Aneks
OFICJALNY MANIFEST NSDAP W SPRAWIE STANOWISKA PARTII W KWESTII
CH£OPSKIEJ ORAZ ROLNICTW A
1. ZNACZENIE WARSTWY CH£OPSKIEJ I ROLNICTWA DLA NIEMIEC
Naród niemiecki znaczn± czê¶æ ¿ywno¶ci uzyskuje z importu zagranicznych
produktów spo¿ywczych. Przed wojn± p³acili¶my za ten import naszym eksportem
przemys³owym handlem i zagranicznymi depozytami kapita³owymi. Wyni1 wojny po³o¿y³ kres
tym mo¿liwo¶ciom.
Obecnie za importowan± ¿ywno¶æ p³acimy najczê¶ciej korzystaj±c z po¿yczek
zagranicznych, które coraz bardzie wpêdzaj± naród niemiecki w d³ugi u miêdzynarodowej
finansjery udzielaj±cej nam kredytów. Je¿eli to siê nie zmieni pauperyzacja narodu
niemieckiego bêdzie siê pog³êbiaæ.
Jedyn± mo¿liwo¶ci± unikniêcia takiego uzale¿nienia je~ zdolno¶æ Niemiec do
produkcji podstawowych artyku³ów ¿ywno¶ciowych w ojczy¼nie. Dlatego wzrost produkcji
niemieckiego rolnictwa jest dla narodu niemieckiego spraw ¿ycia i ¶mierci.
Ponadto ludno¶æ wiejska, ekonomicznie zdrowa i wysoce produktywna, jest
uosobieniem zdrowia narodu, stanowi jego zaplecze, je¿eli chodzi o m³ode pokolenia, i jest
ostoj± jego si³y militarnej.
Utrzymanie wydajno¶ci pracy rolników, wzrastaj±cych liczebnie w ramach ogólnego
przyrostu naturalnego, jest podstawowym punktem programu politycznego narodowych
socjalistów, poniewa¿ nasz ruch uwa¿a, ¿e dobrobyt naszej ludno¶ci nadejdzie wraz z
przysz³ymi pokoleniami.
2. AKTUALNE ZANIEDBANIA PAÑSTW A WOBEC WARSTWY CH£OPSKIEJ I
ROLNICTWA
Produkcja rolna, mimo i¿ tkwi± w niej mo¿liwo¶ci wzrostu, nie mo¿e siê rozwijaæ ze
wzglêdu na powiêkszaj±ce siê zad³u¿enie rolników uniemo¿liwiaj±ce im nabywanie urz±dzeñ
koniecznych do uprawy rolnej, a z kolei fakt niewyp³acalno¶ci gospodarstw rolnych sprawia,
¿e zanikaj± bod¼ce do wzrostu produkcji.
Przyczyn, które powoduj±, ¿e gospodarstwa rolne nie przynosz± wystarczaj±cych
dochodów, nale¿y szukaæ:
1. W aktualnej polityce fiskalnej nadmiernie obci±¿aj±cej rolnictwo. Poniewa¿
¶wiatowa finansjera ¿ydowska - która w rzeczywisto¶ci kontroluje demokracjê parlamentarn±
w Niemczech - pragnie zniszczyæ niemieckie rolnictwo i zdaæ naród niemiecki, a szczególnie
klasê robotnicz±, na swoj± ³askê i nie³askê, dlatego powinno¶ci± Partii jest rozstrzygn±æ ten
problem.
2. W konkurencyjno¶ci pracuj±cych w znacznie korzystniejszych warunkach
zagranicznych rolników, których nie trzyma w ryzach polityka wspieraj±ca niemieckie
rolnictwo.
3. W nadmiernych zyskach wielkich po¶redników - hurtowników, którzy wpychaj± siê
pomiêdzy producenta a konsumenta.
4. W uci±¿liwych op³atach za energiê elektryczn± i nawozy sztuczne, które pozostaj±
w rêkach ¯ydów.
Wobec ludzi ubogich, ¿yj±cych z pracy na roli, nie mo¿na stosowaæ wysokiego
opodatkowania. Rolnik jest bowiem zmuszony do zaci±gania po¿yczek, a nastêpnie p³acenia
od nich lichwiarskich odsetek. Coraz bardziej ugina siê pod ich ciê¿arem i w koñcu zostawia
wszystko, co posiada, ¯ydowskiemu lichwiarzowi.
