lenia\r\ntego pojêcia nie daje ono ¿adnemu ruchowi mo¿liwo¶ci oparcia siê na nim. Poniewa¿ jest\r\nono trudne do zdefiniowania, w praktyce jest otwarte na ró¿norodne interpretacje, a jego\r\nzakres jest za szeroki. Wprowadzenie do politycznej walki pojêcia tak osi±gn±æ to, czego nie\r\nmo¿na pozostawiæ jednostce do ustalenia wed³ug jej indywidualnych pragnieñ i przekonañ.\r\nNie potrafiê wystarczaj±co ostrzegaæ tego m³odego ruchu przed wci±gniêciem go w\r\nsieæ tak zwanych \"milcz±cych robotników\". Oni s± nie tylko tchórzami, ale tak¿e osobnikami\r\npozbawionymi zdolno¶ci i leniami. Cz³owiek znaj±cy sprawê rozpoznaje potencjalne niebezpieczeñstwo\r\ni dostrzega ¶rodki mog±ce mu zaradziæ, jego obowi±zkiem jest - nie praca w\r\nmilczeniu ale wyst±pienie publiczne przeciwko z³u i praca nad jego uleczeniem. Je¿eli nie\r\nczyni tego, jest s³abym, zapominaj±cym o obowi±zkach cz³owiekiem, który \" wysiada\"\r\nzarówno z tchórzostwa, jak i lenistwa oraz braku zdolno¶ci. nieokre¶lonego i o tak du¿ych\r\nmo¿liwo¶ciach interpretacji zmierza³oby do zniszczenia spo³ecznego celu w walce po to, by\r\nTak oto zwykle reaguje wiêkszo¶æ tych \"milcz±cych robotników\", jakby wiedzieli Bóg wie co.\r\nOni zupe³nie nie maj± zdolno¶ci, a przy tym jeszcze usi³uj± oszukaæ ca³y ¶wiat; s± leniwi, a\r\nsprawiaj± wra¿enie ogromnie zajêtych dzia³alno¶ci± - t± ich \"milcz±c±\" robot±. Krótko\r\nmówi±c, oni s± oszustami, politycznymi spekulantami, którzy nienawidz± uczciwej pracy,\r\nwykonywanej przez innych. Ka¿dy agitator, który odwa¿nie stanie w tawernie przeciwko nim,\r\n¶mia³o broni±c swoich pogl±dów, uzyska wiêkszy efekt ni¿ tysi±c takich p³aszcz±cych siê,\r\npodstêpnych hipokrytów.\r\nNa pocz±tku 1920 roku nalega³em na zorganizowanie pierwszego wielkiego,\r\nmasowego zebrania. Pan Harrer, który by³ wówczas przewodnicz±cym partii, nie zgadza³ siê\r\nz moimi pogl±dami i z honorem ust±pi³ ze stanowiska w ruchu. Jego nastêpc± zosta³ Drexler.\r\nJa podj±³em siê organizacji propagandy w ruchu i kontynuowa³em j± bezwzglêdnie dalej.\r\nDwudziesty czwarty lutego 1920 roku by³ dat± wyznaczenia pierwszego wielkiego\r\nmasowego wiecu, który do tej pory by³ nie znany naszemu ruchowi. kierowa³em nim\r\nosobi¶cie.\r\nWybrali¶my kolor czerwony jako najbardziej rzucaj±cy siê w oczy i by³o bardzo\r\nprawdopodobne, ¿e rozdra¿ni to i zirytuje naszych przeciwników politycznych i dlatego\r\nnajpewniej zachowaj± nas w pamiêci.\r\nRozpocz±³ siê wiec; o godzinie siódmej piêtna¶cie poszed³em przez salê przy\r\nHofbrahausfestsaal w Platzl w Monachium, a moje serce omal nie pêk³o z rado¶ci. Tamta\r\nwielka sala - tak± mi siê wówczas wydawa³a - by³a szczelnie wype³niona przez niemal dwutysiêczne\r\naudytorium.\r\nKiedy pierwszy mówca skoñczy³, ja zacz±³em przemawiaæ. W ci±gu kilku pierwszych\r\nminut przerywano mi wielokrotnie, w¶ród zgromadzonych na sali powsta³y gwa³towne\r\nawantury. Garstka oddanych mi towarzyszy wojennych i kilku innych zwolenników zajê³a siê\r\nzak³ócaj±cymi porz±dek i po chwili przywróci³a spokój. Mog³em kontynuowaæ. Pó³ godziny\r\npó¼niej aplauz zag³usza³ krzyki i gwizdy i w koñcu, kiedy obja¶ni³em dwadzie¶cia piêæ\r\npunktów, mia³em przed sob± hol pe³en ludzi po³±czonych now± my¶l±, now± wiar±, now±\r\nwol±. Zap³on±³ ogieñ, z którego wy³oni³ siê miecz przeznaczony do odzyskania wolno¶ci i\r\n¿ycia niemieckiego narodu.\r\nW nastêpnych rozdzia³ach w szczegó³ach opiszê kieruj±ce nami zasady, zawarte w\r\nnaszym programie.\r\nTe, tak zwane inteligenckie klasy, ¶mia³y siê i ¯artowa³y w swoich próbach dokonania\r\nkrytycznej oceny. Ale skuteczno¶æ naszego programu dostarcza³a najlepszych dowodów na\r\nprawid³owo¶æ naszych pogl±dów.\r\nCzê¶æ II\r\nRuch\r\nnarodowosocjalistyczny\r\nROZDZIA£ I\r\n¦wiatopogl±d a partia\r\nBy³o jasne, ¿e nowy ruch nie dawa³ nadziei na osi±gniêcie znaczenia i si³y\r\npotrzebnych w wielkiej walce, je¶li nie zapewnia³ od samego pocz±tku wszczepienia w serca\r\nzwolenników imponuj±cego prze¶wiadczenia, ¿e nie dostarcza ¿yciu politycznemu nowego,\r\nwyborczego has³a, ale przedstawia nowy ¶wiatopogl±d jako zasadê.\r\nPowinno siê rozwa¿yæ, jak godne po¿a³owania s± motywy partii, bêd±ce w swej\r\nistocie programem, który jest od czasu do czasu wyg³adzany i przemodelowywany. Dominuje\r\ntam jeden motyw prowadz±cy albo do nanoszenia nowych, albo do zmiany ju¿ istniej±cych\r\nustaleñ - niepokój o rezultaty nastêpnych wyborów.\r\nPo zakoñczeniu wyborów cz³onek parlamentu wybrany na piêæ lat - chodzi ka¿dego\r\nranka do gmachu parlamentu - byæ mo¿e nie do wnêtrza, ale do miejsca, gdzie znajduje siê\r\nlista obecno¶ci.\r\nJego mêcz±ca, s³u¿±ca ludziom praca prowadzi do zaznaczenia jego nazwiska i w\r\nzamian za wyczerpuj±cy, codzienny wysi³ek otrzymuje niewielkie honorarium, jako dobrze\r\nzapracowane wynagrodzenie.\r\nNie ma nic bardziej przygnêbiaj±cego od obserwowania trze¼wym okiem zjawisk\r\nzachodz±cych w parlamencie i przypatrywania siê stale powtarzaj±cym siê zdradom.\r\nNa takim gruncie intelektualnym nie nale¿y siê spodziewaæ wytworzenia w obozie\r\nbur¿uazyjnym si³ zwalczaj±cych zorganizowane si³y marksizmu.\r\nRzeczywi¶cie, gentlemani w parlamencie nie my¶l± o tym powa¿nie.\r\nObserwuj±c to, dochodzi siê do wniosku, ¿e dla wszystkich partii o tak zwanych\r\nbur¿uazyjnych tendencjach polityka polega aktualnie wy³±cznie na szamotaniu siê o ka¿de\r\nmiejsce w parlamencie, z którego i tak zostaj± w odpowiednim momencie wyrzuceni za burtê\r\njak piasek-balast. Ich programy s± naturalnie stanowcze, a ich si³y oceniane s± - okrê¿n±\r\noczywi¶cie drog±- w zgodno¶ci z tym. Oni nie posiadaj± wielkiego magnetycznego\r\nprzyci±gania, na które reaguj± masy pod natarczywym oddzia³ywaniem wielkich i wznios³ych\r\nidei, jak nie kwestionowana wiara po³±czona z fanatyczn±, wojownicz± odwag±. Ale w\r\nczasie, gdy jedna strona uzbrojona w tysi±ce czêstokroæ kryminalistów, atakuje istniej±cy\r\nstan rzeczy, druga strona mo¿e tylko wyraziæ swój sprzeciw, pod warunkiem, ¿e przybierze\r\nformê nowej wiary - w naszym wypadku politycznej - odrzuci s³aby, boja¼liwy, defensywny\r\nstosunek na korzy¶æ ¶mia³ego i bezwzglêdnego ataku.\r\nKoncepcja \"popularna\" (Volkisch) wydaje siê byæ niesprecyzowana i pozbawiona\r\npraktycznych ograniczeñ, daj±ca siê zmiennie interpretowaæ jako s³owo \"Religious\". Obie\r\nzawieraj± ustalone podstawowe elementy wiary. A chocia¿ nie posiadaj± jeszcze ostatecznego\r\nznaczenia, nie wznosz± siê powy¿ej warto¶ci pogl±dów, które musz± byæ w jakim¶\r\nstopniu przyjête, dopóki nie utrwal± siê jako podstawowe elementy w ramach partii\r\npolitycznej .\r\nDla samego sentymentu czy pragnienia ludzko¶æ nie jest zdolna do zmiany\r\n¶wiatowych idea³ów i ¿±dañ,\r\nktóre poza tym pojawiaj± siê w rzeczywisto¶ci, jako ¿e chce osi±gn±æ wolno¶æ jedynie\r\npoprzez powszechne jej pragnienie. Nie jest to mo¿liwe, dopóki idea zmierzaj±ca w kierunku\r\nniepodleg³o¶ci nie zostanie wsparta przez walcz±c± organizacjê w formie si³y militarnej, która\r\nznakomicie zrealizuje ¿±dania narodu.\r\nJakakolwiek ¶wiatowa idea, bêd±ca tysi±ckrotnie prawdziw± i korzystn± dla ludzko¶ci,\r\nnie bêdzie mia³a si³y i znaczenia w narodzie, dopóki jej zasady nie utworz± bazy walcz±cego\r\nruchu, zdolnego utrzymaæ siê w ramach partii do czasu, a¿ dzia³anie zostanie ukoronowane\r\nsukcesem, a dogmaty partii stan± siê nowymi, podstawowymi prawami pañstwa\r\nobowi±zuj±cymi ca³e spo³eczeñstwo.\r\nPowszechny stosunek do politycznych pr±dów jest u nas dzisiaj oparty zwykle na\r\nwyobra¿eniach, ¿e atrybutami pañstwa powinna byæ twórcza i cywilizuj±ca moc, pañstwo nie\r\nodgrywa roli w kwestiach dotycz±cych rasy, ale jest wynikiem potrzeb ekonomicznych, a w\r\nnajlepszym przypadku, naturalnym rezultatem dzia³añ politycznych. Konkluduj±c - te\r\npodstawowe zasady prowadz± nie tylko do fa³szywego przedstawienia kwestii rasowych, ale\r\nrównie¿ do braku oznaczenia ich indywidualnych charakterystycznych warto¶ci. Przecz±c\r\nró¿nicy miêdzy rasami przejawiaj±cej siê w zdolno¶ci do rozwijania kultury, rozszerzamy ten\r\nwielki b³±d na kszta³towanie s±dów dotycz±cych podstaw jednostki ludzkiej. Z za³o¿enia, ¿e\r\nwszystkie rasy s± równe pod wzglêdem charakteru, bêdzie wynikaæ podobna droga rozwoju\r\nposzczególnych narodów czy te¿ jednostek. Tak oto miêdzynarodowy marksizm jest jedynie\r\nogólnym pogl±dem na ¶wiat - który obowi±zywa³ od dawna - przetworzonym przez ¯yda\r\nKarola Marksa w formê sprecyzowanych wyznañ politycznego credo. Brak fundamentów\r\ntego trochê truj±cego procesu ju¿ w ogólnym dzia³aniu czyni niemo¿liwym nadzwyczajny\r\nsukces polityczny tej doktryny. Karol Marks by³ w rzeczywisto¶ci po prostu jednym z\r\nmilionów, któremu uda³o siê rozpoznaæ nieomylnym okiem proroka w trzêsawisku\r\nskorumpowanego ¶wiata niezbêdn± truciznê i wyekstrahowa³ j± z magiczn± zrêczno¶ci± w\r\nskoncentrowanej formie, a¿eby spowodowaæ szybsz± destrukcjê niepodleg³ych bytów\r\nwolnych narodów ¶wiata. A wszystko po to, a¿eby s³u¿yæ swojej w³asnej rasie.\r\nNa tej drodze doktryna marksistowska jest intelektualnym skrótem dzisiejszych\r\nogólno¶wiatowych pogl±dów.\r\nW tej czê¶ci ¶wiatowej kultury i cywilizacji s± nie daj±ce siê rozwik³aæ problemy,\r\nzwi±zane z obecno¶ci± aryjskiego elementu. Je¶li on wyginie albo zmniejszy sw± liczebno¶æ,\r\nczarna maska okresu upadku kultury znowu spadnie na glob.\r\nDla ka¿dego, kto patrzy na ¶wiat okiem nacjonalisty, ka¿da wyrwa w istnieniu\r\ncywilizacji ludzkiej, powodowana przez zniszczenie rasy, która j± podtrzymuje, bêdzie siê\r\nwydawaæ w tym ¶wietle przeklêt± zbrodni±. Ktokolwiek ¶mie k³a¶æ swoj± rêkê na\r\nnajszlachetniejsz± podobiznê Boga, grzeszy przeciwko ³askawemu Stwórcy tego cudu i\r\nzas³uguje na wypêdzenie z raju.\r\nMamy wszyscy ¶wiadomo¶æ, ¿e w dalekiej przysz³o¶ci rodzaj ludzki bêdzie mia³ do\r\nczynienia z problemami, którym bêdzie musia³ stawiæ czo³a i uczyni to najszlachetniejsza\r\nrasa wysuniêta na przywódcê ¶wiata i popierana przez si³y ca³ego globu.\r\nOrganizacja polityki ¶wiatowej mo¿e daæ wyniki tylko przez dok³adne, wyra¼ne,\r\npubliczne wypowiedzi; zasady polityczne partii, która jest w okresie formowania siê, s± dla\r\nniej tym, czym dogmaty dla religii.\r\nDlatego polityka narodowa musi mieæ jaki¶ instrument, który umo¿liwi nam obronê\r\nprzed takimi si³ami - jak± w³a¶nie jest teraz partia marksistowska, otwieraj±ca drogê do\r\ninternacjonalizmu. To jest cel, do którego d±¿y NSDAP.\r\nSpostrzeg³em wiêc, ¿e moim specjalnym zadaniem jest wyci±gn±æ g³ówne pojêcia z\r\nmasy nieukszta³towanego materia³u uniwersalnej ¶wiatowej teorii i przekszta³ciæ je w mniej\r\nczy bardziej dogmatyczne formy, które jasno sformu³owane powinny byæ rodzajem solidnego\r\npo³±czenia tych wszystkich, którzy je wspieraj±. Innymi s³owy, NSDAP podejmuje siê\r\nzaadaptowaæ istotne zasady uniwersalnej, narodowej, ¶wiatowej teorii. I maj±c nale¿yty\r\nwzgl±d na praktyczne mo¿liwo¶ci czas, poda¿ czynnika ludzkiego i jego s³abo¶ci - formu³owaæ\r\nz nich jakie¶ polityczne credo, które powinno w najbli¿szym czasie byæ wstêpnym\r\nwarunkiem ostatecznego triumfu ¶wiatowej teorii, kiedy takie w³a¶nie metody umo¿liwi± silne\r\nzwi±zanie organizacyjne wielkich mas ludzkich.'),(47021,'1edacc20cf','','ROZDZIA£ II\r\nPañstwo\r\nJu¿ w latach 1920-1921 ¶wiat bur¿uazyjny, który potêpia³ nasz stosunek do pañstwa,\r\noskar¿y³ nasz m³ody ruch. Z tego powodu partie polityczne wszelkiego rodzaju uzna³y, ¿e\r\ntrzeba przy pomocy wszystkich mo¿liwych ¶rodków zniszczyæ m³odego, k³opotliwego\r\nobroñcê ¶wiatopogl±du. Oni rozmy¶lnie zapomnieli o tym, ¿e ¶wiat bur¿uazyjny reprezentuje\r\npogl±d, i¿ pañstwo nie jest jednolitym cia³em, a wiêc nie ma i byæ nie mo¿e logicznej definicji\r\ntego s³owa.\r\nW dodatku w naszych wy¿szych szko³ach pañstwowych nauczyciele, wyk³adowcy\r\nprawa pañstwowego, musz± znajdowaæ uzasadnienie dla mniej lub wiêcej szczê¶liwego bytu\r\npañstwa, które im p³aci. Gorsza konstytucja pañstwa, g³upsza, bardziej napuszona i mniej\r\nzrozumia³a - to okre¶lenia powsta³e z takiej w³a¶nie przyczyny. Jak na przyk³ad móg³\r\nprofesor wy¿szej uczelni napisaæ kiedy¶ o znaczeniu i celu pañstwa w kraju, którego byt\r\npañstwowy jest najgorsz± potworno¶ci± XX wieku? Naprawdê trudne zadanie!\r\nMo¿na wyró¿niæ w¶ród nich trzy grupy:\r\nDo pierwszej grupy mo¿na zaliczyæ tych, którzy widz± pañstwo jako wiêcej czy mniej\r\ndobrowolny zbiór ludzi pod administracj± rz±du. Dla nich istnienie pañstwa stanowi wy³±cznie\r\n¿±danie jego nienaruszalno¶ci. Na poparcie tej szalonej koncepcji ludzkiego umys³u\r\nwyra¿aj± podziw dla tak zwanego \"pañstwowego autorytetu\".\r\nTo nie pañstwo ma s³u¿yæ ludziom, ale ludzie maj± oddawaæ cze¶æ autorytetowi\r\npañstwa, który przybiera ostatecznie formê ducha biurokracji.\r\nDruga grupa nie uwa¿a, aby autorytet pañstwa by³ wy³±cznym i jedynym celem\r\npañstwa, ale liczy siê tu jeszcze dobro poddanych. Rozwa¿anie \"wolno¶ci\" niew³a¶ciwie\r\nrozumiane przez wiêkszo¶æ wchodzi w sk³ad tej koncepcji pañstwa. Sam fakt, ¿e istnieje\r\nrz±d, nie jest wystarczaj±cym powodem, by otaczaæ go najwy¿sz± czci±, ale musi zdaæ\r\negzamin pod wzglêdem praktycznym. Najwiêcej zwolenników tego pogl±du jest w¶ród\r\nnaszego, niemieckiego mieszczañstwa, a szczególnie w¶ród liberalnych demokratów.\r\nTrzecia grupa jest liczebnie najs³absza. Postrzega ona pañstwo jako ¶rodek realizacji\r\nbardzo niejasno wyobra¿onych tendencji polityki si³y przez zjednoczony naród, mówi±cy tym\r\nsamym jêzykiem.\r\nNaprawdê móg³ niepokoiæ sposób, w jaki ludzie, wyra¿aj±c przez ostatnie sto lat\r\nswoje pogl±dy - wiêkszo¶æ z nich w dobrej wierze - u¿ywali s³owa \"germanizacja\". Pamiêtam,\r\njak w mojej m³odo¶ci to s³owo prowadzi³o do zaskakuj±co b³êdnych koncepcji. W pangermañskich\r\nkrêgach sugerowano, ¿e z pomoc± rz±du mo¿na pomy¶lnie dokonaæ\r\ngermanizacji s³owiañskiej ludno¶ci Austrii. Trudno sobie wyobraziæ, ¿e ktokolwiek móg³\r\nmy¶leæ, ¿e z Murzyna albo Chiñczyka mo¿na zrobiæ Niemca, tylko dlatego, ¿e nauczy³ siê\r\njêzyka niemieckiego i mo¿e mówiæ nim przez resztê swego ¿ycia oraz g³osowaæ na jakie¶\r\nniemieckie partie polityczne.\r\nTen proces oznacza pocz±tek mieszania naszej rasy i w naszym przypadku nie\r\ngermanizacjê, ale niszczenie niemieckiego elementu.\r\nPoniewa¿ narodowo¶æ, a raczej rasa nie jest spraw± jêzyka, ale krwi, mo¿na by by³o\r\nprowadziæ dyskusjê o germanizacji, gdyby ten proces móg³ spowodowaæ wymianê krwi. Jest\r\nto jednak niemo¿liwe. To musia³oby siê odbyæ przez zmieszanie krwi, co oznacza³oby\r\nobni¿enie poziomu wy¿szej rasy.\r\nHistoria pokazuje, ¿e mia³a miejsce germanizacja \"ziemi\", dokonana przez naszych\r\nprzodków mieczem, która przynios³a korzy¶ci, poniewa¿ to by³a kolonizacja dokonana dziêki\r\nrolnictwu. Zawsze, kiedy obc± krew wprowadzano do cia³a naszego narodu, nieszczê¶liwym\r\nskutkiem tego faktu by³a utrata naszego narodowego charakteru.\r\nG³ówn± zasad±, któr± musimy zauwa¿yæ, jest to, ¿e pañstwo nie jest celem, ale\r\n¶rodkiem. Jest podstaw±, na której opiera siê kultura, ale ono nie da³o jej pocz±tku. To raczej\r\nobecno¶æ rasy wyposa¿onej w mo¿liwo¶ci cywilizacyjne wytworzy³a j±. Mog³yby byæ setki\r\nmodeli pañstwa na ¶wiecie, ale je¿eli skoñczy³oby siê aryjskie podtrzymywanie kultury, nie\r\nistnia³aby ona obecnie na intelektualnym poziomie najwiêkszych narodów. Mo¿emy i¶æ\r\nnawet dalej i powiedzieæ, ¿e fakt, i¿ ludzie kszta³tuj± pañstwa, nie eliminuje mo¿liwo¶ci\r\nzaniku ludzkiej rasy, zak³adaj±c, ¿e wiêksze intelektualnie zdolno¶ci i mo¿liwo¶ci\r\nprzystosowania zaczynaj± gubiæ.\r\nSt±d koniecznym warunkiem dla stworzenia lepszej natury ludzkiej nie jest pañstwo,\r\nale rasa, która posiada w tym celu niezbêdne w³asno¶ci.\r\nNarody czy jeszcze lepiej rasy, posiadaj±ce kulturalne i twórcze talenty, maj± te\r\npo¿±dane, ukryte zalety, choæby nawet zewnêtrzne okoliczno¶ci, niekorzystne w danym\r\nmomencie, wstrzymywa³y ich rozwój. Dlatego jest oburzaj±cym przedstawianie Niemców w\r\nerze przedchrystusowej jako pozbawionych kultury barbarzyñców. Nigdy nimi nie byli.\r\nSurowy klimat pó³nocnej ojczyzny zmusza³ ich do ¿ycia w warunkach, które stawa³y na\r\ndrodze rozwoju ich twórczych zdolno¶ci. Je¿eli nie by³o tam ¿adnego klasycznego,\r\nantycznego ¶wiata i gdy przybywa³ on do ³askawszych, po³udniowych krajów, spotyka³ siê z\r\ntechnicznymi urz±dzeniami stworzonymi dziêki wykorzystaniu dla swoich celów ni¿szych ras\r\ni zdolno¶ci tworzenia kultury, które w nich drzema³y i umo¿liwi³y stworzenie kwitn±cego i tak\r\nwspania³ego ¶wiata, jak w rzeczywisto¶ci mia³o to miejsce w przypadku Greków.\r\nDopiero kiedy naród jest zdrowy we wszystkich czê¶ciach, na ciele i duszy, wtedy\r\nrado¶æ z przynale¿no¶ci do niego mo¿e odpowiednio wzrosn±æ do tego wznios³ego uczucia,\r\nktóre my nazywamy narodow± dum±. Ale ta wznios³a duma pojawi siê tylko w cz³owieku,\r\nktóry zna wielko¶æ swojego narodu. Obawa przed szowinizmem, która jest odczuwana w\r\nnaszych czasach, jest oznak± jego bezsilno¶ci. Ten ¶wiat niew±tpliwie przechodzi okres\r\nwielkich zmian. Pytanie, czy wynik bêdzie dobry dla ludno¶ci aryjskiej, czy przyniesie on\r\nkorzy¶ci nie¶miertelnemu ¯ydowi?\r\nDlatego zadaniem narodowego pañstwa bêdzie zachowanie rasy i dostosowanie jej\r\ndo spe³nienia koñcowych i najwiêkszych decyzji na tym globie przez odpowiednie\r\nwykszta³cenie swojej m³odzie¿y. Naród, który bêdzie pierwszy na tym polu, osi±gnie zwyciêstwo.\r\nZ punktu widzenia rasy wykszta³cenie powinno byæ zakoñczone s³u¿b± w armii.\r\nW³a¶nie dla zwyk³ych Niemców okres s³u¿by wojskowej powinien byæ zakoñczeniem\r\nnormalnej edukacji.\r\nChocia¿ bêdzie siê przyk³adaæ wielk± wagê do cielesnego i umys³owego szkolenia w\r\nnarodowym pañstwie, wybór najlepszych jednostek bêdzie bardzo wa¿ny. Jest to traktowane\r\ndzisiaj bardzo przypadkowo. Sta³o siê regu³±, ¿e dzieci rodziców lepszej klasy w dobrych\r\nokoliczno¶ciach uwa¿a siê za nadaj±ce siê do wy¿szego szkolenia.\r\nKwestia talentu odgrywa podrzêdn± rolê. Ocena talentu mo¿e byæ tylko wzglêdna.\r\nSyn farmera mo¿e mieæ daleko wiêkszy talent ni¿ syn tych rodziców, którzy od wielu pokoleñ\r\nmaj± za sob± wysok± pozycjê. chocia¿ ich dziecko ustêpuje talentem dziecku zwyk³ego\r\nobywatela. Nie ma to ¿adnego zwi±zku z mniejszym czy wiêkszym talentem, ale jest\r\nzakorzenione w zasadniczo wiêkszym bogactwie wra¿eñ otrzymanych przez dziecko jako\r\nrezultat jego bardziej wszechstronnego wykszta³cenia i bardziej zró¿nicowanego ¶rodowiska\r\njego ¿ycia.\r\nWiedza uzyskana przez wt³aczanie nie wytworzy twórczych jako¶ci, ale tylko te, które\r\ns± inspirowane przez talent. Jednak¿e nikt w Niemczech nie przyk³ada do tego obecnie\r\n¿adnej wagi. Tylko krzycz±ca potrzeba mo¿e to ujawniæ.\r\nOto jest nastêpne edukacyjne zadanie dla narodowego pañstwa. Jego obowi±zkiem\r\nnie jest ograniczenie decyduj±cego wp³ywu znajduj±cego siê w rêkach panuj±cej obecnie\r\nklasy spo³ecznej, ale wyselekcjonowanie najbardziej kompetentnych umys³ów z ca³ej masy\r\nnarodu i awansowanie ich na miejsce ich dostojeñstwa. Obowi±zkiem pañstwa jest\r\nprzekazaæ pewn± okre¶lon± edukacjê w narodowej szkole przeciêtnemu dziecku, jednak\r\nmusi ono tak¿e dysponowaæ talentem, z którego czerpaæ bêdzie rado¶æ. Pañstwo powinno\r\nuznawaæ za swój najwy¿szy obowi±zek otwieranie drzwi pañstwowych instytucji dla\r\nwy¿szego wykszta³cenia bez wzglêdu na to, jakiego rodzaju talent pojawi siê w danej klasie.\r\nJest jeszcze inny powód, dla którego pañstwo powinno zwracaæ uwagê na tê sprawê.\r\nW Niemczech szczególnie inteligencka klasa jest tak mocno zamkniêta w sobie i oddzielona\r\nod reszty ¶wiata, ¿e nie ma powi±zañ ¿yciowych z ni¿szymi od niej klasami. To rodzi dwa\r\nchorobliwe skutki: po pierwsze ta klasa nie ma ¿adnego zrozumienia i sympatii u ludzi. Zbyt\r\nd³ugo by³a odciêta od wszystkich powi±zañ z nimi, aby mog³a posiadaæ konieczne,\r\npsychologiczne zrozumienie u ludzi. By³a dla nich obca. Po drugie - tej wy¿szej klasie\r\nbrakuje podstawowej si³y woli, która jest zawsze s³absza po¶ród inteligencji ni¿ w\r\nprymitywnych masach. Bóg wie, ¿e my, Niemcy, nigdy nie zawiedli¶my w dziedzinie wiedzy,\r\nale zawiedli¶my jako naród najwiêcej, je¿eli chodzi o si³ê woli i determinacjê. Im wiêkszymi\r\nintelektualistami byli nasi mê¿owie stanu, tym s³absza okazywa³a siê wiêkszo¶æ z nich w\r\nrealnych osi±gniêciach. By³o nasz± narodow±, smutn± dol±, ¿e musieli¶my walczyæ o ¿ycie\r\nojczyzny pod przewodnictwem kanclerza, który by³ filozofuj±cym cherlakiem. Je¿eli\r\nbyliby¶my prowadzeni przez jakiego¶ krzepkiego mê¿czyznê z ludu, zamiast Bretchmana\r\nHollwega, grenadiera - nasza heroiczna krew nie by³aby przelana na pró¿no. Ponadto\r\nprzesadnie intelektualne cechy materia³u, z którego nasi przywódcy zostali ukszta³towani,\r\nzapewni³y najlepszych mo¿liwych sprzymierzeñców dla tych ³ajdaków z listopada.\r\nRzymski ko¶ció³ katolicki daje przyk³ad, dziêki któremu mo¿na siê du¿o nauczyæ.\r\nCelibat obowi±zuj±cy jego kap³anów zmusza go do przyci±gania przysz³ych pokoleñ do\r\nkap³añstwa nie ze swoich w³asnych szeregów, ale z mas ludzkich. Wiêkszo¶æ ludzi jest\r\nnie¶wiadoma tej szczególnej roli celibatu. Jest on podwalin± ¿ywotnej si³y i wynikiem\r\ninstynktu samozachowawczego tej starej instytucji. Bêdzie obowi±zkiem narodowego\r\npañstwa w jego edukacyjnych mo¿liwo¶ciach zajêcie siê ci±g³ym odnawianiem inteligenckiej\r\nklasy przez ¶wie¿± krew z do³ów. Obowi±zkiem ci±¿±cym na pañstwie jest wybieranie z\r\nogromn± trosk± i dok³adno¶ci± ze wszystkich nacjonalistów, z ca³ego materia³u ludzkiego \"\r\nludzi dysponuj±cych oczywistym, naturalnym talentem i wcielanie ich do s³u¿by pañstwowej.\r\nW naszym ¦wiecie, takim jakim jest on obecnie, nie wydaje siê to mo¿liwe. Ca³a ta praca ma\r\npodwójne znaczenie, czysto moralne i idealistyczne. Jej materialna warto¶æ polega na\r\nznaczeniu wykonanej pracy, mierzonej nie przez materialny aspekt, ale przez jej\r\npodstawow± potrzebê, gdzie - idealnie rzecz ujmuj±c - istnieje równo¶æ od momentu, gdy\r\nka¿da jednostka w swojej sferze, cokolwiek by to nie by³o, mobilizuje siê sama, aby zrobiæ\r\nwszystko, co jest w jej mocy.\r\nOcena warto¶ci mê¿czyzny musi zale¿eæ od sposobu, w jaki wykonuje zadanie\r\npowierzone mu przez spo³eczeñstwo. Dla jednostki praca jest tylko ¶rodkiem, a nie celem jej\r\negzystencji. Musi ona raczej kontynuowaæ formowanie i doskonalenie siebie jako\r\nmê¿czyzny, ale jest to mo¿liwe tylko w ramach kultury, w której ona uczestniczy i która musi\r\nmieæ zawsze swoje podwaliny w pañstwie. Obecny czas pracuje na swój w³asny upadek -\r\nwprowadza powszechne prawo g³osowania, mówi o ró¿nych prawach i nie mo¿e podaæ\r\n¿adnego powodu dla takiego my¶lenia. W jego oczach materialne profity s± wyrazem\r\nwarto¶ci cz³owieka, w ten sposób przekre¶la podstawê najszlachetniejszej równo¶ci, która by\r\nmog³a istnieæ.\r\nRówno¶æ nigdy nie opiera siê i nie mo¿e siê opieraæ na samych osi±gniêciach\r\ncz³owieka, ale mo¿na za³o¿yæ, ¿e ka¿dy cz³owiek wype³nia swoje specjalne zobowi±zania.\r\nTylko to mo¿e odsun±æ na bok szansê, kiedy ocenia siê warto¶æ cz³owieka i ka¿dy cz³owiek\r\nodczuwa swoje znaczenie. Prawdopodobne, ¿e z³oto sta³o siê jedyn± dominuj±c± si³± w\r\nobecnym ¿yciu; jednak przyjdzie czas, kiedy ludzie ugn± siê przed wiêkszymi bogami. Dzisiaj\r\njest du¿o takich, którzy zawdziêczaj± sw± egzystencjê pragnieniu posiadania dóbr, ale\r\nniewielu jest w³±czonych w to posiadanie. Jednym z zadañ naszego ruchu jest wykorzystanie\r\nperspektywy czasu, w której da siê jednostce to, czego ona potrzebuje do ¿ycia, ale tak¿e\r\nutrzymanie zasady, ¿e cz³owiek nie ¿yje tylko dla dóbr materialnych. Znajdzie to wyraz w\r\nm±drym stopniowaniu zarobków, tak aby umo¿liwi³o to ka¿demu robotnikowi byæ pewnym\r\njutra.\r\nTo powinno byæ mo¿liwe na ¶wiecie, gdzie setki tysiêcy mê¿czyzn zwi±zanych tylko\r\nprzykazaniami ko¶cio³a ochotniczo poddaje siê celibatowi.\r\nJe¿eli pokolenie cierpi na s³abo¶ci, o których wiadomo i do których siê przyznaje, i\r\nje¿eli ono zadowala siê - jak to ma miejsce dzisiaj w naszym bur¿uazyjnym ¶wiecie - tylko\r\ndeklaracj±, ¿e nic nie mo¿e byæ zrobione w tej sprawie, to takie spo³eczeñstwo jest skazane\r\nna upadek.\r\nNie, my wszyscy musimy odrzuciæ poddanie siê temu rozczarowaniu. Nasza obecna\r\nbur¿uazja jest teraz zbyt chora i niezdolna do dokonania wielkiego zadania dla ludzko¶ci.\r\nOna jest chora - w mojej opinii - nie od rozmy¶lnego zepsucia, ale od olbrzymiej indolencji i\r\nod wszystkiego, co z niej wyp³ywa. Ju¿ dawno kluby polityczne, które skupi³y siê pod\r\npospolit± nazw± partii bur¿uazyjnych - nie by³y niczym innym, jak tylko towarzystwami\r\nreprezentuj±cymi pewne odrêbne klasy i zawody i poza chronieniem samolubnych interesów,\r\njak tylko to potrafi±, nie maj± nic wznio¶lejszego do roboty. Oczywistym jest, ¿e bractwo\r\npolityków bur¿uazyjnych, tak jak nasze, dostosowane jest tylko do walki; szczególnie, gdy\r\ndruga strona nie sk³ada siê z ostro¿nych sklepikarzy, ale z proletariackich mas, burzliwie\r\npowsta³ych i ca³kowicie zdeterminowanych.\r\nObowi±zkiem pañstwa jest przemieniæ m³od± latoro¶l w warto¶ciowy instrument dla\r\npó¼niejszego powiêkszenia rasy. Maj±c to na wzglêdzie pañstwo narodowe musi tak\r\nkierowaæ swoj± prac± edukacyjn±, aby na pierwszym miejscu nie by³o wpompowywanie\r\nczystej , wiedzy, ale rozwijanie zdrowych cia³. Potem przychodzi czas na rozwój zdolno¶ci\r\numys³owych. Zawsze Zaczyna siê od formowania charakteru, szczególnie rozwijania si³y woli\r\ni determinacji po³±czonej z nauczaniem przyjmowania odpowiedzialno¶ci z rado¶ci± i dopiero\r\nna koñcu przychodzi czas na przekazywanie czystej wiedzy.\r\nPañstwo narodowe musi opieraæ siê na za³o¿eniu, ¿e cz³owiek o ¶rednim\r\nwykszta³ceniu, ale zdrowy cia³em, o silnym charakterze, wype³niony radosn± pewno¶ci±\r\nsiebie i si³± woli jest wiêksz± warto¶ci± dla spo³eczeñstwa ni¿ wysoko wykszta³cony cherlak.\r\nDlatego rozwijanie cia³a w narodowym pañstwie nie jest spraw± jednostki, nawet nie\r\njest spraw± dotycz±c± tylko rodziców, która jest drugo lub nawet trzeciorzêdnym obiektem\r\nzainteresowania spo³eczeñstwa, ale jest nakazem zwi±zanym z utrzymaniem rasy, któr±\r\npañstwo ma broniæ i chroniæ. Pañstwo musi tak rozk³adaæ swoj± pracê edukacyjn±, ¿eby\r\nm³ode cia³a by³y kszta³towane we wczesnym dzieciñstwie i otrzymywa³y konieczn± hardo¶æ\r\npotrzebn± w pó¼niejszym ¿yciu. Musi siê ono w szczególno¶ci troszczyæ o to, aby nie dorasta³y\r\npokolenia pozostaj±ce w domach.\r\nSzko³y w narodowym pañstwie powinny pozostawiaæ wiêcej czasu na æwiczenia\r\ncielesne. Nie powinno byæ dnia, w którym ch³opiec nie mia³by przynajmniej jednogodzinnego\r\næwiczenia cielesnego, zarówno rano, jak i po po³udniu, w grach i gimnastyce. W\r\nszczególno¶ci nie powinien byæ pomijany boks, który wielu \"nacjonalistów\" uwa¿a za brutalny\r\ni bezwarto¶ciowy. To niewiarygodne, jak fa³szywe pojêcia s± rozpowszechniane o nim\r\npomiêdzy wykszta³conymi lud¼mi. Oni uwa¿aj± za naturalne i godne honoru, aby m³ody cz³owiek\r\nnauczy³ siê walczyæ i walczy³ w pojedynkach, ale ¿eby boksowaæ siê z brutalno¶ci±?\r\nDlaczego? Nie ma takiego sportu, który bardziej pobudza ducha ataku ni¿ boks. Wymaga on\r\nb³yskawicznej decyzji, utwardza i czyni giêtkim cia³o. Dla dwóch m³odych ch³opców nie jest\r\nbardziej brutalne za³atwianie sporu piê¶ciami ni¿ wypolerowan± ta¶m± stali. Je¿eli ca³a\r\nnasza inteligencja nie by³aby wy³±cznie wytrenowana w wysokoklasowym zachowaniu i\r\nzamiast tego nauczy³aby siê dok³adnie boksowaæ, nie by³oby niemieckiej rewolucji tyranów,\r\ndezerterów i poddanych. To by³o mo¿liwe tylko dlatego, ¿e nasz system wy¿szego\r\nwykszta³cenia nie produkuje mê¿czyzn, ale urzêdników, in¿ynierów, prawników i - aby\r\npodtrzymaæ tê intelektualn± ¿ywotno¶æ - profesorów.\r\nNasze intelektualne kierownictwo zawsze uzyskiwa³o wspania³e rezultaty, ale\r\nkszta³towanie naszej si³y woli by³o poni¿ej krytyki.\r\nNasz naród niemiecki, który teraz znajduje siê w stanie za³amania, przez ka¿dego\r\nkopany, potrzebuje sugestywnej si³y wytworzonej przez pewno¶æ siebie. Ta pewno¶æ siebie\r\nmusi byæ wykszta³cona w m³odszych cz³onkach narodu, pocz±wszy od dzieciñstwa. Ca³a\r\nedukacja i æwiczenia musz± byæ skierowane tak, aby wpoiæ im przekonanie, ¿e przewy¿szaj±\r\ninnych. Przez si³ê cielesn± i zrêczno¶æ m³odzie¿ musi odzyskaæ wiarê w niezwyciê¿ono¶æ\r\nswego narodu. To, co kiedy¶ prowadzi³o niemieckie zastêpy do zwyciêstwa, by³o sum±\r\npewno¶ci, któr± ka¿da jednostka czu³a w sobie, a wszyscy czuli j± w swoich przywódcach.\r\nIstnieje przekonanie, ¿e wolno¶æ mo¿e byæ jeszcze raz osi±gniêta. Ale to przekonanie mo¿e\r\nbyæ tylko koñcowym produktem uczucia, odczuwanym przez miliony jednostek.\r\nNiech nikt nie pope³nia w zwi±zku z tym b³êdu: tak jak olbrzymi by³ upadek naszego\r\nnarodu, tak rozleg³y musi byæ wysi³ek, aby pewnego dnia zakoñczyæ ten nieszczê¶liwy stan.\r\nTylko przez ogromny wp³yw narodowej si³y woli, wolno¶æ i namiêtne po¶wiêcenie mo¿emy\r\nodtworzyæ to, co zaginê³o w nas. Obowi±zkiem narodowego pañstwa jest kszta³towanie\r\nsprawno¶ci cielesnej nie tylko w czasie urzêdowych lat szkolnych, ale tak¿e po skoñczeniu\r\nszko³y musi pilnowaæ ono tego tak d³ugo, jak d³ugo m³ody mê¿czyzna rozwija siê fizycznie, a\r\nwtedy rozwój ten oka¿e siê b³ogos³awieñstwem dla niego.