Franciszek Karpiñski (ur. 4 pa¼dziernika 1741 w Ho³oskowie k.Ko³omyi - zm. 16 wrze¶nia 1825 w Chorowszczy¼nie k. Wo³kowyska) - polski poeta klasycystyczny.
Po ukoñczeniu podstawowych nauk wst±pi³ do gimnazjum w Stanis³awowie. By³a to szko³a z wielkimi tradycjami. Powsta³a ona w 1669 z fundacji za³o¿yciela miasta Jêdrzeja Potockiego. W 1718 przesz³a w rêce jezuitów, którzy podnie¶li j± do bardzo wysokiego poziomu.

Po ukoñczeniu gimnazjum studiowa³ na uniwersytecie we Lwowie, uzyskuj±c tytu³ doktora filozofii i nauk wyzwolonych. Pó³tora roku kszta³ci³ siê w Wiedniu, gdzie doskonali³ znajomo¶æ jêzyków obcych i s³ucha³ wyk³adów znakomitych przyrodników. Po otrzymaniu starannego wykszta³cenia rozpocz±³ pracê nauczycielsk±, znajduj±c zatrudnienie na dworach magnackich.

W wieku 40 lat wyda³ pierwszy tomik wierszy (Zabawki wierszem), który zwróci³ uwagê rodziny Czartoryskich. Licz±c na poparcie swoich protektorów, wyjecha³ w 1780 do Warszawy. Obj±³ funkcjê sekretarza ksiêcia Adama Kazimierza Czartoryskiego i wyda³ trzy kolejne tomy wierszy. Zyska³ du¿± popularno¶æ, ale rozczarowany ¿yciem w stolicy, a zw³aszcza zniechêcony konfliktami i ob³ud± panuj±cymi w tamtejszych sferach towarzyskich, powróci³ po paru latach na Ru¶ Czerwon±, która w tym czasie znajdowa³a siê ju¿ pod zaborem austriackim. Utrzymywa³ siê znowu z dzier¿awy ró¿nych maj±tków i z pracy guwernera na dworach magnackich.

W latach 1785-1818 przebywa³ na dworze Branickich w Bia³ymstoku, gdzie napisa³ "Pie¶ni nabo¿ne" ("Kiedy ranne wstaj± zorze", "Bóg siê rodzi" i inne). Zabrzmia³y one po raz pierwszy w Starym Ko¶ciele Farnym, a wydane zosta³y w klasztorze oo. Bazylianów w Supra¶lu w 1792.

W 1818 kupi³ wie¶ Chorowszczyznê k. Wo³kowyska, gdzie spisa³ swój pamiêtnik i spêdzi³ resztê ¿ycia.

W 1800 zosta³ cz³onkiem Towarzystwa Przyjació³ Nauk