W ten sposób niemiecka warstwa ch³opska podlega procesowi wyw³aszczania.
3. KONIECZNO¦Æ PRZESTRZEGANIA PRAWA DO ZIEMI I STWORZENIA POLITYKI
ROLNEJ S£U¯¡CEJ DOBRU NIEMIEC
Dopóki niemiecki rz±d bêdzie kontrolowany przez miêdzynarodowych magnatów
finansowych, wspomaganych przez parlamentarny system demokratyczny, nie bêdzie nadziei
na radykaln± poprawê warunków ¿ycia ludno¶ci wiejskiej czy o¿ywienie rolnictwa.
Celem wymienionych si³ jest zniszczenie potêgi Niemiec opartej w³a¶nie na ziemi.
W nowym i ca³kowicie odmiennym pañstwie niemieckim, które chcemy zbudowaæ, rolnicy i
rolnictwo uzyskaj± nale¿ne im znaczenie, wynikaj±ce z faktu, i¿ to oni stanowi± podporê
naprawdê narodowego pañstwa niemieckiego.
1. Niemiecka ziemia, zdobyta i broniona przez naród niemiecki, musi s³u¿yæ temu
narodowi, podobnie jak dom i ¶rodki niezbêdne do egzystencji. Wszyscy, którzy posiadaj±
ziemiê, musz± czyniæ z niej taki w³a¶nie u¿ytek.
2. Ziemiê mog± posiadaæ tylko cz³onkowie narodu niemieckiego.
3. Ziemia, prawnie uzyskana, bêdzie uwa¿ana za ich dziedziczn± w³asno¶æ.
Jednak¿e prawo do uzyskania w³asno¶ci zwi±zane bêdzie ze zobowi±zaniem siê do
korzystania z nil zgodnie z interesem narodu. W tym celu zostan± wyznacz on specjalne
s±dy, w których sk³ad wejd± reprezentanci wszystkich departamentów klasy posiadaczy i
jeden przedstawiciel pañstwa.
4. Niemiecka ziemia nie mo¿e staæ siê przedmiotem finansowych spekulacji ani te¿
nie mo¿e przynosiæ w³a¶cicielowi dochodów nie wypracowanych przez niego. Ziemiê mo¿e
uzyskaæ tylko osoba, która zdecydowana jest sama j± uprawiaæ. Dlatego pañstwo musi
posiadaæ prawo pierwokupu ziemi.
Nie wolno zostawiaæ ziemi na rzecz prywatnych po¿yczkodawców. Niezbêdne po¿yczki na
uprawê bêd± przyznawaæ rolnikom na ³agodnych warunkach organizacje upowa¿nione przez
pañstwo i samo pañstwo.
5. Wysoko¶æ op³at nale¿nych pañstwu za uprawianie ziemi bêdzie zale¿eæ od jej
obszaru i klasy. To bêdzie jedyna forma opodatkowania w³asno¶ci ziemskiej.
6. ¯adne prawo nie mo¿e ustanowiæ wielko¶ci upraw. Z punktu widzenia naszej
polityki demograficznej korzystna jest du¿a ilo¶æ ma³ych i ¶rednich gospodarstw. Jednak¿e
bardzo wa¿n± rolê mo¿e odegraæ gospodarowanie na wielk± skalê i bêdzie to jak najbardziej
korzystne, pod warunkiem, ¿e uda siê zachowaæ w³a¶ciw± proporcjê pomiêdzy nimi a
mniejszymi gospodarstwami.
7. Zadaniem prawa spadkowego bêdzie uniemo¿liwienie podzia³u w³asno¶ci i
akumulacji jej zad³u¿enia.
8. Pañstwo bêdzie mia³o prawo przejêcia ziemi, a odpowiednie odszkodowanie
zostanie przyznane w nastêpuj±cych wypadkach:
a) gdy ziemia nie znajdzie siê w rêkach cz³onka narodu,
b) gdy orzeczeniem s±du ziemskiego zostanie stwierdzone, ¿e w³a¶ciciel wskutek
z³ego gospodarowania nie dzia³a w interesie narodowym,
b) w celu osiedlenia na niej rolników nie posiadaj±cych ziemi, w przypadku, gdy
w³a¶ciciel sam jej nie uprawia,
d) w innych szczególnie wa¿nych przypadkach, ze wzglêdu na interes narodowy (np.
komunikacja, obrona narodowa).