\r\nG³upio jest my¶leæ, ¿e prawo pañstwa do nadzorowania swoich m³odych obywateli\r\nkoñczy siê nagle z ukoñczeniem przez nich szko³y, a potem powtórnie zaczyna, kiedy\r\nrozpoczynaj± s³u¿bê wojskow±.\r\nPrawo to jest obowi±zkiem jednakowo równym we wszystkich okresach. Armia tak¿e\r\nnie mo¿e jedynie uczyæ mê¿czyzny, jak ma maszerowaæ i staæ na baczno¶æ, ale musi\r\nfunkcjonowaæ jako koñcowa i najwy¿sza szko³a narodowego kszta³cenia. M³ody rekrut musi\r\noczywi¶cie nauczyæ siê pos³ugiwania broni±, ale w tym samym czasie musi on tak¿e\r\nkontynuowaæ swoje szkolenie potrzebne w przysz³ym ¿yciu. Ta szko³a przekszta³ci ch³opca w\r\nmê¿czyznê; nie tylko nauczy siê pos³uszeñstwa, ale bêdzie szkolony z my¶l± o dowodzeniu\r\nkiedy¶ w przysz³o¶ci. Nauczy siê byæ cichy nie tylko wtedy, kiedy jest karcony, ale tak¿e\r\nznosiæ niesprawiedliwo¶æ w ciszy, je¿eli bêdzie taka potrzeba.\r\nUmocniony przekonaniem o w³asnej sile, wype³niony \"duchem cia³a\", którego bêdzie\r\nodczuwa³ wspólnie z innymi, ch³opiec uzyska przekonanie, ¿e jego naród jest niezwyciê¿ony.\r\nKiedy skoñczy siê jego s³u¿ba wojskowa, musi byæ w stanie wykazaæ siê dwoma\r\n¶wiadectwami: dokumentem stwierdzaj±cym, ¿e jest prawnym obywatelem pañstwa,\r\numo¿liwiaj±cym mu uczestnictwo w sprawach publicznych, i ¶wiadectwem zdrowia,\r\nwykazuj±cym, ¿e jest gotów do zawarcia ma³¿eñstwa.\r\nW przypadku wykszta³cenia kobiety g³ówny nacisk powinien byæ po³o¿ony na\r\næwiczenia cielesne, nastêpnie na rozwój charakteru i na koñcu - intelektu. Ale absolutnym\r\ncelem wykszta³cenia kobiety musi byæ przygotowanie jej do roli matki.\r\nJak rzadko podczas wojny s³yszano skargi na to, ¿e tylko nieliczni ludzie byli w stanie\r\nutrzymaæ jêzyk za zêbami i dlatego tak trudno by³o dochowaæ wa¿nych tajemnic przed\r\nnieprzyjacielem. Ale rozwa¿ sam, czy wykszta³cenie niemieckie przed wojn± kiedykolwiek\r\nuwa¿a³o milczenie za cechê mêsk±? Nie, istniej±cy wówczas system szkolny uwa¿a³ je za\r\nsprawê b³ah±. Ale ta b³aha sprawa kosztuje pañstwo niewyobra¿alne miliony w wydatkach\r\nprawnych, poniewa¿ dziewiêædziesi±t procent przypadków znies³awienia i im podobnych\r\npowstaje po prostu z nieumiejêtno¶ci utrzymania milczenia.\r\nNasz handel narodowy nieustannie cierpi z powodu ujawniania tajemnic wytwórców,\r\nbêd±cych wynikiem nieuwagi i ka¿de tajne przygotowania do obrony kraju s± iluzoryczne,\r\nponiewa¿ ludzie nie nauczyli siê trzymaæ jêzyka za zêbami i nigdy nie potrafi± dochowaæ\r\ntajemnicy. Na wojnie ta pasja plotkowania mo¿e kosztowaæ przegrane bitwy i byæ\r\npodstawow± przyczyn± z³ego zakoñczenia wojny. Trzeba zdawaæ sobie sprawê z tego, ¿e\r\nnie mo¿na nauczyæ doros³ego mê¿czyzny tego, czego nie wykszta³cono w m³odo¶ci.\r\nNie istnieje dzisiaj w naszych szko³ach ¶wiadomy rozwój wznio¶lejszych jako¶ci. Od\r\ntej chwili problem ten trzeba rozwa¿aæ w ca³kowicie innym ¶wietle. Godno¶æ zaufania,\r\ngotowo¶æ do po¶wiêcenia siebie, milczenie s± cnotami, których potrzebuje wielki naród, a\r\nnauczanie ich w naszych szko³ach jest wa¿niejsze od ogromu materia³u naukowego, który\r\nwype³nia program szkolny. Dlatego praca edukacyjna w pañstwie narodowym musi k³a¶æ\r\ndu¿y nacisk na formowanie charakteru, krok po kroku z kszta³towaniem cia³a. Wiele\r\nmoralnych wad przylegaj±cych teraz do cia³a narodu mog³oby byæ przez konsekwentne\r\nszkolenie w du¿ej mierze z³agodzone, je¿eli nawet nie ca³kowicie wykorzenione. Ludzie\r\nczêsto siê skar¿yli, ¿e przez listopad i grudzieñ 1918 roku spotyka³y ich niepowodzenia na\r\nka¿dym kroku i ¿e od monarchy w dó³ do ostatniego dowódcy dywizyjnego, nikt nie móg³\r\nzdobyæ siê na odwagê, aby podj±æ jak±kolwiek niezale¿n± decyzjê. Ten okropny fakt jest\r\nprzekleñstwem naszego kszta³cenia i wówczas, w tej bolesnej katastrofie, pojawi³o siê na\r\nszerok± skalê to, co by³o zwykle obecne w mniejszych sprawach. W³a¶nie ten brak si³y woli,\r\na nie brak materia³u wojennego, sprawia, ¿e dzisiaj jeste¶my niezdolni do powa¿nego oporu.\r\nLe¿y to g³êboko w naszym narodzie i powstrzymuje nas przed podejmowaniem decyzji\r\npo³±czonej z ryzykiem, tak jak gdyby wielko¶æ w dzia³aniu nie sk³ada³a siê z popisów\r\n¶mia³o¶ci.\r\nPowiod³o siê niemieckiemu genera³owi, który nie zdaj±c sobie z tego sprawy, odkry³\r\nklasyczn± formu³ê dla tej miernej potrzeby decyzji - powiedzia³ on: \"Ja nigdy nie dzia³am,\r\ndopóki nie mogê liczyæ na piêædziesi±t jeden procent sukcesu \". Te piêædziesi±t jeden\r\nprocent stanowi podsumowanie tragedii niemieckiej klêski. Obecny terror braku\r\nodpowiedzialno¶ci jest w³a¶nie w tym zawarty. Wina le¿y w wykszta³ceniu m³odych. Przenika\r\nca³e publiczne ¿ycie i znajduje swoje oparcie w instytucji rz±du parlamentarnego.\r\nNarodowe pañstwo musi w przysz³o¶ci zwracaæ baczn± uwagê na kszta³towanie si³y\r\nwoli i decyzji, musi zaszczepiæ w sercach m³odych, pocz±wszy od dzieciñstwa, rado¶æ z\r\nodpowiedzialno¶ci i odwagê przyznawania siê otwarcie do win.\r\nPrzekazywanie wiedzy, które dzisiaj stanowi ca³e wykszta³cenie pañstwowe, mo¿e\r\nbyæ zaadaptowane przez narodowe pañstwo z pewnymi zmianami, które mog± byæ\r\nrozwa¿ane wed³ug trzech kategorii. Na pierwszym miejscu trzeba przyj±æ, ¿e m³odzieñczy\r\numys³ nie mo¿e byæ obci±¿ony przedmiotami, których w dziewiêædziesiêciu procentach nie\r\npotrzebuje i z tego powodu zapomina. We¼my przyk³ad zwyk³ego urzêdnika pañstwowego,\r\nktóry ukoñczy³ gimnazjum (publiczn± szko³ê dzienn±) lub szko³ê matematycznoprzyrodnicz±,\r\nmaj±cego trzydzie¶ci sze¶æ, czterdzie¶ci lat. Jak niewiele on zachowa³ z tego\r\nwszystkiego, co w niego wt³oczono!\r\nSystem nauczania, który tu ogólnie wskazujê, bêdzie ca³kowicie wystarczaj±cy dla\r\nwiêkszo¶ci m³odych ludzi; pozostali, którym potrzebna bêdzie znajomo¶æ jêzyka, mog±\r\nstudiowaæ ca³kowicie wed³ug w³asnego wyboru. On tak¿e zapewni podczas szkolnego dnia\r\nczas na Æwiczenia cielesne i na - wskazane ju¿ wcze¶niej przeze mnie - zwiêkszone\r\npotrzeby pod innymi wzglêdami.\r\nSzczególnie rozwa¿one musz± byæ zmiany w metodach nauczania historii. W\r\ndziewiêædziesiêciu dziewiêciu przypadkach na sto wyniki obecnego systemu s± godne\r\nubolewania. Kilka dat i nazwisk s± wszystkim, co pozostaje, podczas gdy szerokie, jasne\r\ntematy s± ca³kowicie nieobecne w szkole. Zasadnicze tematy, które naprawdê maj±\r\nznaczenie, nigdy nie s± nauczane, odkrycie wewnêtrznego znaczenia potoku dat i kolejno¶ci\r\nwydarzeñ pozostawia siê mniej lub wiêcej utalentowanemu geniuszowi jednostki.\r\nOgraniczenie materia³u w nauczaniu historii musi zostaæ rozwa¿one. Historii nie\r\nstudiuje siê zwykle po to, aby odkryæ, co siê wydarzy³o, ale po to, aby mog³a ona dawaæ\r\nwskazówki na przysz³o¶æ i pomaga³a w kontynuowaniu egzystencji naszego w³asnego\r\nnarodu.\r\nNie powinna byæ oderwana od studiowania staro¿ytno¶ci. Historia rzymska, w³a¶ciwie\r\nujêta wed³ug odpowiednich zasad, mo¿e byæ uwa¿ana za najlepsz± instrukcjê nie tylko na\r\nteraz, ale dla wszystkich okresów. Obowi±zkiem narodowego pañstwa jest dopilnowanie,\r\n¿eby w koñcu napisano historiê ¶wiata, w której kwestia rasy zajmuje dominuj±c± pozycjê.\r\nNiewielkie sprawozdanie, przeprowadzone przez nasze dzisiejsze szkolnictwo,\r\nszczególnie w szko³ach ¦rednich, dotycz±ce zawodów wykonywanych w pó¼niejszym ¿yciu,\r\nnajlepiej udowadnia fakt, ¿e mê¿czy¼ni po ukoñczeniu trzech ca³kiem ró¿nych szkó³ mog±\r\nwykonywaæ ten sam zawód. Liczy siê tylko ogólne wykszta³cenie, a nie wt³aczanie\r\nwyspecjalizowanej wiedzy. Ale przypadki wymagaj±ce takiej wiedzy nie mog± byæ\r\nuwzglêdniane w programie nauczania szkó³ ¶rednich jak to ma miejsce dzisiaj.\r\nNarodowe pañstwo nie mo¿e traciæ czasu na usuwanie takich niedoskona³o¶ci. Drug±\r\nzmian±, której wymaga nasz system szkolny, jest wprowadzenie ostrego podzia³u pomiêdzy\r\nogólnym a wyspecjalizowanym szkoleniem technicznym. Poniewa¿ to drugie grozi coraz\r\nwiêkszym popadaniem w s³u¿bê mamony, wykszta³cenie ogólne, przynajmniej w swoim\r\nidealnym za³o¿eniu, musi dzia³aæ jako przeciwwaga dla niego.\r\nMusimy trzymaæ siê zasady, ¿e przemys³, nauka techniczna i handel mog± siê\r\nrozwijaæ tylko tak d³ugo, jak d³ugo narodowa spo³eczno¶æ ze wznios³ymi idea³ami stwarza\r\nodpowiednie warunki. Przez to rozumie siê nie materialne samolubstwo, ale gotowo¶æ do\r\npo¶wiêceñ i rado¶æ z wyrzeczenia siê.\r\nDzisiaj nie ma jasnej definicji pañstwa jako koncepcji; nic nie pozosta³o do nauczenia\r\npoza lokalnym patriotyzmem. W starych Niemczech przybiera³o to g³ów, nie formê cokolwiek\r\nniejasnej gloryfikacji chwilowych potentatów, których znaczna czê¶æ nie przyczyni³a siê do\r\n¿adnej warto¶ciowej oceny wielko¶ci naszego narodu, uwa¿aj±c to od samego pocz±tku za\r\nniemo¿liwe. Rezultat by³ taki, ¿e nasi ludzie jako naród otrzymali bardzo niedoskona³±\r\nkoncepcjê niemieckiej historii. Pominiêto w niej najwa¿niejsze zagadnienia. Jest wiêc\r\noczywiste, ¿e ¿aden cz³owiek nie móg³ nigdy zdobyæ siê na rzeczywisty entuzjazm do\r\nnarodu.\r\nNikt nie wiedzia³, jak uczniom zaprezentowaæ jako wspania³ych bohaterów\r\nznacz±cych ludzi dla naszego narodu, jak skupiæ na nich powszechn± uwagê i stworzyæ w\r\nten sposób trwa³y sentyment.\r\nOdk±d rewolucja wesz³a do Niemiec, a monarchistyczny patriotyzm zanikn±³ sam,\r\nnauczanie historii sprowadzono do jednego celu, a mianowicie - do zwyk³ego przekazywania\r\nwiedzy. Obecne pañstwo nie ma ¿adnego po¿ytku z narodowego entuzjazmu i nigdy nie\r\nosi±gnie tego, co chce. Istnieje niewielka szansa w trwa³ej, przeciwstawiaj±cej siê sile.\r\nDlatego nie mo¿e byæ w±tpliwo¶ci, ¿e Niemcy nie utrzyma³yby siê nigdy na polu bitwy przez\r\ncztery i pó³ roku, gdyby ich motto brzmia³o: \"za republikê\". Ta republika jest popularna w\r\npozosta³ej czê¶ci ¶wiata.\r\nS³aby mê¿czyzna jest bardziej lubiany przez tych, którzy go wykorzystuj±, ni¿\r\nmê¿czyzna o szorstkich manierach. Rzeczywi¶cie sympatia wroga do tej formy pañstwa\r\nstanowi jego najbardziej niszcz±c± krytykê. Podoba³a im siê Republika Niemiecka i pozwalali\r\nsiê jej rozwijaæ, poniewa¿ nie mogli znale¼æ lepszego sprzymierzeñca w ujarzmieniu naszego\r\nnarodu.\r\nNarodowe pañstwo musi walczyæ o swoje ¿ycie. Propozycje Dawesa nie pomog± mu\r\nobroniæ siê samemu. \"\' Dla swojej egzystencji i samoobrony bêdzie wymaga³o w³a¶nie tego,\r\nco ludzie uwa¿aj± za niepotrzebne. Im bardziej doskona³e i warto¶ciowe jest narodowe pañstwo\r\nw formie i w istocie, tym wiêksz± urazê bêd± czuli do niego oponenci i tym bardziej\r\nprzeciwstawiali siê jemu.\r\nWtedy jego najlepsz± ochron± bêd± mieszkañcy, nawet lepsz± ni¿ uzbrojenie. Nie\r\nos³oni± go ¶ciany fortecy, ale ¿ywe ¶ciany mê¿czyzn i kobiet, pe³ne mi³o¶ci do ojczyzny i\r\nfanatycznego, narodowego entuzjazmu.\r\nTrzecie zalecenie dotyczy naukowego nauczania. Narodowe pañstwo bêdzie\r\ntraktowaæ naukê jako ¶rodek s³u¿±cy zwiêkszeniu narodowej dumy. Nie tylko ¦wiatowa\r\nhistoria, ale tak¿e historia cywilizacji musi byæ nauczana pod tym k±tem. Wynalazcê powinno\r\nuwa¿aæ siê za wielkiego cz³owieka. Podziw dla ka¿dego wielkiego czynu musi byæ po³±czony\r\nz dum±, poniewa¿ jego szczê¶liwy twórca jest cz³onkiem naszego narodu. Musimy\r\nnajwiêkszych ludzi wydobyæ z masy wielkich nazwisk historii niemieckiej i przedstawiæ ich\r\nm³odzie¿y w tak imponuj±cy sposób, ¿eby mogli siê staæ filarami niewzruszonego,\r\nnacjonalistycznego pañstwa.\r\nNie ma takich rzeczy jak nacjonalizm wyró¿niaj±cy jak±¶ klasê. Byæ dumnym ze\r\nswojego narodu mo¿na wtedy, je¿eli nie ma klasy, która by zawstydza³a; ale naród, którego\r\npo³owa jest w biedzie, wyczerpany trosk± czy rzeczywi¶cie skorumpowany, przedstawia tak\r\nz³y obraz, ¿e nikt nie mo¿e czuæ siê z niego dumny.'),(47022,'7e41e07f82','','ROZDZIA£ III\r\nObywatele pañstwa\r\nInstytucja, któr± obecnie niew³a¶ciwie nazywa siê pañstwem, zna tylko dwa rodzaje\r\njednostek: obywateli pañstwa i obcokrajowców. Obywatelami pañstwa s± wszyscy ci, którzy\r\nzarówno przez urodzenie, jak i naturalizacjê korzystaj± z praw obywatelstwa pañstwa; obcokrajowcami\r\ns± ci, którzy korzystaj± z podobnych praw w innych pañstwach. Obecnie te\r\nprawa s± nabywane w pierwszym rzêdzie przez fakt urodzenia siê w obrêbie granic pañstwa.\r\nRasa i narodowo¶æ nie odgrywaj± tu ¿adnej roli. Dziecko murzyñskie, które kiedy¶ ¿y³o w\r\nprotektoracie niemieckim, a teraz jest osiedlone w Niemczech, jest automatycznie\r\nobywatelem niemieckiego pañstwa. Ca³a procedura uzyskiwania obywatelstwa pañstwa nie\r\nró¿ni siê bardzo od uzyskiwania cz³onkostwa klubu automobilowego. Wiem, ¿e to nie bêdzie\r\nmile przyjête, ale co¶ bardziej szaleñczego i mniej przemy¶lanego ni¿ nasze obecne prawa\r\nobywatelstwa pañstwa trudno sobie wyobraziæ. Jest jednak takie pañstwo, w którym s±\r\nwidoczne s³abe próby uporz±dkowania tych spraw. Ja oczywi¶cie nie mam na my¶li naszej\r\nRepubliki Niemieckiej, ale Stany Zjednoczone Ameryki, gdzie próbuje siê przynajmniej\r\nczê¶ciowo w³±czyæ w te sprawy zdrowy rozs±dek. Stany Zjednoczone odmawiaj± pozwolenia\r\nimigracyjnego elementom, które s± z³e z punktu widzenia zdrowia i absolutnie zakazuj±\r\nnaturalizacji pewnych okre¶lonych ras. I w ten sposób stawiaj± ma³y krok w kierunku\r\npogl±dów, który nie ró¿ni siê od koncepcji narodowego pañstwa.\r\nNarodowe pañstwo dzieli swoich mieszkañców na trzy klasy: obywateli pañstwa,\r\npoddanych pañstwa i obcokrajowców.\r\nW zasadzie urodzenie daje tylko status poddanego. Nie niesie ono z sob± prawa do\r\npiastowania urzêdów pañstwowych ani do brania aktywnego udzia³u w polityce, to znaczy\r\ng³osowania w wyborach. W wypadku ka¿dego poddanego pañstwa rasa i narodowo¶æ\r\nmusz± byæ udowodnione. \"Poddany\" mo¿e o ka¿dym czasie przestaæ byæ poddanym i staæ\r\nsiê obywatelem kraju odpowiadaj±cym jego narodowo¶ci. Obcokrajowiec tym tylko ró¿ni siê\r\nod \"poddanego\", ¿e jest on poddanym w obcym pañstwie.\r\nM³ody poddany narodowo¶ci niemieckiej jest zobowi±zany podj±æ edukacjê szkoln±,\r\nktóra jest dostêpna dla ka¿dego Niemca. Pó¼niej musi on zgodziæ siê na podjêcie æwiczeñ\r\ncielesnych wymaganych przez pañstwo i w koñcu wstêpuje do armii. Szkolenie militarne jest\r\nuniwersalne. Po zakoñczeniu s³u¿by wojskowej zdrowy, m³ody cz³owiek z nienagannym\r\nrejestrem bêdzie uroczy¶cie obdarowany prawami obywatelstwa pañstwa. Bêdzie to\r\nnajwa¿niejszy dokument w ca³ym jego doczesnym ¿yciu.\r\nByæ obywatelem Rzeszy, nawet je¿eli jest siê tylko zamiataczem ulic, musi byæ\r\nuwa¿ane za wiêkszy honor ni¿ bycie królem w obcym kraju.\r\nNiemiecka dziewczyna jest \"poddan± pañstwa\", ale ma³¿eñstwo czyni j± obywatelem.\r\nJednak niemieckiej kobiecie zaanga¿owanej w business mog± byæ równie¿\r\nprzyznane prawa obywatelstwa.'),(47023,'e2a537acd2','','ROZDZIA£ IV\r\nOsobowo¶æ a koncepcja pañstwa narodowego\r\nBy³oby szaleñstwem z naszej strony mierzyæ warto¶æ cz³owieka ras±, do której on\r\nnale¿y i tym samym deklarowaæ wojnê z marksistowskim aksjomatem: wszyscy ludzie s±\r\nsobie równi, je¿eli nie byliby¶my przygotowani na doprowadzenie tej sprawy do koñca.\r\nKa¿dy, kto dzisiaj wierzy, ¿e narodowosocjalistyczne pañstwo powinno za pomoc±\r\nczysto mechanicznych ¶rodków i lepszej konstrukcji jego ekonomicznego ¯ycia ró¿niæ siê od\r\ninnych pañstw przez lepszy kompromis pomiêdzy bogactwem a bied±, przez rozszerzenie\r\nsterowania ekonomicznym procesem, przez sprawiedliwsze wynagradzanie czy te¿ przez\r\npozbywanie siê zbyt du¿ych ró¿nic w p³acach - znalaz³by siê w impasie, poniewa¿ nie ma\r\ndobrej koncepcji tego, co my rozumiemy przez obraz ¶wiata. Metody opisane powy¿ej nie\r\noferuj± trwa³ej nadziei i coraz rzadziej zapewniaj± o wielkiej przysz³o¶ci. Naród, który k³adzie\r\nufno¶æ w reformie tak powierzchownej, nie zyska gwarancji jakiegokolwiek zwyciêstwa w\r\nogólnej walce narodów. Ruch, który opiera swoj± misjê na takich kompromisach jak te, nie\r\nwprowadzi wielkich reform, poniewa¿ jego dzia³anie nigdy nie dotknie niczego poza\r\npowierzchni± rzeczy.\r\nPierwszym krokiem, który w sposób widoczny oddzieli³ ludzko¶æ od ¶wiata\r\nzwierzêcego, by³ ten, który prowadzi³ do wynalazku. Pierwsze ¶rodki w walce z reszt±\r\nzwierz±t godne ludzkiej miary wywodzi³y siê niew±tpliwie z potrzeby rz±dzenia istot, które\r\nmia³y specjalne zdolno¶ci.\r\nNawet wtedy osobowo¶æ kierowa³a wyra¼nie tworzeniem decyzji i osi±gniêæ, które\r\npó¼niej przyjmowa³a ca³a ludzko¶æ jako rzeczy zrozumia³e. Wiedza ludzka i jej si³a, któr±\r\nrozpatrujê, nawet teraz jest podstaw± ca³ej strategii. By³a wytworem oryginalnego i zdeterminowanego\r\numys³u i dopiero mo¿e po up³ywie tysiêcy lat zosta³a wszechstronnie przyjêta\r\nza doskona³±, naturaln± rzecz.\r\nCz³owiek ukoronowa³ to pierwsze odkrycie drugim: nauczy³ siê miêdzy innymi, jak ¿yæ\r\nw czasie, gdy jest siê zaanga¿owanym w walkê o ¿ycie. I tak zaczê³a siê dzia³alno¶æ\r\ninwestycyjna, w³a¶ciwa cz³owiekowi, której rezultaty wszyscy widzimy dooko³a nas. Jest to\r\nrezultat mocy twórczej i indywidualnych mo¿liwo¶ci jednostki. By³o to g³êboko fundamentalne\r\nw dzia³alno¶ci twórczej cz³owieka, który ma ci±gle jeszcze si³ê, aby wspinaæ siê wy¿ej. Tym\r\nsamym czym by³y kiedy¶ proste tricki pomagaj±ce my¶liwym w lesie w ich walce o byt, s±\r\nteraz wspania³e naukowe odkrycia pomagaj±ce ludzko¶ci w walce o byt dzisiaj i wykuwaj±ce\r\nbroñ do walk w przysz³o¶ci.\r\nUmiejêtno¶æ rozwijania czystej teorii naukowej, której nie mo¿na zmierzyæ, ale która\r\njest konieczna dla ca³ego dalszego materialnego odkrycia, jest znowu uwa¿ana za wy³±czny\r\nwytwór jednostki.. T³um nie dokonuje wynalazków, nie organizuje, nie my¶li... Robi to zawsze\r\npojedynczy cz³owiek, jednostka.\r\nSpo³eczno¶æ ludzka uwa¿ana jest za dobrze zorganizowan±, je¿eli popiera ona w\r\nka¿dy mo¿liwy sposób pracê tych twórczych si³ i zatrudnia je dla dobra ogó³u. Organizacja\r\nmusi byæ uciele¶nieniem wysi³ku, aby wielkie umys³y wznie¶æ ponad t³um i podporz±dkowaæ\r\nim go.\r\nOrganizacja nie powinna powstrzymywaæ umys³ów od wy³aniania siê z t³umów, a\r\nnawet wprost przeciwnie, przez swoje ¶wiadome dzia³ania musi czyniæ to mo¿liwym w\r\nnajwiêkszym stopniu i pomagaæ im.\r\nTrudna walka o ¿ycie powoduje pojawienie siê inteligencji.\r\nAdministracja pañstwa i si³a narodu w³±czone w si³y obronne s± zdominowane przez\r\nideê osobowo¶ci i zwi±zany z tym autorytet oraz odpowiedzialno¶æ w stosunku do wysoko\r\npostawionej jednostki. Obecnie ¿ycie polityczne samo odwróci³o siê od tej naturalnej zasady.\r\nPodczas gdy ca³a ludzka cywilizacja jest wynikiem twórczej si³y osobowo¶ci. W\r\nspo³eczeñstwie, jako ca³o¶ci, a szczególnie miêdzy jego przywódcami, zasada godno¶ci\r\ngrupy stanowi pretekst do zdobycia decyduj±cej w³adzy i zaczyna stopniowo zatruwaæ ca³e\r\n¿ycie. Niszcz±ce prace judaizmu w ró¿nych warstwach spo³ecznych, aby podkopaæ wagê\r\nosobowo¶ci w narodach, które s± ich gospodarzami i zast±piæ j± wol± t³umu, mog± tylko na\r\ndole byæ przypisane trwa³emu, wiecznemu wysi³kowi.\r\nMy teraz rozumiemy, ¿e marksizm jest jawnie g³oszon±, ¿ydowsk± prób± obalenia\r\nznaczenia osobowo¶ci we wszystkich dziedzinach ludzkiego ¿ycia i zast±pienia jej przez\r\nmasy jednostek. W polityce wyrazem tego jest forma parlamentarna rz±dów, która wyrz±dza\r\ntyle krzywdy: od najmniej szych rad parafialnych do si³y steruj±cej ca³± Rzesz±.\r\nMarksizm nigdy nie by³ zdolny po³o¿yæ fundament pod kulturê lub wytworzyæ\r\nekonomiczny system, a ponadto nigdy rzeczywi¶cie nie by³ w opozycji pozwalaj±cej\r\nprzetrwaæ istniej±cemu systemowi zgodnie z jego w³asnymi zasadami. Po krótkim okresie\r\nczasu zosta³ zmuszony do odwrotu i przyznania s³uszno¶ci teorii znaczenia osobowo¶ci;\r\nnawet w jego w³asnej organizacji nie mo¿e zaprzeczyæ tej zasadzie.\r\nNarodowa teoria ¶wiata musi przeto byæ ca³kowicie odró¿niana od teorii\r\nmarksistowskiej; musi ona wierzyæ ¶lepo rasie, a tak¿e uznawaæ znaczenie osobowo¶ci i\r\nuczyniæ je filarami podtrzymuj±cymi ca³± jej budowlê. S± to jej podstawowe czynniki\r\npojmowania ¶wiata. Narodowe pañstwo musi pracowaæ niestrudzenie nad uwolnieniem\r\nca³ego rz±du, szczególnie najwy¿szego, to znaczy politycznego kierownictwa od zasady\r\nsterowania przez wiêkszo¶æ, to jest od t³umu, tak aby zabezpieczyæ niekwestionowan±\r\nw³adzê jednostki.\r\nNajlepsz± form± pañstwa i konstytucji jest ta, która z wrodzon± pewno¶ci± rêki\r\npodnosi najlepsze umys³y spo³eczeñstwa na pozycje kierownictwa i dominacji. To nie\r\nwiêkszo¶æ bêdzie podejmowaæ decyzje, ale zwyk³e gremium sk³adaj±ce siê z\r\nodpowiedzialnych osób i s³owo \"rada\" wróci do swego dawnego znaczenia. Ka¿dy bêdzie\r\nmóg³ mieæ doradców, ale decyzje bêd± podejmowane przez jednego cz³owieka.\r\nNarodowe pañstwo nie ucierpi z tego powodu, ¿e ludzie, którym wykszta³cenie i\r\nstanowisko nie da³o specjalnej wiedzy, bêd± zapraszani, aby doradzaæ lub oceniaæ tematy\r\nszczególnej natury, na przyk³ad ekonomiczne. Dlatego pañstwo podzieli swoje\r\nreprezentatywne cia³o na mniejsze czê¶ci, na przyk³ad na polityczne komitety w³±cznie z\r\nkomitetami reprezentuj±cymi zawody i handel.\r\nAby uzyskaæ korzystn± wspó³pracê miêdzy tymi dwoma instytucjami, ponad nimi\r\nfunkcjonowa³ bêdzie trwale wybrany senat. Ale ani senat, ani izba nie bêd± mia³y mocy\r\npodejmowania decyzji; s± one powo³ane do pracy, a nie do podejmowania decyzji.\r\nIndywidualni cz³onkowie mog± doradzaæ, lecz nigdy decydowaæ. Jest to na razie przywilej\r\nzastrze¿ony dla odpowiedzialnego prezydenta.\r\nCo siê tyczy mo¿liwo¶ci wprowadzania naszej wiedzy w praktykê, mogê przypomnieæ\r\nmoim czytelnikom, ¿e ::: parlamentarna zasada podejmowania decyzji wiêkszo¶ci± g³osów\r\nnie zawsze rz±dzi³a ludzk± ras±, wprost przeciwnie - pojawia³a siê ona tylko podczas krótkich\r\nokresów historii, a te by³y zawsze okresami upadku narodów i pañstw.\r\nW ka¿dym razie niech nikt sobie nie wyobra¿a, ¿e powy¿sze czysto teoretyczne\r\n¶rodki spowoduj± tak± zmianê; rozumuj±c logicznie nie mo¿e ona cofn±æ siê przed\r\nkonstytucj± pañstwa i ca³ym ustawodawstwem i oczywi¶cie ca³e ¿ycie obywatela powinno\r\nbyæ ni± przesycone. Taka rewolucja zdarzy siê, a mo¿e siê zdarzyæ tylko przy pomocy ruchu\r\npowsta³ego w duchu tej idei i dlatego uznawanego za ojca nadchodz±cego pañstwa.\r\nW ten sposób narodowosocjalistyczny ruch musi dzisiaj sam identyfikowaæ siê z t±\r\nide± i stosowaæ j± w praktyce swojej w³asnej organizacji, tak aby nie tylko by³ zdolny\r\nskierowaæ pañstwo na w³a¶ciw± drogê, ale aby mia³ równie¿ doskona³y materia³, gotowy do\r\nobjêcia funkcji pañstwowych.'),(47024,'888664be4d','','ROZDZIA£ V\r\n¦wiatopogl±d a organizacja\r\nNarodowe pañstwo, którego ogólny obraz próbowa³em nakre¶liæ, nie powstanie przez\r\nzwyk³± znajomo¶æ potrzeb pañstwa. Nie wystarczy wiedzieæ, jak powinno wygl±daæ takie\r\npañstwo. Problem jego narodzin jest daleko trudniejszy. My nie mo¿emy czekaæ, a¿ obecne\r\npartie, które czerpi± korzy¶ci z aktualnego kszta³tu pañstwa, zmieni± swoje nastawienie z\r\nw³asnej inicjatywy. Nie jest to mo¿liwie, poniewa¿ ich prawdziwymi przywódcami s± ¯ydzi, i\r\ntylko ¯ydzi.\r\n¯yd prze¶laduje swój obiekt nieprzerwanie swoim postêpowaniem, w przeciwieñstwie\r\ndo niemieckiej bur¿uazji i proletariuszy, którzy zsuwaj± siê ku zag³adzie, zawdziêczaj±c to\r\ng³ównie w³asnej indolencji, g³upocie i boja¼liwo¶ci. ¯yd jest ¶wiadomy swego koñcowego\r\ncelu. Partia prowadzona przez niego nie ma innego wyboru, jak tylko walczyæ o jego interesy\r\ni nie ma .nic wspólnego z charakterem narodów aryjskich.\r\nDlatego, je¿eli mamy zrobiæ zamach, aby urzeczywistniæ idea³ narodowego pañstwa,\r\nmusimy zignorowaæ si³y kontroluj±ce teraz ¿ycie publiczne i szukaæ innej si³y\r\nzdeterminowanej i zdolnej do podjêcia walki o ten idea³. Poniewa¿ walka jest przed nami,\r\nnaszym pierwszym zadaniem nie jest stworzenie nowej koncepcji pañstwa, ale zniszczenie\r\nobecnej, ¿ydowskiej koncepcji. Pierwsz± broni± nowej doktryny, zawieraj±cej nowe i wielkie\r\nzasady, chocia¿ wielu jednostkom mo¿e siê to nie podobaæ, musi byæ sonda¿ ostrego\r\nkrytycyzmu. Marksizm posiada³ cel i obawia³ siê konstruktywnej ambicji (nawet je¿eli jest to\r\ntylko wytwór despotyzmu ¿ydowskiej, ¶wiatowej finansjery), mimo to poddawa³ siê sam\r\nrujnuj±cemu krytycyzmowi przez ca³e siedem lat.\r\nPotem zaczê³a siê jego tak zwana \"konstruktywna praca\". By³o to ca³kowicie\r\nw³a¶ciwe, naturalne i logiczne. ¦wiatopogl±d jest nietolerancyjny i nie mo¿e zadowoliæ siê\r\ntym, ¿e jest jedn± spo¶ród wielu partii; nalega na wy³±czne i trwa³e uznanie siebie i na\r\nabsolutnie now± koncepcjê ca³o¶ci publicznego ¿ycia, zgodn± z jego pogl±dami. Dlatego nie\r\nmo¿e tolerowaæ dalej si³y, która reprezentuje dotychczasowe warunki.\r\nTo samo jest z religiami.\r\nChrze¶cijañstwo nie zadowala³o siê tylko wznoszeniem swojego o³tarza. Musia³o tak\r\npostêpowaæ, aby zniszczyæ o³tarze pogan. Taka fanatyczna nietolerancja umo¿liwi³a\r\nrozszerzenie tego kamiennego credo; jest to podstawowy kierunek jego istnienia. Partie\r\npolityczne s± zawsze gotowe do kompromisu, ¶wiatopogl±dy nigdy. Partie polityczne godz±\r\nsiê ze swoimi przeciwnikami, a ¶wiatopogl±dy proklamuj± w³asn± nieomylno¶æ.\r\nNawet partie polityczne na pocz±tku czêsto ¿ywi± nadziejê zniesienia despotycznej\r\nw³adzy; zawieraj± one zwykle pewien niewielki ¶lad ¶wiatopogl±dowy. Ale ubóstwo ich\r\nprogramu pozbawia je heroizmu, którego wymaga ¶wiatopogl±d. Ich gotowo¶æ do pojednania\r\nprzyci±ga drobne, s³abe duchy, z którymi nie mo¿na przeprowadziæ ¿adnej krucjaty. Wiêc\r\ngrzêzn± szybko w swoich problemach, bagnie w³asnej, ¿a³osnej drobiazgowo¶ci.\r\nIdee ¶wiatopogl±du nigdy nie mog± zwyciê¿yæ, o ile nie zjednoczy on w swoich\r\nszeregach naj¶mielszych i najsilniejszych elementów jego wieku i narodu i sformu³uje je w\r\ntrwa³±, walcz±c± organizacjê. Trzeba koniecznie wyci±gaæ pewne okre¶lone idee z ogólnego\r\nobrazu ¶wiata i prezentowaæ je w zwiêz³ej, ekspansywnej formie, aby mog³y s³u¿yæ jako\r\ncredo przysz³emu spo³eczeñstwu.\r\nPodczas gdy polityczny program partii jest zwykle recept± na osi±gniêcie dobrych\r\nrezultatów w nadchodz±cych wyborach, to program ¶wiatowej teorii jest równoznaczny z\r\ndeklaracj± wojny przeciw ogólnie przyjêtemu pogl±dowi na ¿ycie.\r\nNie jest konieczne, aby ka¿dy pojedynczy wojownik by³ obdarowany pe³nym wgl±dem\r\ni dok³adn± znajomo¶ci± najnowszych idei.\r\nArmia nie by³aby dobra, gdyby sk³ada³a siê z samych genera³ów, a polityczny ruch nie\r\nbroni³by lepiej swojego ¶wiatopogl±du, gdyby siê sk³ada³ z samych intelektualistów. Nie, on\r\npotrzebuje równie¿ prymitywnego, walcz±cego mê¿czyzny - dlatego bez niego nie jest\r\nmo¿liwa wewnêtrzna dyscyplina.\r\nPrzez swoj± w³a¶ciw± naturê organizacja nie mo¿e istnieæ, o ile przywódcy\r\nreprezentuj±cy wysoki poziom intelektualny nie s± obs³ugiwani przez masê mê¿czyzn\r\ninspirowanych przez sentyment. Trudniej by³oby utrzymaæ dyscyplinê w kompanii dwóch\r\nsetek mê¿czyzn równo obdarowanych walorami intelektualnymi, ni¿ w takiej samej grupie\r\nzawieraj±cej sto dziewiêædziesi±t osób mniej obdarowanych i dziesiêciu z wy¿szymi intelektami.\r\nOrganizacja socjaldemokratów jest takim przypadkiem; jej armia sk³ada siê z oficerów\r\ni ¿o³nierzy. Niemiecki ¿o³nierz zwolniony z armii jest prostym ¯o³nierzem, ¿ydowski\r\nintelektualista jest oficerem.\r\nAby ta narodowa idea mog³a powstaæ z jakiej¶ bli¿ej nieokre¶lonej potrzeby\r\nbie¿±cego dnia i odnios³a powodzenie w wytworzeniu jasnej my¶li - musi ona wybraæ pewne\r\nokre¶lone najwa¿niejsze sentencje z masy szerokich koncepcji. Na tej podstawie program\r\nnowego ruchu opracowany zosta³ w formie ograniczonej liczby g³ównych sentencji; jest ich\r\ndwadzie¶cia piêæ. jego celem jest przede wszystkim danie przybli¿onego obrazu intencji\r\nruchu mê¿czy¼nie z ulicy.\r\nW pewnej mierze s± one wyznaniem politycznej wiary, s³u¿±cym czê¶ciowo\r\ndowarto¶ciowaniu ruchu, a czê¶ciowo jako spoiwo ³±cz±ce razem wszystkich uznaj±cych te\r\npostulaty.\r\nW naszej polityce rozpowszechniania doktryny, która jest w zasadzie zdrowa,\r\nuwa¿amy, ¿e mniej szkodliwe jest przylgniêcie jednej koncepcji, nawet je¿eli ona zupe³nie\r\nnie odpowiada aktualnej rzeczywisto¶ci, ni¿ próba ulepszania jej - mo¿na obja¶niaæ w\r\ndyskusji pewne podstawowe prawo ruchu, które dotychczas by³o uwa¿ane za niezmienne -\r\nponiewa¿ zmiana mog³aby spowodowaæ bardziej szkodliwe konsekwencje. Faktycznie nie\r\nmo¿na tego zrobiæ w czasie, gdy ruch walczy o zwyciêstwo. Tego, co jest podstawowe,\r\ntrzeba szukaæ nie w aspektach zewnêtrznych, ale w sensie wewnêtrznym - i nic w tym nie\r\nmo¿na zmieniæ. M y mo¿emy mieæ tylko nadziejê, ¿e w swoim w³asnym interesie ruch\r\nutrzyma si³ê, potrzebn± mu do walki przez unikanie jakiegokolwiek dzia³ania, które mog³oby\r\nujawniæ podzia³ i brak solidarno¶ci.\r\nDu¿o mo¿na siê nauczyæ od ko¶cio³a rzymskokatolickiego.\r\nChocia¿ istotna czê¶æ doktryny katolickiej wchodzi w kolizjê z naukami ¶cis³ymi i\r\nwynikami badañ w wielu dziedzinach - nie zawsze koniecznymi - ko¶ció³ nie jest\r\nprzygotowany na to, aby po¶wiêciæ choæby jedno, pojedyncze s³owo ze swoich doktryn. On\r\nbardzo dobrze zdawa³ sobie sprawê z tego, ¿e si³a oporu nie jest zale¿na od pozostawania w\r\nzgodzie z naukowymi ustaleniami w danej chwili - które ¶ci¶le rzecz ujmuj±c zawsze siê\r\nzmieniaj± - ale raczej polega na ¶cis³ym trzymaniu siê dogmatów raz ustanowionych, które w\r\nca³o¶ci naprawdê wyra¿aj± charakter wiary. W konsekwencji ko¶ció³ jest mocniejszy ni¿\r\nkiedykolwiek wcze¶niej .