Knur knurowi tak powiedzia³
Ryj±c ryjem w swym korycie
"O Olejnik marzê skrycie"
O czym kazdy knur juz wiedzia³

Chc±c swój afekt wnet podeprzeæ
Dzielnym prosiakowym czynem
Waln±³ kupê pode m³ynem
Po czym poszed³ siê podetrzeæ

Kupê tê spostrzeg³a krowa
Tak poczciwa jak niebystra
"Otóz w³a¶nie nowy szalet!"
Obesra³a j± do czysta

Knur nie uwiód³ juz kobiety
Swoj± ¶wiñsk± nieczysto¶ci±
Gdyz i on przyzna³ ze z³o¶ci±:

Takiej masy zaden knur
Nie ma by uwaliæ mur