9. Obowi±zkiem pañstwa jest kolonizacja ziemi bêd±cej w jego dyspozycji, zgodnie z
planem wynikaj±cym z wa¿nych wzglêdów polityki demograficznej. Osadnicy otrzymaj±
ziemiê jako dziedziczn± w³asno¶æ na warunkach, które zapewni± im byt. Osadnicy bêd±
wybrani po dokonaniu oceny ich zawodowych i obywatelskich kwalifikacji. Szczególn± trosk±
zostan± otoczeni synowie rolników, którzy nie posiadaj± prawa dziedziczenia.
Kolonizacja wschodnich rubie¿y ma nadzwyczajne znaczenie. W tym wypadku nie
wystarczy samo za³o¿enie gospodarstw, konieczne równie¿ bêdzie powstanie miejscowo¶ci
handlowych powi±zanych z nowymi ga³êziami przemys³u. Jest to jedyny sposób zapewnienia
zbytu mniejszym gospodarstwom, a tym samym zagwarantowania im op³acalno¶ci.
Obowi±zkiem niemieckiej polityki zagranicznej bêdzie dostarczenie wielkich
przestrzeni powiêkszaj±cej siê stale liczbie ludno¶ci Niemiec w celu jej wy¿ywienia i
osiedlenia.
4. KONIECZNO¦Æ EKONOMICZNEGO I EDUKACYJNEGO WYD¬WIGNIÊCIA SIÊ
WARSTWY CH£OPSKIEJ
1. Obecne ubóstwo ludno¶ci ch³opskiej nale¿y natychmiast z³agodziæ poprzez
umorzenie opodatkowania oraz podjêcie innych niezbêdnych kroków. Dalsze zad³u¿enie
musi ulec zahamowaniu przez obni¿enie z mocy prawa stopy procentowej po¿yczek do
wysoko¶ci z okresu przedwojennego i przez wprowadzenie w trybie dora¼nym dzia³añ
przeciwko zdzierstwu.
2. Pañstwo musi dbaæ o to, ¿eby rolnictwo by³o op³acalne Musi je chroniæ w³a¶ciwymi
taryfami celnymi, ustaleniem zasad importu i planem narodowego kszta³cenia.
Ustalenie cen na produkty rolne nie mo¿e podlegaæ spekulacjom rynkowym i musi
nast±piæ kres eksploatacji rolnictwa przez wielkich po¶redników. Dlatego pañstwo ma
obowi±zek udzieliæ poparcia organizacjom rolniczym, aby umo¿liwiæ im przejêcie tej sfery
dzia³alno¶ci.
Zadaniem takich zawodowych organizacji bêdzie obni¿enie wzrastaj±cych w
rolnictwie kosztów oraz wzrost produkcji (zaopatrzenie w sprzêt, nawozy, nasiona, hodowla
zwierz±t na korzystnych warunkach, udoskonalenia, zwalczanie szkodników, bezp³atne
doradztwo, analizy chemiczne itd.). pañstwo udzieli tym organizacjom pe³nej pomocy w
wykonaniu tych zadañ, w szczególno¶ci musi domagaæ siê znacznej redukcji kosztów
ponoszonych przez rolników na nawozy sztuczne i energiê elektryczn±.
3. Organizacje rolnicze musz± tak¿e ustanowiæ warstwê robotników rolnych jako
cz³onków spo³eczno¶ci rolniczej poprzez zawieranie kontraktów, sprawiedliwych w sensie
spo³ecznym. Kontrola i arbitra¿ w tych sprawach bêdzie przedmiotem dzia³ania pañstwa.
Robotnicy dobrze wykonuj±cy swoje obowi±zki musz± mieæ szansê zmiany swego statusu
na w³a¶cicieli ziemskich. Z ¿±daniem polepszenia warunków ¿yciowych i p³ac bêdzie mo¿na
wyst±piæ, jak tylko ulegnie zmianie ogólna sytuacja w rolnictwie. Kiedy tylko te warunki
poprawi± siê, nie bêdzie konieczne zatrudnianie obcych robotników rolnych, a w przysz³o¶ci
bêdzie to wrêcz zakazane.