\r\nZe swoim programem dwudziestu piêciu tez - Narodowosocjalistyczna Niemiecka\r\nPartia Robotnicza przyjê³a zasady, które musz± byæ utrzymywane i s± nienaruszalne. Jest i\r\nbêdzie zadaniem cz³onków naszego ruchu nie krytykowaæ i nie zmieniaæ tych wiod±cych\r\nzasad i uwa¿aæ siê za zobowi±zanych do obstawania przy nich. W swoich pocz±tkach ruch\r\nzawdziêcza³ im swoj± nazwê, a program partii by³ zredagowany zgodnie z nimi.\r\nPodstawowe idee ruchu narodowosocjalistycznego s± nacjonalistyczne: je¿eli\r\nnarodowy socjalizm ma zwyciê¿yæ, to absolutnie i wy³±cznie musi siê trzymaæ tego\r\nprzekonania. Jego prawem i obowi±zkiem jest bardzo stanowcze g³oszenie, ¿e ¿adna próba\r\nreprezentowania nacjonalistycznej idei poza granicami Narodowosocjalistycznej Niemieckiej\r\nPartii Robotniczej nie mo¿e mieæ miejsca i w wiêkszo¶ci wypadków opiera siê na b³êdnym\r\nza³o¿eniu. Wszystkie rodzaje stowarzyszeñ i klik, jak równie¿ \" wielkie partie\" roszcz± sobie\r\nprawo do okre¶lenia - nacjonalistyczny; nie jest to jedyny efekt wp³ywu\r\nnarodowosocjalistycznego ruchu. Tym wszystkim organizacjom nigdy nie przysz³oby na my¶l\r\nnawet wspomnieæ s³owo \"nacjonalistyczny\" - w szczególno¶ci dlatego, ¿e nie sugerowa³oby\r\nto im ¿adnego znaczenia i nie by³yby w stanie pos³u¿yæ siê t± koncepcj±. NSDAP by³a\r\npierwsz±, która upowszechni³a znaczenie tego s³owa zawieraj±cego tak du¿o tre¶ci.\r\nNasz ruch w swojej pracy propagandowej ca³kowicie udowodni³ si³ê nacjonalistycznej\r\nidei i to w³a¶nie ¿±dza korzy¶ci zmusza innych do udawania, ¿e maj± podobne aspiracje.'),(47025,'8ba1ee5b3d','','ROZDZIA£ VI\r\nPierwsze dni walki:\r\nznaczenie przemówieñ\r\nZaledwie skoñczyli¶my pierwsze wielkie spotkanie dwudziestego czwartego lutego\r\n1920 roku w Hafbcihausfestsaal w Monachium, a ju¿ by³y w toku przygotowania do\r\nnastêpnych spotkañ. Dotychczas nie o¶mielili¶my siê marzyæ o tym, aby mieæ w mie¶cie\r\ntakim jak Monachium spotkanie raz w miesi±cu, a tym bardziej raz na dwa tygodnie. A teraz\r\nolbrzymie spotkania maj± byæ organizowane co tydzieñ.\r\nW tym czasie ratusz mia³ ogromne znaczenie dla narodowych socjalistów. Za ka¿dym\r\nrazem by³ coraz szczelniej wype³niony, a ludzie stawali siê uwa¿niejsi. Obrady prawie\r\nzawsze zaczyna³y siê od tematu winy wojennej, któr± wtedy nikt nie zawraca³ sobie g³owy;\r\nburzliwe sposoby przemawiania by³y jak najbardziej odpowiednie i rzeczywi¶cie potrzebne.\r\nJe¿eli w tych dniach publiczne, masowe spotkania by³y potrzebne, to w³a¶nie takie, na\r\nktórych obecni byli udrêczeni proletariusze, a nie flegmatyczna bur¿uazja. Zajmowano siê na\r\nnich traktatem wersalskim, co oznacza³o atak na Republikê i przyjmowane by³o za oznakê\r\nreakcyjnego, je¿eli nie monarchistycznego pogl±du. Ka¿da krytyka Wersalu by³a regularnie\r\nprzerywana. T³um kontynuowa³ krzyk do chwili, a¿ zag³uszony mówca poddawa³ siê. Byli¶my\r\nsk³onni waliæ g³owami w ¶cianê z desperacj±, ¿e przysz³o nam w takim zespole ludzi\r\npracowaæ.\r\nOni nie rozumieli, ¿e Wersal by³ wstydem i hañb±, a ten podyktowany pokój by³\r\nprzera¿aj±cym ograbieniem naszego narodu. Marksistowska praca zniszczenia i truj±ca\r\npropaganda wroga uczyni³y tych ludzi ¶lepymi na wszystkie racje i do tej chwili nikt nie móg³\r\nsiê skar¿yæ na niewyobra¿alnie wielk± winê drugiej strony.\r\nCo bur¿uazja zrobi³a, aby powstrzymaæ tê okropn± dezintegracjê, czy za pomoc±\r\nlepszej i bardziej inteligentnej manipulacji próbowa³a utorowaæ drogê do wolno¶ci dzia³ania?\r\nNic podobnego! Ja sam jasno zauwa¿a³em, ¿e o ile dotyczy³o to ruchu w jego okresie powstania,\r\npytanie o winê wojenn± musi byæ wyja¶nione na zasadach historycznej prawdy.\r\nDo¶wiadczy³em takich przypadków tak¿e przy innych okazjach, kiedy potrzebna by³a\r\nolbrzymia energia, aby powstrzymaæ statek od dryfowania. Ostatnia okazja pojawi³a siê\r\nwtedy, kiedy naszej diabelskiej prasie powiod³o siê postawienie przed po³udniowym Tyrolem\r\nkwestii wybitno¶ci, która bêdzie mia³a powa¿ne konsekwencje dla niemieckiego narodu. Bez\r\nrozwa¿enia, jakiej sprawie one pos³u¿±, kilkunastu tak zwanych \"nacjonalistów\" z partii i\r\nstowarzyszeñ po³±czy³o siê w wo³aniu, po prostu z obawy o publiczne uczucia wywo³ane\r\nprzez ¯ydów, i g³upio popar³o walkê przeciwko systemowi, który my, Niemcy, powinni¶my -\r\nszczególnie teraz w obecnym kryzysie - uwa¿aæ za jedyny jasny punkt w tym\r\nskorumpowanym ¶wiecie. W czasie, gdy miêdzynarodowy ¶wiat ¿ydowski powoli, ale\r\npewnie, d³awi nas, nasi tak zwani patrioci w¶ciekaj± siê na cz³owieka i system, który mia³\r\nodwagê wyswobodziæ siê sam, przynajmniej w tej czê¶ci ¶wiata, z ucisku ¿ydowskiego\r\nwolnomularstwa i przeciwstawiæ siê miêdzynarodowej, ¶wiatowej truci¼nie - si³ami\r\nnacjonalizmu.\r\nWkrótce sta³o siê oczywiste, ¿e nasi przeciwnicy, szczególnie w czasie debat z nami,\r\ns± uzbrojeni w okre¶lony repertuar argumentów przeciwko naszym ¯±daniom, który ci±gle\r\npowraca³ w ich przemówieniach; to po prostu wskazywa³o na ¶wiadome ujednolicone szkolenie.\r\nI tak by³o faktycznie. Dzisiaj jestem dumny, ¿e odkry³em ¶rodki, które nie tylko\r\nsprawiaj±, ¿e ich propaganda jest nieefektywna, ale tak¿e pokonuj± autorów tych\r\nprzemówieñ ich w³asnymi ¶rodkami. Dwa lata pó¼niej by³em mistrzem przebieg³o¶ci.\r\nZawsze, kiedy przemawia³em, dba³em o to, by utrzymaæ jasn± my¶l broni±c± przed\r\nprawdopodobn± form± i charakterem ataków, których nale¿a³o oczekiwaæ podczas dyskusji i\r\nwcze¶niej argumenty przeciwników roz³o¿yæ na czê¶ci w moim wstêpnym przemówieniu. Sedno\r\nrzeczy tkwi³o w tym, aby wymieniæ od razu wszystkie argumenty strony przeciwnej i\r\nudowodniæ ich fa³szywo¶æ.\r\nTo by³o przyczyn±, dla której po moim pierwszym wyk³adzie na temat wersalskiego\r\ntraktatu pokojowego, który wyg³osi³em do oddzia³ów jako ich wyk³adowca, zrobi³em zmianê i\r\npó¼niej mówi³em na temat traktatów pokojowych \"Brze¶æ litewski i Wersal\".\r\nSzybko zauwa¿y³em w dyskusji, która nast±pi³a po moim pierwszym wyk³adzie, ¿e\r\nludzie nic nie wiedz± o traktacie brzeskim, co by³o wynikiem udanej propagandy ich partii, i\r\ns± przekonani, ¿e ten traktat jest jednym z najbardziej wstydliwych aktów ucisku w ¶wiecie.\r\nWytrwa³o¶æ, z jak± to k³amstwo by³o przedstawiane ogó³owi, by³a powodem, i¿ miliony\r\nNiemców uwa¿a³y traktat wersalski za nic wiêcej, jak tylko zemstê, któr± pope³nili¶my w\r\nBrze¶ciu litewskim! I dlatego uwa¿ali ka¿d± rzeczywist± walkê przeciwko Wersalowi za z³±.\r\nW wielu przypadkach obecna by³a prawdziwa moralna niechêæ do takiego postêpowania i to\r\nby³o przyczyn±, dla której wstydliwy i potworny wyraz \"reparacje\" móg³ znale¼æ miejsce w\r\nNiemczech. W moich wyk³adach ³±czy³em te dwa traktaty razem, porównuj±c je punkt po\r\npunkcie i demonstruj±c, jak prawdziwie i nadzwyczajnie ludzki by³ pierwszy w\r\nprzeciwieñstwie do nieludzkiej okropno¶ci drugiego; rezultat by³ nadzwyczajny.\r\nJeszcze raz wielkie k³amstwo zosta³o wymazane z serc i umys³ów publiczno¶ci\r\nlicz±cej tysi±ce osób,\r\na prawda zosta³a zasiana w jego miejsce.\r\nTe spotkania sprawi³y, ¿e powoli stawa³em siê mówc± na masowych spotkaniach, a\r\npatos i gestykulacja nabyte w olbrzymich salach mieszcz±cych tysi±ce ludzi sta³y siê spraw±\r\nmojej drugiej natury.\r\nNasze pierwsze spotkanie wyró¿nia³o siê tym, ¿e by³y tam sto³y pokryte ulotkami i\r\nró¿nego rodzaju pamfletami. Ale my polegali¶my g³ównie na s³owie mówionym. I faktycznie\r\nto ostatnie jest jedyn± si³±, zdoln± do stworzenia naprawdê wielkich rewolucji z psychologicznych\r\npobudek.\r\nMówca otrzymuje ci±gle wskazówki od swojej widowni, pozwalaj±ce mu na poprawê\r\nwyk³adów, a tak¿e mo¿e liczyæ przez ca³y czas na poparcie swych s³uchaczy w takiej mierze,\r\nw jakiej oni ze zrozumieniem ¶ledz± jego argumenty, oraz przekonaæ siê, czy jego s³owa\r\nwywo³uj± efekt, jakiego po¿±da, podczas gdy pisarz nie ma ¿adnego bezpo¶redniego\r\nkontaktu ze swoimi czytelnikami. Dlatego jest zmuszony do podjêcia dyskusji na ogólnych\r\nwarunkach i nie mo¿e przygotowaæ swojej wypowiedzi maj±c na uwadze przemawianie do\r\nokre¶lonego t³umu ludzi siedz±cego przed jego oczami. Przypu¶æmy, ¿e mówca zauwa¿y, ¿e\r\njego s³uchacze nie rozumiej± go - czyni on swoje wyja¶nienia tak elementarnymi i jasnymi,\r\n¿e ka¿dy pojedynczy s³uchacz musi to zrozumieæ. Je¿eli czuje, ¿e jest on niezdolny do\r\n¶ledzenia toku jego rozumowania, rozwija swoje idee ostro¿nie i powoli, dopóki najmniej\r\ninteligentny cz³owiek ich nie pojmie. Znowu, kiedy odczuwa on, ¿e s³uchacze nie s±\r\nprzekonani, a sam jest pewny s³uszno¶ci w³asnych argumentów, bêdzie przeczyta³ im bez\r\nkoñca naj¶wie¿sze przyk³ady i sam wyra¿a³ w±tpliwo¶ci s³uchaczy; bêdzie kontynuowa³ to\r\ntak d³ugo, a¿ ostatnia grupa opozycjonistów da mu odczuæ, ¿e zosta³a przekonana jego\r\nprzedstawieniem sprawy.\r\nCzêsto jest to wynikiem uprzedzeñ, które nie powstaj± ze zrozumienia, ale s±\r\nnajczê¶ciej nie¶wiadome\r\ni podtrzymywane przez sentyment.\r\nTysi±c razy trudniej jest prze³amaæ barierê instynktownej niechêci, sentymentalnej\r\nnienawi¶ci i negatywnej s³abo¶ci ni¿ wyprostowaæ opinie powsta³e na skutek niew³a¶ciwej\r\nczy b³êdnej wiedzy. Ignorancjê i fa³szywe koncepcje mo¿na usun±æ przez nauczanie,\r\nnatomiast opór wynik³y z sentymentu - nigdy. Tylko apel do tych ukrytych si³ mo¿e przynie¶æ\r\nsukces. Osi±gniêcie takiego efektu jest niemo¿liwe dla pisarza. Poza mówc± nikt nie mo¿e\r\nmieæ nadziei na taki rezultat. Si³a, która da³a marksizmowi zadziwiaj±c± moc nad masami,\r\nnie jest wynikiem formy pracy napisanej przez ¿ydowskich intelektualistów, ale raczej\r\nzas³ug± rozleg³ego zalewu krasomówczej propagandy, która dominowa³a nad masami przez\r\nlata. Z setek tysiêcy niemieckich robotników nie wiêcej jak setka wie o ksi±¿ce Marksa, która\r\ntysi±c razy czê¶ciej by³a studiowana przez inteligencjê, zw³aszcza przez ¯ydów, ni¿ przez\r\nprawdziwych zwolenników ruchu w ni¿szych klasach. Ta ksi±¿ka nie by³a napisana dla nas,\r\nale wy³±cznie dla intelektualnych przywódców ¿ydowskiej machiny, a agitacja w celu\r\npodbicia ¶wiata by³a prowadzona na podstawie ró¿nych materia³ów. To w³a¶nie uwydatnia\r\nró¿nice miêdzy marksistowsk± a bur¿uazyjn± pras±, które polega³y na tym, ¿e ta pierwsza\r\nby³a pisana przez agitatorów, podczas gdy bur¿uazyjna prasa wola³a prowadziæ agitacjê\r\nprzez swoich pisarzy. Nasza niemiecka inteligencja wykaza³a siê g³upi± nieznajomo¶ci±\r\n¶wiata uwa¿aj±c, ¿e pisarz na pewno przewy¿szy mówcê inteligencj±. Pogl±d ten jest\r\nnajlepiej zilustrowany w artykule zamieszczonym w pewnej nacjonalistycznej gazecie, w\r\nktórym zosta³o przedstawione, jak czêsto jednostka bywa rozczarowana przemówieniem\r\nuznanego, wielkiego mówcy.\r\nPrzypominam sobie tak¿e artyku³, który dosta³ siê do moich r±k w czasie wojny.\r\nAutor wzi±³ siê za przemówienia Lloyda Georga, wówczas ministra uzbrojenia, i bada³ je jak\r\npod mikroskopem tylko po to, aby doj¶æ do ol¶niewaj±cego wniosku, ¿e te przemówienia\r\npokazywa³y s³abo¶æ inteligencji i wiedzy ich autora, by³y banalne i oklepane. Dosta³em kilka\r\ntych przemówieñ oprawionych w ma³y tom i ¶mia³em siê g³o¶no na my¶l, ¿e zwyczajny\r\nniemiecki gryzipiórek nie zdo³a dostrzec istoty tych psychologicznych arcydzie³, w zakresie\r\nwp³ywania na publiczno¶æ. Facet ocenia³ te przemówienia jedynie przez wra¿enie, jakie\r\nrobi³y one na jego zblazowanym intelekcie, podczas gdy wielki brytyjski demagog by³ w\r\nstanie wywrzeæ ¶wietny efekt z ich pomoc± na swojej publiczno¶ci, a w najszerszym sensie\r\nna wszystkich brytyjskich ni¿szych klasach. Z tego punktu widzenia przemówienia\r\nWelschmana by³y najwspanialszymi osi±gniêciami, poniewa¿ dawa³y one dowody\r\nzdumiewaj±cej znajomo¶ci mentalno¶ci pospólstwa; ich dr±¿±cy efekt by³ decyduj±cy w\r\nnajprawdziws z y m sensie.\r\nPorównajmy z nimi powierzchowne j±kania Bethmana Hollwega. Byæ mo¿e jego\r\nprzemówienia by³y bardziej intelektualne, ale naprawdê wykazywa³y jedynie brak zdolno¶ci\r\nprzemawiania tego cz³owieka do swojego narodu.\r\nLloyd George wykaza³ swoj± bezgraniczn± wy¿szo¶æ w stosunku do Bethmana\r\nHollwega przez fakt, ¿e forma jego przemówieñ i wra¿enie, jakie wywo³ywa³y, otwiera³y przed\r\nnim serca jego ludu i sprawia³y, ¿e okazywa³ on aktywne pos³uszeñstwo jego woli. Ogromna\r\nprymitywno¶æ tych przemówieñ, sposób wyra¿ania i proste przedstawianie kwestii, ³atwo¶æ w\r\nodbiorze s± dowodami góruj±cej zdolno¶ci politycznej Welschmana.\r\nMasowe zgromadzenia s± konieczne, poniewa¿ podczas uczestniczenia w nich\r\njednostka odczuwa potrzebê przy³±czenia siê do m³odego ruchu i wszczyna alarm, je¿eli\r\npozostawi siê j± samej sobie, do¶wiadcza pierwszego wra¿enia wspólnoty z wiêksz±\r\nspo³eczno¶ci±, a to ma wzmacniaj±cy i zachêcaj±cy wp³yw na wiêkszo¶æ ludzi. Sama\r\npoddaje siê magicznym wp³ywom, które my nazywamy \"sugesti± t³umu\". Pragnienia,\r\ntêsknoty i rzeczywista si³a tysiêcy ludzi jest gromadzona w umy¶le ka¿dej obecnej jednostki.\r\nCz³owiek, który przychodzi na takie spotkanie z w±tpliwo¶ciami i wahaniem, opuszcza je\r\nkorzystnie wzmocniony: sta³ siê cz³onkiem spo³eczno¶ci. Narodowosocjalistyczny ruch nie\r\nmo¿e nigdy ignorowaæ tego faktu.'),(47026,'ab82b322bd','','ROZDZIA£ VII\r\nWalka z si³ami czerwonych\r\nW latach 1919-1920, a tak¿e w roku 1921 osobi¶cie uczestniczy³em w tak zwanych\r\nbur¿uazyjnych spotkaniach. Cokolwiek dowiedzia³em siê o tych prorokach bur¿uazyjnego\r\n¶wiata i rzeczywi¶cie nie zdziwi³em siê, gdy zrozumia³em, dlaczego oni przyk³adali tak ma³±\r\nwagê do mówionego s³owa. Uczestniczy³em tak¿e w spotkaniach demokratów, niemieckich\r\nnacjonalistów, niemieckiej partii ludowej i bawarskiej partii ludowej (Bawarska Partia\r\nCentrum). To, co uderzy³o mnie na pocz±tku, to trwa³a jednomy¶lno¶æ publiczno¶ci. Prawie\r\nwszyscy, którzy brali udzia³ w takich demonstracjach, byli zwolennikami partii. Brak by³o\r\ndyscypliny i w sumie wygl±da³o to bardziej na karciane spotkanie ni¿ zgromadzenie ludzi,\r\nktórzy w³a¶nie przeprowadzali rewolucjê. Mówcy robili wszystko, co w ich mocy, aby\r\nutrzymaæ tê pokojow± atmosferê. Wyg³aszali oni czy jeszcze lepiej, wiêkszo¶æ z nich czyta³a\r\nprzemówienia w stylu zrêcznego artyku³u prasowego czy te¿ rozprawy naukowej unikaj±c\r\nwszelkich silnych wra¿eñ, tu i tam wprowadzano kiepski ¿art, na których w odpowiedzi\r\ngentlemani na podium obowi±zkowo parskali rubasznym ¶miechem - nie g³o¶no, lecz z\r\nrezerw±. Po trzech kwadransach takiego zebrania, które przerywane by³o odg³osem kogo¶\r\nwychodz±cego lub brzêkiem naczyñ noszonych przez kelnerkê, lub te¿ ziewaniem wielu\r\nosób spo¶ród s³uchaczy, ca³a publiczno¶æ drzema³a jakby w rodzaju transu. Na zakoñczenie\r\nprzewodnicz±cy nawo³ywa³ do niemieckiej patriotycznej pie¶ni.\r\nNa tym spotkanie koñczy³o siê, ka¿dy ¶pieszy³ do wyj¶cia. Jeden na piwo, inny do\r\nkawiarni, a jeszcze inny po prostu na ¶wie¿e powietrze.\r\nNarodowosocjalistyczne spotkania nie by³y w ¿aden sposób \"pokojowymi\". Fale\r\ndwóch pogl±dów na ¶wiat ¶ciera³y siê ze sob± i spotkania nie koñczy³y siê przemielaniem\r\nnudnej, patriotycznej pie¶ni, ale fanatycznymi wybuchami popularnej i nacjonalistycznej\r\npie¶ni. Od pocz±tku by³o wa¿ne, aby na naszych spotkaniach wprowadziæ ¶lep± dyscyplinê i\r\nustanowiæ ca³kowit± w³adzê przewodnicz±cego.\r\nA mieli¶my na naszych spotkaniach bojowych przeciwników - zwolenników Czerwonej\r\nFlagi. Przychodzili zawsze w zwartych grupach z kilkoma agitatorami pomiêdzy sob± i na\r\nka¿dej twarzy mo¿na by³o wyczytaæ: \"mamy zamiar wszystko dzisiaj wygarn±æ!\" Zebranie\r\nwisia³o na w³osku i tylko energia przewodnicz±cego, surowe, szorstkie traktowanie przez\r\nnasz± stra¿, udaremni³o intencje naszych przeciwników - ci ostatni mieli powód, aby siê na\r\nnas z³o¶ciæ. Wybrali¶my czerwieñ dla naszych plakatów po dok³adnym i starannym\r\nrozwa¿eniu. Nasz± intencj± by³o zirytowanie lewicy, doprowadzenie ich do w¶ciek³o¶ci i\r\nsprowokowanie do przyj¶cia na nasze spotkania - nie tylko w celu przekonania ich, ale\r\nrównie¿ po to, aby mieæ szansê porozmawiania z nimi.\r\nPotem nasi oponenci przystêpowali do wyg³aszania apeli kierowanych do\r\n\"¶wiadomego klasowo proletariatu\", aby przychodzi³ t³umnie na nasze spotkania i uderzy³\r\nswoj± \"proletariack± piê¶ci±\" w \"monarchistyczn±, reakcyjn± agitacjê\" reprezentowan± przez\r\nnas.\r\nNasze spotkania by³y od pocz±tku wype³nione robotnikami, jeszcze na trzy\r\nkwadranse przed ich rozpoczêciem. Przypomina³y beczkê prochu gotow± do wybuchu w\r\nka¿dej chwili po przytkniêciu zapa³ki. Ale zawsze by³o odwrotnie. Ludzie przychodzili jako\r\nwrogowie, a odchodzili mo¿e nie przygotowani do przy³±czenia siê do nas, ale w ka¿dym\r\nrazie w refleksyjnym nastroju i gotowi do krytykowania i badania zgodno¶ci naszych doktryn.\r\nWtedy pojawia³y siê s³owa: \"proletariusze! unikajcie spotkañ nacjonalistycznych\r\nagitatorów!\" Podobnie niezdecydowan± taktykê mo¿na by³o obserwowaæ w czerwonej prasie.\r\nLudzie stali siê ciekawi naszego ruchu. Nagle zmieni³a siê taktyka stosowana wobec\r\nnas i przez pewien okres byli¶my traktowani jak prawdziwi kryminali¶ci wystêpuj±cy przeciw\r\nludzko¶ci. Artyku³y, jeden po drugim, g³osi³y i demonstrowa³y nasz± przestêpczo¶æ, a\r\nskandaliczne opowie¶ci sfabrykowane od \"a\" do \"z\" mia³y dokonaæ tej sztuki. Ale w krótkim\r\nokresie czasu nasi wrogowie przekonali siê sami, ¿e takie ataki nie przynosz± ¿adnego\r\nefektu: faktycznie te dzia³ania rzeczywi¶cie pomog³y skoncentrowaæ ogóln± uwagê prosto na\r\nnas.\r\nJedyn± przyczyn±, dla której nigdy nie dosz³o do rozpêdzenia naszych spotkañ, by³o\r\nniew±tpliwie niezwyk³e tchórzostwo wykazywane przez przywódców naszych przeciwników.\r\nWe wszystkich krytycznych chwilach te nikczemne kreatury czeka³y na zewn±trz na rezultat\r\neksplozji.\r\nW tym okresie byli¶my zmuszeni przej±æ ochronê naszych spotkañ we w³asne rêce;\r\nnie mo¿na by³o nigdy liczyæ na ochronê ze strony oficjalnych w³adz. Wprost przeciwnie -\r\ndo¶wiadczenie wykaza³o, ¿e one zawsze sprzyja³y zak³ócaj±cemu elementowi. Jedynym\r\nrzeczywistym sukcesem towarzysz±cym oficjalnej akcji by³o rozwi±zanie spotkania, czyli jego\r\nca³kowite wstrzyma.. nie, a to faktycznie by³o celem i przedmiotem zabiegów naszych\r\nprzeciwników, którzy przychodzili, ¿eby nam przeszkadzaæ.\r\nTak wiêc doszli¶my do przekonania, ¿e ka¿de nasze spotkanie, które zale¿y tylko od\r\nochrony policji, przynosi kompromitacjê organizatorom w oczach mas.\r\nBardzo czêsto garstka stronników stawia³a heroiczny opór w¶ciek³emu i\r\ngwa³townemu t³umowi czerwonych. Tych piêtnastu czy dwudziestu mê¿czyzn pokonano by z\r\npewno¶ci±, ale reszta wiedzia³a dobrze, ¿e najpierw trzy lub cztery razy wiêcej z nich\r\ndosta³oby po g³owach, a oni nie zamierzali tym ryzykowaæ.\r\nBy³o jasne dla ka¿dego, ¿e rewolucja mo¿liwa by³a tylko dziêki niszczycielskim\r\nmetodom bur¿uazji, która rz±dzi³a naszym narodem.\r\nNawet wtedy by³oby mnóstwo piê¶ci gotowych do obrony niemieckiego narodu, ale\r\nbrakowa³o czaszek gotowych do pêkania. Jak czêsto widzia³em oczy m³odych ludzi\r\nb³yszcz±ce w odpowiedzi wtedy, kiedy wyja¶nia³em im istotê ich misji i zapewnia³em ich bez\r\nprzerwy, ¿e ca³a m±dro¶æ na tej ziemi jest niczym, o ile nie jest zastêpowana i chroniona\r\nprzez si³ê, ¿e ³agodne bóstwa pokoju nie mog± poruszaæ si³y, je¿eli nie towarzyszy im bóg\r\nwojny, i ¿e ka¿dy wielki akt pokoju musi byæ chroniony i wspomagany przez si³ê. W ten\r\nsposób idea s³u¿by wojskowej dotar³a do nich w daleko bardziej ¿ywotnej formie - jako\r\nrealizacja obowi±zku ka¿dego mê¿czyzny gotowego po¶wiêciæ swoje ¿ycie, by jego naród\r\nmóg³ ¿yæ wszêdzie po wszystkie czasy.\r\nCi m³odzi ludzie nie zawiedli!\r\nNiczym rój szerszeni rzucili siê na przeszkadzaj±cych mê¿czyzn w naszych\r\nspotkaniach, nie zwa¿aj±c na przewagê liczebn±, nie dbaj±c o rany i krwaw± ofiarê,\r\nprzepe³nieni po brzegi wielk± ide±, ¶wiêt± misj±, aby oczy¶ciæ drogê dla naszego Ruchu.\r\nJu¿ w lecie 1920 roku oddzia³y do utrzymania porz±dku zaczê³y stopniowo\r\nprzyjmowaæ okre¶lon± formê i do wiosny 1921 roku zosta³y one podzielone wed³ug stopni na\r\nkompanie, które znowu zosta³y podzielone na mniejsze sekcje.\r\nTo by³o konieczne, poniewa¿ w tym czasie nasza dzia³alno¶æ i czêstotliwo¶æ naszych\r\nspotkañ ci±gle wzrasta³y.\r\nOrganizacja naszych grup dla utrzymania porz±dku na spotkaniach pos³u¿y³a do\r\nwyja¶nienia bardzo trudnego problemu. Do tej pory ruch nie posiada³ emblematów partyjnych\r\ni flag. Brak tych symboli by³ mankamentem nie tylko wtedy, tak¿e w przysz³o¶ci by³ nie do\r\npomy¶lenia, poniewa¿ cz³onkowie partii nie mieli wyró¿niaj±cych ich znaków cz³onkostwa, a\r\nw przysz³o¶ci brak pewnych znaków symbolizuj±cych ruch by³ nie do zaakceptowania.\r\nCo najmniej raz w mojej m³odo¶ci z punktu widzenia uczuæ odczu³em wyra¼nie\r\npsychologiczn± wa¿no¶æ takiego symbolu. W Berlinie, po wojnie, by³em obecny na masowej\r\ndemonstracji marksistów przed królewskim pa³acem. Morze czerwonych flag, czerwonych\r\nszarf i czerwonych kwiatów dawa³o zewnêtrzny obraz si³y temu t³umowi, który oceni³em na\r\noko³o sto dwadzie¶cia tysiêcy osób. Czu³em i rozumia³em, jak ³atwo cz³owiek na ulicy\r\npozostaje pod wra¿eniem sugestywnej magii - takiego wspania³ego przedstawienia.\r\nBur¿uazja jako partia nie reprezentuj±ca ¿adnego ¶wiatopogl±du nie mia³a sztandaru.\r\nJej cz³onkami byli \"patrioci \" i czêsto pokazywali siê w kolorach Rzeszy.\r\nCzerñ i biel oraz czerwieñ starego imperium zosta³y wskrzeszone przez tak zwane\r\nnarodowo-bur¿uazyjne partie jako ich kolory.\r\nJest oczywiste, ¿e naszym symbolem w sytuacji, która mog³a byæ zdominowana przez\r\nmarksizm w nieznanych okoliczno¶ciach, nie móg³ byæ znak, pod którym ten sam marksizm\r\nmia³ byæ z kolei zmia¿d¿ony.\r\nJakkolwiek ka¿dy porz±dny Niemiec bardzo musi kochaæ i czciæ te stare kolory, dla\r\nniego wspania³e wówczas, kiedy sta³y ustawione jeden przy drugim w m³odzieñczej\r\n¶wie¿o¶ci albo kiedy walczy³ pod nimi i widzia³ ofiary tak wielu istnieñ - to flaga ta niewielk±\r\nma warto¶æ dla walk, które bêd± stoczone w przysz³o¶ci.\r\nZ tej przyczyny my, narodowi socjali¶ci, uznali¶my, ¿e d¼wiganie starego sztandaru\r\nnie odpowiada symbolowi, który wyra¿a³by nasze specjalne cele, poniewa¿ nie mieli¶my\r\nochoty na wskrzeszanie zrujnowanego imperium ze wszystkimi jego wadami, lecz chcieli¶my\r\nzbudowaæ nowe pañstwo.\r\nRuch, który dzisiaj walczy z marksizmem, musi w³a¶nie dlatego nosiæ na swych\r\nsztandarach znak nowego pañstwa.\r\nJa sam zawsze by³em za utrzymaniem starych kolorów. Po niezliczonych próbach\r\nzdecydowa³em siê na koñcow± formê: bia³y pas na czerwonym tle z czarn± swastyk± na\r\n¶rodku. Po wielu poszukiwaniach zdecydowa³em siê na odpowiednie proporcje pomiêdzy\r\nrozmiarami flagi i bia³ym pasem a kszta³tem i grubo¶ci± krzy¿a i taki pozosta³ na zawsze.\r\nTakie same opaski zosta³y od razu zamówione dla cz³onków grup utrzymuj±cych porz±dek -\r\nczerwone z bia³ym pasem i swastyk±.\r\nNowa flaga po raz pierwszy pojawi³a siê publicznie w po³owie lata 1920 roku.\r\nDwa lata pó¼niej, kiedy nasi ludzie, których liczba siêga³a ju¿ wtedy kilkunastu\r\ntysiêcy, byli znacz±cym oddzia³em szturmowym, okaza³ siê potrzebny organizacji walcz±cej\r\no nowy ¶wiatopogl±d specjalny symbol zwyciêstwa - sztandar.\r\nW tym czasie nie by³o w Monachium partii, sprzeciwiaj±cej siê partiom\r\nmarksistowskim, zw³aszcza nacjonalistycznej, która mog³aby pokonaæ masowe demonstracje\r\ntak, jak to my robili¶my. Piwnica Munchener Kindl, która mog³a pomie¶ciæ piêæ tysiêcy ludzi,\r\nby³a kilka razy pe³na do granic mo¿liwo¶ci i tylko do jednej sali nie zaryzykowali¶my wej¶cia,\r\na by³ ni± Circus Krone.\r\nW koñcu stycznia 1921 roku mia³o miejsce zdarzenie, które wywo³a³o niepokoje w\r\nNiemczech. By³o nim porozumienie paryskie, na mocy którego Niemcy zosta³y zobowi±zane\r\nzap³aciæ absurdaln± sumê stu miliardów marek w z³ocie, a które mia³o zostaæ potwierdzone\r\nw formie ultimatum londyñskiego.\r\nPrzechodzi³ dzieñ za dniem, a ¿adna z wielkich partii nie zwróci³a uwagi na to\r\nprzera¿aj±ce wydarzenie, organizacja robotnicza nie mog³a zdecydowaæ siê na okre¶lenie\r\nterminu demonstracji. We wtorek, pierwszego lutego, za¿±da³em ostatecznej decyzji.\r\nOd³o¿ono to do ¶rody. W tym dniu za¿±da³em, aby jasno okre¶lono termin i miejsce\r\nspotkania. Odpowied¼ by³a ci±gle pe³na niepewno¶ci i wahañ: zamierzano tego dnia zaprosiæ\r\nrobotników na demonstracjê.\r\nWtedy straci³em wszelk± cierpliwo¶æ i zdecydowa³em, ¿eby przeprowadziæ\r\ndemonstracjê na moj± w³asn± odpowiedzialno¶æ. Do po³udnia w ¶rodê podyktowa³em w\r\ndziesiêæ minut has³a na plakaty i na nastêpny dzieñ - trzeciego lutego wynaj±³em cyrk\r\nKorona.\r\nW tamtych dniach by³o to ogromne przedsiêwziêcie. Nie by³o pewno¶ci, czy\r\nwype³nimy tê ogromn± halê i istnia³o ryzyko przesuniêcia terminu spotkania. Jedna rzecz\r\nby³a pewna - niepowodzenie na d³ugi czas usunê³oby nas w cieñ .Mieli¶my jeden dzieñ na\r\nza³atwienie wszystkich spraw. Na nieszczê¶cie w czwartek rano pada³o i zachodzi³a obawa,\r\n¿e wielu ludzi bêdzie raczej wola³o pozostaæ w domu ni¿ spieszyæ siê na spotkanie w deszczu\r\ni ¶niegu, szczególnie ¿e mo¿na by³o siê tam spodziewaæ gwa³tu i morderstw.\r\nW czwartek dwie ciê¿arówki, które wynaj±³em, zosta³y, jak tylko to by³o mo¿liwe,\r\nowiniête w czerwieñ i zatkniêto na nich dwie flagi. Ka¿da z nich przewozi³a piêtnastu lub\r\ndwudziestu cz³onków naszej partii; wydano rozkazy, aby z samochodów jad±cych szybko\r\nprzez ulice rozrzucaæ ulotki informuj±ce o masowym spotkaniu, które mia³o siê odbyæ\r\nwieczorem. Po raz pierwszy takie ciê¿arówki z flagami przeje¿d¿aj±ce przez ulice nie\r\nprzewozi³y marksistów.\r\nKiedy wszed³em do wielkiej hali, poczu³em tê sam± rado¶æ, któr± odczuwa³em rok\r\nwcze¶niej na pierwszym spotkaniu w hali Hofbra&#9131;hausfest. Dopiero, kiedy sforsowa³em\r\ndrogê przez lity mur mê¿czyzn i wspi±³em siê na podium, u¶wiadomi³em sobie pe³ny rozmiar\r\nnaszego sukcesu.\r\nSala by³a wype³niona tysi±cami ludzi.\r\nMój temat brzmia³: \"Przysz³o¶æ czy upadek\". Przemawia³em prawie przez dwie i pó³\r\ngodziny. Moje przeczucie po pierwszej pó³ godzinie podpowiada³o mi, ¿e spotkanie bêdzie\r\nwielkim sukcesem.\r\nBur¿uazyjna prasa donosi³a o demonstracji o czysto \"nacjonalistycznym\" charakterze,\r\nna swój zwyk³y, skromny sposób zapominaj±c zupe³nie nadmieniæ o jej organizatorach.\r\nTa demonstracja w 1921 roku sprawi³a, ¿e nasze spotkania w Monachium sta³y siê\r\ncoraz czêstsze. Przyj±³em, ¿e bêdziemy odbywali je nie rzadziej ni¿ jedno na tydzieñ.\r\nCzasami dochodzi³o do tych spotkañ masowych dwa razy w tygodniu. W po³owie lata i pó¼n±\r\njesieni± by³y tendencje do organizowania trzech spotkañ w tygodniu. Teraz zawsze\r\nspotykali¶my siê w cyrku Korona i stwierdzili¶my ku naszej satysfakcji, ¿e wszystkie wieczory\r\nby³y równie udane.\r\nRezultatem by³ sta³y wzrost szeregów ruchu.\r\nNasi przeciwnicy naturalnie nie zamierzali nie reagowaæ na takie sukcesy.\r\nZdecydowali siê wiêc na przeprowadzenie ostatniej próby terroru polegaj±cej na po\' psuciu\r\nszyków naszego spotkania. Akcja mia³a miejsce po kilku dniach. Na ostateczne porachunki\r\nwybrano spotkanie w sali Hofbra&#9131;hausfest, na którym mia³em przemawiaæ. Pomiêdzy szóst±\r\na siódm± wieczorem czwartego listopada 1921 roku otrzyma³em pierwsze wiadomo¶ci o tym,\r\n¿e spotkanie ma byæ definitywnie rozpêdzone.\r\nDziêki niefortunnemu zbiegowi okoliczno¶ci nie zrozumieli¶my tego wcze¶niej. W tym\r\nw³a¶nie dniu przenosili¶my siê z naszych wspania³ych starych biur Stemackergasse do\r\nnowych - nie opu¶cili¶my jeszcze starych ani te¿ nie wprowadzili¶my siê do nowych,\r\nponiewa¿ ci±gle jeszcze trwa³y w nich prace. Rezultat by³ taki, ¿e porz±dek na spotkaniu\r\nmia³a utrzymaæ tylko bardzo ma³a grupa mê¿czyzn - pod rêk± by³o s³abe towarzystwo oko³o\r\nczterdziestu sze¶ciu mê¿czyzn, a alarmowe telefony nie by³y w stanie zwo³aæ\r\nwystarczaj±cych posi³ków w przeci±gu jednej godziny.\r\nWszed³em do przedsionka sali za piêtna¶cie ósma i zorientowa³em siê, ¿e nie ma\r\n¿adnych w±tpliwo¶ci co do najbli¿szych zamierzeñ naszych przeciwników. Sala by³a\r\nwype³niona, a policja powstrzymywa³a nastêpnych przed wej¶ciem. Nasi wrogowie, którzy\r\nprzybyli bardzo wcze¶nie, byli w ¶rodku sali, a nasi przyjaciele pozostali na zewn±trz. Ma³a\r\ngrupa stra¿ników czterdziestu piêciu ludzi. Wyja¶ni³em tym m³odym cz³onkom, ¿e dzisiaj\r\nwieczorem po raz pierwszy ruch du¿ej sali i zwo³a³em bêdzie musia³ udowodniæ swoje\r\noddanie i wierno¶æ i ¿e ¿aden z nas nie mo¿e opu¶ciæ czeka³a na mnie w przedsionku.\r\nZasta³em zamkniête drzwi do sali, chyba ¿e zostanie wyniesione martwy. Ale nie s±dzi³em,\r\n¿e który¶ z nich mo¿e mnie opu¶ciæ. Je¿eli spostrzeg³bym jakiego¶ mê¿czyznê,\r\nzachowuj±cego siê jak tchórz, sam osobi¶cie zdar³bym z niego opaskê i wyrzuci³ odznakê.\r\nPotem zaapelowa³em do nich, aby ruszyli naprzód natychmiast na pierwszy znak próby\r\nrozbicia spotkania i pamiêtali, ¿e najlepsz± form± obrony jest atak.\r\nOdpowiedzi± by³y trzy d¼wiêki, które brzmia³y w¶cieklej i ostrzej ni¿ kiedykolwiek\r\nwcze¶niej.\r\nPotem wszed³em do sali i sam na w³asne oczy zobaczy³em, jak wygl±da sytuacja.\r\nSiedzieli st³oczeni blisko siebie i próbowali przebiæ mnie swoim wzrokiem. Niezliczone twarze\r\nkipi±ce nienawi¶ci± by³y zwrócone w moj± stronê, inni wydawali ryki, które oznacza³y tylko\r\njedno - pewno¶æ, ¿e s± silniejsz± stron±. I tak siê te¿ czuli.