do kogo mowisz? tu jestesmy tylko my i jazz 
btw

Przera¿ony dotkn±³em ryjem tafli zwierciad³a. Tak, to nie by³ sen. Naprawdê
sta³em siê prosiakiem. Pocz±tkowy strach i zamieszanie zmieni³y siê w 
euforiê. Tak! Teraz nikt ju¿ mnie nie po¿re, to ja bêdê po¿era³ - pomy¶la³em.
Rado¶nie kwicz±c wybieg³em przed dom. Teraz ¶wiat zobaczy czym jest 
groza!
Bieg³em tak przez miasto, po drodze strasz±c ludzi. Wszyscy, kobiety i 
mê¿czy¼ni, starcy i dzieci, uciekali na mój widok. Poczu³em siê szanowany, 
poczu³em pewno¶æ siebie jak± tylko mo¿e poczuæ nowo narodzony prosiak. 
Nie, nie by³em ju¿ prosiakiem! Widzia³em siebie jako prawdziwego knura.
Zbytnia pewno¶æ siebie sprawi³a, ¿e odwa¿y³em siê pój¶æ do miejsc których
zawsze siê ba³em. Zwiedzi³em wszystkie nawiedzone domy i stare cmentarzyska. 
Noc± po najgorszych mordowniach, pojawi³em siê w ka¿dej
mrocznej uliczce.
W koñcu odwa¿y³em siê pój¶æ do Przemrocznego Lasu. Od 
dziecka wiedzia³em ¿e tam straszy, ale po tym co prze¿y³em, nie obawia³em siê
 niczego. Czu³em siê bezpiecznie, my¶la³em ¿e siê tak czujê.