4. Znaczenie warstwy ch³opskiej wymaga, aby pañstwo wspiera³o techniczne
wykszta³cenie rolnicze (instytucje dla nieletnich, szko³y ¶rednie kszta³c±ce dla potrzeb
rolnictwa z bardzo korzystnymi warunkami dla utalentowanej m³odzie¿y pozbawionej
¶rodków finansowych).
5. ROLA POLITYCZNEGO RUCHU NSDAP W ODBUDOWIE NIEMIECKIEGO ROLNICTWA
Ludno¶æ wiejska jest biedna, poniewa¿ ca³y naród niemiecki jest biedny. B³êdem
by³oby przekonanie, ¿e ¶wiat pracy nie mo¿e mieæ udzia³u w ogólnym szczê¶ciu
spo³eczeñstwa niemieckiego - a ju¿ karygodne jest czynienie ró¿nicy miêdzy ludno¶ci±
miejsk± i wiejsk±, które s± ze sob± powi±zane na dobre i z³e.
W obecnym systemie politycznym ekonomiczna pomoc nie da po¿±danych efektów,
poniewa¿ polityczna niewola jest ¼ród³em ubóstwa naszego narodu i tylko polityczne metody
mog± je przezwyciê¿yæ.
Stare partie polityczne, które by³y i s± odpowiedzialne za staæ siê liderami drogi do
ujarzmienie narodu, nie mog± staæ siê liderami drogi dowolno¶ci.
Zawodowe organizacje rolnicze w naszym przysz³ym pañstwie bêdzie oczekiwaæ
wiele powa¿nych zadañ. Ju¿ teraz du¿o mog± uczyniæ w tym kierunku, ale nie s± w³a¶ciwe
dla prowadzenia politycznej walki o wolno¶æ, która jest fundamentem nowego porz±dku. Tê
walkê bêdzie w stanie rozstrzygn±æ tylko ca³y naród, a nie jedna organizacja.
Ruchem, który doprowadzi do koñca polityczn± walkê o wolno¶æ, jest NSDAP .
(podpis) Adolf Hitler
Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotnicza na wielkim spotkaniu 25 lutego
1920 roku w Hofbrauhausfestsaal w Monachium og³osi³a ¶wiatu swój program.
Zgodnie z paragrafem drugim statutu naszej Partii program ten jest niezmienny.
PROGRAM NSDAP
Dopóki nie zostan± osi±gniête cele og³oszone w statucie naszej Partii, przywódcy nie
ustanowi± nowych. Mog³yby one wywo³aæ sztuczne niezadowolenie mas i daæ pretekst do
podtrzymania sensu dalszego istnienia Partii.
1. ¯±damy zjednoczenia wszystkich Niemców i powstania Wielkich Niemiec, zgodnie
z prawem narodów do samostanowienia.
2. ¯±damy równo¶ci praw dla Niemców w ich stosunkach handlowych z innymi
narodami i uniewa¿nienia pokojowych traktatów z Wersalu i St. Germain.
3. ¯±damy ziemi i terytoriów (kolonii) w celu wy¿ywienia naszego narodu i osiedlenia
ci±gle wzrastaj±cej liczby ludno¶ci.
4. Tylko cz³onkowie narodu mog± byæ obywatelami pañstwa. A tylko ci, w których
¿y³ach p³ynie niemiecka krew, bez wzglêdu na wyznanie, mog± byæ cz³onkami narodu.
Dlatego ¿aden ¯yd nie mo¿e byæ cz³onkiem narodu.
5. Ten, kto nie jest obywatelem pañstwa, mo¿e mieszkaæ w Niemczech jedynie w
charakterze go¶cia i musi byæ traktowany jak podmiot prawa obcego pañstwa.
6. Prawo wyborcze oraz ca³e prawodawstwo ma przys³ugiwaæ wy³±cznie obywatelom
pañstwa. Dlatego ¿±damy, aby wszystkie urzêdowe nominacje - obojêtnie jakiego szczebla -
w Rzeszy, w pañstwie czy ma³ych miejscowo¶ciach przyznawano tylko obywatelom pañstwa
Sprzeciwiamy siê korupcyjnym obyczajom obowi±zuj±cym w parlamencie przy
obsadzaniu stanowisk. Decyzje te powinno siê pozostawiæ Partii i podejmowaæ bez
powo³ywania siê na osobowo¶æ czy zdolno¶ci danej osoby.