\r\nMimo to rozpoczêcie spotkania by³o mo¿liwe, wiêc zacz±³em przemawiaæ.\r\nPo oko³o pó³torej godziny dano sygna³. Wzniesiono kilka z³ych okrzyków, a jaki¶\r\nmê¿czyzna nagle przyskoczy³ do krzes³a i zawy³: \" Wolno¶ci\"! Wtedy bojownicy o wolno¶æ\r\nzaczêli swoj± robotê. W kilka sekund sala wype³ni³a siê rycz±cym i wyj±cym mot³ochem, ponad\r\nktórym lata³a niezliczona ilo¶æ kufli jak pociski haubicy. Rozwalano nogi krzese³, t³uczono\r\nszk³o na drobne kawa³ki, s³ychaæ by³o krzyki i wycia. To by³o szalone przedstawienie.\r\nWsta³em z miejsca i ogl±da³em aktywnych, m³odych cz³onków ruchu, wykonuj±cych\r\nswój obowi±zek.\r\nZaledwie zacz±³ siê taniec, kiedy moje szturmowe oddzia³y, jak je zaczêto nazywaæ\r\nod tego dnia, zaatakowa³y. Jak wilki rzucali siê bez ustanku w grupach po o¶miu i dziesiêciu\r\nna wroga i zaczêli stopniowo wymiataæ ich z sali. Po piêciu minutach mog³em zobaczyæ\r\nzaledwie jednego, który nie broczy³ krwi±. Zacz±³em poznawaæ ich jako¶æ; na ich czele sta³\r\nmój wspania³y Maurycy Hess, obecnie mój prywatny sekretarz, i wielu innych, którzy chocia¿\r\nokropnie poranieni, kontynuowali atak tak d³ugo, jak tylko mogli utrzymaæ siê na nogach.\r\nW rogu sali ci±gle pozostawa³ broni±cy siê w¶ciekle t³um. Wtedy nagle oddano od\r\nwej¶cia w kierunku podium dwa strza³y z pistoletu i podnios³a siê dzika wrzawa. Czyje¶ serce\r\nprawie siê uradowa³o na takie odrodzenie starych, wojennych wspomnieñ. Nie mo¿na by³o\r\nrozpoznaæ, kto odda³ strza³y, ale w ka¿dym razie zauwa¿y³em, ¿e moi ludzie ponowili atak ze\r\nwzmocnionym duchem, a¿ w koñcu ostatni zak³ócaj±cy porz±dek zostali usuniêci z sali.\r\nTo wszystko trwa³o oko³o dwudziestu piêciu minut, po których zapanowali¶my nad\r\nsytuacj±. Herman Esser, który tego wieczoru by³ przewodnicz±cym spotkania, oznajmi³:\r\nspotkanie bêdzie kontynuowane, niech mówca ci±gnie dalej. Tak wiêc kontynuowa³em swoje\r\nprzemówienie.\r\nGdy spotkanie ju¿ siê koñczy³o, podniecony porucznik policji wbieg³ nagle do sali i\r\nzawy³ machaj±c rêkami: \"Spotkanie jest zamkniête!\" Musia³em siê za¶miaæ: by³a to\r\nrzeczywi¶cie oficjalna pompatyczno¶æ.\r\nNauczyli¶my siê wiele tego wieczoru, a nasi przeciwnicy tak¿e nie zapomnieli lekcji,\r\nktór± otrzymali. A¿ do jesieni 1923 roku \"Munchener Post\" nie wspomina³ w ogóle o\r\nprzej¶ciach proletariatu.'),(47027,'8374198e00','','ROZDZIA£ VIII\r\nSilny cz³owiek jest najmocniejszy, gdy jest sam\r\nMocny cz³owiek zyskuje na sile, kiedy jest samotny. Zwyk³y obywatel jest zadowolony\r\ni uspokojony, kiedy s³yszy, ¿e grupy pracownicze przez po³±czenie siê razem w zwi±zki\r\nzawodowe odkry³y element, który jednoczy je w jedno gremium i odrzuci³y to, co je dzieli.\r\nKa¿dy jest przekonany, ¿e taki zwi±zek ogromnie zyskuje na sile i ¿e dawniej s³abe, ma³e\r\ngrupy zmieniaj± siê dziêki temu w potêgê. A jednak jest to po wiêkszej czê¶ci b³êdne.\r\nJaki¶ jeden cz³owiek g³osi jak±¶ prawdê, apeluje o rozwi±zanie pewnego problemu,\r\nwytycza cel i tworzy ruch, który ma na celu realizacjê jego zamierzeñ.\r\nJest to sposób na za³o¿enie zwi±zku lub partii, których program ma na celu zarówno\r\nusuniêcie istniej±cego z³a, jak i uzyskanie okre¶lonego stanu rzeczy po jakim¶ czasie.\r\nKiedy taki ruch zostanie ju¿ powo³any do ¿ycia, mo¿e wtedy ¿±daæ pierwszeñstwa.\r\nNaturalnym biegiem rzeczy by³oby, aby ci wszyscy, którzy pragn± walczyæ o ten sam cel co\r\nruch, identyfikowali siê z nim i przez to dodali mu si³y, aby lepiej s³u¿y³ d±¿eniu.\r\nS± dwa powody, które zmieniaj± bieg tych spraw.\r\nPierwszy z nich mo¿e byæ uznany za tragiczny, a drugi za godny politowania, maj±cy\r\nswoje oparcie w ludzkiej s³abo¶ci.\r\nKa¿de wielkie dzia³anie na tym ¶wiecie jest zwykle spe³nieniem pragnienia od\r\nd³u¿szego czasu obecnego w milionach ludzkich serc i bêd±cego przedmiotem powszechnej\r\ntêsknoty.\r\nCech± charakterystyczn± wielkich kwestii w ka¿dym okresie jest to, ¿e nad ich\r\nrozwi±zaniem pracuj± tysi±ce ludzi i wielu z nich wyobra¿a sobie, ¿e s± wybrani przez\r\nprzeznaczenie, lecz dopiero temu, który zwyciê¿y w wolnej grze si³, bêdzie powierzone\r\nzadanie rozwi±zania tego problemu.\r\nMa to jednak swoj± tragiczn± stronê - ludzie ci walcz± o ten sam cel zmierzaj±c do\r\nniego ró¿nymi drogami. Ka¿dy z nich prawdziwie wierzy w swoj± w³asn± misjê i pod±¿a\r\nw³asn± drog± ca³kowicie lekcewa¿±c innych.\r\nNierzadko rasa ludzka zawdziêcza³a swoje sukcesy lekcjom wyniesionym z\r\nniepowodzeñ poprzedników. Widzimy w historii, ¿e dwie drogi postêpowania, które w tym\r\nsamym czasie prawdopodobnie rozwi±za³yby niemiecki problem, a których g³ównymi\r\nprzedstawicielami i mistrzami by³y Austria i Prusy, Habsburgowie i Hohenzolernowie -\r\npowinny biegn±æ od pocz±tku razem; ca³a reszta, zgodnie z ich opiniami, powinna powierzyæ\r\nswoje po³±czone si³y jednej lub drugiej stronie. Wtedy droga tego, który okaza³ siê byæ\r\nbardziej warto¶ciowym, sta³aby siê jedyn±, któr± nale¿a³oby pod±¿aæ, a austriacka metoda\r\nnigdy nie doprowadzi³aby do niemieckiego cesarstwa.\r\nW koñcu to cesarstwo, silne w niemieckiej jedno¶ci, powsta³o z tego, co miliony\r\nNiemców odczuwa³y w swoich sercach jako najokropniejszy znak konfliktu miêdzy braæmi;\r\ndla niemieckiej cesarskiej korony odniesiono zwyciêstwo w rzeczywisto¶ci na polu bitwy pod\r\nKoniggrate, a nie w walkach dooko³a Pary¿a, jak powszechnie utrzymywano. Powstanie\r\nCesarstwa Niemieckiego nie by³o rezultatem ¿adnego wspólnego pragnienia, wynik³ego ze\r\nwspólnych metod, ale raczej wynikiem przemy¶lanej walki o hegemoniê, z której to walki\r\nzwyciêskie wysz³y Prusy.\r\nDlatego nie ma czego ¿a³owaæ, je¿eli du¿a liczba ludzi chce uzyskaæ ten sam cel:\r\nzwyciê¿a wtedy bardziej bystry i silny cz³owiek.\r\nDrugi powód nie jest tragiczny, ale godny politowania. Wynika on ze wspomnianej\r\nmieszaniny zawi¶ci, chciwo¶ci, ambicji i gotowo¶ci do kradzie¿y, która niestety pojawia siê -\r\nczêsto po³±czona ze sprawami interesuj±cymi ludzko¶æ.\r\nOd chwili, w której nasz ruch zacz±³ dzia³aæ i przyj±³ swój w³asny, indywidualny\r\nprogram, przychodz± ludzie twierdz±cy, ¿e walcz± o ten sam cel. Nie oznacza to, ¿e oni\r\nzamierzaj± uczciwie zaj±æ swoje miejsce w szeregach ruchu i w ten sposób uznaæ jego\r\nprawo pierwszeñstwa, ale to, ¿e chc± okra¶æ jego program i utworzyæ now±, opart± na nim\r\npartiê.\r\nPowstanie ca³ej liczby nowych grup, partii itp. nazywaj±cych siebie\r\n\"nacjonalistycznymi\" w latach 1918-1919 by³o naturalnym rozwojem i odby³o siê bez zas³ug\r\nich twórców. Do 1920 roku Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotnicza stopniowo\r\nzaczê³a siê wy³aniaæ jako zwyciêska partia. Nic tak doskonale nie dowodzi prawdziwej\r\nszczero¶ci pewnych indywidualnych za³o¿ycieli jak fakt, ¿e kilkunastu z nich zdecydowa³o siê\r\nz godn± podziwu szybko¶ci± po¶wiêciæ swój w³asny, oczywi¶cie mniej popularny ruch, to\r\nznaczy zakoñczyæ jego dzia³alno¶æ i przy³±czyæ go bezwarunkowo do ruchu silniejszego.\r\nPrzypadek ten dotyczy³ szczególnie protagonisty Niemieckiej Partii Socjalistycznej w\r\nNurembergu Julian a Streichera. Dwie partie rozpoczê³y dzia³alno¶æ z podobnymi celami -\r\nale poza tym by³y ca³kowicie niezale¿ne jedna od drugiej. Jakkolwiek Streicher zaraz, gdy\r\ntylko przekona³ siê wyra¼nie i bezspornie o przewa¿aj±cej sile i wiêkszym wzro¶cie\r\nliczebnym Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotnicze), przesta³ pracowaæ dla\r\nNiemieckiej Partii Socjalistycznej i zaapelowa³ do swoich zwolenników, aby stanêli w jednym\r\nszeregu z Narodowosocjalistyczn± Niemieck± Parti± Robotnicz±, która wysz³a zwyciêsko ze\r\nwspó³zawodnictwa i po³±czyli siê z ni± w celu kontynuowania walki o wspóln± sprawê.\r\nDecyzja wysoko chwalebna, ale trudna dla niego jako mê¿czyzny.\r\nNigdy nie mo¿na zapomnieæ, ¿e ¿adne naprawdê wielkie cele nie by³y osi±gniête\r\nprzez koalicje, ale powsta³y one z powodu sukcesu jednego, pojedynczego cz³owieka.\r\nZwyciêstwa osi±gniête przez koalicjê, dziêki naturze ich ¼ród³a, zawieraj± od samego\r\npocz±tku nasiona przysz³ego rozk³adu i trac± w rzeczywisto¶ci to, co by³o wcze¶niej zdobyte.\r\nWielkie przemiany my¶li, które rzeczywi¶cie rewolucjonizuj± ¶wiat, s± wynikiem tytanicznych\r\nwalk prowadzonych przez indywidualne si³y - nigdy przedsiêwziêæ prowadzonych przez koalicjê.\r\nDlatego nigdy narodowe pañstwo nie bêdzie stworzone przez niepewn± wolê\r\nnacjonalistycznego zwi±zku robotników, lecz tylko przez nieugiêt± si³ê woli jednego ruchu,\r\nktóry po pokonaniu wszystkich pozosta³ych zwyciê¿y.'),(47028,'10a3c316c4','','ROZDZIA£ IX\r\nMy¶li na temat znaczenia i organizacji socjalistycznych robotników\r\nSi³a starego pañstwa spoczywa³a na trzech filarach: monarchistycznym kszta³cie\r\npañstwa, organach administracyjnych i armii. Rewolucja I 9 I 8 roku zniszczy³a tê formê\r\npañstwa, zdezorganizowa³a armiê i doprowadzi³a organy administracyjne do czê¶ciowej\r\nkorupcji.\r\nTak wiêc niezbêdne podpory w³adzy pañstwowej zosta³y wyciête. W³adza\r\nuzale¿niona jest zawsze od trzech elementów, które zasadniczo le¿± u jej podstawy.\r\nPierwszym sta³ym czynnikiem niezbêdnym dla w³adzy jest poparcie spo³eczne. Ale\r\nw³adza, opieraj±ca siê tylko na tym fundamencie, jest niezwykle s³aba, nietrwa³a i chwiej±ca\r\nsiê. Drugim elementem wszelkiej w³adzy jest niew±tpliwie si³a. Je¿eli poparcie spo³eczne i\r\nsi³a s± po³±czone i mog± przetrwaæ przez pewien okres w zgodzie, to w³adza mo¿e siê wtedy\r\noprzeæ nawet na trwalszym pod³o¿u - na autorytecie tradycji. Je¿eli zdarzy siê, ¿e poparcie\r\nspo³eczne, moc i autorytet tradycji siê zjednocz±, wówczas w³adza mo¿e byæ uwa¿ana za\r\ntrwa³±.\r\nJest godnym uwagi, ¿e ¶rednia klasa, tak chcia³bym nazwaæ masy ludzi - nigdy nie\r\ndochodzi do znaczenia, z wyj±tkiem sytuacji, w której dwie przeciwne klasy ¶cieraj± siê w\r\nkonflikcie i jedna z nich zwyciê¿y - oni zawsze chêtnie poddaj± siê zwyciêzcy. Je¿eli najlepsi\r\nludzie osi±gn± dominacjê, masy pójd± za nimi, je¿eli na szczycie stan± najgorsi, masy nie\r\nuczyni± ¿adnej próby, aby przeciwstawiæ siê im, poniewa¿ ¶rednie masy nie bêd± nigdy\r\nwalczyæ.\r\nW koñcu wojny byli¶my ¶wiadkami nastêpuj±cego widowiska: wielka ¶rednia warstwa\r\nnarodu kieruj±ca siê poczuciem obowi±zku zap³aci³a swoj± krwi±; skrajna ~ grupa\r\nnajlepszych ludzi po¶wiêci³a siê z typowym dla cz³owieka bohaterstwem; radykalna,\r\nnajgorsza, chroniona przez bzdurne prawa i przez zaniedbanie w stosowaniu prawa wojny -\r\nutrzyma³a siê przy ¿yciu.\r\nTa starannie zachowana szumowina naszego narodu przeprowadzi³a pó¼niej\r\nrewolucjê. Tylko ona mog³a dokonaæ tego, poniewa¿ ci najlepsi nie mogli siê d³u¿ej\r\nprzeciwstawiaæ. Przecie¿ wiêkszo¶æ z nich poleg³a w bitwach.\r\nCi marksistowscy korsarze nie mogli polegaæ dalej wy³±cznie na poparciu spo³ecznym\r\ndla ich autorytetu. A jednak m³oda republika potrzebowa³a go za wszelk± cenê, chocia¿ oni\r\nnie mieli ochoty na to, by po krótkim okresie chaosu zostaæ zgniecionymi przez si³y z³o¿one z\r\npozosta³o¶ci najlepszego elementu w naszym narodzie.\r\nElement, który zapewni³ schronienie rewolucyjnym ideom i przeprowadzi³ rewolucjê,\r\nani nie móg³, ani te¿ nie by³ gotowy wezwaæ ¿o³nierzy, aby go ochraniali. To, czego pragn±³\r\nten element, to nie zorganizowanie pañstwa, ale zdezorganizowanie tego, co jeszcze istnia³o;\r\ntakie dzia³anie najlepiej odpowiada³o jego instynktom. J ego has³em nie by³ ³ad i budowa\r\nRepubliki Niemieckiej, ale raczej jej ograbienie.\r\nWtedy pojawi³a siê po raz pierwszy du¿a liczba gotowych do s³u¿by, chc±cych pokoju\r\ni porz±dku m³odych Niemców, którzy postanowili przywdziaæ znowu tunikê ¿o³niersk±, wzi±æ\r\nna swoje ramiê karabiny, na³o¿yæ stalowe he³my, aby pój¶æ walczyæ przeciwko burzycielom\r\nich ojczyzny. Przyst±pili do pracy zorganizowani w grupy ochotników, by przez ca³y czas\r\nrewolucji broniæ ojczyzny i umacniaæ j± w praktyce. Dzia³ali w dobrej wierze.\r\nPrawdziwi organizatorzy rewolucji i jej ówczesny przywódca - poci±gaj±cy za sznurki\r\nmiêdzynarodowy ¯yd, w³a¶ciwie ocenili sytuacjê. Nie nadszed³ jeszcze czas zepchniêcia\r\nnarodu niemieckiego w krwawe bagno bolszewizmu, jak to siê sta³o w Rosji. Pytanie brzmia³o:\r\njak siê zachowaj± oddzia³y z frontu? Czy znios± to ludzie w szarych mundurach\r\npolowych?\r\nPodczas tych tygodni rewolucja w Niemczech by³a przynajmniej zmuszona sprawiaæ\r\nwra¿enie radykalnego umiarkowania, je¿eli nie chcia³a ryzykowaæ rozniesieniem na kawa³ki\r\nprzez dwie lub trzy niemieckie dywizje. Bo gdyby przynajmniej jeden dowódca dywizji zdecydowa³\r\nsiê wtedy z udzia³em oddanych mu ¿o³nierzy ¶ci±gn±æ czerwon± flagê i postawiæ\r\n\"rady\" pod murem lub z³amaæ ka¿dy opór miotaczem min i rêcznymi granatami, to w czasie\r\nkrótszym ni¿ jeden miesi±c ta dywizja mog³aby siê powiêkszyæ do armii sk³adaj±cej siê z\r\nsze¶ciu dywizji. To w³a¶nie przera¿a³o ¯yda poci±gaj±cego za sznurki, bardziej ni¿ inne\r\nprzeciwno¶ci.\r\nRewolucja jednak nie zosta³a przeprowadzona przez si³y pokoju i porz±dku, ale przez\r\nsi³y wszczynaj±ce bunt, rozboje i uprawiaj±ce grabie¿. I dalszy rozwój rewolucji nie by³\r\nzgodny z wol± jej przywódców, i nie mo¿na by³o jej przebiegu wyt³umaczyæ tylko taktycznymi\r\npowodami ani uczyniæ przyjemn± dla nich.\r\nKiedy socjaldemokracja stopniowo odzyskiwa³a si³y, ten ruch coraz bardziej traci³\r\ncharakter rewolucyjnej, brutalnej przemocy.\r\nZanim skoñczy³a siê wojna, w tym samym czasie, gdy Partia Socjaldemokratyczna\r\nzawdziêczaj±ca swój charakter bezczynno¶ci mas zawiesi³a jakby o³owiany ciê¿ar na szyi\r\nobrony narodowej, ujawniono radykalno-aktywistyczne elementy i formowano je w nowe i\r\nagresywne kolumny ataku.\r\nBy³y to: Niezale¿na Partia i Zwi±zek Spartakusa, szturmowe bataliony rewolucyjnego\r\nmarksizmu. Ale kiedy armia powracaj±ca z frontu pojawi³a siê niczym pró¿ny sfinks, trzeba\r\nby³o z³agodziæ narodowy bieg rewolucji. G³ówna grupa socjaldemokratycznego t³umu\r\nubezpieczy³a zdobyte pozycje, a Niezale¿ni Spartanie zostali zepchniêci na jedn± stronê. Nie\r\nprzesz³o to bez walki. Zmiana dokona³a siê dopiero po pojawieniu siê dwóch obozów obok\r\nsiebie: partii pokoju i porz±dku oraz grupy krwawego terroru.\r\nCzy nie by³o to ca³kowicie naturalne, ¿e bur¿uazja z powiewaj±cymi flagami uda³a siê\r\ndo obozu pokoju i porz±dku?\r\nWynik by³ taki, ¿e wrogowie republiki zaprzestali walki przeciwko niej i pomogli\r\nujarzmiæ tych, którzy sami tak¿e byli wrogami republiki, lecz z bardzo ró¿nych powodów.\r\nDalszym rezultatem by³o za¿egnanie i udaremnienie walki przeciwko nowemu pañstwu przez\r\nstronników starego porz±dku.\r\nJe¿eli zastanowimy siê, dlaczego rewolucja mog³a ca³kiem niezale¿nie od wad\r\nstarego pañstwa, które j± wywo³a³y, zakoñczyæ siê powodzeniem w decyduj±cym momencie,\r\nstwierdzimy, ¿e by³a ona wynikiem:\r\n1) z³agodzenia naszych koncepcji obowi±zku i pos³uszeñstwa,\r\n2) boja¼liwej pasywno¶ci partii, które mia³y podtrzymywaæ pañstwo.\r\nPierwsza przyczyna wynika³a w gruncie rzeczy z naszej ca³kowicie nienarodowej i\r\nczysto pañstwowej edukacji. St±d wysz³a b³êdna koncepcja ¶rodków i celów. ¦wiadome\r\nwype³nianie obowi±zku i pos³uszeñstwo nie s± celami samymi w sobie, tak samo jak\r\npañstwo nie jest celem samym w sobie, ale w³a¶nie wszystkie one powinny byæ ¶rodkami dla\r\numo¿liwienia i zagwarantowania egzystencji spo³eczeñstwa prowadz±cego ¿ycie duchowo i\r\nfizycznie podobne.\r\nRewolucja powiod³a siê, poniewa¿ nasi ludzie czy raczej nasze rz±dy straci³y ca³e\r\nzaanga¿owanie dla tych koncepcji, co uczyni³o je s³abymi, formalnymi i doktrynalnymi.\r\nCo siê tyczy drugiego punktu, partie bur¿uazyjne, bêd±ce jedynymi politycznymi\r\nformacjami istniej±cymi przed starym pañstwem, by³y przekonane, ¿e mog± przekonywaæ do\r\nswoich pogl±dów jedynie intelektualnymi metodami, poniewa¿ fizyczne metody\r\nzarezerwowane s± tylko dla pañstwa. By³o to bezsensowne, poniewa¿ polityczny przeciwnik\r\ndawno porzuci³ ten punkt widzenia i deklarowa³ z ca³kowit± otwarto¶ci± mo¿liwo¶æ osi±gniêcia\r\nswoich politycznych celów przy pomocy si³y.\r\nPolityczny program bur¿uazyjnych partii opiera³ siê na przesz³o¶ci do tego stopnia,\r\n¿e by³ nie do pogodzenia ze sprawami nowego pañstwa, jakkolwiek celem tych partii by³\r\nudzia³ - o ile by³oby to mo¿liwe w nowej rzeczywisto¶ci politycznej. Ale ich jedyn± broni± by³y,\r\ntak jak przedtem, s³owa, i tylko s³owa.\r\nJedynymi organizacjami, które w tym czasie mia³y si³ê i odwagê przeciwstawiæ siê\r\nmarksizmowi i masom, które on podburza³, by³ Wolny Korpus, nastêpnie organizacje\r\nsamoobrony i Einwohnerwehr, a w koñcu zwi±zki broni±ce tradycji.\r\nSukces marksizmu narodzi³ siê z wzajemnego oddzia³ywania politycznej determinacji\r\ni bezlitosnej si³y. Tym, co obrabowa³o nacjonalistyczne Niemcy z ka¿dej praktycznie nadziei\r\nkszta³towania niemieckiego rozwoju, by³ brak okre¶lonej wspó³pracy bezwzglêdnej si³y z\r\npolityczn± inspiracj±.\r\nWszystkie inspiracje \"nacjonalistyczne\" tych partii by³y za s³abe, aby uzyskaæ\r\npoparcie przez walkê, a ju¿ z pewno¶ci± nie na ulicach. Ca³± si³ê skupia³y stowarzyszenia\r\nobronne i panowa³y na ulicach, ale brakowa³o im politycznych idei czy celów, dla których ich\r\nmoc mog³aby zostaæ u¿yta z korzy¶ci± dla nacjonalistycznych Niemiec.\r\nJedynie ¯yd odnosi³ b³yskotliwy \"sukces w szerzeniu koncepcji o niepolitycznym\r\ncharakterze\" stowarzyszeñ obronnych w swojej prasie tak, jak w polityce zawsze sprytnie\r\npodkre¶la³ \"czysto intelektualny\" charakter walki. Si³y rewolucyjne nie mia³y szans na zbudowanie\r\nnowej tradycji. W rzeczywisto¶ci autorytet tradycji ju¿ nie istnia³. Rozpad starego\r\nimperium i zniszczenie symboli jego poprzedniej ¶wietno¶ci gwa³townie rozdar³y tradycjê, co\r\nby³o ciê¿kim ciosem dla w³adzy pañstwowej .\r\nDrugi filar autorytetu pañstwa - si³a - te¿ nie istnia³. Aby rewolucja odnios³a ca³kowity\r\nsukces, zdezorganizowano si³ê i moc pañstwa, to znaczy jego armii: ma³o tego, jej\r\nprzywódcy nawet zostali zobowi±zani do u¿ycia obdartych okruchów armii, jako si³y walcz±cej\r\nna rzecz rewolucji. W³adza nie mog³a w ¿aden sposób szukaæ poparcia w tych\r\nbuntowniczych t³umach ¿o³nierzy, traktuj±cych s³u¿bê wojskow± jako o¶miogodzinny dzieñ\r\npracy. W ten sposób drugi element zapewniaj±cy bezpieczeñstwo w³adzy zosta³ odebrany i\r\nrewolucja aktualnie nie posiada³a ¿adnego, poza prawdziwym spo³ecznym poparciem, z\r\nktórym chcia³a zbudowaæ swój autorytet.\r\nKa¿dy naród mo¿na podzieliæ na trzy klasy: na jednym koñcu bêd± najlepsi ludzie\r\nnarodu, dobrzy w sensie ka¿dej cechy i szczególnie cenieni za odwagê i gotowo¶æ\r\npo¶wiêcania siê, na drugim koñcu najgorsze mêty ludzko¶ci, z³e w sensie samolubstwa i\r\nzdeprawowania.\r\nPomiêdzy tymi dwoma skrajno¶ciami znajduje siê trzecia klasa, szeroka ¶rednia warstwa, w\r\nktórej nie ma ducha ani dla dobrego, ani dla z³ego.\r\nBrak nowej i wielkiej idei we wszystkich czasach oznacza brak walcz±cej si³y.\r\nPrzekonanie, ¿e istnieje prawo do u¿ycia ,broni nawet najbardziej brutalnej, zawsze idzie w\r\nparze z fanatyczn± wiar±, ¿e nowy i zrewolucjonizowany porz±dek musi zwyciê¿yæ na\r\n¶wiecie.\r\nRuch, któremu nie udaje siê walczyæ o takie wznios³e idea³y i cele, nigdy nie bêdzie\r\nkonsekwentny.\r\nRewolucja francuska odkry³a sekret sukcesu w stworzeniu nowej, wielkiej idei. To\r\nsamo by³o z rewolucj± rosyjsk±, a faszyzm czerpa³ swoj± si³ê jedynie z idei\r\npodporz±dkowania ca³ego narodu procesowi ca³kowitej odnowy z bardzo dobrymi wynikami\r\ndla tego narodu.\r\nKiedy Reichswehra zosta³a sformowana i skonsolidowana, marksizm stopniowo\r\nodzyskiwa³ si³ê konieczn± dla poparcia swojej w³adzy: zacz±³ konsekwentnie od odrzucenia\r\nniebezpiecznie wygl±daj±cych nacjonalistycznych stowarzyszeñ obronnych, opieraj±c siê na\r\nza³o¿eniu, ¿e s± ju¿ niepotrzebne.\r\nUtworzenie Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotniczej by³o pierwszym\r\nznakiem ruchu, który nie d±¿y³ tak jak partie bur¿uazyjne do mechanicznego odtworzenia\r\nprzesz³o¶ci, ale ¿±da³ utworzenia organicznie nacjonalistycznego pañstwa w miejsce\r\nobecnego, bezsensownego mechanizmu pañstwowego. Dziêki swojemu przekonaniu o\r\nfundamentalnej wa¿no¶ci nowej doktryny - m³ody ruch naturalnie uwa¿a³, ¿e nale¿y ponie¶æ\r\nka¿d± ofiarê, aby osi±gn±æ ten cel.\r\nZdarza³o siê w historii ¶wiata, ¿e okres terroru oparty na teorii ¶wiatopogl±dowej nie\r\nby³ przerwany przez zmianê rz±dów, ale torowa³ drogê do nowej, innej teorii\r\n¶wiatopogl±dowej, równie ¶mia³ej i zdeterminowanej. To mo¿e raniæ uczucia przywódców\r\nkrajów pe³ni±cych oficjalne stanowiska, ale me zmieni to faktów.\r\nPañstwo jest opanowane przez marksizm. Wiedz±c, ¿e podda³o siê bezwarunkowo\r\nmarksizmowi dziewi±tego listopada 1918 roku, musimy zdawaæ sobie sprawê, ¿e nie\r\npowstanie ono nagle jutro, aby go pokonaæ; i.:) . wprost przeciwnie - bur¿uazyjne prostaczki,\r\nktóre zajmuj± ministerialne fotele, ju¿ paplaj± o konieczno¶ci niepodejmowania akcji\r\nprzeciwko robotnikom i pokazuj±, ¿e dziêki \"robotnikom\" oni rozumiej± marksizm.\r\nOpisa³em ju¿ historiê utworzenia dla praktycznych celów naszego m³odego ruchu\r\nzespo³u s³u¿±cego ochronie spotkañ i przyjmowaniu stopniowo przez niego charakteru\r\ntrzonu oddzia³ów utrzymuj±cych porz±dek, a który niecierpliwie oczekiwa³ na zmianê kszta³tu\r\norganizacyjnego.\r\nW tym czasie grono to pe³ni³o funkcjê stra¿y na spotkaniach. Jego pierwsze zadania\r\nby³y ograniczone do umo¿liwienia spotkañ, które w przeciwnym razie by³yby przerywane\r\nprzez naszych oponentów. Ci mê¿czy¼ni byli przygotowywani do ataku nie dlatego, ¿eby ich\r\nidea³em by³a gumowa pa³ka, jak g³osi³y to niem±dre niemieckie nacjonalistyczne ko³a, ale\r\ndlatego, ¿e zdawali sobie sprawê, i¿ nie ma szans na realizacjê idea³ów, je¿eli ich obroñca\r\nzosta³ zdzielony jedn± z nich: rzeczywi¶cie nierzadko zdarza³o siê w historii, ¿e najwiêksi\r\nprzywódcy koñczyli z rêki jakiego¶ nieznacz±cego niewolnika. Cz³onkowie naszych\r\noddzia³ów nie uwa¿ali przemocy za swój cel, pragnêli tylko broniæ tych, którzy g³osili wielkie,\r\nszczytne idea³y opanowania przez przemoc. Zdawali sobie sprawê, ¿e nie by³o ich\r\nobowi±zkiem broniæ pañstwa, które nie chroni³o narodu, ale byli wszêdzie, gdzie trzeba by³o\r\nbroniæ naród przed tymi, którzy grozili zniszczeniem i narodu, i pañstwa. Szturmowy oddzia³\r\n- jak ich nazwano - jest niczym innym, jak tylko jedn± z sekcji ruchu, podobnie jak\r\npropaganda, prasa, instytut naukowy itp., s± po prostu sekcjami Partii.\r\nIdea, bêd±ca podstaw± utworzenia oddzia³u szturmowego, ³±cznie z intensywnym\r\ntreningiem cielesnym zmierza³a do przekszta³cenia go w ca³kowicie przekonanego obroñcê\r\nnarodowosocjalistycznej idei i do doskonalenia jego dyscypliny.\r\nNie mia³ on nic wspólnego z ¿adn± organizacj± obronn± w pojêciu bur¿uazyjnym ani\r\nz ¿adn± tajn± organizacj±. Mia³em wa¿ny powód, aby zabezpieczyæ siê w tym czasie przed\r\nprzekszta³ceniem oddzia³u szturmowego Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii\r\nRobotniczej w tak zwane stowarzyszenie obronne. Obrona narodu nie mo¿e byæ\r\nprzeprowadzona przez prywatne stowarzyszenie obronne, je¿eli nie jest popierana przez\r\nwszystkie si³y w pañstwie. Zupe³nie nie mo¿e wchodziæ w rachubê tworzenie organizacji pozbawionej\r\nmilitarnej warto¶ci dla okre¶lonego celu, opieraj±cej siê tylko na tak zwanej\r\n\"ochotniczej dyscyplinie\". Brakowa³o podstawy dyscypliny wymuszaj±cej wykonywanie\r\nrozkazów, a mianowicie mo¿liwo¶ci wymierzania kar. Na wiosnê 1919 roku ju¿ by³o mo¿liwe\r\nutworzenie \"ochotniczych oddzia³ów\", poniewa¿ wiêkszo¶æ mê¿czyzn walczy³a na froncie i\r\nprzesz³a przez szko³ê starej armii. Tego ducha ca³kowicie brakuje w organizacjach\r\nobronnych dzisiaj.\r\nNawet je¶li przyj±æ, ¿e mimo wszystkich trudno¶ci, powiod³o siê niektórym\r\nstowarzyszeniom przemieniæ okre¶lon± liczbê Niemców w mê¿czyzn, wiernych w\r\nsentymencie i sprawnych w æwiczeniach cielesnych i wojskowych, wynik i tak musi byæ\r\nzerowy w pañstwie, które nie pragnie utworzenia takiej si³y i które faktycznie nie znosi idei,\r\nponiewa¿ jest ona zwykle niezgodna ze skrytymi celami jego przywódców sprzedawczyków\r\npañstwa.\r\nDzisiaj ma miejsce taki przypadek. Czy¿ nie jest absurdalne zadanie rz±du\r\npolegaj±ce na wyszkoleniu dziesiêciu tysiêcy mê¿czyzn w specjalny sposób, skoro kilka lat\r\nwcze¶niej to samo pañstwo niegodziwie po¶wiêci³o osiem i pó³ miliona wysoko wyszkolonych\r\n¿o³nierzy i nie tylko nie mia³o planów dotycz±cych ich dalszego wykorzystania, ale na znak\r\nwdziêczno¶ci dla ich po¶wiêceñ wystawi³o ich na ¶wiatow± nienawi¶æ?\r\nCzy oczekuje siê, ¿e ¿o³nierze bêd± szkoleni dla re¿imu, który oczerni³ i splun±³ na\r\nnajwspanialszych ¿o³nierzy, zdar³ ich medale i odznaczenia, podepta³ ich sztandary i odrzuci³\r\nz pogard± ich osi±gniêcia? Czy ten re¿im pañstwowy kiedykolwiek uczyni³ jaki¶ krok w\r\nkierunku zwrócenia honoru starej armii lub w kierunku postawienia do odpowiedzialno¶ci\r\ntych, którzy j± zniszczyli i zel¿yli? Ani jednego kroku! Wprost przeciwnie, tych ostatnich\r\nmo¿na zobaczyæ na najwy¿szych stanowiskach w pañstwie. I jeszcze powiedzieli w Lipsku:\r\n\"Prawo idzie z si³±\". Poniewa¿ jednak si³a dzisiaj jest w rêkach tych ludzi, którzy wzniecili\r\nrewolucjê, a ta rewolucja uosabia najnikczemniejsz± zdradê kraju, najbardziej ³ajdacki akt w\r\nca³ej niemieckiej historii, nie bêdzie z pewno¶ci± powodu, dla którego si³a tego rz±du\r\npowinna byæ wzmocniona przez utworzenie m³odej, nowej armii. Sprzeciwia siê temu ca³e\r\nsensowne rozumowanie.\r\nJe¿eli pañstwo w obecnym kszta³cie przyjê³oby system wyszkolonych band\r\nobronnych, to on nigdy nie móg³by byæ zastosowany do obrony narodowych interesów poza\r\nkrajem, ale móg³by byæ u¿yty wewn±trz kraju dla chronienia ciemiê¿ców narodu przed\r\ngniewem zdradzonego i przehandlowanego narodu, który móg³by pewnego dnia powstaæ w\r\ngniewie.\r\nZ tego powodu nie pozwolono naszym szturmowym oddzia³om mieæ cokolwiek\r\nwspólnego z wojskow± organizacj±. By³y one jedynie instrumentem s³u¿±cym chronieniu i\r\nszkoleniu Narodowosocjalistycznego Ruchu i ich zadania zmierza³y w ca³kiem innym\r\nkierunku, ni¿ tego tak zwanego Obronnego Stowarzyszenia.\r\nNie reprezentowa³y tak¿e tajnej organizacji. Cele tajnych organizacji mog± byæ tylko\r\nnielegalne.\r\nTo, czego potrzebowali¶my wtedy i potrzebujemy teraz, to nie setka czy dwie\r\nupartych konspiratorów, ale setki tysiêcy i powtórnie setki tysiêcy fanatycznych bojowników o\r\nnasz ¶wiatopogl±d.\r\nPraca ta musi byæ wykonana nie na tajnych zebraniach, ale przez mocne, masowe\r\nuderzenie. Droga dla ruchu nie mo¿e byæ oczyszczona za pomoc± sztyletu, trucizny czy\r\npistoletu, ale przez zdobycie cz³owieka z ulicy.\r\nMusimy zniszczyæ marksizm tak, aby uzyskana w przysz³o¶ci kontrola ulicy spoczê³a\r\nw rêkach narodowego socjalizmu.\r\nTajna organizacja niesie z sob± jeszcze inne niebezpieczeñstwo: jej cz³onkowie\r\nczêsto nie potrafi± ca³kowicie zrozumieæ wielko¶ci zadania i s± sk³onni wyobra¿aæ sobie, ¿e\r\nsukces narodowej sprawy mo¿e byæ zagwarantowany ca³kowicie i natychmiast za pomoc±\r\npojedynczego morderstwa. Taka my¶l mo¿e znale¼æ historyczne usprawiedliwienie w tych\r\nprzypadkach, w których cierpienia narodu spowodowane by³y tyrani± niektórych\r\nutalentowanych ciemiê¿ców.\r\nW latach 1919 i 1920 istnia³o niebezpieczeñstwo, ¿e cz³onkowie tajnych organizacji,\r\nzachêceni przez wielkie przyk³ady w historii i porwani przez ogrom nieszczê¶cia narodu,\r\nmog± próbowaæ wzi±æ odwet na sprzedawczykach kraju, wierz±c, ¿e w ten sposób po³o¿±\r\nkres nieszczê¶ciu narodu. Wszystkie takie próby by³y czystym szaleñstwem, poniewa¿\r\nzwyciêstwo marksistowskie nie by³o wynikiem nadzwyczajnego geniuszu jakiego¶ wybitnego\r\nindywidualnego przywódcy, ale bezmiernej nieudolno¶ci i tchórzostwa bur¿uazyjnego ¶wiata.\r\nJe¿eli zatem oddzia³ szturmowy nie mo¿e byæ ani militarn± organizacj±, ani tajnym\r\nstowarzyszeniem, musi byæ rozwiniêty wed³ug nastêpuj±cych zasad:\r\n1. Jego szkolenie nie mo¿e byæ przeprowadzone na zasadach wojskowych, ale pod\r\nk±tem tego, co jest korzystne dla partii. Rozumiej±c, ¿e cz³onkowie jego oddzia³ów musz±\r\nbyæ sprawni fizycznie, nale¿y przywi±zywaæ wagê nie do musztry, ale do æwiczeñ\r\nsportowych. ja zawsze uwa¿a³em boks i ju-jitsu za bardziej wa¿ne ni¿ mierne æwiczenia w\r\nstrzelaniu.\r\n2. Aby powstrzymaæ oddzia³ szturmowy przed przyjmowaniem jakiegokolwiek\r\ncharakteru tajno¶ci, jego ubiór musi byæ powszechnie rozpoznawany, znaczenie jego pozycji\r\npowinno mu wskazywaæ drogê najbardziej u¿yteczn± dla ruchu i ta droga musi byæ\r\npowszechnie znana. Jemu nie wolno dzia³aæ za pomoc± tajnych ¦rodków.\r\n3. Budowa i organizacja oddzia³u szturmowego nie mo¿e byæ kopi± starej armii, ubiór\r\ni wyposa¿enie musi byæ dobrane tak, aby odpowiada³o zadaniom, jakie on ma przed sob±.\r\nBy³y trzy wydarzenia, które wywar³y wp³yw na pó¼niejszy rozwój oddzia³u\r\nszturmowego.\r\n1. Wielka powszechna demonstracja zorganizowana przez wszystkie patriotyczne\r\ntowarzystwa pó¼nym latem 1922 roku na Konigsplatz w Monachium przeciwko prawu do\r\nobrony Republiki. Pochód partii, w którym narodowosocjalistyczny ruch wzi±³ udzia³, by³ prowadzony\r\nprzez sze¶æ kompanii z Monachium, po których nastêpowa³y sekcje partii\r\npolitycznej. Ja sam osobi¶cie mia³em zaszczyt przemawiaæ do t³umu, który liczy³ oko³o\r\nsze¶ædziesiêciu tysiêcy ludzi, jako jeden z mówców. Przygotowania zosta³y uwieñczone\r\nogromnym sukcesem, poniewa¿ pomimo wszystkich gró¼b ze strony czerwonych\r\nudowodniono po raz pierwszy, ¿e nacjonalistyczne Monachium by³o zdolne maszerowaæ\r\nulicami.\r\n2. Wyprawa do Coburgu w pa¼dzierniku 1922 roku. Pewne \"nacjonalistyczne\"\r\ntowarzystwa zdecydowa³y, aby odbyæ \"Niemiecki Dzieñ\" w Coburgu. Zosta³em zaproszony\r\ndo wziêcia udzia³u, z rekomendacj±, aby przyprowadziæ kilku swoich przyjació³ ze sob±.\r\nZabra³em o¶miu mê¿czyzn z oddzia³u szturmowego, ¿eby pojechali ze mn± specjalnym\r\npoci±giem do tego miasta, które sta³o siê czê¶ci± Bawarii.\r\nNa stacji w Coburgu zostali¶my powitani przez delegacjê organizatorów\r\n\"Niemieckiego Dnia\", którzy o¶wiadczyli, ¿e ustalono - na polecenie miejscowych zwi±zków\r\nzawodowych, tj. Niezale¿nej i Komunistycznej Partii - ¿e nie powinni¶my wchodziæ do miasta\r\nz powiewaj±cymi flagami i graj±c± orkiestr± (mieli¶my orkiestrê sk³adaj±c± siê z czterdziestu\r\ndwóch muzyków) i nie powinni¶my maszerowaæ w zwartych szeregach.\r\nOdrzuci³em te skandaliczne warunki natychmiast i nie omieszka³em wyraziæ tym\r\ngentlemanom, którzy zorganizowali ten dzieñ, mojego zdziwienia z faktu negocjowania i\r\nszukania porozumienia z takimi lud¼mi i o¶wiadczy³em, ¿e oddzia³ szturmowy bêdzie natychmiast\r\nmaszerowa³ w szyku kompanii do miasta z powiewaj±cymi flagami i orkiestr±.\r\nNa dziedziñcu stacyjnym zostali¶my powitani przez wrzeszcz±cy t³um, licz±cy wiele\r\ntysiêcy ludzi. \"Mordercy, \"bandyci\", \"zbóje\", \"kryminali¶ci\" - by³y pieszczotliwymi epitetami,\r\nktórymi ci wzorowi za³o¿yciele Republiki Niemieckiej obsypywali nas. M³ody oddzia³\r\nszturmowy utrzymywa³ doskona³y porz±dek. Przemaszerowali¶my na dziedziniec\r\nHofbrauhausheller w centrum miasta. Aby zapobiec pod±¿aniu t³umu za nami, policja\r\nzamknê³a bramy dziedziñca. Jako ¿e by³o to nie do zniesienia, za¿±da³em, aby policja\r\notworzy³a bramy. Po d³ugim wahaniu wyrazili zgodê. Przemaszerowali¶my z powrotem przez\r\nulicê, doszli¶my do naszych kwater i tam w koñcu stanêli¶my naprzeciw t³umu.\r\nPrzedstawiciele prawdziwego socjalizmu, równo¶ci i braterstwa zabrali siê do rzucania\r\nkamieniami. Nasza cierpliwo¶æ wyczerpa³a siê i uderzali¶my w prawo i w lewo przez dziesiêæ\r\nminut. K wad ran s pó¼niej nie mo¿na by³o ju¿ zobaczyæ czerwonych na ulicach.\r\nDo ponownych staræ dosz³o podczas nocy. Patrole oddzia³u szturmowego\r\nprzychodzi³y z pomoc± narodowym socjalistom, którzy byli atakowani pojedynczo i\r\nznajdowali siê w op³akanym stanie. Z wrogiem rozprawiono siê szybko. Do nastêpnego\r\nranka czerwony terror, pod którym Coburg znajdowa³ siê przez lata, zosta³ z³amany.\r\nNastêpnego dnia wymaszerowali¶my na plac, gdzie oznajmiono, ¿e ma siê odbyæ\r\ndemonstracja dziesiêciu tysiêcy \"robotników\". Zamiast jednak dziesiêciu tysiêcy, jak\r\ng³oszono, obecnych by³o tylko kilkuset, którzy zachowywali siê cicho, kiedy zbli¿ali¶my siê.\r\nTu i tam grupy czerwonych z³o¿one z tych, którzy doszli z zewn±trz i jeszcze nas nie\r\nznali, próbowa³y wznieciæ sprzeczki, ale szybko straci³y na to ochotê. Sta³o siê oczywiste, ¿e\r\nludno¶æ, która przez d³ugi okres czasu by³a okropnie zastraszana, teraz powoli budzi³a siê i\r\nnabiera³a odwagi, aby nas pozdrawiaæ okrzykami, a kiedy odje¿d¿ali¶my wieczorem,\r\npozdrawiano nas spontanicznie.\r\nNasze do¶wiadczenia w Coburgu wykaza³y, jak zasadnicz± spraw± jest\r\nwprowadzenie sta³ego umundurowania dla oddzia³u szturmowego, nie tylko w celu\r\nwzmocnienia \"ducha cia³a\", ale tak¿e, aby unikn±æ zamieszania i pomy³ek w rozpoznawaniu\r\nludzi wystêpuj±cych przeciwko niemu. Do tego czasu oddzia³ szturmowy nosi³ tylko opaski,\r\nale od tej chwili dodano koszule i dobre, znane czapki.\r\nNauczyli¶my siê tak¿e, jak wa¿ne jest wystêpowanie wed³ug regularnego planu we\r\nwszystkich miejscach, w których czerwony terror od wielu lat powstrzymywa³ od odbywania\r\njakichkolwiek spotkañ tych, którzy my¶leli inaczej, i ustanowienie wolno¶ci zgromadzeñ.\r\n3. W marcu 1923 roku mia³o miejsce wydarzenie, które zmusi³o mnie do zmiany trybu\r\npostêpowania ruchu i wprowadzenia reorganizacji. We wczesnym okresie tego roku Ruhra\r\nby³a okupowana przez Francuzów i mia³o to odpowiednio wielkie znaczenie w rozwoju\r\noddzia³u szturmowego. .\r\nOkupacja Ruhry, która nie by³a dla nas zaskoczeniem, rozbudzi³a nadziejê na\r\nzakoñczenie naszej tchórzliwej polityki poddania i na wykorzystanie obronnych\r\nstowarzyszeñ. Podobnie by³o z oddzia³em szturmowym, który skupia³ kilkana¶cie tysiêcy\r\nsilnych, m³odych mê¿czyzn i nie powinien byæ pozbawiony udzia³u w narodowej s³u¿bie. W\r\nci±gu wiosny i lata 1923 roku przekszta³ci³ siê on w walcz±c± wojskow± organizacjê. Od tego\r\nw wiêkszej czê¶ci zale¿a³ pó¼niej s z y , dotycz±cy naszego ruchu rozwój wydarzeñ podczas\r\ntego roku.\r\nNa pierwszy rzut oka wydarzenia koñca 1923 roku mog³y napawaæ wstrêtem, lecz\r\nkiedy patrzy³o siê na nie z wy¿szej p³aszczyzny, trzeba by³o uznaæ je za konieczne,\r\nponiewa¿ zakoñczy³y one za jednym zamachem przekszta³canie siê oddzia³u szturmowego,\r\nktóry obecnie szkodzi ruchowi. W tym samym czasie wydarzenia te otworzy³y mo¿liwo¶æ\r\nzrekonstruowania spraw, dla których zmienili¶my wcze¶niej obrany kurs.\r\nW 1925 roku Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotnicza zosta³a powtórnie\r\nza³o¿ona i musi ona zrekonstruowaæ i zorganizowaæ swój oddzia³ szturmowy na zasadach\r\nwspomnianych na pocz±tku. Musi powróciæ do pierwotnych, zdrowych zasad i musi uwa¿aæ\r\nza swój najwy¿szy obowi±zek przekszta³cenie oddzia³u szturmowego w narzêdzie s³u¿±ce\r\nobronie i wzmocnieniu walki o ¶wiatow± teoriê ruchu.\r\nNie mo¿na pozwoliæ, aby oddzia³ szturmowy zszed³ do poziomu tajnej organizacji:\r\ntrzeba raczej podj±æ kroki, aby uczyniæ z niego stra¿nika stu tysiêcy mê¿czyzn dla\r\nnarodowosocjalistycznej, a przez to g³êboko nacjonalistycznej idei.'),(47029,'7acc1bf70a','','ROZDZIA£ X\r\nPozorny federalizm\r\nZim± 1919 roku, a jeszcze bardziej na wiosnê i latem 1920 roku m³oda partia zosta³a\r\nzobowi±zana do zajêcia stanowiska w kwestii, która pozostawa³a wa¿na nawet podczas\r\nwojny. W poprzednim rozdziale krótko opisa³em zauwa¿one przeze mnie oznaki gro¼by\r\nupadku Niemiec, ze szczególnym uwzglêdnieniem systemu propagandy prowadzonej przez\r\nAnglików, a tak¿e Francuzów, stawiaj±cej sobie za cel rozszerzenie starej szczeliny\r\npomiêdzy pó³noc± a po³udniem Niemiec.\r\nNa wiosnê 1915 roku po raz pierwszy pojawi³ siê, uwa¿any za jedyn± przyczynê\r\nwojny, cykl artyku³ów i ulotek przeciwko Prusom. By³ on rozwijany i doskonalony w\r\nprzebieg³y i niegodziwy sposób a¿ do 1918 roku. Liczono na najni¿sze instynkty ludno¶ci i\r\nzaczêto podburzanie Niemców z po³udnia przeciwko Niemcom z pó³nocy. Na owoce tej\r\nagitacji nie trzeba by³o d³ugo czekaæ. Mo¿na wiele zarzuciæ przywódcom zarówno w rz±dzie,\r\njak i w armii (szczególnie armii bawarskiej); nie mog± oni zrzuciæ z siebie winy za\r\nniepowodzenia, za kryminaln± ¶lepotê i niedbalstwo oraz za brak odpowiedniej determinacji\r\ndo podjêcia w³a¶ciwych kroków, aby temu zapobiec. Nic nie zosta³o zrobione! Wprost\r\nprzeciwnie, niektórzy z nich wydawali siê obserwowaæ to, co siê dzieje, bez wiêkszej irytacji i\r\nmo¿liwe, ¿e byli za ma³o inteligentni, aby wyobraziæ sobie, ¿e taka propaganda mo¿e nie\r\ntylko wbiæ klin w zjednoczenie narodu niemieckiego, ale nawet wzmocniæ automatycznie si³y\r\nfederacji. Rzadko kiedy w historii takie paskudne zaniedbanie zosta³o ciê¿ej ukarane.\r\nOs³abienie, jakiego dozna³y Prusy, zaatakowa³o ca³e Niemcy. Przy¶pieszy³o to upadek, który\r\nnie tylko zrujnowa³ same Niemcy, ale z ca³± pewno¶ci± wszystkie poszczególne pañstwa.\r\nW mie¶cie, w którym sztucznie podniecana nienawi¶æ przeciwko Prusakom szala³a\r\nnajbardziej gwa³townie, bunt przeciwko panuj±cemu \"domowi\" by³ pocz±tkiem rewolucji.\r\nB³êdem by³oby wyobra¿aæ sobie, ¿e jedynie wroga propaganda by³a odpowiedzialna\r\nza antypruskie nastawienie. Metody stosowane przez naszych organizatorów wojny, którzy\r\nzebrali i oszukali ca³e cesarstwo w ca³kowicie ob³êdny system centralizmu w Berlinie, by³y\r\ng³ówn± przyczyn± antypruskiego nastawienia.\r\n¯yd by³ zbyt przebieg³y, aby nie zdawaæ sobie sprawy, ¿e ta nikczemna kampania\r\npl±drowania, któr± on zorganizowa³ przeciwko narodowi niemieckiemu pod p³aszczykiem\r\nstowarzyszeñ wojny, z pewno¶ci± spowoduje powstanie opozycji. Tak d³ugo, jak nie rzuca³a\r\nsiê ona do jego w³asnego gard³a, nie mia³ powodu, aby siê jej obawiaæ. Potem przysz³o mu\r\ndo g³owy, ¿e nie mo¿e byæ lepszej metody odwrócenia powstania mas doprowadzonych do\r\ndesperacji i rozdra¿nienia, ni¿ pozwoliæ, aby ich gniew wybuch³ i wy³adowa³ siê w ca³kiem\r\ninnym kierunku.\r\nWtedy przysz³a rewolucja.\r\nMiêdzynarodowy ¯yd, Kurt Eisner, zacz±³ napuszczaæ Bawariê na Prusy. Przemy¶lnie\r\nkieruj±c rewolucyjny ruch w Bawarii przeciwko reszcie Rzeszy, nie dzia³a³ bynajmniej w\r\ninteresie Bawarii, ale jako cz³onek upowa¿niony do takiego dzia³ania przez ¯ydów. wykorzysta³\r\nistniej±ce w Bawarii instynkty i niechêci, aby przy ich pomocy dokonaæ rozbioru\r\nNiemiec. Rzesza raz po³o¿ona w gruzach sta³aby siê ³atwym ³upem bolszewizmu.\r\nZrêczno¶æ bolszewickich agitatorów w przedstawianiu zawczasu ewentualno¶ci\r\nwyzwolenia, k³ad±cego kres komunistycznym republikom w wyniku zwyciêstwa pruskiego\r\nmilitaryzmu nad antymilitarystycznymi i antypruskimi elementami, przynios³a bogate owoce.\r\nWarto zauwa¿yæ, ¿e chocia¿ w czasie wyborów do Bawarskiego Zgromadzenia\r\nUstawodawczego, Kurt Eisner nie mia³ dziesiêciu tysiêcy zwolenników w Monachium, a\r\nKomunistyczna Partia poni¿ej trzech tysiêcy, to po upadku komunistycznej republiki te dwie\r\npartie po³±czy³y siê razem i liczy³y prawie sto tysiêcy cz³onków.\r\nMy¶lê, ¿e nigdy w moim ¿yciu nie zazna³em bardziej niepopularnej roboty ni¿ wtedy,\r\ngdy sprzeciwia³em siê antypruskiemu pod¿eganiu. W Monachium podczas na wpó³\r\nkomunistycznego okresu mia³o miejsce pierwsze masowe spotkanie, na którym nienawi¶æ\r\nprzeciwko reszcie Niemiec, szczególnie Prusom, zosta³a doprowadzona do takiej gor±czki\r\nszaleñstwa, ¿e je¿eli Niemiec z pó³nocy bra³ udzia³ w spotkaniu, to ryzykowa³ swoim ¿yciem.\r\nTe demonstracje zwykle koñczy³y siê dzikimi okrzykami w rodzaju: \"precz z Prus\", \"precz z\r\nPrusami\", \" wojna przeciw Prusom\", uczucie to podsumowane zosta³o w niemieckim\r\nReichstagu przez wspania³ego obroñcê interesów suwerenno¶ci Bawarii w okrzyku\r\nbitewnym: \"Raczej umrzeæ jako Bawarczyk, ni¿ gniæ jako Prusak\".\r\nWalka, któr± rozpocz±³em na pocz±tku sam, a pó¼niej kontynuowa³em z poparciem\r\nmoich towarzyszy wojennych, by³a prowadzona przez m³ody ruch, mogê tak rzec, prawie jak\r\n¶wiêty obowi±zek. Jestem dumny, mog±c powiedzieæ dzisiaj, ¿e my - polegaj±c prawie\r\nwy³±cznie na naszych zwolennikach w Bawarii - byli¶my odpowiedzialni za po³o¿enie, powoli,\r\nale skutecznie, kresu kombinacji szaleñstwa i zdrady.\r\nJest oczywiste, ¿e agitacja przeciwko Prusom nie mia³a nic wspólnego z\r\nfederalizmem. Federacyjne dzia³ania s± najbardziej nieodpowiednie, kiedy ich przedmiotem\r\njest rozerwanie czy rozebranie na czê¶ci innej konfederacji. Dla prawdziwego federalisty, dla\r\nktórego koncepcja cesarstwa Bismarcka jest nie tylko pustym frazesem, by³oby nie do\r\npomy¶lenia ¿±daæ odej¶cia czê¶ci pruskiego pañstwa, które zosta³o stworzone i udoskonalone\r\nprzez Bismarcka, czy te¿ publicznie popieraæ takie separatystyczne d±¿enia.\r\nJest to tym bardziej niewiarygodne, gdy¿ walka prowadzona przez tych federalistów\r\nby³a skierowana przeciwko temu elementowi w Prusach, który w najmniejszym stopniu móg³\r\nbyæ uwa¿any za zwi±zany z listopadow± demokracj±.\r\nIch oszczerstwa i ataki nie by³y wymierzone przeciw ojcom konstytucji weimarskiej,\r\nktórzy sk³adali siê g³ównie z po³udniowych Niemców i ¯ydów, ale przeciw przedstawicielom\r\nstarych, konserwatywnych Prus przeciwnikom konstytucji weimarskiej .\r\nNie powinni¶my siê czuæ zaskoczeni, ¿e byli oni szczególnie ostro¿ni w sprawie\r\nwystêpowania przeciw ¯ydom. Byæ mo¿e jest to klucz do rozwi±zania ca³ej zagadki. Celem\r\n¯yda by³o podburzanie \"narodowych\" elementów w Niemczech przeciwko sobie - postawienie\r\nkonserwatywnej Bawarii przeciwko konserwatywnym Prusom i to mu siê powiod³o.\r\nW zimie 1918 roku antysemityzm zacz±³ siê rozprzestrzeniaæ w ca³ych Niemczech.\r\n¯yd wróci³ do swoich starych metod. Z zadziwiaj±c± szybko¶ci± rzuci³ jab³ko niezgody w\r\npopularny ruch i zacz±³ ¶wie¿e rozdarcie.\r\nPostawienie problemu alpejskiego i wynikaj±ce z tego spory, które mu towarzyszy³y,\r\nby³y jedyn± mo¿liwo¶ci± zwrócenia uwagi ogó³u na inne problemy po to, aby powstrzymaæ\r\nskoncentrowany atak na ¯ydów. Ludzie, którzy zarazili nasz naród takim problemem, nigdy\r\nnie mog± naprawiæ z³a, jakie mu wyrz±dzili. ¯ydowi z pewno¶ci± powiod³o siê w jego\r\nzamiarze jest zachwycony widz±c katolików i protestantów walcz±cych z sob±. Wróg\r\nludno¶ci aryjskiej i ca³ego chrze¶cijañstwa ¶mieje siê w ku³ak.\r\nDwa ko¶cio³y chrze¶cijañskie patrz± obojêtnymi oczami na to ska¿enie i zepsucie\r\nszlachetnej i jedynej egzystencji nadanej przez szczodro¶æ Bo¿± na tej ziemi .Jakkolwiek dla\r\nprzysz³o¶ci ¶wiata nie jest wa¿ne, czy protestancki, ale czy aryjski cz³owiek przetrzyma, czy\r\nwymrze.\r\nDzisiaj jeszcze te dwa wyznania nie walcz± przeciw niszczycielowi arian, ale próbuj±\r\nunicestwiæ siê wzajemnie.\r\nW Niemczech nie jest dozwolone prowadzenie walki przeciwko ultramontaizmowi czy\r\nklerykalizmowi, jak to mog³oby mieæ miejsce w czysto katolickich pañstwach, chocia¿\r\nprotestanci z pewno¶ci± braliby w tym udzia³. Obrona, któr± katolicy w innych krajach podjêliby\r\nprzeciwko atakom o charakterze politycznym na swoich religijnych przywódców, w\r\nNiemczech natychmiast przybra³aby formê ataku protestantyzmu przeciwko katolicyzmowi.\r\nZreszt± fakty przemawiaj± same za siebie. Ludzie, którzy w 1924 roku nagle odkryli,\r\n¿e g³ówn± misj± nacjonalistycznego ruchu by³a walka przeciwko \"ultramontaizmowi\" - nie\r\nzdo³ali go prze³amaæ, ale powiod³o im siê roz³amanie ruchu nacjonalistycznego. Muszê\r\nostrzec, gdyby przypadkiem jaki¶ niedojrza³y umys³ w nacjonalistycznym ruchu wyobra¿a³\r\nsobie, ¿e mo¿e zrobiæ to, czego Bismarck nie by³ w stanie dokonaæ. G³ównym obowi±zkiem\r\ntych, którzy prowadz± narodowosocjalistyczny ruch, jest ca³kowite przeciwstawienie siê\r\nka¿dej próbie ¶wiadczenia przez ich ruch na rzecz takiej walki i wykluczenie od razu z jego\r\nszeregów tych, którzy prowadz± w tym celu propagandê. ¦ci¶le mówi±c, odnosili¶my w tym\r\nnieprzerwane sukcesy przez ca³± jesieñ 1923 roku. ¯arliwi protestanci mogli staæ ramiê w\r\nramiê z ¿arliwymi katolikami w naszych szeregach bez najmniej szych niepokojów sumienia\r\nzwi±zanych z ich religijnymi przekonaniami.\r\nPañstwa republiki amerykañskiej nie stworzy³y zwi±zku, ale to zwi±zek stworzy³\r\nwiêkszo¶æ z tych tak zwanych stanów. Te bardzo wszechstronne prawa przyznane ró¿nym\r\nterytoriom wyra¿aj± nie tylko podstawowy charakter tego zwi±zku pañstw ale s± w harmonii z\r\nrozleg³o¶ci± terenu, który zajmuj±, dochodz±c prawie do rozmiarów kontynentu.\r\nTak wiêc do pañstw zwi±zku amerykañskiego nie mo¿na odnosiæ siê tak jak do\r\npañstw maj±cych suwerenno¶æ pañstwow±, ale jak do korzystaj±cych z praw czy mo¿e\r\nlepiej, przywilejów okre¶lonych i zagwarantowanych przez Konstytucjê.\r\nJednak¿e w Niemczech poszczególne pañstwa by³y pierwotnie suwerennymi i z nich\r\nzosta³o utworzone cesarstwo. Ale utworzenie cesarstwa nie by³o wynikiem wolnej woli i\r\njednakowej wspó³pracy poszczególnych pañstw, ale tego, ¿e Prusy osi±gnê³y hegemoniê\r\nnad innymi. Wielka ró¿nica w wielko¶ci terytoriów pomiêdzy pañstwami niemieckimi, sama w\r\nsobie nie umo¿liwia jakiegokolwiek porównania ze zwi±zkiem amerykañskim.\r\nPonadto, ró¿nica w wielko¶ci pomiêdzy najmniejszym z nich, a wiêkszym czy mo¿e\r\nraczej najwiêkszym ukazuje nierówno¶æ osi±gniêæ i udzia³u w tworzeniu cesarstwa i\r\nformowaniu konfederacji pañstw.\r\nNie mo¿na utrzymywaæ, ¿e wiêkszo¶æ pañstw kiedykolwiek naprawdê cieszy³a siê\r\nprawdziw± \"suwerenno¶ci±\".\r\nPrawa suwerenno¶ci, z których zrezygnowa³y pañstwa, aby utworzyæ cesarstwo,\r\nzosta³y oddane w bardzo ma³ym stopniu z ich w³asnej woli.\r\nW wiêkszo¶ci przypadków albo one nie istnia³y, albo po prostu zosta³y utracone pod\r\nnaciskiem przewa¿aj±cej si³y Prus.\r\nRegu³a, wed³ug której postêpowa³ Bismarck, polega³a na tym, aby nie dawaæ pañstwu\r\npo prostu tego, co zosta³o zabrane mniejszym pañstwom, ale ¿±daæ od pañstw tego, czego\r\ncesarstwo bezwzglêdnie potrzebowa³o. jest jednak ca³kowitym b³êdem przypisywaæ decyzjê\r\nBismarcka przekonaniu (je¿eli o niego chodzi), ¿e pañstwo w ten sposób nabywa³o wszystkie\r\nprawa suwerenno¶ci, których potrzebowa³oby przez ca³y czas; wprost przeciwnie - on mia³\r\nna my¶li pozostawienie dla przysz³o¶ci tego, co by³oby ciê¿ko uzyskaæ w Ówczesnej chwili. I\r\nsuwerenno¶æ Rzeszy faktycznie ci±gle ros³a kosztem poszczególnych pañstw.\r\nWraz z up³ywem czasu zosta³o osi±gniête to, czego pragn±³ Bismarck.\r\nUpadek niemiecki i rozbicie monarchistycznej formy pañstwa z konieczno¶ci\r\nprzy¶pieszy³o te wydarzenia. Ta sama przyczyna zada³a ciê¿ki cios federacyjnemu\r\ncharakterowi Rzeszy; jeszcze ciê¿szy cios zosta³ zadany poprzez przyjêcie zobowi±zañ\r\nwynikaj±cych z &#8222;pokojowego&#8221; traktatu.\r\nBy³o to zarówno naturalne, jak i oczywiste, ¿e kraje straci³y kontrolê nad swymi\r\nfinansami i musia³y zrezygnowaæ z tego na rzecz Rzeszy od chwili, kiedy Rzesza -\r\nprzegrawszy wojnê - zosta³a poddana finansowym zobowi±zaniom, co do których nigdy nie\r\ns±dzono, ¿e bêd± pokrywane przez wk³ady poszczególnych pañstw. Dalsza decyzja, która\r\ndoprowadzi³a do tego, ¿e Rzesza przejê³a kolej i us³ugi pocztowe, by³a koniecznym i\r\npostêpowym krokiem w stopniowym ujarzmianiu rannego narodu - zgodnie z traktatem pokojowym.\r\nCesarstwo Bismarcka by³o wolne i niezwi±zane. Nie by³o obci±¿one przez ca³kowicie\r\nnieproduktywne finansowe zobowi±zania, takie jak obecnie Niemcy Dawes\'a musz± d¼wigaæ\r\nna swoim grzbiecie. jego wydatki sprowadza³y siê do kilku absolutnie koniecznych pozycji o\r\nkrajowej wa¿no¶ci. By³o ono dlatego zdolne dobrze dzia³aæ bez finansowej supremacji i ¿yæ\r\nza pieni±dze wnoszone przez prowincje. I naturalnie fakt, ¿e pañstwa zachowa³y swoje\r\nprawa suwerenno¶ci i musia³y stosunkowo niewiele p³aciæ cesarstwu, dawa³ im satysfakcjê,\r\n¿e s± cz³onkami cesarstwa. Ale jest zarówno niew³a¶ciwe, jak i nieuczciwe chcieæ robiæ\r\npropagandê z za³o¿enia, ¿e jakiekolwiek istniej±ce niezadowolenie by³o przypisywane\r\nwy³±cznie finansowej nieudolno¶ci, na któr± cierpia³y pañstwa w rêkach cesarstwa. Nie, to z\r\npewno¶ci± nie by³ powód. Zanik rado¶ci w zamy¶le cesarstwa nie powinien byæ\r\nprzypisywany utracie praw suwerenno¶ci, ale jest raczej rezultatem sposobu (do¶æ marnego\r\n), w jaki niemiecki naród by³ wtedy reprezentowany przez swoj± Rzeszê.\r\nDlatego Rzesza jest dzisiaj zmuszona dla samoprzetrwania uszczuplaæ coraz bardziej\r\nsuwerenne prawa poszczególnych pañstw, nie tylko z ogólnego, naturalnego punktu\r\nwidzenia, ale tak¿e dla zasady. Widz±c, ¿e wytacza ostatnie krople krwi ze swoich obywateli\r\nprzez swoj± politykê finansowego ucisku, musi odebraæ ostatnie z ich praw, chyba ¿e jest\r\nprzygotowana ogl±daæ, jak ogólne niezadowolenie przeradza siê w rebeliê.\r\nMy, narodowi socjali¶ci, musimy dlatego przyj±æ nastêpuj±c± podstawow± zasadê:\r\nPotê¿na Rzesza Narodowa broni±ca i chroni±ca interesów swoich obywateli za\r\ngranic±, w najszerszym tego s³owa znaczeniu, jest zdolna zaoferowaæ wolno¶æ w kraju.\r\nWtedy nie musi siê obawiaæ o trwa³o¶æ pañstwa. Z drugiej strony, silny narodowy rz±d mo¿e\r\nprzyj±æ odpowiedzialno¶æ za dwa zakusy na wolno¶æ jednostek oraz pañstwa - bez ryzyka\r\nos³abienia idei cesarstwa, je¿eli tylko ka¿dy obywatel uzna, ¿e takie ¶rodki s± ¶rodkami\r\nmaj±cymi na celu uczynienie jego narodu wielkim.\r\nJest faktem, ¿e wszystkie pañstwa na ¶wiecie zmierzaj± w swej krajowej polityce w\r\nkierunku unifikacji i Niemcy równie¿ nie pozostan± poza tym d±¿eniem.\r\nJakkolwiek naturalny mo¿e siê wydaæ problem unifikacji, szczególnie w dziedzinie\r\nkomunikacji, nie zmniejsza to obowi±zku narodowych socjalistów, aby wystêpowaæ podaj±c,\r\n¿e jedynym celem tych ¶rodków jest zamaskowanie i umo¿liwienie prowadzenia niebezpiecznej\r\npolityki zagranicznej z siln± opozycj± przeciwko takiemu rozwojowi wypadków w\r\ndzisiejszej Rzeszy. Z tego w³a¶nie powodu, ¿e Rzesza dzisiaj proponuje przej±æ w ca³o¶ci\r\nkolejnictwo, us³ugi pocztowe, finanse itd., z przyczyn, które nie stanowi± wielkiej, narodowej\r\npolityki, ale aby mieæ w swoich rêkach ¶rodki i gwarancje dla nieograniczonego wype³niania\r\nzobowi±zañ, my narodowi socjali¶ci, musimy podj±æ ka¿dy krok, który wydaje siê celowy,\r\naby zablokowaæ i je¿eli to mo¿liwe, zapobiec takiej polityce.\r\nInnym powodem dla przeciwstawienia siê tego rodzaju centralizmowi jest to, ¿e\r\n¿ydowsko-demokratyczna Rzesza, która sta³a siê rzeczywistym przekleñstwem dla narodu\r\nniemieckiego, doszukuje siê nieudolnych sprzeciwów podnoszonych przez pañstwa, które\r\nnie s± tak daleko nasycone duchem wieku, aby je ukazaæ, a nastêpnie rozgniataæ 1e do tego\r\nmomentu, a¿ stan± siê ca³kowicie niewa¿ne.\r\nNasze stanowisko ma zawsze odzwierciedlaæ wielk± narodow± politykê i nigdy nie\r\nmo¿e byæ w±skie czy partykularne.\r\nTo ostatnie spostrze¿enie jest konieczne, ¿eby nasi stronnicy nie wyobra¿ali sobie, ¿e\r\nmy, narodowi socjali¶ci, my¶limy zaprzeczaæ prawu przyjmowania wy¿szej suwerenno¶ci\r\nprzez Rzeszê od pozosta³ych pañstw. Nie powinno i nie mog³o byæ ¿adnej w±tpliwo¶ci\r\ndotycz±cej tego prawa. Poniewa¿ dla nas pañstwo samo w sobie jest tylko form±, podczas\r\ngdy zasadnicze jest to, co siê na nie sk³ada, mianowicie naród, ludzie - i musi byæ oczywiste,\r\n¿e wszystko powinno byæ podporz±dkowane narodowym interesom, a w szczególno¶ci nie\r\nmo¿emy pozwoliæ ¯adnemu pojedynczemu pañstwu w obrêbie narodu i Rzeszy (która\r\nreprezentuje naród), aby korzysta³o z niezale¿nej politycznej suwerenno¶ci jako pañstwo.\r\nPotworno¶æ pozwalaj±ca pañstwom konfederacji utrzymywaæ poselstwa za granic± musi byæ\r\ni bêdzie powstrzymywana. Tak d³ugo, jak to jest mo¿liwe, nie mamy prawa siê dziwiæ, ¿e\r\nobcokrajowcy w±tpi± w stabilno¶æ struktury naszej Rzeszy i odpowiednio to oceniaj±.\r\nWa¿no¶æ poszczególnych pañstw bêdzie w przysz³o¶ci wynikaæ bardziej ze stanu ich\r\nkultury. Monarcha, który robi³ bardzo wiele dla reputacji Bawarii, nie by³ zawziêtym\r\npartykularyst± z antyniemieckimi sentymentami, tak bardzo sta³ po stronie wiêkszych\r\nNiemiec, jak po stronie sztuki - to Ludwik I.\r\nArmia musi byæ ca³kowicie pozbawiona wp³ywów poszczególnych pañstw.\r\nNadchodz±ce pañstwo narodowosocjalistyczne nie mo¿e pope³niaæ b³êdu przesz³o¶ci\r\nzmuszaj±c armiê do podejmowania zadania, które nie jest i nigdy nie powinno byæ jej\r\nprzypisane. Armia niemiecka nie jest po to, aby kontrolowaæ szko³y w celu utrzymywania\r\npartykularyzmów, ale raczej, aby uczyæ wszystkich Niemców rozumieæ i zgadzaæ siê wzajemnie.\r\nWszystko to, co zmierza w narodowym ¿yciu do podzia³ów, musi byæ przekszta³cone\r\nprzez armiê w jednocz±cy wp³yw. Musi wznie¶æ ka¿dego m³odzieñca ponad w±ski horyzont\r\njego w³asnego, ma³ego kraju i znale¼æ mu w³asne miejsce w niemieckim narodzie. On musi\r\nnauczyæ siê patrzeæ nie na granice swojego domu, ale swojej ojczyzny; poniewa¿ s± to te\r\ngranice, których pewnego dnia mo¿e bêdzie musia³ broniæ. Dlatego szaleñstwem jest\r\npozwalaæ m³odemu Niemcowi przebywaæ w domu, lepiej pokazaæ mu Niemcy w czasie jego\r\ns³u¿by wojskowej. To wszystko jest bardzo istotne dzisiaj, poniewa¿ m³odzi Niemcy nie\r\npodró¿uj± i trzeba rozszerzyæ ich horyzont tak, jak to mia³o miejsce dawniej.\r\nDoktryny narodowego socjalizmu nie maj± s³u¿yæ politycznym interesom pañstw\r\nkonfederacji, ale s± po to, aby prowadziæ niemiecki naród. Musz± okre¶laæ ¿ycie ca³ego\r\nnarodu i na nowo je kszta³towaæ. Dlatego powinny stanowczo domagaæ siê prawa do\r\nprzekraczania granic nakre¶lonych wed³ug politycznego rozwoju wypadków, które my\r\nodrzucili¶my.'),(47030,'0b17e2fda5','','ROZDZIA£ XI\r\nPropaganda a organizacja\r\nPropaganda musi wyprzedzaæ organizacjê i zdobywaæ ludzki materia³, nad którym\r\norganizacja musi pracowaæ. Ja zawsze by³em wrogiem po¶piesznej i pedantycznej\r\norganizacji, poniewa¿ czêsto prowadzi³o to do martwego, mechanicznego wyniku.\r\nZ tej to przyczyny najlepiej jest stworzyæ warunki, aby idea przez pewien okres by³a\r\nprzekazywana z centrum za pomoc± ¶rodków propagandy, a nastêpnie wyszukiwaæ uwa¿nie\r\ni poddawaæ badaniom tych przywódców, którzy zostali dziêki propagandzie wy³onieni. Czêsto\r\nsiê zdarza, ¿e mê¿czy¼ni nie wykazuj±cy oczywistych zdolno¶ci na pocz±tku, okazuj± siê\r\nbyæ urodzonymi przywódcami.\r\nCa³kowicie b³êdne jest wyobra¿enie, ¿e znaczna ilo¶æ teoretycznej wiedzy jest\r\nkoniecznym warunkiem zdolno¶ci i energii potrzebnej do przewodzenia. Bardzo czêsto bywa\r\nna odwrót.\r\nWielki teoretyk rzadko jest wielkim przywódc±. Nale¿y siê spodziewaæ, ¿e agitator\r\nbêdzie posiada³ daleko wiêcej zdolno¶ci, niekoniecznie po¿±danych u tych, którzy zajmuj±\r\nsiê wy³±cznie zagadnieniami teoretycznymi. Agitator, który jest zdolny do przekazywania idei\r\nmasom, musi byæ psychologiem, nawet je¿eli jest tylko demagogiem. On zawsze bêdzie\r\nlepszy jako przywódca ni¿ teoretyk-emeryt, który nic nie wie o ludziach. Przywództwo\r\noznacza zdolno¶æ do poruszania t³umów ludzi. Talent do tworzenia idei nie ma nic\r\nwspólnego ze zdolno¶ci± do przywództwa. Po³±czenie teoretyka, organizatora i przywódcy w\r\njednym cz³owieku jest bardzo rzadkim zjawiskiem na ziemi, ale w tym w³a¶nie zawiera siê\r\nwielko¶æ.\r\nPisa³em ju¿, jak± wagê przyk³ada³em do propagandy we wczesnym okresie ruchu. Jej\r\nfunkcja polega³a na zara¿eniu now± doktryn± ma³ej grupki mê¿czyzn tak, aby ukszta³towaæ\r\nmateria³, z którego pó¼niej mog³yby byæ uformowane pierwsze elementy organizacji. W tym\r\nprocesie cele propagandy daleko bardziej przewy¿sza³y cele organizacji.\r\nZadanie propagandy polega na pozyskaniu zwolenników idei, podczas gdy\r\nnajbardziej szczerym, pocz±tkowym zajêciem organizacji musi byæ przekszta³cenie\r\nnajlepszych zwolenników w aktywnych cz³onków partii. Nie ma potrzeby, aby propaganda\r\nzajmowa³a siê warto¶ci± ka¿dej jednostki z grona swoich s³uchaczy i ocenia³a j± pod k±tem\r\nwydajno¶ci, zdolno¶ci, inteligencji czy charakteru, zwa¿ywszy, ¿e zadaniem organizacji jest\r\nstaranny wybór wszystkich, którzy mog± przyczyniæ siê do triumfu ruchu.\r\nPierwszym zadaniem propagandy jest pozyskanie zwolenników dla powstaj±cej\r\norganizacji; natomiast celem organizacji jest pozyskanie cz³onków dla prowadzenia\r\npropagandy. Drugim zadaniem propagandy jest zdezorganizowanie istniej±cych warunków\r\npolitycznych za pomoc± nowej doktryny, natomiast organizacji walka o pozyskanie si³y, która\r\nzapewni koñcowy sukces doktryny.\r\nJednym z g³ównych celów organizacji jest troska o to, aby ¿adna oznaka rozbicia nie\r\nwpe³z³a do ruchu powoduj±c podzia³y i prowadz±c do os³abienia pracy ruchu; tak¿e to, ¿eby\r\nduch ataku nie wymar³, ale ci±gle odnawia³ siê i umacnia³. Do osi±gniêcia tego celu\r\ncz³onkostwo nie powinno byæ powiêkszane nieskoñczenie; poniewa¿ energia i ¶mia³o¶æ\r\ncharakteryzuj± tylko czê¶æ ludzko¶ci, ruch, którego organizacja nie stawia barier dla jego\r\nliczebno¶ci, z konieczno¶ci którego¶ dnia stanie siê s³aby.\r\nJest zatem spraw± zasadnicz± dla ruchu, nawet tylko dla celu jego samozachowania,\r\naby tak d³ugo, jak cieszy siê powodzeniem, nie zwiêksza³ liczby swoich cz³onków, lecz od tej\r\nw³a¶nie chwili zachowywa³ najwiêksz± ostro¿no¶æ i tylko po dok³adnym sprawdzeniu\r\nrozwa¿y³ ewentualno¶æ powiêkszenia swojej organizacji.\r\nWówczas zostanie zachowane j±dro ruchu ¶wie¿e i zdrowe. Trzeba troszczyæ siê,\r\naby to j±dro utrzymywa³o wy³±czn± kontrolê ruchu, to znaczy decydowa³o o propagandzie,\r\nktóra ma prowadziæ do powszechnego uznania i maj±c ca³± w³adzê przeprowadza³o\r\ndzia³ania konieczne dla praktycznej realizacji swoich idea³ów. Sprawuj±c nadzór nad\r\npropagand± partii zachowywa³em ostro¿no¶æ nie tylko wtedy, gdy przygotowywa³em grunt\r\ndla przysz³ej wielko¶ci ruchu, ale tak¿e wypracowuj±c bardzo radykalne zasady zmierzaj±ce\r\ndo tego, ¿eby tylko najlepszy materia³ by³ wprowadzany do organizacji. Im bardziej radykalna\r\ni pasjonuj±ca by³a moja propaganda, tym bardziej odstrasza³a s³abe i niezdecydowane\r\ncharaktery i zapobiega³a ich przenikaniu do wewnêtrznego j±dra naszej organizacji. To\r\nwszystko wychodzi³o mu na dobre. A¿ do po³owy 1921 roku ta twórcza aktywno¶æ\r\nwystarcza³a i wychodzi³a ruchowi na dobre. Ale w lecie tego¿ roku pewne wydarzenia\r\nuwidoczni³y, ¿e organizacja nie mo¿e dotrzymaæ tempa propagandzie, której sukces\r\nstopniowo stawa³ siê coraz bardziej widoczny.