7. ¯±damy, aby pañstwo uzna³o za swój podstawowy obowi±zek o¿ywienie
przemys³u i poprawê warunków ¿ycia obywateli pañstwa. Je¿eli wy¿ywienie ca³ej ludno¶ci
pañstwa oka¿e siê niemo¿liwe, obcokrajowcy bêd± zmuszeni do opuszczenia Rzeszy.
8. Nale¿y uniemo¿liwiæ migracjê wszystkim, którzy nie s± niemieckiego pochodzenia.
¯±damy, aby nie-Aryjczycy, którzy przybyli do Niemiec po 2 sierpnia 1914 roku, natychmiast
opu¶cili Rzeszê.
9. Wszyscy obywatele pañstwa bêd± posiadali równe prawa i obowi±zki.
10. Najwa¿niejsz± powinno¶ci± ka¿dego obywatela pañstwa powinna byæ praca
umys³owa albo fizyczna. Zakres dzia³ania jednostki nie mo¿e kolidowaæ z interesami
wiêkszo¶ci, ale powinien siê mie¶ciæ w ramach spo³ecznych i s³u¿yæ ogó³owi.
.
Dlatego ¿±damy:
11. Niehonorowania dochodów nie osi±gniêtych przez pracê.
12. Z uwagi na ogromne ofiary ¿ycia i mienia, które poch³ania wojna, osobiste
wzbogacenie wskutek wojny bêdzie uwa¿ane za przestêpstwo przeciwko narodowi. Dlatego
¿±damy bezwzglêdnej konfiskaty wszelkich korzy¶ci uzyskanych w takich okoliczno¶ciach.
13. ¯±damy nacjonalizacji wszelkich przedsiêwziêæ, które dotychczas ukszta³towa³y
siê w formie kompanii (trustów) 14. ¯±damy rozdzielenia korzy¶ci osi±gniêtych w drodze
handlu hurtowego.
15. ¯±damy wszechstronnego zabezpieczenia socjalnego dla ludzi w wieku
emerytalnym.
16. ¯±damy stworzenia i utrzymania zdrowej ¶redniej klasy, natychmiastowego
uspo³ecznienia nieruchomo¶ci s³u¿±cych dzia³alno¶ci hurtowej i oddania ich w dzier¿awê
drobnym kupcom za niewielk± op³at±. Szczególn± uwagê nale¿y zwróciæ na drobnych
dostawców dla pañstwa, w³adz okrêgowych i mniejszych miejscowo¶ci.
17. ¯±damy reformy w³asno¶ci ziemskiej zgodnej z naszymi narodowymi potrzebami,
uchwalenia prawa konfiskaty ziemi na cele spo³eczne bez odszkodowania, zniesienia odsetek
od po¿yczek przeznaczonych na rolnictwo oraz zapobiegania wszelkim spekulacjom
ziemi± *.
18. ¯±damy stosowania bezwzglêdnych ¶rodków prawnych wobec tych, których
dzia³alno¶æ jest sprzeczna z interesem spo³ecznym. Nikczemni kryminali¶ci wystêpuj±cy
przeciwko narodowi, lichwiarze, spekulanci etc. musz± byæ karani ¶mierci±, bez wzglêdu na
ich wyznanie czy rasê.
19. ¯±damy, aby prawo rzymskie, które s³u¿y materialistycznemu porz±dkowi ¶wiata,
zast±piæ nowym systemem prawnym w ca³ych Niemczech.
20. W celu stworzenia ka¿demu zdolnemu i przedsiêbiorczemu Niemcowi mo¿liwo¶ci
dalszego kszta³cenia siê i osi±gania dziêki temu postêpu - pañstwo musi dokonaæ gruntownej
przebudowy narodowego systemu edukacyjnego. Program nauki wszystkich instytucji
o¶wiatowych musi odpowiadaæ praktycznym potrzebom ¿ycia codziennego. Rozumienie idei
pañstwa (pañstwowa socjologia) musi byæ przedmiotem nauczania i to od najm³odszych lat.
¯±damy, aby pañstwo dba³o o utalentowane dzieci ubogich rodziców, bez wzglêdu na ich
kategoriê spo³eczn± czy zawód. Pañstwo jest zobowi±zane kszta³ciæ je na swój koszt.