\r\nW latach 1920-1921 ruchem sterowa³ komitet wybierany przez cz³onków\r\nzgromadzenia. Komitet ten do¶æ komicznie uciele¶nia³ w³a¶nie tê zasadê parlamentaryzmu,\r\nprzeciwko której ochoczo walczy³ ruch. ja odmówi³em poparcia takiemu szaleñstwu i w\r\nbardzo krótkim okresie czasu zaprzesta³em uczêszczaæ na spotkania komitetu. Robi³em\r\npropagandê na swój w³asny u¿ytek i to by³ jego koniec; odrzuca³em namowy ignorantów,\r\nktórzy próbowali przekonaæ mnie do innego kursu. Podobnie powstrzymywa³em siê wraz z\r\ninnymi od ingerencji w ich wydzia³y. Zaraz jak tylko przyjêto nowe regu³y i zosta³em\r\nmianowany przewodnicz±cym partii uzyskuj±c tym samym konieczn± w³adzê i prawa jej\r\ntowarzysz±ce - wszystkie te szaleñstwa natychmiast siê zakoñczy³y.\r\nDecyzje komitetu zosta³y zast±pione zasad± absolutnej odpowiedzialno¶ci.\r\nPrzewodnicz±cy jest odpowiedzialny za ca³y nadzór nad ruchem.\r\nTa zasada stopniowo zosta³a uznana wewn±trz ruchu jako naturalna, przynajmniej w\r\nodniesieniu do nadzoru nad parti±.\r\nNajlepszym sposobem unieszkodliwienia komitetów i sprawienia, aby nie robi³y nic\r\npoza p³odzeniem niepraktycznych zaleceñ - by³o zaprzêgniêcie ich do pewnej rzeczywistej\r\nroboty. To ¶mieszne widzieæ, jak cz³onkowie cicho znikaj± i nagle nie mo¿na ich nigdzie\r\nznale¼æ! Przypomina³o mi to nasz± wielk± instytucjê podobnego rodzaju - Reichstag. Jak on\r\nszybko rozlecia³by siê, gdyby dano im rzeczywist± robotê zamiast gadania, a zw³aszcza\r\ngdyby ka¿dy cz³owiek sta³ siê personalnie odpowiedzialny za ka¿d± pr,acê, któr± wykona³.\r\nW grudniu 1920 roku nabyli¶my \" Volkischer Beobachter\". Gazeta ta pierwotnie - jak\r\nsugeruje jej nazwa - przeznaczona dla czytelnika ludowego, mia³a siê staæ organem\r\nNarodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotniczej. Na pocz±tku ukazywa³a siê dwa\r\nrazy w tygodniu, ale ju¿ w pocz±tkach 1923 roku sta³a siê gazet± codzienn±, a w koñcu\r\nsierpnia zaczê³a ukazywaæ siê w swoim pó¼niejszym, dobrze znanym, du¿ym formacie.\r\n\" Volkischer Beobachter\" by³a tak zwanym \"ludowym\" organem ze wszystkimi swoimi\r\nzaletami, a jeszcze bardziej wadami i s³abo¶ciami przynale¿nymi popularnym instytucjom.\r\nChocia¿ zamieszcza³a doskona³e artyku³y, jej kierownictwo nie spe³nia³o swoich zadañ w\r\nsensie \"dochodowo¶ci\" przedsiêwziêcia. Podstawow± ide± by³o utrzymanie jej przez\r\npowszechn± subskrypcjê; nie zdawano sobie sprawy, ¿e musi ona torowaæ sobie drogê we\r\nwspó³zawodnictwie z innymi i nieprzyzwoito¶ci± by³oby oczekiwaæ, ¿e prenumerata dobrych\r\npatriotów pokryje b³êdy i zaniedbania \"handlowej\" strony przedsiêwziêcia.\r\nZada³em sobie wiele trudu wówczas, aby zmieniæ przyzwyczajenia, których\r\nniebezpieczeñstwo wkrótce pozna³em.\r\nW 1914 roku w okresie wojny zapozna³em siê z Maxem Amanem, który obecnie jest\r\ngeneralnym dyrektorem handlowym partii. W lecie 1921 roku zwróci³em siê do niego -\r\nstarego towarzysza z oddzia³u, przypadkiem spotkanego - i poprosi³em go, aby zosta³\r\ndyrektorem handlowym ruchu. Po d³ugim wahaniu mia³ wtedy dobre stanowisko z\r\nperspektywami - zgodzi³ siê, ale pod warunkiem, ¿e nie bêdzie na ³asce niekompetentnych\r\nkomitetów; musi odpowiadaæ przed jedn± osob± i tylko przed jedn±. Redakcjê gazety uzupe³niono\r\nkilkoma lud¼mi, którzy poprzednio nale¿eli do Bawarskiej Partii Ludowej, ale ich\r\npraca wykaza³a, ¿e mieli doskona³e kwalifikacje. Wynik tego eksperymentu okaza³ siê\r\nca³kowitym sukcesem. Nale¿y to zawdziêczaæ uczciwemu i szczeremu uznaniu dla\r\nprawdziwych kwalifikacji ludzkich oraz temu, ¿e ruch uj±³ za serca swoich pracowników\r\nszybciej i pewniej ni¿ to mia³o miejsce kiedykolwiek wcze¶niej. Pó¼niej stali siê oni dobrymi\r\nnarodowymi socjalistami, a udowodnili to nie tylko s³owem, ale tak¿e swoj± solidn±, wytrwa³±\r\ni sumienn± prac±, któr± wykonywali w s³u¿bie nowego ruchu.\r\nW okresie dwóch lat sukcesywnie wprowadza³em moje pogl±dy dotycz±ce\r\nkierownictwa ruchu w czyn i dzisiaj stoi ono na stanowisku, ¿e by³o to najbardziej naturalne\r\nrozwi±zanie.\r\nDzieñ dziewi±tego listopada 1923 roku ukaza³ oczywisty sukces tego systemu. Cztery\r\nlata wcze¶niej, kiedy wst±pi³em do ruchu, nie by³o nawet gumowej pieczêci. Dziewi±tego\r\nlistopada 192 3 roku partia zosta³a rozwi±zana, a jej maj±tek skonfiskowany. Ca³kowita suma\r\nuzyskana ze wszystkich obiektów i gazety osi±gnê³a warto¶æ ponad sto siedemdziesi±t\r\ntysiêcy marek w z³ocie.'),(47031,'bb8fc56dbb','','ROZDZIA£ XII\r\nSprawa zwi±zków zawodowych\r\nGwa³towny wzrost ruchu zobowi±za³ nas w 1922 roku do zajêcia stanowiska w\r\nkwestii, która wtedy nie by³a jednoznacznie czysta. W naszych wysi³kach polegaj±cych na\r\nstudiowaniu najszybszych i naj³atwiejszych metod, dziêki którym ruch móg³by przesi±kaæ w\r\nserca mas, ci±gle spotykali¶my siê z zastrze¿eniem, ¿e robotnik nie mo¿e ca³kowicie\r\nprzy³±czyæ siê do nas, dopóki o jego zawodowe i ekonomiczne interesy troszcz± siê ludzie,\r\ng³osz±cy inne opinie ni¿ nasze, i polityczna organizacja pozostaje w ich rêkach.\r\nPoprzednio opisa³em naturê i cele, a tak¿e konieczno¶æ istnienia zwi±zków\r\nzawodowych. Wyrazi³em tam opiniê, ¿e je¿eli za pomoc± dzia³añ pañstwa (które zwykle s±\r\nma³o skuteczne) lub przy pomocy nowego idea³u edukacji nastawienie zatrudniaj±cego w\r\nstosunku do robotnika nie ulegnie zmianie, ten ostatni nie bêdzie mia³ innego wyj¶cia, jak\r\ntylko samemu podj±æ siê obrony swoich interesów przez upominanie siê o równe prawa, jako\r\nuk³adaj±cej siê stronie ¿ycia ekonomicznego. Kontynuowa³em pisz±c, ¿e takie obronne\r\ndzia³anie koliduje z ca³± narodow± spo³eczno¶ci±, je¿eli z tego powodu nie by³oby mo¿na\r\nzapobiec socjalnym niesprawiedliwo¶ciom, powoduj±cym du¿e szkody w ¿yciu spo³ecznym.\r\nPowiedzia³em ponadto, ¿e konieczno¶æ istnienia zwi±zków zawodowych musi byæ brana pod\r\nuwagê tak d³ugo, jak d³ugo pracodawcy bêd± mieli w¶ród swoich cz³onków ³udzi, którzy nie\r\nmaj± w sobie poczucia socjalnych zobowi±zañ czy nawet elementarnych praw ludzko¶ci.\r\nJestem przekonany, ¿e w obecnym stanie rzeczy nie mo¿na obej¶æ siê bez zwi±zków\r\nzawodowych. Faktycznie nale¿± one do najwa¿niejszych instytucji ¿ycia gospodarczego\r\nnarodu.\r\nRuch narodowosocjalistyczny, którego celem jest utworzenie\r\nnarodowosocjalistycznego pañstwa, nie mo¿e mieæ w±tpliwo¶ci, ¿e ka¿da przysz³a instytucja\r\npañstwa musi wywodziæ siê z samego ruchu. Najwiêkszym b³êdem jest wyobra¿anie sobie,\r\n¿e samo posiadanie w³adzy pozwoli na przeprowadzenie jakiej¶ skutecznej reorganizacji,\r\nje¿eli bêdzie siê zaczynaæ od niczego, bez pomocy personelu - ludzi, którzy zostali wcze¶niej\r\nwyszkoleni w duchu nowego przedsiêwziêcia. Tu tak¿e sprawdza siê zasada, ¿e duch jest\r\nzawsze wa¿niejszy ni¿ forma, któr± mo¿na stworzyæ bardzo szybko.\r\nDlatego nikt nie móg³ proponowaæ nag³ego wyci±gniêcia z teczki projektu nowej\r\nkonstytucji i oczekiwaæ, ¿e bêdzie mo¿na wprowadziæ go za pomoc± dekretu z góry.\r\nMo¿na by by³o spróbowaæ, ale nie da³oby to oczekiwanych rezultatów - z pewno¶ci±\r\nby³by to poroniony p³ód.\r\nPrzypomina siê powstanie konstytucji weimarskiej i próba narzucenia nowej\r\nkonstytucji, nowej flagi narodowi niemieckiemu, chocia¿ ¿adna z propozycji nie mia³a\r\njakiegokolwiek zwi±zku z czym¶ znanym naszemu narodowi przez ostatnie pó³ wieku.\r\nNarodowosocjalistyczne pañstwo musi unikaæ takich eksperymentów; musi ono wyrastaæ z\r\norganizacji, która funkcjonuje ju¿ od d³u¿szego czasu. St±d narodowosocjalistyczny ruch\r\nmusi uznawaæ konieczno¶æ posiadania w³asnej organizacji zwi±zków zawodowych.\r\nJaka powinna byæ natura narodowosocjalistycznych zwi±zków zawodowych? Co jest\r\nnaszym zadaniem i jakie s± ich cele?\r\nNie s± one instrumentem wojny klasowej, ale powinny s³u¿yæ obronie i reprezentacji\r\nrobotników. Narodowosocjalistyczne pañstwo nie zna klas, w politycznym sensie sk³ada siê z\r\nobywateli o ca³kowicie równych prawach i podobnie równych obowi±zkach, a obok nich\r\nfunkcjonuj± przedmioty ca³kowicie pozbawione praw w politycznym znaczeniu.\r\nWstêpnym celem systemu zwi±zków zawodowych nie jest walka pomiêdzy klasami,\r\nto marksizm ukszta³towa³ instrument dla swojej w³asnej walki klasowej. Marksizm stworzy³\r\nekonomiczn± broñ, któr± miêdzynarodowy ¯yd wykorzysta³ dla zniszczenia ekonomicznych\r\npodstaw wolnych i niezale¿nych, narodowych pañstw, dla zrujnowania ich narodowego\r\nprzemys³u i handlu; jego celem by³o uczynienie wolnych narodów niewolnikami ¶wiatowej\r\nfinansjery ¿ydowskiej, która nie uznaje granic pañstwowych.\r\nW rêkach narodowosocjalistycznego zwi±zku zawodowego strajk nie jest\r\ninstrumentem s³u¿±cym zrujnowaniu narodowej produkcji, ale jej powiêkszeniu i rozwoju\r\nprzez walkê z wadami, które swoim nie socjalnym charakterem powstrzymuj± rozwój\r\nwydajno¶ci w interesach i w ¿yciu ca³ego narodu.\r\nNarodowosocjalistyczny robotnik powinien sobie zdawaæ sprawê, ¿e narodowa\r\npomy¶lno¶æ oznacza materialne szczê¶cie dla niego samego.\r\nNarodowosocjalistyczny pracodawca musi zdawaæ sobie sprawê, ¿e szczê¶cie i\r\nzadowolenie jego robotników jest konieczne dla jego egzystencji i rozwoju wielkiego\r\nprzedsiêwziêcia gospodarczego.\r\nBezsensownym jest zak³adanie narodowosocjalistycznych zwi±zków zawodowych,\r\naby istnia³y obok innych zwi±zków zawodowych. Do tego trzeba by³oby byæ g³êboko\r\nprzekonanym o uniwersalno¶ci ich zadania i wynikaj±cym st±d zobowi±zaniu, aby wzglêdem\r\ninnych instytucji z podobnymi lub wrogimi celami byæ gotowym do proklamowania swojej\r\nw³asnej podstawowej indywidualno¶ci. Nie mo¿e byæ ¿adnego kompromisu z pokrewnymi\r\naspiracjami; jego ca³kowite prawo do odrêbno¶ci musia³oby byæ utrzymane. By³o i ci±gle jest\r\nwiele argumentów przeciwko utworzeniu naszych w³asnych zwi±zków zawodowych.\r\nJa zawsze odmawia³em brania pod uwagê eksperymentów, które by³y skazane na\r\nniepowodzenia od samego pocz±tku. Uwa¿am za zbrodniê branie od robotnika czê¶ci jego\r\nciê¿ko zarobionego wynagrodzenia, aby p³aciæ instytucji, je¿eli siê nie jest ca³kowicie przekonanym,\r\n¿e bêdzie to po¿yteczne dla jej cz³onków. Nasze dzia³anie w 1922 roku by³o oparte\r\nna takich przes³ankach. Inni widocznie wiedzieli lepiej i zorganizowali zwi±zki zawodowe. Ale\r\nich dzia³alno¶æ nie trwa³a d³ugo. Tak wiêc w koñcu znale¼li siê oni w takim samym po³o¿eniu\r\njak my. Ró¿nica polega³a na tym, ¿e my nie zdradzili¶my ani siebie samych, ani innych.'),(47032,'3c1c78cdd5','','ROZDZIA£ XIII\r\nPowojenna polityka Niemiec w kwestii sojuszy\r\nNieudolno¶æ Rzeszy w dziedzinie polityki zagranicznej i nieumiejêtne stosowanie\r\nw³a¶ciwych zasad w polityce przymierzy by³y nie tylko kontynuowane po rewolucji, ale\r\nprowadzone w jeszcze gorszej formie. Je¿eli przed wojn± pomieszanie pojêæ w polityce\r\nmog³o byæ uwa¿ane za najwa¿niejsz± przyczynê z³ego kierownictwa pañstwa w sprawach\r\nzagranicznych, to po wojnie doszed³ jeszcze brak szczerych intencji. By³o oczywiste, ¿e\r\npartia, która osi±gnê³a swoje niszczycielskie cele za pomoc± rewolucji, nie jest\r\nzainteresowana w polityce przymierzy, których celem by³a rekonstrukcja wolnego\r\nniemieckiego pañstwa.\r\nTak d³ugo, jak Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotnicza by³a tylko ma³± i\r\nnie bardzo znan± grup±, problemy polityki zagranicznej wydawa³y siê mieæ znaczenie tylko w\r\noczach wielu naszych zwolenników. I rzeczywi¶cie spraw± podstawow± w walce o wolno¶æ\r\nprzeciw cudzoziemcowi jest usuniêcie powodów naszego upadku i zniszczenie tych, którzy\r\nczerpi± z tego korzy¶ci.\r\nAle od chwili, w której ma³a i bez znaczenia grupa poszerzy³a swoj± sferê dzia³añ i\r\nnaby³a wagi wielkiego stowarzyszenia, sta³o siê konieczne zajêcie siê rozwojem wydarzeñ w\r\npolityce zagranicznej. Musieli¶my zdecydowaæ siê na zasady, które nie tylko nie mog³y byæ w\r\nsprzeczno¶ci z naszymi podstawowymi pogl±dami, ale powinny je wyra¿aæ.\r\nRozwa¿aj±c tê kwestiê nie tracimy z oczu zasadniczej i podstawowej idei, wed³ug\r\nktórej polityka zagraniczna nie jest celem, ale ¶rodkiem do celu. A celem jest wy³±cznie\r\nwsparcie naszej w³asnej samodzielno¶ci pañstwowej .\r\n¯adna propozycja w polityce zagranicznej nie mo¿e kierowaæ siê innymi wzglêdami\r\nni¿ nastêpuj±ce: czy pomo¿e ona narodowi teraz lub w przysz³o¶ci i czy nie zaszkodzi?\r\nMusimy ponadto zdaæ sobie sprawê, ¿e odzyskanie terytoriów, które naród i pañstwo\r\nutraci³o, jest zawsze przede wszystkim spraw± odzyskania politycznej si³y i niezale¿no¶ci dla\r\nmacierzystego kraju i w takim przypadku sprawy utraconych terytoriów musz± byæ bezwzglêdnie\r\nzignorowane jako przeciwne uzyskaniu wolno¶ci przez macierzysty kraj. Bowiem\r\nuwolnienie ciemiê¿onych i odciêtych szczepek rasy lub prowincji imperium nie jest wynikiem\r\njakiego¶ ¿±dania gnêbionej ludno¶ci czy protestów tych, którzy pozostaj±, ale spraw±\r\nposiadanych nadal przez resztê kraju ojczystego ktÓra kiedy¶ by³a wspólna - jakichkolwiek\r\n¶rodków w³adzy.\r\nTo, ¿e uciemiê¿one kraje znalaz³y siê z powrotem w posiadaniu wspólnej Rzeszy, nie\r\njest wynikiem ostrych protestów, ale raczej wynikiem si³y lub kombinacji.\r\nZadaniem przywódców narodu w polityce wewnêtrznej jest wykuwaæ te si³y, a w swojej\r\npolityce zagranicznej musz± pamiêtaæ, ¿e orê¿ zosta³ wykuty i powinni szukaæ ludzi, aby\r\npos³u¿yæ siê t± broni±.\r\nW pocz±tkowych rozdzia³ach \"Mein Kampf\" opisa³em brak zdecydowania naszej\r\npolityki sojuszy przed wojn±. Zamiast zdrowej polityki terytorialnej w obrêbie Europy\r\npreferowano politykê kolonii i handlu. By³o to tym bardziej niewyobra¿alne, ¿e bezpodstawnie\r\nwi±zano z tym sposobem nadziejê na unikniêcie podejmowania decyzji przy u¿yciu broni.\r\nWynik tego podej¶cia by³ taki, ¿e politycy zamiast siedzieæ twardo na . sto³kach pospadali z\r\nnich - jak to siê zwykle zdarza - a wojna ¶wiatowa by³a konieczn± kar± na³o¿on± na\r\ncesarstwo za kierowanie jego sprawami.\r\nW³a¶ciw± drog± wówczas powinno byæ wzmocnienie si³y cesarstwa na kontynencie\r\nprzez zdobycie nowego terytorium w Europie.\r\nAle poniewa¿ ojcowie szaleñstwa naszego demokratycznego parlamentu odmówili\r\nrozwa¿enia jakiegokolwiek formalnego schematu przygotowania obrony, to ka¿dy plan\r\nzdobycia terytoriów w Europie by³ odraczany, a przez preferowanie polityki kolonialnej i\r\nhandlu zaprzepa¶cili sojusz z Angli±. W tym samym czasie zaniedbali zapewnienia sobie\r\npoparcia ze strony Rosji, co by³o jedynym logicznym sposobem postêpowania. W koñcu\r\nopuszczeni przez wszystkich oprócz feralnej dynastii habsburskiej wmieszali siê w wojnê\r\n¶wiatow±.\r\nHistoryczna tendencja brytyjskiej dyplomacji której jedynym odpowiednikiem w\r\nNiemczech by³a tradycja armii pruskiej - od czasu królowej El¿biety by³a rozmy¶lnie\r\nskierowana w kierunku powstrzymania za pomoc± wszystkich mo¿liwych ¶rodków powstania\r\njakiej¶ europejskiej potêgi, wychodz±cej poza ogólny standard i z³amanie jej w razie\r\nkonieczno¶ci przy pomocy wojskowego ataku.\r\n¦rodki stosowane w tym celu przez Wielk± Brytaniê by³y uzale¿nione od sytuacji i\r\npostawionego zadania, ale wola i determinacja by³y zawsze te same. Polityczna niezale¿no¶æ\r\npoprzednich pó³nocno-amerykañskich kolonii doprowadzi³a z biegiem czasu do\r\npotê¿nych wysi³ków, aby uzyskaæ pewno¶æ poparcia na kontynencie europejskim.\r\nDlatego po upadku potêgi Hiszpanii i Holandii si³y brytyjskiego pañstwa zosta³y\r\nskoncentrowane przeciwko rosn±cej potêdze Francji, a¿ do chwili, kiedy z upadkiem\r\nNapoleona obawa o hegemoniê francuskiej potêgi wojskowej, najbardziej niebezpiecznej ze\r\nwszystkich dla Anglii - rozwia³a siê, gdy¿ wydawa³a siê byæ z³amana na dobre.\r\nZmiana nastawienia brytyjskiej polityki, godnej wielkiego mê¿a stanu, przeciwko\r\nNiemcom by³a powolnym procesem, poniewa¿ Niemcy wskutek braku narodowej jedno¶ci\r\nnie przedstawia³y widocznego niebezpieczeñstwa dla Anglii.\r\nJednak¿e w latach 1870-1871 Anglia zajê³a nowe stanowisko w tej kwestii. J ej\r\nwahanie, wywo³ane przez wzrost znaczenia Ameryki w ¶wiatowej gospodarce, jak równie¿\r\nrozwój potêgi Rosji, niestety nie zosta³y wykorzystane przez Niemcy, w rezultacie czego\r\nhistoryczna tendencja brytyjskiej polityki jeszcze bardziej umocni³a siê.\r\nBrytania uwa¿a³a Niemcy za si³ê, której przewaga w handlu, a przez to w polityce\r\n¶wiatowej - jako konsekwencja jej olbrzymiego uprzemys³owienia, stawa³a siê bardzo\r\npowa¿nym zagro¿eniem. Podbicie ¦wiata za pomoc± \"pokojowej penetracji\", któr± nasi\r\nmê¿owie stanu uwa¿ali za najwiêksz± m±dro¶æ, zosta³o podsuniête przez brytyjskich\r\npolityków jako podstawa dla organizowania oporu. Fakt, ¿e ten opór przyj±³ formy w pe³ni\r\nzorganizowanego ataku, by³ ca³kowicie zgodny w charakterze z polityk± mê¿ów stanu,\r\nktórych celem nie by³o utrzymanie wówczas wiêcej ni¿ w±tpliwego ¶wiatowego pokoju, ale\r\nustanowienie brytyjskiej dominacji w ¶wiecie. Fakt, ¿e Anglia w³±czy³a w to jako swoich\r\nsojuszników wszystkie pañstwa, które mog³y byæ u¿yteczne w sensie wojskowym, by³o\r\nw³a¶nie zgodne z jej tradycyjnymi przewidywaniami w ocenie si³y oponentów, jak równie¿ ze\r\nznajomo¶ci± swych w³asnych s³abych punktów w ka¿dym momencie. Nie mo¿na tego - z\r\nbrytyjskiego punktu widzenia - okre¶laæ jako \"niegodziwo¶æ\", poniewa¿ zorganizowania\r\nwojny w sposób kompleksowy nie ocenia siê przy u¿yciu heroicznych standardów, ale przez\r\nwykorzystanie nadarzaj±cych siê okazji.\r\nZadaniem dyplomacji jest zajêcie siê tym, ¿eby naród nie gin±³ heroicznie, ale ¿eby\r\nzosta³ zachowany przez wykorzystanie wszystkich praktycznych ¶rodków. Wtedy ka¿da\r\ndroga prowadz±ca do tego celu jest w³a¶ciwa, a nie pod±¿anie ni± jest oczywist± zbrodni± i\r\nskandalicznym zaniedbaniem podstawowych obowi±zków.\r\nKiedy Niemcy przeobrazi³y siê rewolucyjnie, ca³a obawa zwi±zana z gro¼b± ¶wiatowej\r\ndominacji Niemiec przesta³a istnieæ dla mê¿ów stanu brytyjskiej polityki. Ca³kowite\r\nwymazanie Niemiec z mapy Europy nie le¿a³o w interesie brytyjskim. Wprost przeciwnie,\r\nstraszliwy upadek Niemiec w listopadzie 1918 roku stawia³ brytyjsk± dyplomacjê twarz± w\r\ntwarz z now± sytuacj±, która natychmiast zosta³a dostrze¿ona i uznana za mo¿liw±: po\r\nzniszczeniu Niemiec Francja uro¶nie do najsilniejszej potêgi politycznej w Europie.\r\nZlikwidowanie potêgi Niemiec przynios³oby korzy¶ci tylko przeciwnikom Anglii. A\r\njednak pomiêdzy listopadem 1918 roku a latem 1919 roku brytyjska dyplomacja nie by³a\r\nnastawiona na zmianê swojego stanowiska, poniewa¿ wykorzystywa³a publicznie si³y\r\nsentymentu podczas d³ugiej wojny pe³niej ni¿ kiedykolwiek wcze¶niej.\r\nPonadto jedyn± mo¿liw± polityk± dla Anglii w celu rozwoju potêgi francuskiej by³o\r\npoparcie Francji w jej d±¿eniu do agresji. Faktycznie Anglia po przy³±czeniu siê do wojny nie\r\nzdo³a³a osi±gn±æ tego, co zamierza³a. Nie uda³o siê zapobiec powstaniu europejskiej potêgi\r\nznacznie przekraczaj±cej wska¼nik si³y w kontynentalny m systemie pañstwowym Europy. W\r\nrzeczywisto¶ci zosta³ on na trwa³e ustanowiony.\r\nPozycja Francji jest dzisiaj wyj±tkowa. Jest ona pierwsz± potêg± w sensie\r\nwojskowym, nie maj±ca powa¿nego przeciwnika na kontynencie, jej granice od strony W³och\r\ni Hiszpanii s± bezpieczne, od strony Niemiec chroni j± najsilniej s z a na ¶wiecie armia,\r\nrozci±gaj±ce siê szeroko wybrze¿e jest zabezpieczone przed atakiem przez marynarkê\r\nwojenn±, która staje siê silniejsza od marynarki imperium brytyjskiego.\r\nSta³ym ¿yczeniem Wielkiej Brytanii jest utrzymanie pe³nej równowagi si³ pomiêdzy\r\npañstwami Europy, poniewa¿ wydaje siê to byæ koniecznym warunkiem utrzymania\r\nbrytyjskich wp³ywów na ¶wiecie. Natomiast sta³ym d±¿eniem Francji by³o powstrzymanie\r\nrozwoju Niemiec w trwa³± potêgê i utrzymanie w Niemczech systemu ma³ych pañstw, wiêcej\r\nczy mniej sobie równych si³±, pozbawionych zjednoczonego przywództwa, i zachowanie\r\nlewego brzegu Renu jako gwarancji rozbudowy i zabezpieczenia francuskiej hegemonii w\r\nEuropie.\r\nOstateczny cel francuskiej dyplomacji stoi w sprzeczno¶ci z ostatecznymi\r\ntendencjami brytyjskiej polityki mê¿ów stanu.\r\nNie istnieje ¿aden brytyjski, amerykañski czy w³oski m±¿ stanu, który móg³by\r\nkiedykolwiek byæ uznany za proniemieckiego. I ka¿dy angielski m±¿ stanu jest przede\r\nwszystkim Brytyjczykiem i tak samo jest z ka¿dym Amerykaninem. ¯aden W³och nie by³by\r\nprzygotowany do prowadzenia innej polityki ni¿ prow³oskiej. Dlatego ka¿dy, kto chce zawrzeæ\r\nsojusze z obcymi narodami, polegaj±ce na progermanizmie w¶ród mê¿ów stanu innych\r\nkrajów, jest albo os³em, albo fa³szywym mê¿em stanu.\r\nAnglia nie chcia³a Niemiec bêd±cych ¶wiatow± potêg±, Francja nie chcia³a, aby\r\nNiemcy byli potêg± w ogóle - bardzo zasadnicza ró¿nica!\r\nMy jednak walczymy nie o zajêcie miejsca ¶wiatowej potêgi, ale o istnienie naszej\r\nojczyzny, o nasz± narodow± jedno¶æ i powszedni chleb dla naszych dzieci. Z tego punktu\r\nwidzenia zosta³y tylko dwa kraje, które mog³yby byæ naszymi sojusznikami: Wielka Brytania i\r\nW³ochy. Wielka Brytania nie ¿yczy sobie, aby Francja, dziêki wojskowej potêdze\r\nprzewy¿szaj±cej si³y reszty Europy, mog³a którego¶ dnia podj±æ politykê wymierzon± przeciw\r\nbrytyjskim interesom. Wojskowa dominacja Francji rani bole¶nie serce ¶wiatowego imperium\r\nWielkiej Brytanii. W³ochy równie¿ nie mog± sobie ¿yczyæ dalszego umocnienia potêgi\r\nfrancuskiej w Europie. Przysz³o¶æ W³och bêdzie zawsze zale¿eæ od rozwoju wypadków na\r\nterytoriach po³o¿onych w basenie Morza ¦ródziemnego. Ich motywem przy³±czenia siê do\r\nwojny nie by³o pragnienie powiêkszenia si³y Francji, ale raczej zdeterminowanie, by zadaæ\r\ncios znienawidzonym rywalom nad Adriatykiem. I ka¿dy wzrost si³y Francji na kontynencie\r\noznacza zagro¿enie dla przysz³o¶ci W³och i dlatego nie uznaj± one zasady, ¿e narodowe\r\nstosunki w ka¿dym wypadku wy³±czaj± rywalizacjê.\r\nCh³odne i ostro¿ne rozwa¿enie sprawy pokazuje, ¿e najbardziej naturalne interesy\r\ntych pañstw - Wielkiej Brytanii i W³och, s± w sprzeczno¶ci z warunkami niezbêdnymi dla\r\nistnienia narodu niemieckiego i do pewnego stopnia zbie¿ne z nimi.\r\nPewn± korzy¶æ oficjalnej, brytyjskiej polityce przyniesie dalsze upokorzenie Niemiec,\r\na taki rozwój sytuacji bêdzie jak najbardziej korzystny dla ¯ydów miêdzynarodowej\r\nfinansjery. W przeciwieñstwie do brytyjskiego pañstwa, ¿ydostwo finansowe ¿yczy sobie nie\r\ntylko trwa³ego niemieckiego gospodarczego poni¿enia, ale tak¿e naszego ca³kowitego\r\npolitycznego ujarzmienia.\r\nDlatego ¯yd jest wielkim agitatorem opowiadaj±cym siê za zniszczeniem Niemiec.\r\nTrend my¶lenia ¿ydostwa jest jasny. Trzeba zbolszewizowaæ Niemcy, czyli\r\nwyniszczyæ niemieck± narodow± inteligencjê, a przez to rozkruszyæ si³y niemieckiego ¶wiata\r\npracy pod jarzmem ¿ydowskich ¦wiatowych finansów, co ma byæ wstêpem do dalszego\r\nrozszerzenia ¿ydowskiego planu podbicia ¶wiata.\r\nW Anglii, jak i we W³oszech ró¿nica pogl±dów pomiêdzy solidn± polityk± godn±\r\nprawdziwych mê¿ów stanu, a ¿±daniami ¿ydowskiego finansowego ¶wiata jest oczywista,\r\nczêsto - rzeczywi¶cie - bywa to tylko z grubsza widoczne.\r\nJedynie we Francji potajemnie zawarto porozumienie pomiêdzy ¯ydami\r\nreprezentuj±cymi intencje gie³dy i ¯±daniami mê¿ów stanu tego narodu, którzy z natury s±\r\nszowinistami.\r\nTa to¿samo¶æ stanowi ogromne niebezpieczeñstwo dla Niemiec.\r\nOczywi¶cie nie jest ³atwo nam, cz³onkom ruchu narodowosocjalistycznego, wyobraziæ\r\nsobie Brytaniê jako przysz³ego sojusznika. Naszej ¿ydowskiej prasie znowu siê powiod³o w\r\nkoncentrowaniu nienawi¶ci na Wielkiej Brytanii i wiele g³upich niemieckich gili zbyt ochoczo\r\nda³o siê z³apaæ na lep na ptaki przygotowany przez ¯ydów, ¶wiergotano o \"umacnianiu\"\r\nmarynarki wojennej, protestowano przeciw utraceniu naszych kolonii i sugerowano, ¿e\r\npowinni¶my je odzyskaæ. W ten sposób dostarczano materia³u ¿ydowskiemu ³ajdakowi, który\r\nprzekazywa³ go krewnym w Anglii w celach propagandowych.\r\nZaraz powinno by³o za¶witaæ naszym g³upim bur¿uazyjnym politykom, ¿e tym, o co\r\nmusimy teraz walczyæ, nie jest \"potêga morska\". Nawet przed wojn± szaleñstwem by³o\r\nwykorzystywaæ nasz± narodow± si³ê dla takich celów, bez wcze¶niejszego zabezpieczenia\r\nsobie odpowiedniej pozycji w Europie. Tego rodzaju aspiracje s± jedn± z tych g³upot, które w\r\npolityce nazywa siê zbrodniami.\r\nMuszê wspomnieæ jedno szczególne hobby, które upodoba³ sobie podczas\r\nniedawnych lat i uprawia³ ze szczególn± zrêczno¶ci± ¯yd: Po³udniowy Tyrol.\r\nChcia³em stwierdziæ, ¿e by³em jednym z tych, którzy wtedy, kiedy decydowa³ siê los\r\nPo³udniowego Tyrolu - to jest od sierpnia 1914 roku do listopada 1918 roku - udali siê do\r\narmii, by broniæ tego kraju. Przez ca³y ten okres my¶la³em, ¿e Po³udniowy Tyrol nie powinien\r\nbyæ stracony, ale tak jak ka¿dy inny niemiecki kraj powinien byæ zachowany dla ojczyzny.\r\nNaturalnie nie gwarantowa³y Niemcom utrzymania Tyrolu k³amliwe i pod¿egaj±ce mowy\r\neleganckich parlamentarzystów w wiedeñskim ratuszu czy Feldheumhalle w Monachium, ale\r\nwy³±cznie bataliony na froncie walki. To w³a¶nie parlamentarzy¶ci rozproszyli ten front,\r\nzdradzili Po³udniowy Tyrol, jak równie¿ wszystkie inne niemieckie okrêgi.\r\nHaniebn± stron± tej sytuacji by³o to, ¿e mówcy sami nie wierzyli, i¿ cokolwiek uzyska\r\nsiê przy pomocy ich protestów.\r\nOni sami bardzo dobrze wiedz±, jak szkodliwe i beznadziejne s± ich przebieg³e\r\nsposoby. Robi± to tylko dlatego, ¿e ³atwiej jest teraz paplaæ o odzyskaniu Po³udniowego\r\nTyrolu, ni¿ kiedy¶ by³o walczyæ o jego utrzymanie. Ka¿dy robi swoje, my ofiarowali¶my nasz±\r\nkrew, a ci ludzie teraz zadzieraj± nosy.\r\nJe¿eli niemiecki naród ma powstrzymaæ rozk³ad, który zagra¿a Europie, nie wolno mu\r\npope³niaæ b³êdów okresu przedwojennego i pozwalaæ na tworzenie wrogów Boga i ¶wiata,\r\nale musi rozpoznaæ najbardziej niebezpiecznych przeciwników, tak aby przeciwstawiæ im\r\nca³± swoj± skoncentrowan± si³ê.\r\nJe¿eli Niemcy bêd± postêpowa³y w ten sposób, nadchodz±ce pokolenie zrozumie\r\nnasze wielkie potrzeby i obawy i bêdzie podziwia³o nasz± zawziêt± determinacjê tym\r\nbardziej, kiedy ujrzy wspania³y sukces, który z tego wyniknie.\r\nTo by³a fantastyczna my¶l, aby sprzymierzyæ siê z martwym kad³ubem pañstwa\r\nHabsburgów, które zniszczy³o Niemcy.\r\nDzisiaj fantastyczna sentymentalno¶æ w pos³ugiwaniu siê mo¿liwo¶ciami polityki\r\nzagranicznej jest najlepszym sposobem, aby zapobiec naszemu ponownemu powstaniu na\r\nwszystkie czasy.\r\nCo zrobi³y nasze rz±dy, by jeszcze raz zaszczepiæ w narodzie ducha dumnej\r\nniezale¿no¶ci, mêskiego oporu i narodowej determinacji?\r\nW 1919 roku, kiedy naród niemiecki by³ obci±¿ony traktatem pokojowym, znajdowano\r\nusprawiedliwienie w nadziei, ¿e ten dokument ucisku pomo¿e w domaganiu siê\r\noswobodzenia Niemiec. Zdarza siê czasami, ¿e traktaty pokojowe, których warunki uderzaj±\r\nw naród jak bicze, brzmi± jak pierwszy sygna³ tr±bki do wskrzeszenia, które pó¼niej\r\nnastêpuje.\r\nIle mo¿liwo¶ci dawa³ traktat wersalski!\r\nKa¿dy jego punkt móg³ wpe³zn±æ w umys³y i uczucia narodu, a¿ w koñcu powszechny\r\nwstyd i powszechna nienawi¶æ sta³yby siê morzem p³on±cego ognia w umys³ach\r\nsze¶ædziesiêciu milionów mê¿czyzn i kobiet; z rozpalonej masy powsta³aby ¿elazna wola i\r\nkrzyk: Bêdziemy uzbrojeni tak dobrze jak inni!\r\nTa okazja by³a stracona i nie zrobiono niczego. Kto bêdzie zastanawia³ siê nad tym,\r\n¿e nasz naród nie jest tym, czym powinien byæ i móg³by byæ?\r\nNaród - w sytuacji takiej jak obecna - nie bêdzie brany pod uwagê jako sojusznik,\r\nchyba ¿e rz±d i opinia publiczna zdecyduj± siê wspó³pracowaæ w proklamowaniu i obronie\r\nwoli walki o wolno¶æ.\r\nKrzyk o now± flotê wojenn±, zwrot naszych kolonii itp., jest oczywi¶cie pustym\r\ngadaniem, poniewa¿ nie zawiera mo¿liwo¶ci praktycznej realizacji; spokojne rozwa¿enie\r\nsprawy pohamuje to natychmiast. Ci, którzy protestuj±, sami s± wyczerpani szkodliwymi\r\ndemonstracjami przeciwko Bogu i reszcie ¶wiata, poza tym zapominaj± o pierwszej\r\nzasadzie, która jest podstawowa dla wszelkiego powodzenia; to co robisz, rób dok³adnie.\r\nPrzez wystêpowanie przeciwko piêciu lub dziesiêciu pañstwom, zaniedbujemy\r\nskoncentrowania wszystkich si³ narodowej woli i psychiki dla ciosu w serce naszego\r\nnajbardziej namiêtnego wroga i po¶wiêcamy mo¿liwo¶æ zdobycia si³± za pomoc± sojuszy w\r\ncelu rewizji hañby. Tu jest misja dla narodowosocjalistycznego ruchu. Musi on nauczyæ\r\nnaszych ludzi pomijaæ drobnostki i patrzeæ w kierunku tego, co jest wielkie, i nigdy nie\r\nzapominaæ, ¿e celem, o który dzisiaj musimy walczyæ, jest podstawowa egzystencja naszego\r\nnarodu i jedynym wrogiem, w którego musimy zawsze uderzaæ, jest si³a, która pozbawia nas\r\negzystencji.\r\nPonadto naród niemiecki nie ma moralnego prawa skar¿yæ siê na stanowisko przyjête przez\r\nresztê ¶wiata; niech ukarze kryminalistów, którzy zdradzili i sprzedali w³asny kraj.\r\nCzy mo¿na sobie wyobraziæ, ¿e ci, którzy reprezentuj± prawdziwe interesy narodów, z\r\nktórymi sojusz jest mo¿liwy, bêd± mogli wyegzekwowaæ swoje pogl±dy wbrew woli\r\n¶miertelnego wroga wolnych, narodowych krajów?\r\nWalka prowadzona przez faszystowskie W³ochy . przeciwko trzem g³ównym si³om\r\n¿ydostwa, nie¶wiadomie mo¿e - chocia¿ ja osobi¶cie nie wierzê w to, ¿e truj±ce korzenie tej\r\nsi³y na zewn±trz i ponad pañstwem s± wyci±gane, choæby nawet za pomoc± po¶rednich ¶rodków.\r\nTajne stowarzyszenia s± zakazane, a niezale¿ne s± bardzo narodowe, prasa jest\r\nprze¶ladowana, a miêdzynarodowy marksizm zosta³ rozbity.\r\nNawet w Anglii ci±gle siê toczy walka pomiêdzy przedstawicielami interesów\r\nbrytyjskiego pañstwa a ¯ydowsk± dyktatur±.\r\nPo wojnie pierwszy raz widziano, jak dok³adnie te przeciwstawne si³y zderzaj± siê ze\r\nsob± w kwestii Japonii- z jednej strony w stanowisku brytyjskiego rz±du, a prasy z drugiej .\r\nZaraz po zakoñczeniu wojny stara wzajemna z³o¶æ miêdzy Ameryk± a Japoni±\r\nzaczê³a siê pojawiaæ na nowo. Wiêzy zale¿no¶ci nie mog³y zapobiec pewnemu uczuciu\r\nzawistnego niepokoju narastaj±cemu przeciwko Zwi±zkowi Amerykañskiemu w ka¿dej\r\ndziedzinie miêdzynarodowej ekonomii i polityki. Jest zrozumia³e, ¿e Brytania powinna z\r\nniepokojem przejrzeæ listy jej starych sojuszników i patrzeæ na zbli¿aj±c± siê chwilê, kiedy\r\nzamiast s³ów \"zamorska Wielka Brytania\" bêdzie siê u¿ywaæ okre¶lenia \"ocean dla Ameryki\".\r\nNie w brytyjskim, ale w pierwszym rzêdzie w ¯ydowskim interesie by³o zniszczenie\r\nNiemiec, tak jak dzisiaj zniszczenie Japonii mniej s³u¿y³oby interesom brytyjskiego pañstwa\r\nni¿ brzemiennym w nastêpstwa ¯yczeniom zarz±dcy domu królewskiego maj±cego nadziejê\r\nna przysz³e ¿ydowskie ¶wiatowe imperium. Podczas gdy Anglia sama trudzi siê w\r\nutrzymaniu swojej pozycji w ¶wiecie, ¯yd organizuje ¶rodki dla jego podbicia. ¯yd wie bardzo\r\ndobrze, ¿e po tysi±cu latach przystosowania jest on zdolny do podkopania ludzi Europy i\r\nuczynienia ich bêkartami bez rasy, ale z trudem móg³by robiæ to z azjatyckim narodowym\r\nkrajem, takim jak\r\nJaponia.\r\nDlatego dzisiaj podburza narody przeciwko Japonii tak, jak to robi³ przeciwko\r\nNiemcom, i mo¿e siê zdarzyæ, ¿e podczas gdy brytyjska polityka mê¿ów stanu próbuje\r\nzbudowaæ japoñski sojusz, ¿ydowska prasa w Anglii bêdzie w tym samym czasie nawo³ywaæ\r\ndo walki przeciwko sojusznikom i przygotowywaæ kraj do wojny na wyniszczenie przez\r\nproklamowanie demokracji i wznoszenie sloganu: \"Precz z japoñskim militaryzmem i\r\nimperializmem\".\r\nW ten sposób ¯yd w Anglii jest dzisiaj buntownikiem i walka przeciwko ¿ydowskiemu\r\n¶wiatowemu niebezpieczeñstwu bêdzie rozpoczêta tak¿e tam.\r\nNarodowosocjalistyczny ruch musi zaj±æ siê tym, aby w naszym w³asnym kraju\r\nzdawano sobie sprawê z istnienia ¶miertelnego wroga oraz z tego, ¿e walka przeciw niemu\r\nmo¿e byæ pochodni± roz¶wietlaj±c± tak¿e mniej mroczny okres dla innych narodów i mo¿e\r\nprzynie¶æ korzy¶æ aryjskiej ludzko¶ci w jej walce o ¿ycie.'),(47033,'2f2ae7785a','','ROZDZIA£ XIV\r\nPolityka wschodnia\r\nNasza tak zwana inteligencja zaczyna w bardzo niezdrowy sposób odrywaæ uwagê\r\nnaszej polityki zagranicznej od ka¿dego prawdziwego reprezentowania narodowych\r\ninteresów, aby mog³a ona s³u¿yæ ich fantastycznym teoriom i dlatego czujê siê zobowi±zany\r\nmówiæ ze specjaln± trosk± do moich zwolenników na temat bardzo wa¿nej kwestii polityki\r\nzagranicznej, a mianowicie naszych stosunków z Rosj±, poniewa¿ powinno to byæ rozumiane\r\nprzez wszystkich i mo¿e byæ omawiane w takiej pracy jak ta.\r\nObowi±zkiem polityki zagranicznej narodowego pañstwa jest zapewnienie\r\noptymalnych warunków istnienia narodu poprzez utrzymywanie naturalnej i zdrowej proporcji\r\npomiêdzy liczebno¶ci± i przyrostem narodu a rozmiarami i jako¶ci± obszaru, który\r\nzamieszkuj±.\r\nTylko odpowiednia przestrzeñ na ziemi zapewnia wolno¶æ egzystencji narodowi. W\r\nten sposób naród niemiecki mo¿e obroniæ siê jako ¶wiatowa potêga.\r\nPrzez prawie dwa tysi±ce lat nasze narodowe interesy, jak mog± byæ nazwane nasze\r\nmniej lub wiêcej szczê¶liwe dzia³ania zagraniczne, odgrywa³y swoj± rolê w historii ¶wiata.\r\nSami mo¿emy byæ ¶wiadkami tego.\r\nWielka walka narodów trwaj±ca od 1914 do 1918 roku by³a tylko walk± narodu\r\nniemieckiego o jego egzystencjê w ¶wiecie, a zyska³a miano wojny ¶wiatowej.\r\nW tym czasie naród niemiecki by³ \"pozornie\" ¶wiatow± potêg±. Mówiê \"pozornie\",\r\nponiewa¿ w rzeczywisto¶ci nie by³ on ¶wiatow± potêg±. Gdyby naród niemiecki zachowa³\r\nproporcje, do której odnios³em siê wy¿ej, Niemcy rzeczywi¶cie by³yby ni±, a wojny,\r\nniezale¿nie od wszystkich innych czynników, mo¿na by by³o unikn±æ albo zakoñczyæ na\r\nnasz± korzy¶æ.\r\nDzisiaj Niemcy nie s± ¶wiatow± potêg±. Z czysto terytorialnego punktu widzenia obszar\r\nniemieckiej Rzeszy jest nieznaczny w porównaniu z obszarami tak zwanych ¶wiatowych\r\npotêg. Nie mo¿na siê powo³ywaæ na przyk³ad Anglii, poniewa¿ brytyjski kraj macierzysty jest\r\nrzeczywi¶cie tylko wielk± stolic± ¶wiatowego imperium, które ro¶ci sobie prawo do jednej\r\nczwartej powierzchni ziemi jako swojej w³asno¶ci. Musimy raczej patrzeæ na ogromne\r\npañstwa, takie jak Zwi±zek Amerykañski, nastêpnie Rosja i Chiny - porównuj±c obszary\r\nprzez nie zajmowane musimy stwierdziæ, ¿e niektóre z nich s± dziesiêciokrotnie wiêksze ni¿\r\nCesarstwo Niemieckie. Francja równie¿ musi byæ zaliczona do tej grupy. Ci±gle powiêksza\r\nswoj± armiê o kolorowych ¿o³nierzy rekrutuj±cych siê z ró¿nych narodów jej rozleg³ego\r\nimperium. Je¿eli Francja bêdzie dalej postêpowa³a tak, jak robi to od trzystu lat, to bêdzie\r\nmia³a silne, zamkniête terytorium od Renu po Kongo, wype³nione rodzajem ludzkim coraz\r\nbardziej zwyrodnia³ym. Tym francuska polityka kolonialna ró¿ni siê od poprzedniej polityki\r\nNiemiec.\r\nNasi politycy ani nie powiêkszali obszarów zajmowanych przez niemieck± rasê, ani\r\nnie czynili kryminalnej próby, aby umocniæ imperium poprzez wprowadzenie czarnej krwi.\r\nPlemiê Askari w niemieckiej Afryce Wschodniej by³o ma³ym, niepewnym krokiem w\r\ntym kierunku, ale faktycznie byli oni tylko u¿ywani dla obrony samej kolonii.\r\nNie zdo³ali¶my wykorzystaæ swojego po³o¿enia w porównaniu z innymi wielkimi\r\npañstwami ¶wiata i to tylko dziêki fatalnemu kierunkowi naszego narodu w polityce\r\nzagranicznej, ca³kowitemu brakowi jakiejkolwiek tradycji, jak móg³bym to nazwaæ, okre¶lonej\r\npolityce w sprawach zagranicznych i utracie ca³ego zdrowego instynktu oraz dziêki\r\nponagleniom, aby utrzymaæ nas samych jako naród.\r\nWszystko to musi byæ naprawione przez narodowosocjalistyczny ruch, który powinien\r\npróbowaæ usun±æ dysproporcje pomiêdzy nasz± ludno¶ci± a zajmowanym przez nas\r\nterenem - uwa¿anym za ¼ród³o po¿ywienia, jak i za bazê politycznej potêgi - pomiêdzy nasz±\r\nhistoryczn± przesz³o¶ci± a beznadziejno¶ci± naszej obecnej nieudolno¶ci.\r\nJednym z najwiêkszych osi±gniêæ polityki niemieckiej by³o utworzenie pañstwa\r\npruskiego i doskonalenie przez niego idei pañstwa; tak¿e rozbudowa niemieckiej armii, która\r\ndo dnia dzisiejszego spe³nia nowoczesne wymagania.\r\nZmiana od idei indywidualnej obrony do narodowej obrony jako obowi±zku wynik³a\r\nbezpo¶rednio z utworzenia pañstwa i nowych zasad, które ono wprowadzi³o. Niemo¿liwe jest\r\nprzecenienie znaczenia tego wydarzenia. Naród niemiecki, zdezintegrowany przez nadmiar\r\nindywidualizmu, sta³ siê zdyscyplinowanym organizmem pod rz±dami armii pruskiej i\r\nodzyska³ tym sposobem przynajmniej trochê zdolno¶ci do organizacji, któr± wcze¶niej utraci³.\r\nPoprzez proces æwiczeñ wojskowych odzyskali¶my dla nas samych jako narodu to, co inne\r\nnarody zawsze posiada³y - d±¿enie do jedno¶ci. Dlatego zniesienie obowi±zku s³u¿by\r\nwojskowej - która mo¿e nie mieæ znaczenia dla tuzina innych narodów - ma fatalne skutki dla\r\nnas. Je¿eli dziesiêæ pokoleñ Niemców by³oby pozbawionych dyscypliny i wykszta³cenia w\r\næwiczeniu wojskowym i poddanych zgubnemu wp³ywowi rozbicia, który jest w naszej krwi, to\r\nnasz naród straci³by ostatnie relikty niezale¿nej egzystencji na tej planecie. Niemiecki duch\r\nwniós³by swój wk³ad do cywilizacji wy³±cznie pod flagami innych narodów, a jego\r\npochodzenie posz³oby w zapomnienie.\r\nBardzo wa¿ne dla naszego sposobu postêpowania zarówno teraz, jak i w przysz³o¶ci\r\npowinno byæ wyra¿ane rozró¿nienie i trzymanie osobno rzeczywistych politycznych\r\nsukcesów naszego narodu i bezu¿ytecznych celów, za które zosta³a przelana krew naszego\r\nnarodu. Narodowosocjalistyczny ruch nie mo¿e nigdy po³±czyæ siê ze zdeprawowanym i\r\ng³o¶nym patriotyzmem naszego dzisiejszego bur¿uazyjnego ¶wiata.\r\nSzczególnie niebezpieczne jest dla nas przekonanie, ¿e byli¶my w pewien sposób\r\nzwi±zani z rozwojem wypadków na krótko przed wojn±. Naszym celem musi byæ\r\ndoprowadzenie naszego terytorium do stanu zgodno¶ci z liczb± naszej ludno¶ci.\r\n¯±danie przywrócenia granic z !9!4 roku jest politycznie nierozs±dne. Jednak ci,\r\nktórzy upieraj± siê przy tym, g³osz± to jako cel swojego dzia³ania w polityce i przez takie\r\npostêpowanie zmierzaj± do konsolidacji wrogiego sojuszu, który w przeciwnym wypadku rozpad³by\r\nsiê w naturalny sposób. Jest to jedyne wyt³umaczenie, dlaczego osiem lat po\r\n¶wiatowej wojnie, w której pañstwa z odmiennymi d±¿eniami i celami bra³y udzia³, zwyciêska\r\nkoalicja potrafi wytrwaæ w bardziej lub mniej trwa³ym kszta³cie.\r\nWszystkie te pañstwa w tym czasie czerpa³y korzy¶ci z upadku Niemiec. Gro¼ba\r\nnaszej si³y spycha³a wzajemn± zazdro¶æ i zawi¶æ pojedynczych, wielkich potêg na dalszy\r\nplan. Uwa¿ali, ¿e podzia³ naszego cesarstwa pomiêdzy nich by³by najlepsz± ochron± przed\r\njakimkolwiek przysz³ym powstaniem. Nieszczêsne sumienie i obawa przed nasz± narodow±\r\nsi³± jest najbardziej skutecznym cementem wi±¿±cym razem cz³onków tego sojuszu.\r\nCzasy zmieni³y siê od kongresu wiedeñskiego. Ksi±¿êta i ich kochanki nie graj± ju¿ o\r\nprowincje, ale teraz bezlitosny miêdzynarodowy ¯yd walczy o kontrolê nad narodami.\r\nGranice z 1914 roku nie znacz± nic w odniesieniu do przysz³o¶ci Niemiec. Nie by³y\r\nochron± w przesz³o¶ci i nie oznacza³yby si³y w przysz³o¶ci. Nie da³yby niemieckiemu\r\nnarodowi wewnêtrznej solidarno¶ci ani nie zaopatrzy³y go w ¿ywno¶æ. Z wojskowego punktu\r\nwidzenia nie by³yby odpowiednie czy nawet zadowalaj±ce ani nie poprawi³yby naszej\r\nobecnej sytuacji w stosunku do innych ¶wiatowych potêg, które s± nimi w rzeczywisto¶ci.\r\nTylko jedna rzecz jest pewna. Ka¿da próba przywrócenia granic z 1914 roku, nawet\r\ngdyby siê powiod³a, doprowadzi³aby jedynie do dalszego rozlewu naszej narodowej krwi, a¿\r\nnie pozosta³by nikt godny uwagi i nadaj±cy siê do podejmowania decyzji oraz dzia³añ, które\r\nmaj± zmieniæ ¿ycie i przysz³o¶æ narodu. Wprost przeciwnie, pró¿ny blask tego pustego\r\nsukcesu zmusza³by nas do zrezygnowania z ka¿dego nastêpnego celu, poniewa¿ \"narodowy\r\nhonor\" by³by wtedy usatysfakcjonowany, a drzwi jeszcze raz otwarte dla handlowej\r\ninicjatywy, a¿ do chwili innych zdarzeñ. Jest naszym, narodowych socjalistów, obowi±zkiem\r\ntrwanie niezachwianie przy wyznaczonych celach w polityce zagranicznej, które zapewni±\r\nniemieckiemu narodowi terytorium nale¿±ce mu siê na tej ziemi.\r\n¯aden naród na ziemi nie posiada kwadratowego jardu terenu na podstawie prawa\r\nwywodz±cego siê z nieba. Granice s± tworzone i zmieniane tylko przez dzia³ania ludzkie.\r\nFakt, ¿e narodowi uda³o siê uzyskaæ w sposób nieuczciwy czê¶æ jakiego¶ terytorium nie jest\r\npowodem, aby go nie szanowaæ. To tylko udowadnia si³ê zdobywcy i s³abo¶æ tych, którzy\r\nprzez to stracili. To wy³±cznie si³a stanowi prawo do posiadania. Jakkolwiek by¶my dzisiaj nie\r\nuznawali konieczno¶ci porozumieñ z Francj±, to i tak bêdzie ono bezu¿yteczne w d³ugim\r\nokresie czasu, je¿eli w imiê tego mieliby¶my po¶wiêciæ nasz g³ówny cel w polityce\r\nzagranicznej. To mia³oby sens tylko w przypadku, gdyby zapewnia³o nam poparcie w\r\nuzyskaniu przestrzeni, któr± nasi ludzie powinni zamieszkiwaæ w Europie.\r\nKwestii tej nie rozwi±¿e nabycie kolonii, to fakt, lecz uzyskanie terytorium do\r\nzamieszkania, które nie tylko bêdzie utrzymywa³o nowych osadników w ¶cis³ej ³±czno¶ci z\r\nkrajem, ale tak¿e stanowi³o z nim zjednoczon± ca³o¶æ.\r\nMy, narodowi socjali¶ci, umy¶lnie nakre¶lili¶my liniê pod przedwojenn± tendencj±\r\nnaszej polityki zagranicznej. Jeste¶my tam, gdzie oni byli sze¶æset lat temu.\r\nPowstrzymujemy germañski potok skierowany na po³udnie i na zachód Europy i zwracamy\r\nnasze oczy w kierunku wschodnim. Skoñczyli¶my z przedwojenn± polityk± kolonii i handlu i\r\nprzechodzimy do polityki terytorialnej przysz³o¶ci. Sam los wydaje siê nam podsuwaæ ten\r\nkierunek. Kiedy los porzuci³ Rosjê dla bolszewizmu, pozbawi³ on rosyjskich ludzi\r\nwykszta³conej klasy która kiedy¶ stworzy³a pañstwo i gwarantowa³a jego istnienie. Element\r\ngermañski mo¿e obecnie byæ uwa¿a n y za ca³kowicie usuniêty z Rosji. Jego miejsce zaj±³\r\n¯yd. Tak samo jak dla Rosji niemo¿liwe jest odrzucenie ¿ydowskiego jarzma przy u¿yciu\r\nswojej si³y, tak dl: ¯yda utrzymanie kontroli rozleg³ego imperium prze: d³u¿szy okres czasu.\r\nNie ma on charakteru organizatora, ale raczej stanowi zacz±tek rozk³adu. Ogromne\r\nimperium upadnie którego¶ dnia.\r\nJu¿ w latach 1920-1921 zbli¿ano siê z ró¿nych stron do partii z prób± skontaktowania\r\njej z wolno¶ciowymi ruchami w innych krajach. By³o to zwi±zane z szeroko reklamowanym\r\n\"Stowarzyszeniem Uciemiê¿onych Narodów\". Sk³ada³o siê ono g³ównie z przedstawicieli\r\npewnych pañstw ba³kañskich, a tak¿e Egiptu i Indii; zrobili oni na mnie wra¿enie gadaj±cych,\r\nnic sob± nie reprezentuj±cych plotkarzy.\r\nJednak niewielu Niemców, szczególnie pomiêdzy nacjonalistami, pozwoli³o siê\r\nnabraæ tym trajkocz±cym mieszkañcom Bliskiego W schodu i da³o siê przekonaæ, ¿e ka¿dy\r\nindyjski czy egipski student, któremu zdarzy³o siê pojawiæ, by³ prawdziwym przedstawicielem\r\nIndii czy Egiptu. Pozostali nigdy nie zadali sobie trudu sprawdzenia tego i nie zdawali sobie\r\nsprawy z tego, ¿e byli to ludzie, którzy sob± nic nie reprezentuj± i dzia³aj± bez upowa¿nienia\r\ndo zawierania jakichkolwiek porozumieñ; tak wiêc wyniki kontaktu z takimi osobami by³y po\r\nprostu zerowe i powodowa³y jedynie stratê czasu. Dobrze pamiêtam dziecinne i\r\nniezrozumia³e nadzieje, które nagle powsta³y w latach 1920-1921 w nacjonalistycznych\r\nko³ach. Anglia mia³a byæ na krawêdzi upadku w Indiach. Kilku hochsztaplerów z Azji (je¿eli o\r\nmnie chodzi, to mogê ich uznaæ za prawdziwych bojowników o wolno¶æ w Indiach), którzy\r\nobje¿d¿ali Europê, zdo³ali zaraziæ ca³kiem rozs±dnych ludzi mani±, ¿e brytyjskie imperium\r\n¶wiatowe z osi± w Indiach prawie siê rozpada. Nigdy nie przysz³o mi do g³owy, ¿e tê my¶l\r\nzrodzi³y tylko pragnienia.\r\nDziecinad± jest my¶l, ¿e w Anglii nie docenia siê wa¿no¶ci Imperium Indyjskiego dla\r\nbrytyjskiego ¶wiatowego zwi±zku. I jest to smutny dowód odmowy wyci±gniêcia lekcji z wojny\r\n¶wiatowej i zdania sobie sprawy z determinacji anglosaskiego charakteru, kiedy ludzie\r\nwyobra¿aj± sobie, ¿e Anglia pozwoli³aby uniezale¿niæ siê Indiom. To tak¿e dowodzi\r\nca³kowitej ignorancji, przewa¿aj±cej w Niemczech, co do metod, za pomoc± których\r\nBrytyjczycy zarz±dzaj± tym imperium.\r\nAnglia nigdy nie straci Indii, chyba ¿e dopu¶ci do ba³aganu w swej machinie\r\nadministracyjnej albo zostanie zmuszona do zrobienia tego za pomoc± miecza potê¿nego\r\nwroga. Indyjskie powstania nigdy nie zakoñcz± siê powodzeniem. My, Niemcy, wiemy\r\nwystarczaj±co dobrze z do¶wiadczenia, jak ciê¿ko jest zwalczyæ zbrojne ramiê Anglii.\r\nNiezale¿nie od tego, jako Niemiec wola³bym daleko bardziej widzieæ Indie pod\r\npanowaniem brytyjskim ni¿ pod panowaniem innego narodu.\r\nNadzieje na mityczne powstanie w Egipcie przeciwko brytyjskiemu wp³ywowi by³y\r\nrównie¿ oparte na fa³szywych za³o¿eniach. To przekonanie by³o z³e w czasach pokoju.\r\nSojusze z Austri± i Turcj± nie by³y tym, czym mo¿na by siê cieszyæ.\r\nW chwili kiedy najwiêksze wojskowe i przemys³owe pañstwa na ¶wiecie ³±czy³y siê\r\nrazem w aktywny obronny sojusz, my zebrali¶my parê s³abych i zacofanych pañstw i\r\npróbowali¶my z pomoc± masy rupieci, skazani na podej¶cie, stawiæ czo³a aktywnej ¶wiatowej\r\nkoalicji.\r\nNiemcy ciê¿ko zap³aci³y za ten b³±d w polityce zagranicznej.\r\nJako nacjonalista oceniaj±cy ludzko¶æ przez pryzmat rasy, nie mogê przyznaæ, ¿e\r\nw³a¶ciwe jest wi±zanie losów jednego narodu z tak zwanymi \"uciemiê¿onymi\r\nnarodowo¶ciami\", poniewa¿ wiem, jak bezwarto¶ciowe s± one rasowo.\r\nObecni w³adcy Rosji nie maj± zamiaru wstêpowaæ do jakiegokolwiek sojuszu przez\r\nd³u¿szy okres czasu.\r\nNam nie wolno zapominaæ, ¿e bolszewicy s± splamieni krwi±, ¿e dziêki sprzyjaj±cym\r\nokoliczno¶ciom w tragicznej godzinie zaw³adnêli wielkim pañstwem i we w¶ciek³ej masakrze\r\nwytracili miliony swoich najbardziej inteligentnych wspó³ziomków, i obecnie od dziesiêciu lat\r\nprowadz± najbardziej tyrañski re¿im wszystkich czasów. Nie wolno nam zapominaæ, ¿e wielu\r\nz nich nale¿y do rasy, która ³±czy w sobie rzadk± mieszaninê bestialskiego okrucieñstwa i\r\nrozleg³ej umiejêtno¶ci w k³amstwach oraz uwa¿a siebie teraz za specjalnie powo³an± do\r\nzgromadzenia ca³ego ¶wiata pod krwawym uciskiem. Nie wolno nam zapominaæ, ¿e\r\nmiêdzynarodowy ¯yd, który stara siê dominowaæ nad Rosj±, nie uwa¿a Niemiec za\r\nsojusznika, ale za pañstwo przeznaczone takiemu samemu losowi.\r\nNiebezpieczeñstwo, które zagra¿a Rosji, jest jednym z tych, które ci±gle wisz± nad\r\nNiemcami. Niemcy s± nastêpnym wielkim celem bolszewizmu. Ca³a si³a m³odych\r\nmisjonarskich idei jest potrzebna, aby podnie¶æ nasz naród jeszcze raz, uwolniæ go od\r\nu¶cisku miêdzynarodowego pytona, powstrzymaæ rozk³ad jego krwi w domu tak, ¿eby si³y\r\nnarodu raz uwolnione mog³y byæ wykorzystane na zachowanie naszej narodowo¶ci.\r\nJe¿eli to jest nasz cel, to by³oby szaleñstwem pozostawaæ na stopie wielkiej za¿y³o¶ci\r\nz potêg±, której zamiarem mo¿e byæ stanie siê ¶miertelnym wrogiem naszej przysz³o¶ci.\r\nSzczególnym grzechem starego imperium niemieckiego pope³nionym w stosunku do\r\nswej polityki sojuszy by³o psucie swoich stosunków ze wszystkimi przez ci±g³e zmiany swej\r\ndrogi i przez swoj± s³abo¶æ w zachowywaniu pokoju za wszelk± cenê.\r\nTylko z jednej rzeczy nie mo¿na by³o czyniæ mu wymówek: przesta³o utrzymywaæ\r\nswoje dobre stosunki z Rosj±.\r\nSzczerze przyznajê, ¿e podczas wojny my¶la³em, i¿ by³oby lepiej, gdyby Niemcy\r\nposzerzy³y swoj± g³upi± kolonialn± politykê i politykê morsk±, po³±czy³y siê z Angli± w\r\nsojuszu dla obrony przeciwko inwazji Rosji i zarzuci³y swoje w±t³e aspiracje, odnosz±ce siê\r\ndo ca³ego ¶wiata, dla okre¶lonej polityki uzyskania terytorium na kontynencie europejskim.\r\nNie zapomnê ci±g³ych bezczelnych pró¶b serwowanych Niemcom przez\r\npanslawistyczn± Rosjê; nie zapomnê ci±g³ego æwiczenia mobilizacji, którego jedynym celem\r\nby³o denerwowanie Niemiec; nie mogê zapomnieæ gniewu opinii publicznej w Rosji, która\r\nprzed wojn± prze¶ciga³a siê w inspirowanych nienawi¶ci± atakach na nasz naród i\r\ncesarstwo, ani nie mogê zapomnieæ wielkiej rosyjskiej prasy, która zawsze by³a bardziej za\r\nFrancj± ni¿ za nami.\r\nObecna konsolidacja wielkich potêg jest ostatnim ostrzegaj±cym sygna³em dla nas,\r\naby przemy¶leæ to i wyprowadziæ naszych ludzi z krainy marzeñ do twardej prawdy i znale¼æ\r\nsposób, który pomo¿e starej Rzeszy powtórnie siê rozwin±æ.\r\nJe¿eli narodowosocjalistyczny ruch pozbêdzie siê wszystkich iluzji i zrozumie, ¿e tylko\r\non mo¿e byæ przywódc±, katastrofa I 9 I 8 roku mo¿e okazaæ siê ogromnym\r\nb³ogos³awieñstwem dla przysz³o¶ci naszego narodu. Mo¿emy na koniec uzyskaæ to, co\r\nAnglia posiada, i nawet to, co posiada³a Rosja, a co Francja kiedy¶ i obecnie wykorzystywa³a\r\ndla w³asnych interesów w podejmowaniu w³a¶ciwych decyzji - polityczn± tradycjê.\r\nRezultaty sojuszy z Angli± i W³ochami by³yby ca³kowicie przeciwne do tych\r\nwynikaj±cych z sojuszu z Rosj±.\r\nNajwa¿niejszym jest fakt, ¿e zbli¿enie z tymi dwoma krajami nie oznacza³oby w ogóle\r\nryzyka wojny. Jedyna potêga, która mog³aby zaj±æ postawê przeciwn± takiemu sojuszowi -\r\nFrancja - nie by³aby w stanie tego zrobiæ.\r\nNowy, angielsko-niemiecko-w³oski sojusz trzyma³by wodze, a Francja\r\nprzeciwstawia³aby siê temu. Prawie równie wa¿ny by³by fakt, ¿e nowy sojusz obejmowa³by\r\npañstwa posiadaj±ce ró¿ne, wzajemnie siê uzupe³niaj±ce walory techniczne.\r\nBy³yby oczywi¶cie trudno¶ci, jak wykaza³em w poprzednim rozdziale, w stworzeniu\r\ntakiego sojuszu. Ale czy stworzenie ententy by³o mniej ³atwe? Gdzie królowi Edwardowi\r\npowiod³o siê przeciwko interesom, które z natury wzajemnie siê wyklucza³y, nam powinno i\r\nmusi siê powie¶æ, je¿eli znajomo¶æ konieczno¶ci pewnych wydarzeñ pozwalaj±ca uk³adaæ\r\nnasze dzia³anie z umiejêtno¶ci± i dojrza³± odwag±, zainspiruje nas.\r\nPowinni¶my oczywi¶cie spotykaæ siê z zaciêtym trajlowaniem wrogów naszej rasy w\r\ndomu. My, narodowi socjali¶ci, musimy zdawaæ sobie sprawê z tego, ¿e je¿eli g³osimy to, co\r\nmówi nam nasze wewnêtrzne przekonanie, to jest to spraw± zasadnicz±. Musimy hartowaæ\r\nsiê, aby stawiæ czo³o opinii publicznej doprowadzonej do szaleñstwa przez ¿ydowsk±\r\nprzebieg³o¶æ w wykorzystywaniu naszego niemieckiego braku wyobra¼ni. Dzisiaj jeste¶my\r\nzaledwie ska³ami w rzece, za kilka lat los mo¿e wznie¶æ nas jako tamê, o któr± zostanie\r\nrozbity g³ówny strumieñ, po to tylko, aby pop³yn±³ naprzód nowym korytem.'),(47034,'b4d262c0fc','','ROZDZIA£ XV\r\nPrawo do samoobrony\r\nKiedy z³o¿yli¶my broñ w listopadzie 1918 roku, polityka wkroczy³a w now± fazê, z\r\nktórej z ca³ym ludzkim prawdopodobieñstwem mia³a doprowadziæ do kompletne) rumy.\r\nSta³o siê zrozumia³e, ¿e okres czasu pomiêdzy 1906 a 1913 rokiem by³\r\nwystarczaj±cy, aby nape³niæ Prusy, ca³kiem pokonane now± energi± i duchem walki, co\r\nzosta³o zmarnowane i niewykorzystane i w rzeczywisto¶ci doprowadzi³o do jeszcze\r\nwiêkszego os³abienia naszego pañstwa. Powodem tego by³ fakt, ¿e po haniebnym\r\npodpisaniu zawieszenia broni nikt nie mia³ ani energii, ani odwagi, aby przeciwstawiæ siê\r\n¶rodkom opresji, które wróg nieustannie podejmowa³. By³ on zbyt przebieg³y, aby za¿±daæ\r\nzbyt du¿o za jednym razem.\r\nNakazy rozbrojenia czyni±ce nas politycznie bezsilnymi, nastêpuj±ce po s9bie,\r\ngospodarcze spustoszenie maj±ce na celu wytworzenie ducha, który uwa¿a³by mediacje\r\ngenera³a Davesa za szczyptê szczê¶cia.\r\nDo zimy 1922-1923 roku wszyscy zdali sobie sprawê z tego, ¿e nawet po zawarciu\r\npokoju Francja pracowa³a z ¿elazn± determinacj±, aby osi±gn±æ swoje pierwotne, wojenne\r\ncele. Nikt nie uwierzy, ¿e przez czteroletni okres najbardziej wyczerpuj±cej walki w swojej\r\nhistorii, Francja przela³a tak wiele szlachetnej krwi swojego narodu tylko po to, aby pó¼niej\r\notrzymaæ odszkodowanie za wszystkie straty, które ponios³a. Alzacja-Lotaryngia same nie\r\nwyja¶ni³yby energii francuskich przywódców wojennych, je¿eli nie by³oby to ju¿ czê¶ci±\r\nwielkiego politycznego programu przysz³o¶ci Francji.\r\nTen program by³ nastêpuj±cy: rozdrobnienie Niemiec na zwi±zki ma³ych pañstw. O\r\ntym my¶la³a szowinistyczna Francja i d±¿±c do tego sprzedawa³a swój naród, aby sta³ siê w\r\nrzeczywisto¶ci wasalem miêdzynarodowego ¯yda. Niemcy nie upad³y z szybko¶ci±\r\nb³yskawicy w listopadzie 19 18 roku. Ale w czasie, gdy katastrofa potêgowa³a siê w domu,\r\narmie by³y g³êboko w krajach wroga. G³ówn± trosk± Francji w tym okresie nie by³o\r\nrozdrobnienie Niemiec, ale raczej pozbycie siê niemieckiej armii z Francji i Belgii tak szybko,\r\njak to tylko mo¿liwe. Dlatego najwa¿niejszym zadaniem przywódców w Pary¿u, maj±cym na\r\ncelu zakoñczenie wojny, by³o rozbrojenie niemieckiej armii i zepchniêcie jej w miarê\r\nmo¿liwo¶ci do Niemiec. Dopiero kiedy to nast±pi³o, mogliby skierowaæ swoj± uwagê na\r\nosi±gniêcie w³asnego, pierwotnego celu wojennego.\r\nDla Anglii wojna zosta³a rzeczywi¶cie wygrana wtedy, kiedy Niemcy zosta³y\r\nzniszczone jako kolonialna i handlowa potêga i sprowadzone do roli pañstwa o\r\ndrugorzêdnym znaczeniu. Nie mia³a ona jednak ¯adnego interesu w unicestwieniu\r\nniemieckiego pañstwa; faktycznie mia³a wiele powodów, aby ¿yczyæ sobie istnienia\r\nprzysz³ego rywala Francji w Europie. Tak wiêc Francja musia³a czekaæ na pokój przed\r\nprzyst±pieniem do pracy, pod któr± wojna po³o¿y³a podwaliny, a deklaracja Clemenceau, dla\r\nktórego pokój by³ jedynie kontynuacj± wojny, uzyska³a dodatkowe znaczenie.\r\nIntencje Francji musia³y byæ znane najpó¼niej zim± 1922-1923 roku.\r\nW grudniu 1922 roku wydawa³o siê, ¿e sytuacja dla Niemiec znowu staje siê gro¼na.\r\nFrancja szeroko rozwa¿a³a nowe ¶rodki ucisku i potrzebowa³a aprobaty dla swojego\r\ndzia³ania. We Francji ¿ywiono nadziejê, ¿e okupacj± Ruhry z³amie siê w koñcu krêgos³up\r\nNiemiec i doprowadzi je do katastrofalnego gospodarczego po³o¿enia, w którym by³yby\r\nzmuszone przyj±æ bardzo ciê¿kie zobowi±zania.\r\nPrzez okupacjê Ruhry los jeszcze raz da³ niemieckiemu narodowi szansê domagania\r\nsiê nale¿nego szacunku. To, co na pierwszy rzut oka wydawa³o siê byæ strasznym\r\nnieszczê¶ciem, zawiera³o przy bli¿szym spojrzeniu wyj±tkowo obiecuj±ce mo¿liwo¶ci\r\nzakoñczenia cierpieñ Niemiec.\r\nPo raz pierwszy Francja prawdziwie i g³êboko zrani³a Angliê - nie tylko brytyjskich\r\ndyplomatów, którzy doprowadzili do sojuszu francuskiego i utrzymywali oraz traktowali go z\r\nostro¿n± wizj± ch³odnej kalkulacji, ale tak¿e szerokie rzesze narodu. W szczególno¶ci ¶wiat\r\nbiznesu poczu³ siê g³êboko poirytowany tym niezmiernym umacnianiem siê potêgi Francji na\r\nkontynencie. jej okupacja zag³êbia wêglowego Ruhry pozbawi³a Angliê wszystkich sukcesów,\r\njakie uzyska³a ona na wojnie, i to marsza³ek Foch i Francja, któr± on reprezentowa³, a nie\r\nczujna i staranna dyplomacja Anglii, byli teraz zwyciêzcami. Uczucia W³och tak¿e obróci³y siê\r\nprzeciwko Francji. Rzeczywi¶cie, zaraz po zakoñczeniu wojny ta przyja¼ñ przesta³a\r\nwygl±daæ ró¿owo i obróci³a siê ca³kowicie w nienawi¶æ. Nadesz³a chwila, w które wczorajsi\r\nsprzymierzeñcy mogli siê ju¿ jutro staæ wrogami. To, ¿e do tego nie dosz³o, mo¿na\r\nzawdziêcza³ g³ównie faktowi, ¿e Niemcy nie mieli Envera Pasky\'ego, lecz zaledwie Cuno jako\r\nkanclerza.\r\nNatomiast na wiosnê 1923 roku, zanim po francuskiej okupacji Ruhry mog³aby\r\nnast±piæ odbudowa naszej wojskowej potêgi, musia³by byæ wszczepiony w niemiecki naród\r\nnowy duch, umocniona si³a jego woli i musieliby byæ zniszczeni przeciwnicy tej najwiêkszej\r\nsi³y w narodzie.\r\nJak rozlew krwi w 191 8 roku by³ zap³at± za zaniedbania pope³nione na prze³omie lat\r\n1914 i 1915 - nie zgnieciono wówczas pod nogami marksistowskiego wê¿a - tak samo\r\nokropn± kar± mia³o byæ na wiosnê 1923 roku niewykorzystanie oferowanej przez los okazji\r\nmaj±cej na celu ostateczne zniszczenie pracy marksistowskich zdrajców i morderców\r\nnarodu.\r\nTylko bur¿uazyjne umys³y mog³y doj¶æ do niewiarygodnej koncepcji, ¿e marksizm\r\nmóg³by byæ inny teraz, ni¿ by³, i ¿e kanalie, które przewodzi³y w 191 8 roku i które potem bez\r\nskrupu³ów wykorzysta³y dwa miliony poleg³ych jako stopnie do zajêcia miejsc w rz±dzie,\r\nby³yby teraz gotowe ¶wiadczyæ us³ugi narodowemu poczuciu prawa. Niewiarygodnym\r\nszaleñstwem by³o oczekiwanie na to, ¿e zdrajcy przeobra¿± siê nagle w bojowników o\r\nwolno¶æ Niemiec. Nie marzyli o tym! Z takim samym prawdopodobieñstwem marksista\r\nodwróci siê od zdrady jak hiena od padliny!\r\nSytuacja w 1923 roku by³a bardzo podobna do tej z 1918 roku.\r\nPierwsz± zasadnicz± spraw± ka¿dej formy oporu, na któr± by siê zdecydowano, by³o\r\nusuniêcie marksistowskiej trucizny z cia³a naszego narodu. By³em przekonany, ¿e\r\nnajwa¿niejszym obowi±zkiem ka¿dego prawdziwie narodowego rz±du jest szukaæ i znale¼æ\r\nsi³y zdecydowane na walkê prowadz±c± do zniszczenia marksizmu i daæ tym si³om woln±\r\nrêkê; nie by³o ich nadskakiwania szaleñstwu \"porz±dku i spokoju\" w chwili, kiedy wróg\r\nzadawa³ ¶miertelny cios ojczy¼nie, a zdrada czai³a siê w kraju za ka¿dym rogiem ulicy. Nie,\r\nprawdziwie narodowy rz±d powinien siê opowiadaæ za niepokojem i nieporz±dkiem, je¿eli\r\npowstaj±cy zamêt by³ jedyn± metod± do ostatecznego rozprawienia siê z marksistowskimi\r\nwrogami naszego narodu.\r\nJa czêsto b³aga³em tak zwane nacjonalistyczne partie o to, aby da³y losowi woln±\r\nrêkê i przyzna³y naszemu ruchowi ¶rodki na rozliczenie siê z marksizmem; krzycza³em do\r\ng³uchych. Oni wszyscy my¶leli, ¿e wiedz± lepiej, ³±cznie z szefem si³ zbrojnych, a¿ w koñcu\r\nsami znale¼li siê twarz± w twarz z najbardziej ohydn± kapitulacj± wszechczasów.\r\nWtedy zda³em sobie sprawê z tego, ¿e niemiecka bur¿uazja zakoñczy³a swoj± misjê i\r\nnie mo¿e byæ powo³ywana do wykonywania dalszych zadañ.\r\nW tym okresie, przyznajê to otwarcie, odczuwa³em gor±cy podziw dla wielkiego\r\ncz³owieka z po³udniowych Alp, którego g³êboka mi³o¶æ do swojego narodu nie pozwala³a na\r\nuk³adanie siê z rodzimymi wrogami W³och i który walczy³ za pomoc± wszystkich mo¿liwych\r\n¶rodków i metod, aby ich zniszczyæ. To co stawia Mussoliniego w rzêdzie wielkich ludzi tego\r\n¶wiata, to jego determinacja, aby nie dzieliæ siê W³ochami z marksizmem, ale zachowaæ kraj\r\nprzez wydanie wrogów narodu na zag³adê. Jak kar³owaci wydaj± siê byæ w porównaniu z\r\nnimi nasi fa³szywi mê¿owie stanu w Niemczech!\r\nPostawa przyjêta przez nasz± bur¿uazjê i sposób, w jaki oszczêdzi³a marksizm,\r\nzadecydowa³y ju¿ na pocz±tku o losie ka¿dej próby aktywnego oporu w Ruhrze.\r\nSzaleñstwem by³o próbowaæ walczyæ z Francj±, maj±c po¶ród nas tego umar³ego\r\nwroga.\r\nNawet na wiosnê 1923 roku ³atwo by³o przewidzieæ, co siê wydarzy.