21. Pañstwo musi troszczyæ siê o podniesienie poziomu zdrowia narodu przez objêcie
opiek± matki i dziecka, zakazanie pracy dzieci, wzrost sprawno¶ci fizycznej ustanawiaj±c w
szko³ach z mocy prawa obowi±zek æwiczeñ gimnastycznych i uprawiania sportu, a tak¿e
przez udzielanie szerokiego poparcia klubom zajmuj±cym siê rozwojem fizycznym m³odzie¿y.
22. ¯±damy zniesienia p³atnej armii i sformowania armii narodowej .
23. ¯±damy podjêcia ¶rodków prawnych przeciwko ¦wiadomym k³amstwom i
oszczerstwom politycznym i propagowaniu ich przez prasê. W celu u³atwienia procesu
tworzenia narodowej prasy niemieckiej domagamy siê:
a) aby wszyscy wydawcy gazet pos³uguj±cy siê jêzykiem niemieckim i ich zastêpcy byli
cz³onkami narodu;
b) aby wprowadziæ obowi±zek uzyskania specjalnej zgody pañstwa na wydawanie gazet nie
niemieckich;
c) aby wszystkim, poza Niemcami, prawo zakazywa³o udzia³u finansowego lub wywierania
wp³ywów w gazetach niemieckich, a sankcj± prawn± za naruszenie tego przepisu prawa by³o
zlikwidowanie gazety i natychmiastowa deportacja osób zaanga¿owanych w takim
przedsiêwziêciu, a nie bêd±cych Niemcami.
Nale¿y zakazaæ wydawania prasy, która nie przyczynia siê do pomy¶lno¶ci narodu.
Domagamy siê stosowania ¶rodków prawnych umo¿liwiaj±cych zwalczanie wszelkich
tendencji w sztuce i literaturze oraz zlikwidowanie instytucji, które wystêpuj± przeciwko
wymienionym zadaniom.
24. ¯±damy wolno¶ci dla wszystkich wyznañ religijnych; jej granice stanowiæ bêd±
bezpieczeñstwo pañstwa oraz wyst±pienia naruszaj±ce poczucie moralno¶ci narodu
niemieckiego. Partia, jako taka, popiera chrze¶cijañstwo, ale nie wi±¿e siê w kwestii wiary z
¿adn± religi±. Zwalcza w nas i poza nami ¿ydowskiego materialistycznego ducha i jest
przekonana, ¿e nasz naród mo¿e czerpaæ si³ê tylko z zasady:
Interes ogó³u ponad w³asnym
25. W celu realizacji powy¿szych zadañ ¿±damy utworzenia silnego centralnego
o¶rodka w³adzy w pañstwie. Dlatego potrzebna jest niekwestionowana w³adza politycznie
scentralizowanego parlamentu ponad ca³± Rzeszê i jej organizacjami oraz utworzenie izb
parlamentarnych dla poszczególnych warstw spo³ecznych i zawodów w celu stosowania
praw wprowadzonych przez Rzeszê w ró¿nych pañstwach konfederacji.
Przywódcy Partii przysiêgaj± uczyniæ wszystko - nawet po¶wiêciæ ¿ycie, je¿eli bêdzie
to konieczne - aby niezawodnie wywi±zaæ siê z powy¿szych zobowi±zañ.
Monachium , 24 lutego I92O roku
*13 kwietnia 1928 roku z³o¿ono o¶wiadczenie nastêpuj±cej tre¶ci:
"Konieczne jest udzielenie wyja¶nienia w zwi±zku z fa³szyw± interpretacj± przez czê¶æ naszych przeciwników
punktu, 17-go Programu NSDAP.
Poniewa¿ NSDAP akceptuje zasadê w³asno¶ci prywatnej, jest rzecz± oczywist±, i¿ wyra¿enie
&#171;konfiskata bez odszkodowania&#187; odnosi siê do mo¿liwo¶ci konfiskaty z mocy prawa - gdyby zachodzi³a taka
konieczno¶æ - ziemi uzyskanej nielegalnie albo nie uprawianej tak, jak wymaga tego dobro ogó³u. Jest to zgodne
z dobrem narodu. Konfiskata jest wymierzona przeciwko ¿ydowskim spó³kom spekuluj±cym ziemi±.
Monachium, 13 kwietnia 1928 r.
(podpis) Adolf Hitler