\r\nDyskusja o tym, czy by³a szansa, czy nie na militarny sukces w walce przeciwko\r\nFrancji, wydaje siê bezu¿yteczn±. Gdyby wynikiem niemieckiego dzia³ania w sprawie Ruhry\r\nby³o jedynie zniszczenie marksizmu w Niemczech, sukces by³by po naszej stronie. Niemcy\r\nraz uwolnione od ¶miertelnych wrogów swojego istnienia i przysz³o¶ci posiada³yby si³ê, której\r\n¶wiat nie móg³by ju¿ nigdy ponownie zd³awiæ. W dniu, w którym marksizm zostanie rozbity w\r\nNiemczech, kajdany naszego narodu zostan± rozkute.\r\nNigdy bowiem w naszej historii nie zostali¶my zwyciê¿eni przez zewnêtrzne si³y\r\nwrogów, ale raczej przez nasz± w³asn± deprawacjê i przez wroga istniej±cego w naszym\r\nw³asnym obozie.\r\nJednak¿e w wielkiej chwili natchnienia niebiosa podarowa³y Niemcom wielkiego\r\ncz³owieka - pana Cuno, którego sposób rozumowania by³ nastêpuj±cy: Francja okupuje\r\nRuhrê; co siê tam znajduje? Wêgiel.\r\nNie by³o nic bardziej oczywistego dla pana Cuno ni¿ przekonanie, ¿e strajk\r\npozbawi³by Francjê wêgla i ¿e wcze¶niej czy pó¼niej opu¶ciliby Ruhrê, poniewa¿\r\nprzedsiêwziêcie to nie by³oby op³acalne.\r\nTaki by³ sposób my¶lenia tego \"znakomitego\", \"narodowego \"mê¿a stanu .\r\nDla zorganizowania strajku potrzebowali naturalnie marksistów, poniewa¿ dotyczy³ on\r\nw pierwszym rzêdzie robotników. Dlatego podstawow± spraw± by³o, aby robotnik (w umy¶le\r\nbur¿uazyjnego mê¿a stanu takiego jak Cuno jest on synonimem marksisty) znalaz³ siê z\r\npozosta³ymi Niemcami w zjednoczonym froncie. Marksi¶ci szybko wyszli z ide±:\r\nmarksistowscy przywódcy potrzebowali pieniêdzy Cuno tak bardzo, jak Cuno potrzebowa³\r\nich dla swojego \"zjednoczonego frontu \".\r\nGdyby pan Cuno w tym momencie, zamiast zachêcaæ do generalnego strajku w\r\nnabywaniu towarów i czyniæ z tego bazy \"zjednoczonego frontu\", za¿±da³ dwóch godzin\r\npracy dodatkowej od ka¿dego Niemca, z oszustwem \"zjednoczonego frontu\" rozprawiono by\r\nsiê w trzy dni.\r\nNarody nie uzyskuj± wolno¶ci przez nie robienie niczego, ale przez po¶wiêcenie.\r\nTen tak zwany bierny opór nie móg³by byæ utrzymywany przez d³u¿szy czas. Tylko\r\ncz³owiek, który nic nie wie o wojnie, móg³by wyobra¿aæ sobie, ¿e mo¿na wyprowadziæ armiê\r\nokupacyjn± za pomoc± metod tak absurdalnych.\r\nGdyby Westfalczycy w Ruhrze zdawali sobie sprawê z tego, ¿e armia z³o¿ona z\r\nosiemdziesiêciu czy stu dywizji by³a gotowa poprzeæ ich dzia³ania, Francuzi st±paliby jak na\r\nszpilkach.\r\nZaraz jak tylko marksistowskie zwi±zki zawodowe w praktyce nape³ni³y swoje\r\nskarbonki datkami Cuno i zdecydowano zmieniæ ospa³y, pasywny opór na aktywny atak,\r\nczerwona hiena niemal natychmiast wy³ama³a siê z narodowego stada i powróci³a do tego,\r\nczym zawsze by³a.\r\nPan Cuno bez szemrania wycofa³ siê na pok³ad swoich statków, a Niemcy sta³y siê\r\nbogatsze o jeszcze jedno do¶wiadczenie i biedniejsze o jedn± wielk± nadziejê.\r\nAle kiedy rozpocz±³ siê fatalny upadek i mia³a miejsce wstydliwa kapitulacja po\r\npo¶wiêceniu miliardowych sum i wielu tysiêcy m³odych Niemców, którzy tak ³atwo uwierzyli\r\nobietnicom przywódców Rzeszy oburzenie przeciwko takiej zdradzie naszej nieszczê¶liwej\r\nojczyzny wybuch³o w p³omieniach. W milionach ludzi zaja¶nia³o przekonanie, ¿e tylko\r\nradykalne uzdrowienie ca³ego systemu panuj±cego w Niemczech przyniesie ratunek.\r\nW tej ksi±¿ce mogê jedynie powtórzyæ ostatnie zda nie mojego przemówienia na\r\nwielkim procesie wiosn± 1924 roku:\r\n\"Chocia¿ sêdziowie tego pañstwa mog± byæ szczê¶liwi w swoim potêpieniu naszych\r\ndzia³añ, to jednak historia, bogini wy¿szej prawdy i lepszego prawa u¶miechnie siê, gdy\r\nrozerwie na kawa³ki ten wyrok i uwolni nas wszystkich od winy i obowi±zku pokuty\".\r\nNie bêdê próbowa³ opisywaæ tu wydarzeñ, które doprowadzi³y i zadecydowa³y o\r\nwypadkach z listopada 1923 roku, poniewa¿ nie s±dzê, aby mia³o to przynie¶æ jak±kolwiek\r\nkorzy¶æ na przysz³o¶æ i poniewa¿ rzeczywi¶cie nie ma sensu rozdrapywaæ ran, które siê\r\nzaledwie zasklepi³y, czy mówiæ o winach w przypadku osób, z których wszystkie byæ mo¿e w\r\ng³êbi swoich serc pa³a³y mi³o¶ci± do swojego narodu, a które tylko opu¶ci³y wspóln± drogê\r\nlub nie zdo³a³y jej wspólnie ustaliæ.'),(47035,'bab73388d5','','Aneks\r\nOFICJALNY MANIFEST NSDAP W SPRAWIE STANOWISKA PARTII W KWESTII\r\nCH£OPSKIEJ ORAZ ROLNICTW A\r\n1. ZNACZENIE WARSTWY CH£OPSKIEJ I ROLNICTWA DLA NIEMIEC\r\nNaród niemiecki znaczn± czê¶æ ¿ywno¶ci uzyskuje z importu zagranicznych\r\nproduktów spo¿ywczych. Przed wojn± p³acili¶my za ten import naszym eksportem\r\nprzemys³owym handlem i zagranicznymi depozytami kapita³owymi. Wyni1 wojny po³o¿y³ kres\r\ntym mo¿liwo¶ciom.\r\nObecnie za importowan± ¿ywno¶æ p³acimy najczê¶ciej korzystaj±c z po¿yczek\r\nzagranicznych, które coraz bardzie wpêdzaj± naród niemiecki w d³ugi u miêdzynarodowej\r\nfinansjery udzielaj±cej nam kredytów. Je¿eli to siê nie zmieni pauperyzacja narodu\r\nniemieckiego bêdzie siê pog³êbiaæ.\r\nJedyn± mo¿liwo¶ci± unikniêcia takiego uzale¿nienia je~ zdolno¶æ Niemiec do\r\nprodukcji podstawowych artyku³ów ¿ywno¶ciowych w ojczy¼nie. Dlatego wzrost produkcji\r\nniemieckiego rolnictwa jest dla narodu niemieckiego spraw ¿ycia i ¶mierci.\r\nPonadto ludno¶æ wiejska, ekonomicznie zdrowa i wysoce produktywna, jest\r\nuosobieniem zdrowia narodu, stanowi jego zaplecze, je¿eli chodzi o m³ode pokolenia, i jest\r\nostoj± jego si³y militarnej.\r\nUtrzymanie wydajno¶ci pracy rolników, wzrastaj±cych liczebnie w ramach ogólnego\r\nprzyrostu naturalnego, jest podstawowym punktem programu politycznego narodowych\r\nsocjalistów, poniewa¿ nasz ruch uwa¿a, ¿e dobrobyt naszej ludno¶ci nadejdzie wraz z\r\nprzysz³ymi pokoleniami.\r\n2. AKTUALNE ZANIEDBANIA PAÑSTW A WOBEC WARSTWY CH£OPSKIEJ I\r\nROLNICTWA\r\nProdukcja rolna, mimo i¿ tkwi± w niej mo¿liwo¶ci wzrostu, nie mo¿e siê rozwijaæ ze\r\nwzglêdu na powiêkszaj±ce siê zad³u¿enie rolników uniemo¿liwiaj±ce im nabywanie urz±dzeñ\r\nkoniecznych do uprawy rolnej, a z kolei fakt niewyp³acalno¶ci gospodarstw rolnych sprawia,\r\n¿e zanikaj± bod¼ce do wzrostu produkcji.\r\nPrzyczyn, które powoduj±, ¿e gospodarstwa rolne nie przynosz± wystarczaj±cych\r\ndochodów, nale¿y szukaæ:\r\n1. W aktualnej polityce fiskalnej nadmiernie obci±¿aj±cej rolnictwo. Poniewa¿\r\n¶wiatowa finansjera ¿ydowska - która w rzeczywisto¶ci kontroluje demokracjê parlamentarn±\r\nw Niemczech - pragnie zniszczyæ niemieckie rolnictwo i zdaæ naród niemiecki, a szczególnie\r\nklasê robotnicz±, na swoj± ³askê i nie³askê, dlatego powinno¶ci± Partii jest rozstrzygn±æ ten\r\nproblem.\r\n2. W konkurencyjno¶ci pracuj±cych w znacznie korzystniejszych warunkach\r\nzagranicznych rolników, których nie trzyma w ryzach polityka wspieraj±ca niemieckie\r\nrolnictwo.\r\n3. W nadmiernych zyskach wielkich po¶redników - hurtowników, którzy wpychaj± siê\r\npomiêdzy producenta a konsumenta.\r\n4. W uci±¿liwych op³atach za energiê elektryczn± i nawozy sztuczne, które pozostaj±\r\nw rêkach ¯ydów.\r\nWobec ludzi ubogich, ¿yj±cych z pracy na roli, nie mo¿na stosowaæ wysokiego\r\nopodatkowania. Rolnik jest bowiem zmuszony do zaci±gania po¿yczek, a nastêpnie p³acenia\r\nod nich lichwiarskich odsetek. Coraz bardziej ugina siê pod ich ciê¿arem i w koñcu zostawia\r\nwszystko, co posiada, ¯ydowskiemu lichwiarzowi.\r\nW ten sposób niemiecka warstwa ch³opska podlega procesowi wyw³aszczania.\r\n3. KONIECZNO¦Æ PRZESTRZEGANIA PRAWA DO ZIEMI I STWORZENIA POLITYKI\r\nROLNEJ S£U¯¡CEJ DOBRU NIEMIEC\r\nDopóki niemiecki rz±d bêdzie kontrolowany przez miêdzynarodowych magnatów\r\nfinansowych, wspomaganych przez parlamentarny system demokratyczny, nie bêdzie nadziei\r\nna radykaln± poprawê warunków ¿ycia ludno¶ci wiejskiej czy o¿ywienie rolnictwa.\r\nCelem wymienionych si³ jest zniszczenie potêgi Niemiec opartej w³a¶nie na ziemi.\r\nW nowym i ca³kowicie odmiennym pañstwie niemieckim, które chcemy zbudowaæ, rolnicy i\r\nrolnictwo uzyskaj± nale¿ne im znaczenie, wynikaj±ce z faktu, i¿ to oni stanowi± podporê\r\nnaprawdê narodowego pañstwa niemieckiego.\r\n1. Niemiecka ziemia, zdobyta i broniona przez naród niemiecki, musi s³u¿yæ temu\r\nnarodowi, podobnie jak dom i ¶rodki niezbêdne do egzystencji. Wszyscy, którzy posiadaj±\r\nziemiê, musz± czyniæ z niej taki w³a¶nie u¿ytek.\r\n2. Ziemiê mog± posiadaæ tylko cz³onkowie narodu niemieckiego.\r\n3. Ziemia, prawnie uzyskana, bêdzie uwa¿ana za ich dziedziczn± w³asno¶æ.\r\nJednak¿e prawo do uzyskania w³asno¶ci zwi±zane bêdzie ze zobowi±zaniem siê do\r\nkorzystania z nil zgodnie z interesem narodu. W tym celu zostan± wyznacz on specjalne\r\ns±dy, w których sk³ad wejd± reprezentanci wszystkich departamentów klasy posiadaczy i\r\njeden przedstawiciel pañstwa.\r\n4. Niemiecka ziemia nie mo¿e staæ siê przedmiotem finansowych spekulacji ani te¿\r\nnie mo¿e przynosiæ w³a¶cicielowi dochodów nie wypracowanych przez niego. Ziemiê mo¿e\r\nuzyskaæ tylko osoba, która zdecydowana jest sama j± uprawiaæ. Dlatego pañstwo musi\r\nposiadaæ prawo pierwokupu ziemi.\r\nNie wolno zostawiaæ ziemi na rzecz prywatnych po¿yczkodawców. Niezbêdne po¿yczki na\r\nuprawê bêd± przyznawaæ rolnikom na ³agodnych warunkach organizacje upowa¿nione przez\r\npañstwo i samo pañstwo.\r\n5. Wysoko¶æ op³at nale¿nych pañstwu za uprawianie ziemi bêdzie zale¿eæ od jej\r\nobszaru i klasy. To bêdzie jedyna forma opodatkowania w³asno¶ci ziemskiej.\r\n6. ¯adne prawo nie mo¿e ustanowiæ wielko¶ci upraw. Z punktu widzenia naszej\r\npolityki demograficznej korzystna jest du¿a ilo¶æ ma³ych i ¶rednich gospodarstw. Jednak¿e\r\nbardzo wa¿n± rolê mo¿e odegraæ gospodarowanie na wielk± skalê i bêdzie to jak najbardziej\r\nkorzystne, pod warunkiem, ¿e uda siê zachowaæ w³a¶ciw± proporcjê pomiêdzy nimi a\r\nmniejszymi gospodarstwami.\r\n7. Zadaniem prawa spadkowego bêdzie uniemo¿liwienie podzia³u w³asno¶ci i\r\nakumulacji jej zad³u¿enia.\r\n8. Pañstwo bêdzie mia³o prawo przejêcia ziemi, a odpowiednie odszkodowanie\r\nzostanie przyznane w nastêpuj±cych wypadkach:\r\na) gdy ziemia nie znajdzie siê w rêkach cz³onka narodu,\r\nb) gdy orzeczeniem s±du ziemskiego zostanie stwierdzone, ¿e w³a¶ciciel wskutek\r\nz³ego gospodarowania nie dzia³a w interesie narodowym,\r\nb) w celu osiedlenia na niej rolników nie posiadaj±cych ziemi, w przypadku, gdy\r\nw³a¶ciciel sam jej nie uprawia,\r\nd) w innych szczególnie wa¿nych przypadkach, ze wzglêdu na interes narodowy (np.\r\nkomunikacja, obrona narodowa).\r\n9. Obowi±zkiem pañstwa jest kolonizacja ziemi bêd±cej w jego dyspozycji, zgodnie z\r\nplanem wynikaj±cym z wa¿nych wzglêdów polityki demograficznej. Osadnicy otrzymaj±\r\nziemiê jako dziedziczn± w³asno¶æ na warunkach, które zapewni± im byt. Osadnicy bêd±\r\nwybrani po dokonaniu oceny ich zawodowych i obywatelskich kwalifikacji. Szczególn± trosk±\r\nzostan± otoczeni synowie rolników, którzy nie posiadaj± prawa dziedziczenia.\r\nKolonizacja wschodnich rubie¿y ma nadzwyczajne znaczenie. W tym wypadku nie\r\nwystarczy samo za³o¿enie gospodarstw, konieczne równie¿ bêdzie powstanie miejscowo¶ci\r\nhandlowych powi±zanych z nowymi ga³êziami przemys³u. Jest to jedyny sposób zapewnienia\r\nzbytu mniejszym gospodarstwom, a tym samym zagwarantowania im op³acalno¶ci.\r\nObowi±zkiem niemieckiej polityki zagranicznej bêdzie dostarczenie wielkich\r\nprzestrzeni powiêkszaj±cej siê stale liczbie ludno¶ci Niemiec w celu jej wy¿ywienia i\r\nosiedlenia.\r\n4. KONIECZNO¦Æ EKONOMICZNEGO I EDUKACYJNEGO WYD¬WIGNIÊCIA SIÊ\r\nWARSTWY CH£OPSKIEJ\r\n1. Obecne ubóstwo ludno¶ci ch³opskiej nale¿y natychmiast z³agodziæ poprzez\r\numorzenie opodatkowania oraz podjêcie innych niezbêdnych kroków. Dalsze zad³u¿enie\r\nmusi ulec zahamowaniu przez obni¿enie z mocy prawa stopy procentowej po¿yczek do\r\nwysoko¶ci z okresu przedwojennego i przez wprowadzenie w trybie dora¼nym dzia³añ\r\nprzeciwko zdzierstwu.\r\n2. Pañstwo musi dbaæ o to, ¿eby rolnictwo by³o op³acalne Musi je chroniæ w³a¶ciwymi\r\ntaryfami celnymi, ustaleniem zasad importu i planem narodowego kszta³cenia.\r\nUstalenie cen na produkty rolne nie mo¿e podlegaæ spekulacjom rynkowym i musi\r\nnast±piæ kres eksploatacji rolnictwa przez wielkich po¶redników. Dlatego pañstwo ma\r\nobowi±zek udzieliæ poparcia organizacjom rolniczym, aby umo¿liwiæ im przejêcie tej sfery\r\ndzia³alno¶ci.\r\nZadaniem takich zawodowych organizacji bêdzie obni¿enie wzrastaj±cych w\r\nrolnictwie kosztów oraz wzrost produkcji (zaopatrzenie w sprzêt, nawozy, nasiona, hodowla\r\nzwierz±t na korzystnych warunkach, udoskonalenia, zwalczanie szkodników, bezp³atne\r\ndoradztwo, analizy chemiczne itd.). pañstwo udzieli tym organizacjom pe³nej pomocy w\r\nwykonaniu tych zadañ, w szczególno¶ci musi domagaæ siê znacznej redukcji kosztów\r\nponoszonych przez rolników na nawozy sztuczne i energiê elektryczn±.\r\n3. Organizacje rolnicze musz± tak¿e ustanowiæ warstwê robotników rolnych jako\r\ncz³onków spo³eczno¶ci rolniczej poprzez zawieranie kontraktów, sprawiedliwych w sensie\r\nspo³ecznym. Kontrola i arbitra¿ w tych sprawach bêdzie przedmiotem dzia³ania pañstwa.\r\nRobotnicy dobrze wykonuj±cy swoje obowi±zki musz± mieæ szansê zmiany swego statusu\r\nna w³a¶cicieli ziemskich. Z ¿±daniem polepszenia warunków ¿yciowych i p³ac bêdzie mo¿na\r\nwyst±piæ, jak tylko ulegnie zmianie ogólna sytuacja w rolnictwie. Kiedy tylko te warunki\r\npoprawi± siê, nie bêdzie konieczne zatrudnianie obcych robotników rolnych, a w przysz³o¶ci\r\nbêdzie to wrêcz zakazane.\r\n4. Znaczenie warstwy ch³opskiej wymaga, aby pañstwo wspiera³o techniczne\r\nwykszta³cenie rolnicze (instytucje dla nieletnich, szko³y ¶rednie kszta³c±ce dla potrzeb\r\nrolnictwa z bardzo korzystnymi warunkami dla utalentowanej m³odzie¿y pozbawionej\r\n¶rodków finansowych).\r\n5. ROLA POLITYCZNEGO RUCHU NSDAP W ODBUDOWIE NIEMIECKIEGO ROLNICTWA\r\nLudno¶æ wiejska jest biedna, poniewa¿ ca³y naród niemiecki jest biedny. B³êdem\r\nby³oby przekonanie, ¿e ¶wiat pracy nie mo¿e mieæ udzia³u w ogólnym szczê¶ciu\r\nspo³eczeñstwa niemieckiego - a ju¿ karygodne jest czynienie ró¿nicy miêdzy ludno¶ci±\r\nmiejsk± i wiejsk±, które s± ze sob± powi±zane na dobre i z³e.\r\nW obecnym systemie politycznym ekonomiczna pomoc nie da po¿±danych efektów,\r\nponiewa¿ polityczna niewola jest ¼ród³em ubóstwa naszego narodu i tylko polityczne metody\r\nmog± je przezwyciê¿yæ.\r\nStare partie polityczne, które by³y i s± odpowiedzialne za staæ siê liderami drogi do\r\nujarzmienie narodu, nie mog± staæ siê liderami drogi dowolno¶ci.\r\nZawodowe organizacje rolnicze w naszym przysz³ym pañstwie bêdzie oczekiwaæ\r\nwiele powa¿nych zadañ. Ju¿ teraz du¿o mog± uczyniæ w tym kierunku, ale nie s± w³a¶ciwe\r\ndla prowadzenia politycznej walki o wolno¶æ, która jest fundamentem nowego porz±dku. Tê\r\nwalkê bêdzie w stanie rozstrzygn±æ tylko ca³y naród, a nie jedna organizacja.\r\nRuchem, który doprowadzi do koñca polityczn± walkê o wolno¶æ, jest NSDAP .\r\n(podpis) Adolf Hitler\r\nNarodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotnicza na wielkim spotkaniu 25 lutego\r\n1920 roku w Hofbrauhausfestsaal w Monachium og³osi³a ¶wiatu swój program.\r\nZgodnie z paragrafem drugim statutu naszej Partii program ten jest niezmienny.\r\nPROGRAM NSDAP\r\nDopóki nie zostan± osi±gniête cele og³oszone w statucie naszej Partii, przywódcy nie\r\nustanowi± nowych. Mog³yby one wywo³aæ sztuczne niezadowolenie mas i daæ pretekst do\r\npodtrzymania sensu dalszego istnienia Partii.\r\n1. ¯±damy zjednoczenia wszystkich Niemców i powstania Wielkich Niemiec, zgodnie\r\nz prawem narodów do samostanowienia.\r\n2. ¯±damy równo¶ci praw dla Niemców w ich stosunkach handlowych z innymi\r\nnarodami i uniewa¿nienia pokojowych traktatów z Wersalu i St. Germain.\r\n3. ¯±damy ziemi i terytoriów (kolonii) w celu wy¿ywienia naszego narodu i osiedlenia\r\nci±gle wzrastaj±cej liczby ludno¶ci.\r\n4. Tylko cz³onkowie narodu mog± byæ obywatelami pañstwa. A tylko ci, w których\r\n¿y³ach p³ynie niemiecka krew, bez wzglêdu na wyznanie, mog± byæ cz³onkami narodu.\r\nDlatego ¿aden ¯yd nie mo¿e byæ cz³onkiem narodu.\r\n5. Ten, kto nie jest obywatelem pañstwa, mo¿e mieszkaæ w Niemczech jedynie w\r\ncharakterze go¶cia i musi byæ traktowany jak podmiot prawa obcego pañstwa.\r\n6. Prawo wyborcze oraz ca³e prawodawstwo ma przys³ugiwaæ wy³±cznie obywatelom\r\npañstwa. Dlatego ¿±damy, aby wszystkie urzêdowe nominacje - obojêtnie jakiego szczebla -\r\nw Rzeszy, w pañstwie czy ma³ych miejscowo¶ciach przyznawano tylko obywatelom pañstwa\r\nSprzeciwiamy siê korupcyjnym obyczajom obowi±zuj±cym w parlamencie przy\r\nobsadzaniu stanowisk. Decyzje te powinno siê pozostawiæ Partii i podejmowaæ bez\r\npowo³ywania siê na osobowo¶æ czy zdolno¶ci danej osoby.\r\n7. ¯±damy, aby pañstwo uzna³o za swój podstawowy obowi±zek o¿ywienie\r\nprzemys³u i poprawê warunków ¿ycia obywateli pañstwa. Je¿eli wy¿ywienie ca³ej ludno¶ci\r\npañstwa oka¿e siê niemo¿liwe, obcokrajowcy bêd± zmuszeni do opuszczenia Rzeszy.\r\n8. Nale¿y uniemo¿liwiæ migracjê wszystkim, którzy nie s± niemieckiego pochodzenia.\r\n¯±damy, aby nie-Aryjczycy, którzy przybyli do Niemiec po 2 sierpnia 1914 roku, natychmiast\r\nopu¶cili Rzeszê.\r\n9. Wszyscy obywatele pañstwa bêd± posiadali równe prawa i obowi±zki.\r\n10. Najwa¿niejsz± powinno¶ci± ka¿dego obywatela pañstwa powinna byæ praca\r\numys³owa albo fizyczna. Zakres dzia³ania jednostki nie mo¿e kolidowaæ z interesami\r\nwiêkszo¶ci, ale powinien siê mie¶ciæ w ramach spo³ecznych i s³u¿yæ ogó³owi.\r\n.\r\nDlatego ¿±damy:\r\n11. Niehonorowania dochodów nie osi±gniêtych przez pracê.\r\n12. Z uwagi na ogromne ofiary ¿ycia i mienia, które poch³ania wojna, osobiste\r\nwzbogacenie wskutek wojny bêdzie uwa¿ane za przestêpstwo przeciwko narodowi. Dlatego\r\n¿±damy bezwzglêdnej konfiskaty wszelkich korzy¶ci uzyskanych w takich okoliczno¶ciach.\r\n13. ¯±damy nacjonalizacji wszelkich przedsiêwziêæ, które dotychczas ukszta³towa³y\r\nsiê w formie kompanii (trustów) 14. ¯±damy rozdzielenia korzy¶ci osi±gniêtych w drodze\r\nhandlu hurtowego.\r\n15. ¯±damy wszechstronnego zabezpieczenia socjalnego dla ludzi w wieku\r\nemerytalnym.\r\n16. ¯±damy stworzenia i utrzymania zdrowej ¶redniej klasy, natychmiastowego\r\nuspo³ecznienia nieruchomo¶ci s³u¿±cych dzia³alno¶ci hurtowej i oddania ich w dzier¿awê\r\ndrobnym kupcom za niewielk± op³at±. Szczególn± uwagê nale¿y zwróciæ na drobnych\r\ndostawców dla pañstwa, w³adz okrêgowych i mniejszych miejscowo¶ci.\r\n17. ¯±damy reformy w³asno¶ci ziemskiej zgodnej z naszymi narodowymi potrzebami,\r\nuchwalenia prawa konfiskaty ziemi na cele spo³eczne bez odszkodowania, zniesienia odsetek\r\nod po¿yczek przeznaczonych na rolnictwo oraz zapobiegania wszelkim spekulacjom\r\nziemi± *.\r\n18. ¯±damy stosowania bezwzglêdnych ¶rodków prawnych wobec tych, których\r\ndzia³alno¶æ jest sprzeczna z interesem spo³ecznym. Nikczemni kryminali¶ci wystêpuj±cy\r\nprzeciwko narodowi, lichwiarze, spekulanci etc. musz± byæ karani ¶mierci±, bez wzglêdu na\r\nich wyznanie czy rasê.\r\n19. ¯±damy, aby prawo rzymskie, które s³u¿y materialistycznemu porz±dkowi ¶wiata,\r\nzast±piæ nowym systemem prawnym w ca³ych Niemczech.\r\n20. W celu stworzenia ka¿demu zdolnemu i przedsiêbiorczemu Niemcowi mo¿liwo¶ci\r\ndalszego kszta³cenia siê i osi±gania dziêki temu postêpu - pañstwo musi dokonaæ gruntownej\r\nprzebudowy narodowego systemu edukacyjnego. Program nauki wszystkich instytucji\r\no¶wiatowych musi odpowiadaæ praktycznym potrzebom ¿ycia codziennego. Rozumienie idei\r\npañstwa (pañstwowa socjologia) musi byæ przedmiotem nauczania i to od najm³odszych lat.\r\n¯±damy, aby pañstwo dba³o o utalentowane dzieci ubogich rodziców, bez wzglêdu na ich\r\nkategoriê spo³eczn± czy zawód. Pañstwo jest zobowi±zane kszta³ciæ je na swój koszt.\r\n21. Pañstwo musi troszczyæ siê o podniesienie poziomu zdrowia narodu przez objêcie\r\nopiek± matki i dziecka, zakazanie pracy dzieci, wzrost sprawno¶ci fizycznej ustanawiaj±c w\r\nszko³ach z mocy prawa obowi±zek æwiczeñ gimnastycznych i uprawiania sportu, a tak¿e\r\nprzez udzielanie szerokiego poparcia klubom zajmuj±cym siê rozwojem fizycznym m³odzie¿y.\r\n22. ¯±damy zniesienia p³atnej armii i sformowania armii narodowej .\r\n23. ¯±damy podjêcia ¶rodków prawnych przeciwko ¦wiadomym k³amstwom i\r\noszczerstwom politycznym i propagowaniu ich przez prasê. W celu u³atwienia procesu\r\ntworzenia narodowej prasy niemieckiej domagamy siê:\r\na) aby wszyscy wydawcy gazet pos³uguj±cy siê jêzykiem niemieckim i ich zastêpcy byli\r\ncz³onkami narodu;\r\nb) aby wprowadziæ obowi±zek uzyskania specjalnej zgody pañstwa na wydawanie gazet nie\r\nniemieckich;\r\nc) aby wszystkim, poza Niemcami, prawo zakazywa³o udzia³u finansowego lub wywierania\r\nwp³ywów w gazetach niemieckich, a sankcj± prawn± za naruszenie tego przepisu prawa by³o\r\nzlikwidowanie gazety i natychmiastowa deportacja osób zaanga¿owanych w takim\r\nprzedsiêwziêciu, a nie bêd±cych Niemcami.\r\nNale¿y zakazaæ wydawania prasy, która nie przyczynia siê do pomy¶lno¶ci narodu.\r\nDomagamy siê stosowania ¶rodków prawnych umo¿liwiaj±cych zwalczanie wszelkich\r\ntendencji w sztuce i literaturze oraz zlikwidowanie instytucji, które wystêpuj± przeciwko\r\nwymienionym zadaniom.\r\n24. ¯±damy wolno¶ci dla wszystkich wyznañ religijnych; jej granice stanowiæ bêd±\r\nbezpieczeñstwo pañstwa oraz wyst±pienia naruszaj±ce poczucie moralno¶ci narodu\r\nniemieckiego. Partia, jako taka, popiera chrze¶cijañstwo, ale nie wi±¿e siê w kwestii wiary z\r\n¿adn± religi±. Zwalcza w nas i poza nami ¿ydowskiego materialistycznego ducha i jest\r\nprzekonana, ¿e nasz naród mo¿e czerpaæ si³ê tylko z zasady:\r\nInteres ogó³u ponad w³asnym\r\n25. W celu realizacji powy¿szych zadañ ¿±damy utworzenia silnego centralnego\r\no¶rodka w³adzy w pañstwie. Dlatego potrzebna jest niekwestionowana w³adza politycznie\r\nscentralizowanego parlamentu ponad ca³± Rzeszê i jej organizacjami oraz utworzenie izb\r\nparlamentarnych dla poszczególnych warstw spo³ecznych i zawodów w celu stosowania\r\npraw wprowadzonych przez Rzeszê w ró¿nych pañstwach konfederacji.\r\nPrzywódcy Partii przysiêgaj± uczyniæ wszystko - nawet po¶wiêciæ ¿ycie, je¿eli bêdzie\r\nto konieczne - aby niezawodnie wywi±zaæ siê z powy¿szych zobowi±zañ.\r\nMonachium , 24 lutego I92O roku\r\n*13 kwietnia 1928 roku z³o¿ono o¶wiadczenie nastêpuj±cej tre¶ci:\r\n\"Konieczne jest udzielenie wyja¶nienia w zwi±zku z fa³szyw± interpretacj± przez czê¶æ naszych przeciwników\r\npunktu, 17-go Programu NSDAP.\r\nPoniewa¿ NSDAP akceptuje zasadê w³asno¶ci prywatnej, jest rzecz± oczywist±, i¿ wyra¿enie\r\n&#171;konfiskata bez odszkodowania&#187; odnosi siê do mo¿liwo¶ci konfiskaty z mocy prawa - gdyby zachodzi³a taka\r\nkonieczno¶æ - ziemi uzyskanej nielegalnie albo nie uprawianej tak, jak wymaga tego dobro ogó³u. Jest to zgodne\r\nz dobrem narodu. Konfiskata jest wymierzona przeciwko ¿ydowskim spó³kom spekuluj±cym ziemi±.\r\nMonachium, 13 kwietnia 1928 r.\r\n(podpis) Adolf Hitler'),(47036,'0c63cfa697','','tl;dr'),(47037,'50fe756e4f','','nowa aukcja ;f\r\n\r\nhttp://allegro.pl/show_item.php?item=246944883'),(47038,'e753e5f533','','http://www.last.fm/group/chuj\r\n\r\nJOIN NOW PLEASE!!'),(47039,'ba9f900163','','http://www.last.fm/user/Retroszkic/ HAY GAYZ WUZZAP.\r\nnie mam pojêcia po co mi tam konto..co to last.fm jest \"wogóle\"?'),(47040,'2f0364a067','','Aby¶ do³±cza³ do fajnych grup jak ta powy¿ej ;]'),(47041,'c5ab640d5c','','dzieki, nie ma to jak ksiazka napisana przez kogos slawnego :)'),(47042,'8d857f8afa','','pieski &lt;3'),(47043,'16ada63ba2','','[quote:16ada63ba2=\"Kay-kun\"]tl;dr[/quote:16ada63ba2]'),(47044,'a079484315','','[quote:a079484315=\"crh\"][quote:a079484315=\"Kay-kun\"]tl;dr[/quote:a079484315][/quote:a079484315]'),(47045,'e902a65ed7','','A w paczce nie wy¶lesz? *shot*'),(47046,'5ad7b009e4','owned','http://www.sonicstadium.org/board/index.php?showtopic=29464&amp;st=0'),(47047,'a06fd02339','','old'),(47048,'0f74ea8a6d','','/me shatters into pieces.'),(47049,'ffbfd8a4ee','','moze gdyby ich gry nie byly takie S³IiIiIiIiTAAAAAAAAAAA¶Ne :*:*:*:*:D:D:):):):):) to nastolaty tez by w to graly?'),(47050,'023e39c900','','Ale rzecz w tym...¿e StH Next nie mia³ byæ \"¶lit\" tylko \"omfg serious and dark\". I taki wyszed³...dlatego to pisofszit. \r\nSerious Sonic Game = FAIL'),(47051,'fe13a860e6','','[quote:fe13a860e6=\"Lord Forte\"]old[/quote:fe13a860e6]'),(47052,'3e391dc482','','Suchar. Ju¿ dawno czyta³em to na wikipedii. ;F'),(47053,'3365fcb4d9','','ha ha...spl/deviantart/cult owned.'),(47054,'9f21e5e399','','this copy pasta is delicious'),(47055,'23e0d73d67','','[quote:23e0d73d67=\"Lord Forte\"]Ale rzecz w tym...¿e StH Next nie mia³ byæ \"¶lit\" tylko \"omfg serious and dark\". I taki wyszed³...dlatego to pisofszit. \r\nSerious Sonic Game = FAIL[/quote:23e0d73d67]\r\nmial byc?\r\nrotfl\r\njak PEGI chcialo zaklasyfikowac sth do kategorii 16+, to wyjebali krew zeby bylo 12. zajebista gra dla starszych.'),(47057,'0d4ecdbfb2','','[quote:0d4ecdbfb2=\"Feetlicker\"]http://www.last.fm/group/chuj\r\n\r\nJOIN NOW PLEASE!![/quote:0d4ecdbfb2]\r\n\r\n[color=violet:0d4ecdbfb2]IT\'S GAY[/color:0d4ecdbfb2]'),(47060,'4698f75414','','[quote:4698f75414=\"DPL\"][quote:4698f75414=\"crh\"][quote:4698f75414=\"Kay-kun\"]tl;dr[/quote:4698f75414][/quote:4698f75414][/quote:4698f75414]'),(47067,'187540b36e','','ano próba...nie udana.\r\nStH failuje nawet w byciu mroczn± gr±...wait, what?'),(47062,'b38b0aa4eb','','nie wygodnie siê to czyta.'),(47063,'ad353df8b5','','dramat \r\nbo oczywiscie ta gra byla dorosla no nie?\r\nDEEP I MROCZNA SRSLY'),(47064,'a306583ea6','','[quote:a306583ea6=\"A n o n y m o u s\"]dramat \r\nbo oczywiscie ta gra byla dorosla no nie?\r\nDEEP I MROCZNA SRSLY[/quote:a306583ea6]\r\npróba cz³owieku.\r\nPRÓBA zrobienia mrocznej gry.\r\nfeel the difference?'),(47065,'58a9e776bc','','NO I DONT U IDORT LOL'),(47066,'7518ba4d02','','ale chujowy ten amp.'),(47068,'b9fe9f079b','','Wtf, to ShTH mia³o byæ mroczne, STH mia³o byæ kul, nie znacie, wy pseudofani sonicka!!!11'),(47069,'dc4e74122d','','OH NOES WRONG GAEM\r\ndie? (y/n)'),(47070,'8d7dc8ced8','','Nie no kurwa Filip daj spokoj... daj lepiej jakies cycki do ava..'),(47071,'e3457b3b51','','Serious? Wprowadzili element zoofilii, dodali recolor postaci i kryszta³owego zjeba bez dróg oddechowych, wprowadzili element uzbrojonego niggera agenta w hammerze, dodali Jean Grey z kutasem (lecz tylko w teorii), wcisnêli hujow± indiankê kamikaze z p³on±cym odbytem z DS\'a, jogging badassa, co¶ jeszcze nie wymieni³em, co sk³ada³oby siê na tê wielk± mroczn± powagê i oryginalno¶æ?'),(47072,'9e3bc51bb2','','/r/ streszczenie.'),(47073,'bd817d674f','','[quote:bd817d674f=\"Arsen\"][b:bd817d674f]Lubie byc ruchanym przez 60 latków[/b:bd817d674f].. Ju¿ dawno czyta³em to na wikipedii. ;F[/quote:bd817d674f]\r\n\r\n:)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))'),(47074,'a8dfb241ce','','&lt;object width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;param name=\"movie\" value=\"http://www.youtube.com/v/vJ1s_0LneE0\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name=\"wmode\" value=\"transparent\"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src=\"http://www.youtube.com/v/vJ1s_0LneE0\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" width=\"425\" height=\"350\"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;\r\nwiedzmin i vejder! *fapfapfap*'),(47075,'f3f1e343bf','','mówi³em o ShtH, bleargh.\r\nwait\r\n\r\nsonic next mia³ byæ mhoczny?\r\n\r\n\r\n\r\n[size=20:f3f1e343bf]LOLOLOLOLOLOLOLOLOLOLOLOLO[/size:f3f1e343bf]'),(47076,'d99baf6722','','Bobo = Buka = Ko¶ciej\r\n\r\nale Buka nie byla szkieletem\r\nwiec fail.'),(47077,'e645b7eee1','','Buka by³a tak bukowata, ¿e a¿ przesta³a byæ szkieletem zanim zaczêli robiæ Muminki.'),(47078,'87b6ef7b69','','[quote:87b6ef7b69=\"crh\"]mówi³em o ShtH, bleargh.\r\nwait\r\n\r\nsonic next mia³ byæ mhoczny?\r\n\r\n\r\n\r\n[size=20:87b6ef7b69]LOLOLOLOLOLOLOLOLOLOLOLOLO[/size:87b6ef7b69][/quote:87b6ef7b69]\r\nI\'M MEPHILES! MEPHILES THE DARK!\r\nSONIC DIES!\r\nSHIT SUX'),(47079,'94f16ae7eb','','Lajtowy wejder w chuj, poza tym stare'),(47080,'d247099448','','Jak on oddycha?'),(47081,'e9ac7f9740','','[quote:e9ac7f9740=\"Arsen\"]Lubie byc ruchanym przez 60 latków.. Ju¿ dawno czyta³em to na wikipedii. ;F[/quote:e9ac7f9740]\r\nROTFL!'),(47082,'dea649b657','','lol @ Metal slug 7'),(47083,'57abd52424','','syfilis pedofilis.'),(47084,'8cc1d84b1f','','chujowo. Jam session ze wzmacniaczem to nie jam session, przynajmniej nie to true.\r\n\r\nNigdy nie zapomne jednego jam session przy fajce wodnej, perkusja byly dwie puste butelki po coli, basem gumka recepturka, jakims blizej niesprecyzowanym istrunentem byla buzia kolezanki oraz wokal kumpla. Elo.'),(47085,'4132997ab7','','shut up fag'),(47086,'259911f95a','','nie znasz sie'),(47087,'7718df0c83','','drx, twój sig obra¿a moje uczucia religjne'),(47088,'c142d0c2cd','','[quote:c142d0c2cd=\"caterkiller\"]drx, twój sig obra¿a moje uczucia religjne[/quote:c142d0c2cd]\r\nstfu nazi.'),(47089,'7b1935e838','','drx wlaczyl sobie siga.\r\n\r\n[quote:7b1935e838=\"drx\"]podpisy i inne tego typu smieci zostaly wywalone bo byly bardziej gejowskie niz to co jest przy nicku \'crh\' (z moja modyfikacja jak i bez niej)[/quote:7b1935e838]\r\n\r\nrofl, faux pas.'),(47090,'cbe269ebb2','','[quote:cbe269ebb2=\"caterkiller\"]drx, twój sig obra¿a moje uczucia religjne[/quote:cbe269ebb2]\r\n\r\n&lt;b&gt;BITE MY SHINY METAL ASS&lt;/b&gt;'),(47091,'8a03b0dffc','','*bites*'),(47092,'517c51cef9','','ej naprawdê. naprawdê'),